حالقىمىزدىڭ ونەگەلى ءومىرى مەن ىلكىمدى ىستەرى, تۇتاستاي شەجىرەسى مەن تاريحي دەرەكتەرى اۋىز ادەبيەتى ارقىلى ۇرپاقتان ۇرپاققا جەتتى. قيلى زامانداردا تاريحتىڭ سىن-قاتەرىنە توتەپ بەرىپ, اتاجۇرتىن, ۇلى دالاسىن ساقتاپ, كەيىنگى ۇرپاعىنا اماناتتاعان بابالارىمىزدىڭ مۇرالارى ءبىزدى رۋحاني كەمەلدەنۋگە شاقىرادى. كۇندەلىكتى تىرشىلىكتە ۇستانىپ, قادىرلەپ, قاستەر تۇتار حالقىمىزدىڭ سالت-داستۇرلەرى مەن ادەت-عۇرىپتارى, جورالعىلارى ءتۇپ قالپىندا ساقتالىپ, وسيەتتەرى مەن وي ۇشقىندارى جاس ۇرپاقتىڭ بويىنا رۋحاني ازىق بەرەدى.
پرەزيدەنت جارلىعىمەن مەملەكەتتىك قىزمەتشىلەردىڭ ادەپ كودەكسى بەكىتىلىپ, ادال نيەتتىلىك, ادالدىق, ادىلدىك, اشىقتىق, سىپايىلىق, تۇتىنۋشىعا باعدارلانۋ سىندى مەملەكەتتىك قىزمەتتىڭ ادەپتىك قاعيداتتارى ايقىندالدى.
بايىپتاپ قاراساق, مەملەكەتتىك قىزمەتشىلەردىڭ ادەپ كودەكسى مەن بابالار وسيەتى اراسىندا ءوزارا ۇندەستىك كوپ. ۇلىلار وسيەتى مەن ادەپ نورمالارى – وتكەننەن ونەگە الىپ, ۇلاعاتتى جولدان اينىماي, وركەنيەت كوشىنە قادام باسۋعا ۇندەپ, مەملەكەتتىك قىزمەتشىلەردى الەۋمەتتىڭ الەۋەتىن ارتتىرۋعا جۇمىلدىرادى.
مەملەكەتتىك قىزمەتشىلەردىڭ تەمىرقازىعى سانالاتىن ادەپ كودەكسىنىڭ قاعيدالارىن حالقىمىزدىڭ وسيەتىمەن ساباقتاستىرىپ كورەلىك. كودەكستە ادال نيەتتىلىك دەپ قوعام يگىلىگى ءۇشىن مەملەكەتكە كاسىبي جانە جاۋاپتى قىزمەت ەتۋدى ايقىندايدى. سونىمەن قاتار ءوز مىندەتتەرىنە شىنايى كوزقاراسپەن قاراپ, جەكە جانە زاڭدى تۇلعالاردىڭ, قوعامدىق توپتار مەن ۇيىمداردىڭ ىقپالىنا قاراماستان, زاڭدى شەشىم قابىلداۋ جانە كەز كەلگەن ءمان-جايلار بويىنشا بىرجاقتىلىق پەن سۋبەكتيۆتىلىك سەبەبىنەن ادامداردى كەمسىتۋگە جول بەرمەۋ كودەكستىڭ نەگىزگى قاعيدالارى سانالادى.
ادال نيەتتىلىك, ادىلدىك پەن ادالدىقتى تاريحي تۇلعالارىمىزدىڭ افوريزمدەرىمەن تانىسقاندا كوپتەپ كەزدەستىرەمىز. اتاپ ايتساق, شىعىس تۇركى قاعاندىعىنىڭ نەگىزىن قالاۋشىلاردىڭ ءبىرى تونىكوك: «تۇندە ۇيىقتامادىم, كۇندىز وتىرمادىم. قىزىل قانىمدى اعىزدىم, قارا تەرىمدى توكتىم, تۇركى حالقى ءۇشىن!» دەسە, الاش ارداقتىسى ءاليحان بوكەيحان: ء«تىرى بولسام, قازاققا قىزمەت قىلماي قويمايمىن» دەپ, ۇلتقا ادال نيەتپەن, ادالدىق ءارى ادىلدىكپەن قىزمەت ەتۋگە ۇندەگەن.
جىراۋلار پوەزياسىنىڭ وكىلى اسان قايعى ءسابيت ۇلىنىڭ «ادىلدىكتىڭ بەلگىسى», دوسبول ءبيدىڭ «جاقسى دەگەن نەمەنە؟!» تولعاۋلارى ادالدىق پەن ادىلدىك تۋراسىنداعى كوپ جۇمباقتىڭ شەشۋىن شەشسە, ءابۋ ناسىر ءال-فارابي باقىتتىڭ كىلتىن پاراساتتىلىقتان ىزدەيدى. اباي مەن ماعجان ادام بولۋعا باۋلىسا, ءاليحان مەن باۋىرجان وتانسۇيگىشتىككە جانە تۋعان جەرگە ايانباي ەڭبەك ەتۋگە شاقىرادى.
ماسەلەن, ءاليحان بوكەيحان: «قازاق بالاسى بىرىگىپ, تىزە قوسىپ ءىس قىلسا, حالىق ماقساتى ورىندالادى» دەپ, ازاماتتىڭ الدىنا جاۋاپتى مىندەت قويعان. ال ءابۋ ناسىر ءال-فارابي «ارەكەتىمىز دۇرىس بولۋى ءۇشىن سوعان باراتىن جولىمىزدىڭ قاندايلىعى ماڭىزدى» دەپ, وسيەت قالدىرعان.
تۇرعىنداردىڭ مۇڭ-مۇقتاجىن تىڭداي ءبىلۋ جۇرتشىلىقتىڭ مەملەكەتتىك ورگانعا دەگەن كوزقاراسىن قالىپتاستىرادى. اشىقتىق پەن شىنايىلىق, تۋراشىلدىق پەن باتىرلىقتى تۋ ەتكەن باۋىرجان مومىش ۇلى: «حالىقتىڭ مۇڭ-مۇقتاجىنا قۇلاق اسپاعان ادام – ازامات ەمەس. ول – حالىقتىڭ ءبىرىنشى جاۋى» دەپ, باعالاعان.
دانالىققا قاتىستى وتكەن مەن بۇگىننىڭ ساباقتاستىعىن سارالاي كەلە, وزىمىزگە قاجەتتى قۇندىلىقتاردى الەۋمەتتىك جەلىلەردەگى جەڭىل ويىنعا, ازىلگە جىعىپ بەرمەي, اتا-بابامىزدىڭ وسيەتىن رۋحاني جان دۇنيەمىزدى بايىتۋىمىز, جۇمساۋىمىز كەرەك. سوندا عانا اباي ايتقان «تولىق ادام» بولىپ قالىپتاسامىز.
ءبىرجان ءاشىر,
وتىرار اۋدانى اكىمى اپپاراتىنىڭ باسشىسى, ادەپ جونىندەگى ۋاكىل
تۇركىستان وبلىسى