ءبىر ادام ۇستازىنا كەلىپ: «قۇدايدى جان-تانىممەن ءسۇيىپ, قۇلشىلىق ەتسەم دەپ ەدىم, سونىڭ جولىن ايتىڭىزشى», – دەگەن كورىنەدى. «سەن ءوز ومىرىڭدە ءبىر ايەلدى جان-تانىڭمەن ءسۇيىپ كوردىڭ بە؟» دەيدى سوندا ۇستازى. «جوق, مەن قۇدايدى عانا سۇيگىم كەلەدى», دەيدى الگى كىسى. «وندا سەنىڭ بۇل ويىڭنىڭ ىسكە اسۋى نەعايبىل. قۇدايدى ءسۇيۋ ءۇشىن, ەڭ الدىمەن, وزىڭە ءومىر سىيلاعان اناڭدى, دۇنيەگە ءسابي اكەلەتىن ايەلدى ءسۇيۋىڭ كەرەك. قۇداي سوندا عانا سەنىڭ جۇرەگىڭە نۇرىن تۇسىرەدى», دەگەن ەكەن ۇستازى. ايەلدىڭ, انانىڭ ۇلىلىعىن بۇدان ارتىق تاۋىپ ايتۋ مۇمكىن ەمەس شىعار. ويتكەنى, قۇدايدان كەيىنگى قۇدىرەت ول – انا دەسەك, ارتىق ايتقاندىق بولا قويماس.
ءيا, اناعا باس يمەيتىن, ونىڭ الدىندا تىزە بۇكپەيتىن جان سيرەك. ۇلى جازۋشى م.اۋەزوۆ «ەل بولامىن دەسەڭ, بەسىگىڭدى تۇزە», – دەيدى. سول بەسىك يەسى – انا. ونداي انا ۇلگىلى, كورەگەندى, كورىكتى, اقىلدى بولۋى ءتيىس. وسى اسىل قاسيەتتەر انا ساناسىندا سايراپ تۇرۋى ءتيىس. «دۇنيەدەگى بارلىق جاقسىلىق – كۇننىڭ نۇرى جانە انانىڭ اق سۇتىنەن جارالعان», دەگەن قاناتتى ءسوز بار. ىقىلىم زاماننان بەرى انا – تىنىشتىق پەن يگىلىكتىڭ, وتباسىنداعى بەرەكە-بىرلىكتىڭ ۇيىتقىسى. انا الاقانىنىڭ جىلۋى مەن ونىڭ ماحابباتى – دۇنيەدەگى ىزگىلىك پەن جاقسىلىقتىڭ جارشىسى.
ۇيدە انا, تۇزدە باتىرلىققا تاربيەلەنىپ, جاۋگەرشىلىكتە ەرلەرمەن بىرگە اتقا قونىپ, بەيبىت كەزدە بەسىك تەربەتىپ, ۇل-قىزىن دانالىققا باۋلىعان گۇلبارشىن مەن قۇرتقا, اقجۇنىس پەن نازىم, دومالاق انا مەن ايشا ءبيبى, تاڭبالى تاريحتاعى قاسىم حاننىڭ اناسى – جاعان بيكە, ەسىم حاننىڭ اناسى – جاقسى بيكە, قول باستاعان تۇمار مەن بوپاي, ەل بيلەگەن ايعانىم, ەسىمى اڭىزعا اينالعان قابانباي باتىردىڭ جارى گاۋھار, ءوز جۇرتىنداعى بىرلىكتىڭ ۇيىتقىسى بولا بىلگەن ۇلپان انا, ۇلى وتان سوعىسى جىلدارىندا ەرلىگىمەن الەمگە تانىلعان شىعىستىڭ قوس شىنارى – كەڭەس وداعىنىڭ باتىرلارى ءاليا مەن مانشۇك, وتان سوعىسى وردەنىنىڭ ءۇش مارتە يەگەرى زويا دوسبەرگەنوۆا, قاھارمان ۇشقىش حيۋاز دوسپانوۆا, وق استىنان سەگىز ءجۇز جاۋىنگەردى ارقالاپ الىپ شىعىپ, ءوزى دە مەرت بولعان مەدبيكە عازيزا ومىرباەۆالار... بۇلاردىڭ بەينەلەرى حالىق جادىندا جاڭعىرىپ, ىستەرى ونەگە بولىپ كەلەدى.
انۋشيرۋان ءادىل پاتشانىڭ: «اللانىڭ كوڭىلىنەن قالاي شىعۋعا بولادى؟» – دەگەن سۇراعىنا دانا ءۋازىرى بۇزۇحمەحر: «اناڭدى قۋانتۋ ارقىلى», دەپ جاۋاپ بەرگەن ەكەن.
بۇل ارادا تاريحقا بارلاۋ جاساپ, ويىمىزدى شاشىراتپاي-اق ۇلى ابايدى ومىرگە اكەلىپ, بۇكىل ادامزاتقا ورتاق دانىشپاننىڭ بولمىس-ءبىتىمىن قالىپتاستىرۋعا زور ۇلەس قوسقان زەرە مەن ۇلجان انالارىمىزدىڭ ءوزى ءبىر-ءبىر بەلەس ەمەس پە! كىم بىلەدى, جۇرەگى جۇمساق, كوكىرەگى زەردەلى, ءبىلىم- بىلىگى مول وسىنداي انالارىمىز بولماسا, دانىشپان ابايداي ۇل دۇنيەگە كەلەر مە ەدى, كەلمەس پە ەدى. كەلگەن كۇندە دە رۋحاني بولمىسى, بالكىم, وسى دەڭگەيىنە جەتەر مە ەدى, جەتپەس پە ەدى؟ دەمەك, تەكتى انا بارشا تىرشىلىكتىڭ باستاۋى, قۋانىش پەن جاقسىلىق كوزى, مەيىرىمنىڭ بەسىگى دەۋ ابدەن ورىندى. تاۋبە, ۇرپاعىنا عانا ەمەس, ۇلتىنا ۇلاعات بولار ءىز قالدىرعان مۇنداي انالار كەشە دە بۇگىن دە ەل ىشىندە بارشىلىق. سولاردىڭ ءبىرى – قازاق عىلىمىنىڭ كوگىندە جارقىراعان جارىق جۇلدىز ەۆنەي بوكەتوۆتىڭ اناسى ءبالتاي ( شىن ەسىمى – ۇمسىن) انامىز ەدى. اباي مەن ەۆنەيدىڭ ومىرىندە دە ءبىراز ۇقساستىقتار بار ەكەن. ايتالىق, ەۆنەي دە اباي اتامىز ءتارىزدى, ەكى اناعا تەل ءوسىپتى. ونى دا اجەسى باۋىرىنا باسىپ, بار مەيىر-شاپاعاتىن توگىپتى. ابايدىڭ اتى ءاۋ باستا يبراگيم بولسا, كەيىن كەلە ونى اجەسى مەن اناسى ەركەلەتىپ, ءارى بىرەۋ جانىن جارالاپ الماسىن دەپ قورعاشتاپ, «ءاي, وسىعان ابايلاپ سويلەڭدەرشى», دەپ ءجۇرىپ اباي اتانىپ كەتكەنى عوي. ەۆنەي اعامىزعا دا اتا-اناسى ءاۋ باستا ەۆنعابيدەن دەپ ات قويعان ەكەن. ونى دا اجەسى ەركەلەتىپ, ەۆنەي دەپ اتاپ, كورنەكتى عالىم, اكادەميك سول اتپەن تانىلدى.
بۇگىندە قازاقستاندا ايەلدەر ساياساتتا, بيزنەستە جانە ەكونوميكانىڭ بارلىق سەكتورىندا, شارۋاشىلىقتىڭ ءارتۇرلى سالالارىندا ەر-ازاماتتارمەن قاتار ەڭبەككە بەلسەنە ارالاسىپ, وزدەرىنىڭ بىلىكتىلىگىن, قابىلەت-دارىنىن, ىسكەرلىكتەرىن كورسەتىپ كەلەدى. مەملەكەتىمىزدىڭ ءوسىپ- وركەندەۋىنە ازاماتتارمەن قاتار سۇبەلى ۇلەستەرىن قوسىپ ءجۇر.
ادام ءومىرىنىڭ ءمانى مەن سۇلۋلىعى, كەلەشەگىنە سەنىمدىلىگى – بالانىڭ اتا-اناسىن ارداق تۇتىپ, ءوزىنىڭ پەرزەنتتىك قارىزىن ءبىر ساتكە دە ەسىنەن شىعارماۋىندا جاتىر. بۇل جاس ۇرپاقتىڭ مادەنيەتتىلىگىنىڭ, ادەپتىلىگىنىڭ عانا ەمەس, ەڭ الدىمەن ادامشىلىعىنىڭ بەلگىسى.
«بۇل ومىردە ىزگى نيەت, اق ارمان,
انالاردىڭ اق سۇتىنەن جارالعان.
انالاردىڭ كۇلكىسىنەن ءنار العان,
انالاردىڭ باقىتىنان تارالعان...» – دەگەن ولەڭ جولدارى انا بەينەسىن ايقىن كورسەتىپ تۇر.
مايرا قۇرمانباەۆا,
«استانا دارىنى» عىلىمي-پراكتيكالىق ورتالىعىنىڭ ديرەكتورى, پەداگوگيكا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى.