وقۋشىعا قانداي تەلەفون ءتيىمدى؟

قازىر الەۋمەتتىك جەلىنىڭ جاس ۇرپاق ءۇشىن الەگى از بولماي تۇر. جۇرتتى دۇربەلەڭگە سالعان, «اتىڭ وشكىر» دەيتىن سۇمدىقتار الدان از شىعىپ جاتقان جوق. سوندىقتان ونىڭ جولىن كەسۋ جۇمىستارى قولعا الىنۋدا. جاقىندا نەمەرەم وقي­تىن مەكتەپتە اتا-انالار جي­نالىسى­نا قاتىسقانىم بار. وندا ۇر­پاق تاعدىرىنا قا­تىستى اڭگىمە قوز­عالدى. قۇقىق قورعاۋ سالاسىنىڭ قىز­مەتكەرلەرى كامەلەتكە جاسى تولماعان بالالاردىڭ ارا­سىن­داعى قىلمىس جايىنا تالداۋ جاساپ, يەسىز كەتكەن كەيبىر ينتەر­نەتتەردىڭ «كەسەلىن» تەرىپ ايتىپ, ودان ساقتانۋ جولدارىن ۇسىندى. ۇلگى ەمەس, ۇرەي تۋدىراتىن وقيعالاردى دا تىزبەلەدى. اسىرەسە, بارشىلىقتى كور­سەتەتىن وقۋشى قولىندا جۇرگەن قىمبات تەلەفونداردىڭ حيكايالارى دا نازاردان تىس قالمادى. كەي تۇستا وقۋ باسەكەسى مەن ەڭبەك باسەكەسىنىڭ ورنىن باسىپ بارا جاتقان قىمبات كيىم مەن ەكىنىڭ ءبىرى قول جەتكىزە قويمايتىن ۇيالى تەلەفوننىڭ جايى ءسوز بولىپ, ءداستۇرلى وقۋشى قالىبىن ساقتاۋعا اتا-انالار ءبىراۋىزدان كەلىستى. ويتكەنى, ۇلت ۇرپاعى بۇزىلسا, ۇلت كەلەشەگى كۇڭگىرت ەكەنىن تىلگە تيەك ەتىپ جاتتى. ءيا, زامان كوشىنەن قال­ماۋ كەرەك. بىراق بۇل ءبىلىم الۋ تاربيە جاعىنان بولىپ جاتسا قولداۋ قاجەت. ال كورسەقىزارلىققا كومىلىپ, كوزگە تۇسكەننەن كوزاقى الامىز دەسەك, ۇتىلارىمىز حاق دەستى جينالعان كوپشىلىك. جاقسى ءبىلىمدى, ءتالىمدى ءتار­بيەنى وقۋشى قىمبات تەلەفون ۇس­تاماي-اق الا الاتىنىن بۇل ارادا دالەلدەپ جاتۋ ارتىق دەپ بىلەمىز. مەكتەپ ەمەس, مەم­لەكەتتىك قىزمەت­كەرلەردىڭ ءوزى ونداي تەلەفوندارىن قىزمەت بولمەسىنە اپارمايتىنىن دايەك­­تەگەن ازاماتتاردىڭ ءسوزى سانا­لىعا ساۋلە ءتۇسىردى. ءسوز تۇيىنىنە كەلگەندە, اتا-انا – وقۋشى – مۇعالىم بىرلىگىن بەكىتۋ, وقۋشىنىڭ مەكتەپكە كەلگەنىنەن, كەتكەنىنەن, ۇيگە جەتكەنىنەن, قايدا جۇرگەنىنەن حاباردار ەتەتىن قاراپايىم تەلەفون ۇستاسا جەتىپ جاتىر دەگەن بايلامعا كوپشىلىك قولداۋ كورسەتتى. قاجەتتى اقپاراتتى قاراۋ ۇيدە اتا-انالاردىڭ كومەگىمەن جۇزەگە اسقانى ءجون دەستى. بۇل باستامانى وزگەلەر دە قولدار دەگەن نيەتتەرىن بارلىق اتا-انالار تالقىسىنا ۇسىندى. سۇلەيمەن مامەت, «ەگەمەن قازاقستان»