سابىر اقساقالدىڭ امەريكانىڭ ۇلكەن ءبىر ۋنيۆەرسيتەتىندە وقيتىن نەمەرەسى كەلىپ, قۇرمالدىق بەرگەن. اۋماعى اتشاپتىرىم ۇلكەن بولمەنىڭ ىشىندە ينە شانشار جەر جوق.
نيەتتەس, تىلەكتەس قاۋىم. اۋىل ءۇيدىڭ اڭگىمەسى بىلاي قالىپ, مۇحيتتىڭ ارعى بەتىندەگى ءبىلىم ماسەلەسىن جىكتەپ, جىلىكتەپ, تالداپ-اق جاتىر. الدەن سوڭ الدىمىزعا اس كەلگەن. اقساقال دا اق تۇيەنىڭ قارنى جارىلعان كۇنى ايانىپ قالماپتى. ەكى جاس جىگىت ەكى شەتىنەن ازەر كوتەرىپ اكەلگەن ۇزىنشا, ۇلكەن استاۋدىڭ ۇستىندەگى بۋى بۇرقىراعان ەت تۋرالىپ جاتىر. سۇبەنىڭ ءوزى بەستىنىڭ قازىسىنداي. اپپاق قارداي جامباس جارتى استاۋدى العان.
– «سەمىزدىكتى قوي عانا كوتەرەدى» دەگەن راس, – دەدى اۋباكىر اعا. – قابىرعاسىن قاراشى, ماي جەپ قويىپتى, جامباستىڭ سۇيەگى دە جىپتىكتەي. باسقا مال بولسا كۇپتى بولىپ, جۇرەگىن ماي باسىپ ءولىپ قالار ەدى.
– نەمەرەم وقۋعا تۇسكەندە بايلاعان ىسەك قوي, ءتورت جىل جەمدە تۇردى. بۇگىن وزدەرىڭە بۇيىرىپتى. وقۋىن اياقتادى, ەندى قۇجاتتارىن ءبىر ايدىڭ ىشىندە راسىمدەپ كەلەدى, – دەدى سابىر اقساقال ماساتتانىپ.
– بۇل دا زاماننىڭ وزگەرگەنى, – دەدى اۋباكىر اعا. – كەشەگى كەڭەس زامانىندا ءبىزدىڭ اۋىلدىڭ ءبىر كىسىسى «مەن بارماعان جەر بار ما, انتونوۆكانى دا كورگەنمىن», دەپتى عوي, سوندا انتونوۆكاسى اۋىلدان قىرىق شاقىرىم جەردەگى ورىس پوسەلكەسى. بۇگىن, مىنە, سابەڭنىڭ نەمەرەسى كوز كورىپ, قۇلاق ەستىمەگەن امەريكادان وقۋ ءبىتىرىپ كەلىپ وتىر.
اس قايىراردىڭ الدىندا سابىر اقساقال شەتىن ءبىر اڭگىمەنىڭ ۇشىعىن شىعارعان. قايدان تاپقانىن كىم ءبىلسىن, ارشانىڭ بىرەر كوشەتىن اكەلىپ وتىرعىزىپتى. كوكشەتاۋ وڭىرىندە ارشا ساندىقتاۋدا عانا بار. باسقا جەردە وسە قويمايدى. سوندىقتان تاڭسىق. اقساقالدىڭ ەكى-ءۇش جىلعى تالپىنىسى زايا بولعان. ارشا كوشەتى قانشا كۇتكەنىمەن كوكتەمەي قويدى. اعاش جايىن بىلەتىندەردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, كىنارات توپىراقتان.
سالدەن كەيىن بالالاردىڭ ءبىرى تاباقتى الۋعا رۇقسات سۇراعان.
– اساتايىق, – دەدى اۋباكىر اقساقال. – كونە ىرىم. جول ءجۇرىپ بارا جاتقان بالانى توپىراعىمەن تاتقان ءدامى پەرىشتەدەي قولداپ, قورعاپ جۇرەدى.
استاۋدىڭ تۇبىندەگى ءبىر شوكىم قيعاشتاي تىلىنگەن باۋىردىڭ ۇستىنە جامباستان جونىپ العان اپپاق مايدى قوندىردى. زوردىڭ كۇشىمەن قارا كەسەك ەت تابىلدى. ءسويتىپ, بارىپ الىستاعى امەريكادا ءبىلىم الىپ كەلگەن سابىر اقساقالدىڭ نەمەرەسىن شاقىردى. بالا بولسا اقساقالدىڭ قولىنا ءبىر, دامگە ءبىر قارادى. تىجىرىنعان ءتارىزدى. قولمەن بەرگەن سوڭ ءبىرتۇرلى جيىركەنىپ تۇرعانى اڭعارىلادى.
ەندى ءوزى ىڭعايسىز جاعدايعا قالعان اۋباكىر اقساقال جۋىپ-شايىپ جاتىر. «اتام قازاق وسىلاي جەگەن, ايىپ-شامى جوق».
كوك تەڭىزدىڭ ءار جاعىنداعى مول بىلىمگە بوككەن نەمەرەنىڭ تۋعان جەردىڭ توپىراعىنان اجىراپ قالعانى اڭعارىلىپ تۇر ەدى. ەسىمە الگى ارشا تۇسە بەرگەنى.