قارالى كۇن

شىققان شاقتا بۇگىن عاجاپ تۇعىرعا, كىر جاعىلدى مەنىڭ قازاقتىعىما. الدەكىمدەر الدەقانداي پيعىلمەن, تاس لاقتىردى ەلدىڭ ازاتتىعىنا.   قارۋ بەرىپ اردان بەزگەن نادانعا, جۇمساعان كىم قان توگەتىن قادامعا؟ اقتوبەگە تۇسكەن تاستىڭ سالماعى, ءتۇستى بۇكىل جۇرەگى بار ادامعا.   تاۋەلسىزدىك مەنىڭ قاراشىعىمدا, تاۋەلسىزدىك سەنىڭ قاراشىعىڭدا! حاقىسى جوق قول جۇمساۋعا ەشكىمنىڭ, قاسيەتتى باس يەتىن ۇعىمعا!   قارالى كۇن, مۇڭعا تولى ازالى! جۇرەگى بار جاننىڭ ءبارى جارالى, ءوزى تىككەن ءوز وتاۋىن قيراتسا, ۋا, اعايىن, الاش قايدا بارادى؟!   نامىسىڭا بەكەم بولعىن, نار ۇلدار! اينالادان ءتالىم, ساباق الىڭدار! ءوز ەلىندە ءوز-وزىنە جاۋ قىلعان, ارام پيعىل, قارا نيەت زالىمدار.   بەيبىت كۇندەر, بەيبىت تۇندەر جالعاسسىن! انا جەسىر, بالا جەتىم قالماسىن! مۇڭايماسىن ەندى ەل مەن ەلباسى, قارالى كۇن ەندى جاريالانباسىن! باقىتبەك سماعۇل, پارلامەنت ءماجىلىسىنىڭ دەپۋتاتى, «قازاقستان ارداگەرلەرى» قاۋىمداستىعىنىڭ توراعاسى