ەلدىكتىڭ ۇلگىسى شەشۋشى ساتتە كورىنەدى

ماڭدايدان تەرىڭدى تام­شى­لاتقان  ەڭبەك ادامدى قاي زاماندا دا  شاپاعاتقا بولەيدى.  جاس كەزىمدە ماسكەۋدە, كرە­مل­دىڭ تورىندە  ىلعي جاقسى-جايساڭدارمەن قاتار وتىرىپ, ءوزىمنىڭ قازاق دەگەن  حالىقتىڭ قىزى ەكەنىمدى  كەۋدەمدى كەرە ماقتانىش تۇتار ەدىم. ال ەلىمىزدىڭ تاۋەلسىزدىگى بولماسا حالقىمىزدىڭ تۇساۋلى اتتاي ەكەنىن مەن كەيىن ءتۇسىندىم.  وسى­دان 20 جىل بۇرىن قا­زاق­ستان تاۋەلسىزدىگىن العاندا نا­عىز بوستاندىقتىڭ, ازات­تىق­تىڭ تىنىستى كەڭەيتكەن ساما­لىن سەزىندىك.  ومىرگە, ساياسي, مادەني قۇندىلىقتارعا  كوز­قا­راس وزگەردى.  بۇرىنعىداي جو­عارىعا, ماسكەۋگە قاراعان جالتاقتىق  پەن ءبىز ءۇشىن بىرەۋ شەشىم قابىلدايتىن ماسىلدىق پسيحولوگيادان, مىنەزدەن ارىل­دىق.  ەلىمىز ەكونوميكاسى جي­ىر­ما جىل ىشىندە  دامىپ قانا قويعان جوق,  دۇنيە جۇزىندەگى  موينى وزىق ەلدەرگە  قازاق­ستان دەگەن جاس مەملەكەتتى موي­ىنداتىپ تا  ۇلگەردىك.  ءوت­كەن جىلى  ەلىمىز ەۋروپاداعى قاۋىپسىزدىك جانە ىنتى­ماق­تاس­تىق ۇيىمىنا  توراعالىق ەتتى. ون ءبىر جىل ۇزىلىستەن كەيىنگى ءسامميتتىڭ استانادا ءوتۋى  قا­زاقستاننىڭ بەدەلىن  بۇرىن­عى­دان دا ارتتىرا ءتۇستى جانە حا­لىقارالىق ساياساتتاعى ونىڭ  تۇعىرلى ورنىن دا بەلگىلەپ بەردى.  مۇنىڭ بارلىعى دا قا­سيەتتى تاۋەلسىزدىكتىڭ,  ەركىن­دىك­تىڭ ارقاسى. ءبىزدىڭ  جاس مەملەكەت  ەكى ون جىلدىڭ ىشىندە  وسىنشا  ءدا­رە­جەگە قالاي جەتتى؟  ول ال­دىمەن جۇدىرىقتاي جۇمىلعان بىرلىك­تىڭ, ىنتىماقتىڭ ارقاسى ەكەنى ايان. ونىڭ ۇستىنە  ۇلكەننىڭ الدىنان وتپەي سىيلاۋ,  كىشىنى قادىرلەۋ, حاننىڭ دا, قارانىڭ دا سوزىنە توقتاۋ سياقتى حال­قى­مىز­دىڭ قانىنا سىڭگەن مىنەزى  دەمو­كراتيانىڭ  نەگىزى بولىپ تابىلا­دى.  بىز – دەموكراتيالىق, زايىر­لى مەملەكەت قۇرىپ جاتقان ەلمىز. مۇنى  جاس تاۋەلسىز قازاق­ستان تۋرالى پىكىر ءبىلدىرىپ ءجۇر­گەن الەمدەگى اۋزى دۋالى قاي­رات­كەرلەر ارقاشان وڭ باعالاپ كەلەدى. قازىر قاراپ وتىرساق,  ءتۇرلى ەلدەردە اتىس-شابىس, ەرەۋىلدەر كوبەيىپ كەتتى. ولاردىڭ بەيبىت حالقىنان مازا, تىنىشتىق كەتكەلى قاشان. بەرەكە بولماعان سوڭ اشتىق تا, جالاڭاشتىق تا سولار­دىڭ باسىندا. جەكە پەندەنىڭ ءومىرى سياقتى تۇتاس ەلدىڭ, حالىق­تىڭ دا تاعدىرى بولادى.  ونىڭ دا جولى تاقتايداي تەگىس بولا بەرمەيدى, قيىندىقتار كەزدەسىپ وتىرادى. سونداي كەزدە ەلدى باس­تايتىن  كوشباسشىنىڭ, دانا دا, اقىلدى ەرلەردىڭ ورنى بولەك ەكەنى ەشكىمگە تالاس ەمەس. «مىڭ ءولىپ, مىڭ تىرىلگەن» قازاق تالاي قىلبۇراۋ زاماندا  تىعىرىقتان حالقىن الىپ شىققان دانا­لا­رىن, باتىرلارىن  سول ءۇشىن ارداقتاپ, ولاردىڭ ەسىمىن ۇمىتپايدى. اللاعا شۇكىر, بۇگىن بالا­لا­رىمىزدىڭ تاماعى توق,  ۇي­قىسى تىنىش. ءبىلىم الىپ,  كو­ڭى­لى قالاعان ىسىمەن اينالى­سا­دى. ەلىمىزدىڭ بولاشاعى سولار ەكەنىنە كامىل سەنەمىز. ەلىمىزدەگى ءبىر اتانىڭ بالالارىنداي  تاتۋلىققا دا كوڭىلىم تولادى. ىنتىماق پەن بىرلىكتىڭ ارقا­سىندا  قانداي اسۋدان دا, بەلدەن دە سۇرىنبەي اسىپ كەلەمىز. مىنە, قازىر ەلدە ۇدەمەلى ين­دۋستريالىق-يننوۆاتسيالىق باع­دارلاما جۇزەگە اسا باستا­دى. كۇن سايىن ەستىپ, ءبىلىپ وتىر­عان اقپاراتتاردان  ەكونو­مي­كانىڭ تاماشا جەتىستىكتەرىنە كۋا بولىپ,  شۇكىرشىلىك ەتىپ وتىرامىن. دەگەنمەن,  قازىر «كەمەدەگى­نىڭ جانى ءبىر»  ۋاقىت دەپ وي­لايمىن. ەل باسشىسىز بول­ماي­دى.  ال كوشتى العا باس­تاي­تىن  باسشىنى وزىمىزگە تاڭدا­تىپ وتىرعان دا تاۋەل­سىز­دى­گى­مىز­دىڭ  بىزگە بەرگەن ارتىقشى­لىعى ەكەنىن مەنىڭ ءاربىر وتانداسىم باعالايدى. پرەزيدەنتتىك سايلاۋ دا سول ءۇشىن بو­لادى. حالىقتىڭ بىرلىگى, ەلدىڭ ەلدىگى  وسىندايدا كورىنەدى. ءوزىن وسى ەلدىڭ پاتريوتى سا­ناي­تىن ءار قازاقستاندىق  ساي­لاۋعا كەلىپ, ءوزىنىڭ داۋسىن بەرۋى كەرەك. مەن مۇنى وسىنداي شەشۋشى ساتتە ءار قازاقتىڭ, ءار قازاقستاندىقتىڭ  مەملەكە­تى­مىز­دىڭ بولاشاعى ءۇشىن  اتسا­لىس­قان قىزمەتى دەپ بىلەر ەدىم. ەلدىگىمىزبەن قاتار, ءار­كىم­نىڭ  ازاماتتىعى دا وسىن­داي­دا كورىنەدى. سوندىقتان  ەن­دى ساناۋلى كۇننەن كەيىن وتە­تىن سايلاۋعا دا جۇمىلا كىرىسەيىك, اعايىن. كامشات دونەنباەۆا, ەڭبەك ەرى. قوستاناي.