اقتۇتەك

جۋىقتا اۋا رايىنىڭ كۇرت وزگەرەتىنىن ەشكىم دە بولجاي الماعان-دى. ساعات ونعا تاياۋ جول­نۇسقاۋ اۋىلىنىڭ تۇرعىندارى شايسولتان ءسار­سەكوۆ پەن مۇراتبەك يبراەۆتار زايىپتارىن جان­دارىنا الىپ, وسكەمەندە قايتىس بولعان تۋىس­تارىنىڭ جانازاسىنا قاتىسۋ ءۇشىن «نيۆا» كولى­گى­مەن جولعا شىققان بولاتىن. اقسۋات-كۇرشىم تراسساسىنا ون شاقىرىمداي جەر قالعاندا با­عانادان جاياۋ بوراسىنداتىپ تۇرعان جەل كەنەتتەن كۇشىنە ءمىنىپ, جاقىندا عا­نا جاۋعان قاردى بۇرقىراتىپ, ءتۇ­تەپ جونەلدى. – تۇتەگەندە كە­رەمەت, – دەپ ەسكە الادى شايسولتان, – اينالا تۇك كورىنبەي كەتتى. ماشينەمىز تۇرعان ورنىندا اينالىپ, باتتى دا قالدى. سول وتىرعاننان بىرنەشە ساعات بويى ەسىكتەن سىعالاي الماي, پۇشايمان كۇيگە ۇشىرادىق. اقىرى, بوران ءسال تولاستاعاندا بىرەر شاقىرىم جاياۋ ءجۇ­رىپ, باعىمىزعا وراي, ۇيالى تەلەفون حابار الا­تىن جەرگە ءدوپ تۇستىك. قالتا تەلەفونىمىزبەن وسكەمەندەگى بالالارعا حابار بەرىپ, جاعد­ايى­مىز­دى جەتكىزدىك. سويتتىك تە, اۋپىرىمدەپ م­ا­شينەمىزگە قايتتىق. بالالار جولنۇسقاۋعا تەلەفون شالىپ, مىنا توتەنشە جايدان قۇلاعدار بولعان اۋىل تۇر­عىن­دارى ت.قادرولدين, س.تۋاشەۆ, د.امىرەنوۆ, ب.نۇر­جاقىپوۆ, ا.ەربولاتوۆ, ە.سارسەكوۆ, ب.ءما­مەت­قا­ليەۆ, ت.يبراەۆتار ەكى «ۋازيكپەن» قاما­ل­عان اۋىل­داستارىن ىزدەۋگە شىعادى. بىراق ولار­دىڭ قار با­سىپ قالعان ىزىمەن قۋاتتى ۋاز-دار دا جۇرە ال­مايدى. بۇدان سوڭ ولار قايتا ورالىپ, مۇز ار­قى­لى اقسۋاتقا جەتەدى. وندا بەلگىلى ازامات ا.نۇ­ريەۆقا جولىعىپ, بولعان جايدى بايان­دايدى. ايبولات دەرەۋ ەكى كاتامارانمەن ا.قا­يىر­عازى ۇلى, و.جۇماعۇلوۆ دەگەن ازاماتتاردى جولعا شىعا­رىپ, ءوزى دە جىگىتتەرمەن بىرگە ات­تانادى. سونىمەن بىرگە ول كۇرشىمگە تەلەفون شالىپ, قاتەرلى جاعدايدى ءمالىم ەتەدى. بۇل حا­باردى العان بويدا اۋداندىق اكىمدىكتىڭ توتەن­شە جاعدايلار ءجونىن­دەگى مامانى ت.ەلشىباەۆ دابىل قاعىپ, ۋاز اۆتوموبيلىمەن, كوم­مۋ­نالدىق شارۋا­شى­لىقتىڭ تراك­تو­رى­مەن جولعا شى­عا­دى. تۇتەگەن بوراندا تۇنىمەن ۇيقى-كۇلكىسىز ماڭ دالانى شار­لا­عان جوقشىلار تاڭعى ساعات بەستە قارعا مالتىعىپ, دارمەنسىز كۇيدە تۇرعان «نيۆانىڭ» ۇستىنەن تۇسەدى. ءسويتىپ, ونداعى ءتورت ادام دەر كەزىندە امان-ساۋ قۇتقارىلدى. – ابىروي بولعاندا بەنزينىمىز تولىق ەدى, – دەيدى ش.سارسەكوۆ, – سونىڭ ارقاسىندا ۇسىككە شالىنۋدان امان قالدىق. بەنزين تاۋسىلىپ قال­سا, ون جەتى ساعات بويى قار قۇرساۋىندا وتىرعان ءبىزدىڭ ءتىرى قالۋىمىز نەعايبىل ەدى. وسى ەكى وتباسىنىڭ اتىنان كۇن-ءتۇن دەمەي شاپقىلاپ, ءبىزدى ويلاۋمەن بولعان, ءسويتىپ, امان الىپ قالعان بارشا ازاماتتارعا, اۋدان باسشىلىعىنا شىن كوڭىل­دەن شىققان العىسىمدى بىلدىرەمىن! بار­لىعىنا باقىت, يگىلىك تىلەيمىن! مۇنداي قيىن­شىلىقتى ەشكىمنىڭ باسىنا بەرمەسىن, – دەيدى ول! حاسەن زاكاريا, جۋرناليست. شىعىس قازاقستان وبلىسى, كۇرشىم اۋدانى.