نۇرلى جول سالعان ساڭلاعىم

(ەلباسىنا ارناۋ) تاريحتىڭ ەلەۋلى بەلەستەرىندە ەل باستاعان تۇلعالارعا جىردان شاشۋ شاشۋ, ولەڭمەن باتا بەرۋ, تىلەك ارناۋ ەجەلدەن كەلە جاتقان ءداستۇرىمىز. 1991 جىلعى العاشقى پرەزيدەنتتىك سايلاۋدا جاسى توقساننان اسقان حالىق اقىنى شاكىر ابەنوۆ اقساقال باتاسىنىڭ اياعىن ولەڭمەن ورگەن. 1999 جىلعى سايلاۋدا ەلباسىنا دەگەن اعىل-تەگىل اقتارىلعان كوڭىلىن بەكبولات تىلەۋحان جىرمەن توگىلدىرگەن. قازاقى قالپىمىزعا جاراساتىن سول جورالعى كەشە دە جاسالىپتى. بۇل جولى جىردان شاشۋدى ايتىس ونەرىنىڭ جارىق جۇلدىزى امانجول التاەۆ شاشىپتى. «جاسالىپتى», «شاشىپتى» دەيتىنىمىز – مۇنى ءبىز «حابار» ارناسىنىڭ كەشكى جاڭالىقتارىنداعى سيۋجەتتەن كوزىمىز شالىپ قالدى. كورە سالىسىمەن امانجولدى ىزدەدىك. «سەن ەلباسىنا ارناۋىڭدى سۋىرىپ سالىپ ايتتىڭ با؟» دەيمىز. «جوق, بۇل وتە جاۋاپتى ءسات قوي. الدىن الا شىعارىپ ايتتىم», دەيدى امانجول. «وندا بىزگە ەلەكترونكامەن جىبەرە قويشى تەز»,  دەيمىز. تەز-اق جەتىپ كەلدى ارناۋ ءماتىنى. بىزدىڭشە, بۇل ارناۋدى تاۋەلسىزدىك سارايى الدىندا تۇرعان قاۋىم عانا تىڭداپ قويماۋى كەرەك, مۇنداي جۇرەكجاردى جىردىڭ بار قازاقتىڭ جۇرەگىنە جەتكەنى ءجون. اقىن ءسوزى – حالىق ءسوزى قاشاندا. الاتاۋداي وردالىم, كاسپيدەي شالقار ارنالىم. سارىارقاداي بايتاعىم, كوشىمدى باستار تارلانىم. ءوزىڭىزدى حالقىم قولدادى, دالەلدەپ بيىك تالعامىن. ءدال وسىلاي الەمدە, كىم قولداي الار زاڭعارىن. ءتۇن ۇيقىڭىزدى ءتورت ءبولىپ, ەلىن ويلاعان ارداعىن. ورىندادىڭىز حالقىمنىڭ, سان عاسىر كۇتكەن ارمانىن. نۇر جولىڭىزعا, نۇراعا, مەيىرىمى جاۋسىن اللانىڭ.   باتىستىڭ ءتىلىن تاپتىڭىز, شىعىستىڭ ءتىلىن تاپتىڭىز. تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ شىراعىن جارىق جاقتىڭىز. ەڭسەسىن ەلدىڭ كوتەرىپ, تۇلعاسىن تىكتەپ تۇرعىزعان. تاي توبەلىندەي قازاققا, الەمنىڭ موينىن بۇرعىزعان. كوتەرىپ كوك تۋ بايراقتى, مەملەكەت قۇرعان قايراتتى. شەكارامىزدى بەكىتىپ, بارىستاي باسقان ايباتتى. ەڭسەسى بيىك ەلباسىم! قۇتتى بولسىن تاعىڭىز, باقىتتى كەمەل شاعىڭىز. حالقىما ساۋلە شاشىپ تۇر, باياندى بولعان باعىڭىز.   ءوزىڭىز سالعان استانا, جايقالىپ وسكەن جاس قالا. تامسانىپ الەم قارايتىن, بايسالدى وردا – باس قالا. باقىتتىڭ ەركىن كىرەتىن, ەسىگى بولعان استانا. ىنتىماق پەنەن بىرلىكتىڭ, بەسىگى بولعان استانا. تاۋەلسىز مىناۋ ەلىمدى, كەڭ-بايتاق مىناۋ جەرىمدى. كورمەگەندەرگە كورسەتىپ, بىلمەگەندەرگە بىلگىزگەن. ەلشىلىك اشىپ الەمنەن, تورىنە بايراق ىلگىزگەن. وون-عا مۇشە بولعىزىپ, شىرايىمىزدى كىرگىزگەن. وبسە-ءنىڭ تاعىنا, قازاقستاندى مىنگىزگەن. ەۋرازيانىڭ قۇرىپ وداعىن, كەرۋەنىن العا جۇرگىزگەن. ەكسپو دا ەرتەڭ وتەدى, ءوزىڭىز سالعان نۇرلى ىزبەن. وسىنىڭ ءبارى, نۇراعا, كەمەڭگەرلىكتى بىلگىزگەن.   جاقىنىن جاتقا قيماعان, حالقىنا باقىت سىيلاعان. موڭعوليا, قىتاي, يرانعا, شاشىراپ كەتكەن قازاقتىڭ, باستارىن قوسىپ جيناعان. ءجۇز وتىز ۇلتتىڭ وكىلىن, الالاپ ءبىرىن بولمەگەن. اسسامبلەيا جاساقتاپ, ەڭبەگىمەنەن ەرلەگەن. بىرلىكتىڭ مۇنداي ۇلگىسىن, الەمنەن ەشبىر كورمەگەم. ەڭسەسى بيىك ەلباسى, نۇرسۇلتان سىندى ەرىم بار. وسىنداي ەردى تۋعىزعان, قازاقتاي قايسار ەلىم بار.   اق ساقالدى اتاعا, قايرات بەردىڭىز, نۇراعا. جالىنداعان جاستارعا, ايبات بەردىڭىز, نۇراعا. اق جاۋلىقتى اناعا, قۋات بولدىڭىز, نۇراعا. اق پەيىلدى بالاعا, شۋاق بولدىڭىز, نۇراعا. ىرىسى ارتتى ەلىمنىڭ, بەرەكە بىزدە, نۇراعا. ىنتىماق, بىرلىك ورنادى, مەرەكە بىزدە, نۇراعا! ەلىم دەپ سوققان جۇرەگى, جۇرتىمنىڭ ءسىزسىز تىرەگى. قۇتتى بولسىن ۇلىقتاۋ, حالقىمنىڭ وسى تىلەگى. امانجول ءالتاي, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى.