كەڭ كوشەنى بويلاي كولىكپەن ءجۇرىپ كەلە جاتىرمىز. بەيتانىس اۋىلدا ات بايلار جەردىڭ باعىتىن بىلمەي پۇشايمان بولدىق. ءجون بىلەر بىرەۋ جولىقسا جول سۇراماقشىمىز. كوز بايلانىپ كەلە جاتقان ۋاقىت ەدى. باياعىدا عوي, ەل ىشىندە مۇنداي ۋاقىتتا ادام اياعى باسىلا قويمايتىن. بىرەۋ ءشوپ تاسىپ, بىرەۋ قىسقى وتىنىن قامداپ ابىر-سابىر بولىپ جاتۋشى ەدى. قازىر كولدەنەڭ جۇرگىنشى كەزىگە قويمايدى ەكەن.
اۋىل ورتاسىنا جەتكەندە قامشىلار جاق بەتتەن قاراسىن كورىنگەنى. توقتاي قالىپ ءجون سۇراۋعا وقتالدىق. سويتسەك, بالپاناقتاي بالا ارقالاعان اجەي ەكەن. بارار جەرىمىزدى, تۇسەر ءۇيىمىزدى بايىپتاپ الايىق دەگەن اۋەلگى بايلام ۇمىت قالىپ, بالا ارقالاعان كەيۋانانىڭ كەيپى ويىمىزدى ءبولىپ جىبەردى. باياعىدا, بالا كەزىمىزدە مۇنداي سۋرەت توسىن بولىپ كورىنبەيتىن, كوزگە ۇيرەنشىكتى ادەت ەدى. اجەلەرىمىز كورشى ۇيلەرگە قوناققا بارا جاتقاندا ءبىر بالانى جەتەكتەپ, ءبىر بالانى ارقالاپ جۇرە بەرەتىن. سوڭعى كەزدە سەيىلىپ كەتكەن سۋرەت. تاڭعالعانىمىز دا سودان. اۋەلى امانداستىق. وكپەك جولاۋشىعا توسىرقاي قاراعان اجەي ارقاسىنداعى بالانى جەرگە ءتۇسىردى. اياعىن باسادى ەكەن, باسقاندا قانداي, قۇلدىراڭداي شاۋىپ بارادى.
– اپىرماي, ءوزى جۇرەتىن بالانى وسىنشاما ازاپتانىپ, نەگە ارقالاپ ءجۇرسىز؟ – دەپ سۇرادىق ءبىز.
– نەمەرەم عوي, – دەدى اجەي ءاجىم باسقان ماڭدايىن الاقانىنىڭ ىشىمەن سىپىرا ءسۇرتىپ جاتىپ. ءوزى سونداي ەركە. جۇمىر جەردىڭ جۇماعى مەنىڭ ارقامدا تۇرعانداي ۇيدەن شىقسام بولدى تاسكەنەشە جابىسا كەتەدى.
– اۋىر ەمەس پە؟ – دەپ سۇرايمىز ءبىز.
– جوعا, – دەيدى اجەي, – سەندەرگە دە وسىنداي نەمەرە ارقالاۋعا جازسىن. بۇگىنگى كەلىندەر بىلە قويار ما ەكەن, بۇرىنعىلار اتاسى مەن اجەسىنىڭ ارقاسىندا قاسيەت بار دەپ جاتاتىن. ءارى ارتىمنان ەرەتىن ۇرپاق بولسىن دەگەن كونە جورالعى عوي.
جول ۇستىندە كەزدەسكەن جانى جايساڭ اجەنىڭ جارتى اۋىز ءسوزىنىڭ استارىندا اتان تۇيەگە جۇك بولار مازمۇن جاتىر ەدى. بۇل ساپاردان ءبىزدىڭ تاپقان ولجامىز وسى. سىزبەن دە بولىستىك.