( ۇلى ماعجانعا)
سەزىنەمىن دۇنيە قاربالاسىن,
قازاعىمنىڭ سۇيەمىن ءار بالاسىن.
سۇيمەسىڭە بولا ما ءاربىر ۇرپاق,
تۋعان حالقىڭ – عۇمىرىن جالعاعاسىن!
تارتىپ كەلەم تاعدىرىن
ءتۇرلى ازاپتىڭ,
جۇرەگىنە جەتسەم دەپ ءبىر قازاقتىڭ.
قايعىنى, قاسىرەتتى ارقالادىم,
تاۋقىمەت تارتتىم تالاي,
مۇڭعا باتتىم.
تارتىنباي, تاعدىر جۇگىن سال يىققا...
اينالسام دەپ الاتاۋ اقيىققا –
جازسام دا ءجۇز ولەڭدى, بالكىم مەن دە
ءبىر ولەڭمەن قالارمىن تاريحتا!
ول بالكىم – ءومىر جايلى ولەڭ بولار,
اققۋداي ايدىن كولگە مەنەن قونار.
سارىارقا سارى بەلدىڭ كيىگىندەي,
ءدۇر ەتىپ جۇرەگىمنەن جونەلدى ولار.
ءبىر ولەڭ سەنى كۇتىپ كەلەم ەندى,
قۇدىرەت سەزىم كۇشى بولەپ ەلدى,
انانىڭ اق سۇتىندەي ۋىز ءدامدى,
مەن جازىپ قالدىرامىن سول ولەڭدى.
ول ولەڭ – نە جايىندا جۇمباق ماعان,
دۇنيە تاڭىرىمدەي ءتىل قات ماعان.
مەن ءۇشىن ءار قازاقتىڭ باعاسى ارتىق,
نارقى ارتىپ, ءار كۇن سايىن قىمباتتاعان.
ءولىم – حاق, ادام كوكتى تىرەگەنمەن,
تابىسىپ, توعىساتىن تىلەگى ەلمەن.
مەن ولمەيمىن, ومىردە مەن ءتىرىمىن,
ايتىلعان, ايتىلماعان – ءبىر ولەڭمەن.
بىلەمىن عۇمىر بولماس الدا مۇنشا,
قاعام قانات – قاناتىم تالعانىنشا,
مەن ولمەيمىن, ومىردە مەن ءتىرىمىن –
جەر بەتىندە ءبىر قازاق قالعانىنشا!
1994 جىل
جيەنشارى ماعجاننىڭ...
(م.ج. ۋتينگە)
ءتۇن بالاسى – شابىتتىڭ تۇلەر شاعى,
اقىننىڭ تۇندە جانار كىلەڭ شامى.
كورشىلەس قۇداي قوسقان بالدىزىم بار,
ماعجاننىڭ – مەكەش دەگەن جيەنشارى.
قيانات ادىلەتپەن ارباسقانداي,
تاعدىر بار تولعاي الساڭ
سان داستانداي...
تۇرادى تەرەزەمىز قارسى قاراپ,
ماعجاننىڭ جۇرەگىمەن جالعاسقانداي.
بالا كەز كورسەتپەيدى كىم ونەرىن,
بىلمەي ءسابي كەنەت بۇلت تۇنەرەرىن.
ماعجانداي ناعاشى ءۇشىن تاياق جەگەن,
مەكتەپتە ايتىپ قالىپ ءبىر ولەڭىن.
قاتىگەز زامان بارىن ناق بايقادى,
دەگەن جوق سول كەزدە دە باق قايتادى.
سول ءسابي تاعدىرىنان تايسالماستان,
ءالى دە ماعجان جىرىن جاتقا ايتادى.
باس ءيىپ حالقىم دەگەن داناسىنا,
قايعىرىپ كەڭ قازاقتىڭ دالاسى دا,
ماعجانداي ناعاشىسى بولعانى ءۇشىن,
تاۋقىمەت تارتتى تالاي اناسى دا.
زاماننىڭ مويىنسۇنىپ جارلىعىنا,
كۇيىنىپ كەڭ دۇنيەنىڭ تارلىعىنا,
اقىننىڭ قولجازباسىن تىقتى تالاي,
سان جىلدار سارعايا ۇستاپ ساندىعىنا.
ادىلەت جەڭىس قۇرعان باققا جەتىپ,
سان تاعدىر تاۋقىمەتىن اتتاپ ءوتىپ.
تويلادى ءجۇز جىلدىعىن حالقىمەنەن,
ماعجانداي ناعاشىسىن ماقتان ەتىپ.
تاعدىردىڭ سان زاۋالى تونەدى, اتتەڭ,
ادىلەت ارپالىسىپ كەلەدى, اتتەڭ.
كەلەدى جەردى باسىپ ءبىر ازامات,
ۇلى اقىن جيەنشارى دەگەن اتپەن.
2001 جىل
ءشومىشباي ساريەۆ,
اقىن, فرانتس كافكا
اتىنداعى حالىقارالىق
سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى