قازاقتا «كەڭ بولساڭ, كەم بولمايسىڭ» دەگەن جاقسى ءسوز بار. مىنە, مەنىڭ ۇستانىمىم وسى. ءار سالاعا اركىم ۆولونتەر بولا الادى.
ويتكەنى كۇتپەگەن جەردەن كەلگەن قۋانىش, توگىلگەن مەيىرىم, شاشىلعان شۋاق, بەرىلگەن جىلۋ – وسىنىڭ ءبارى ىزگى نيەتتى جانداردان كەلەدى. سونشالىق جاقسى كوڭىلگە مالىنىپ, جىلۋعا بولەنگەن ادامدار «ومىردە جاقسى ادامدار بار ما؟» دەگەن تاڭدانىستارىن ءبىلدىرىپ, تاڭداي قاعىپ جاتادى. كوزى جەتكەن سوڭ, «ومىردە مۇنداي جاقسى ادامدار بار ەكەن» دەيدى.
ەلدىڭ جارقىن بولاشاعى دەپ جاستارعا كوپ سەنىم ارتامىن. ولاردىڭ ويلاۋى, قارىم-قابىلەتى بۇرىنعىدان وزگەرەك. قازىر ۆولونتەرلىك ۇعىمى بۇقارانىڭ ساناسىندا جاڭا ءبىر دەڭگەيگە كوتەرىلدى. ەرىكتى بولۋدى جانىما سەرىك ەتكەلى ۇققانىم, ۆولونتەرلىك ادامنىڭ سانا-سەزىمىن كەڭەيتەدى.
ءوزىم افريكانىڭ بىرنەشە ەلىندە ەرىكتى بولدىم. شالعايدا, شەت جۇرتتا جالعىز-جارىم جۇرگەننەن كەيىن كوپ نارسەنى كورەسىڭ, ۇيرەنەسىڭ, وي تۇيەسىڭ, سالىستىراسىڭ. مىنە, وسىنىڭ ءبارى باستان ءوتتى. ەڭ كەرەگى, ءبىرىنشى – ءبىلىم, ەكىنشى – ءتىل بايلىعىڭ. بۇۇ-نىڭ بارلىق ميسسياسىنا قاتىستىم دەسەم بولادى. قازاقتىڭ ازاماتتارىمەن سالىستىرعاندا, ول جاقتا جۇلقىنىپ تۇرعان جان جوق. بىلايشا ايتقاندا, جايباسار. مەنىڭشە, بۇعان تۇرمىستىق-الەۋمەتتىك احۋال كوپ اسەر ەتەدى.
تەلجان جۇنىسبەكوۆ,
قازاقستاننىڭ بۇۇ-داعى
تۇڭعىش ەرىكتىسى, دارىگەر