پرەزيدەنتىمىز قاسىم-جومارت توقاەۆ جاڭادان قۇرىلعان وبلىستار تۋرالى جارلىققا قول قويدى. قاراعاندىدان ءبىر ەل ەنشى الىپ شىعىپ, ۇلىتاۋ وبلىسى قۇرىلدى. اتى قانداي! زاتى قانداي! حاندارىمىزدى اق كيىزگە وراپ, التىن تاققا وتىرعىزعان كيەلى جەر وبلىس ورتالىعىنا اينالدى! جەر جاڭارىپ, ەل قايتا تۇلەي باستادى!
بىزگە ەرتەڭ ەمەس, بۇگىن باي-قۋاتتى بولاتىن ەل كەرەك! ءوز جەرىندە مەندەلەەۆتىڭ كۇللى ەلەمەنتى بار ءبىزدىڭ ەل ءتاڭىرىنىڭ مەيىرىنە بولەنىپ, شات-شادىمان ءومىر سۇرۋگە ابدەن لايىقتى! قازاق عالامداعى ەڭ جاس حالىقتاردىڭ ءبىرى ءھىام بىرەگەيى! ونىڭ ماتەريالدىق جانە رۋحاني پوتەنتسيالى وراسان باي! ءتاڭىرى وعان اتىراۋدان – التايعا دەيىنگى ۇشى-قيىرسىز ايماقتى سىيلاعان. استى دا, ءۇستى دە – التىن!
ىسكە ءسات! العا قازاقستان!
قازاق
(حV-ءححى ع.ع.)
قۋ باستى – قوي!
جۇرتتىڭ قامىن جەگەنمىن,
كورگەننەن سوڭ كۇيكى ءتۇرىن مەن ەلدىڭ:
«مالىم – جانىمنىڭ ساداقاسى!
جانىم – ارىمنىڭ ساداقاسى!», –
دەگەنمىن!
وسى كۇنگە ءبىزدى ءتاڭىرى جەتكىزدى.
جەتكىزدى دە, وزىنە ءتاۋ ەتكىزدى.
مىنا دۇنيە سۇيگەن...
سۇيە بەرەدى –
تونىكوكتىڭ ءبىر تۇياعى دەپ ءبىزدى!
ادامزاتتىڭ بالاسىنا تۋا بايىك بولعام-دى,
كوزدەرىمنىڭ شاراسىنا,
ءتۇڭىلىپ, –
قان تولعان-دى;
وكسىگەنمىن وزىمە ءوزىم تەڭ تاپپاي,
قورعاندى دا كورىپ,
قالىڭ ورماندى!
كەمەل!
شوڭ! –
ۋىتتى ءبىر ۇرپاق كەلەر مەنەن سوڭ,
جان-دۇنيەم بەكزات نۇرعا بولەنىپ:
«مالىم – جانىمنىڭ ساداقاسى!
جانىم – ارىمنىڭ ساداقاسى!», –
دەگەن سوڭ!!
شىعاردى دا تورىنە ىلعي تەكسىزدى,
ەسكى عاسىر ەسىركەگەن جوق ءبىزدى.
ارقامىزعا قوندى-داعى ارۋاق,
قىل كوپىردەن الاشتى اللا وتكىزدى!
اتتان ءتۇسىپ, سارى جۇرتقا قونعاندا,
جاڭا ەل كەلەر سول ماڭدا:
«جانى – مالىنىڭ ساداقاسى,
ارى – جانىنىڭ ساداقاسى!"-
بولعاندا...
سەرىك اقسۇڭقار,
اباي اتىنداعى مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
قاراعاندى وبلىسى