جامان تۇماۋ جولدى قىسقارتقالى نەمەرە مەن جيەن ءبىزدىڭ ۇيگە ءۇيىر بولىپ العان. كوپقاباتتى ۇيدە تۇراتىندىقتان, اتا-انالارى بويىندا دەرتى بار بەيساۋات بىرەۋدەن ىندەت جۇقتىرىپ الا ما دەپ, اۋلاعا شىعارۋعا دا جاسقانادى. ال ءبىز تۇراتىن جەر ءۇيدىڭ ءجونى باسقا.
اۋلا اتشاپتىرىم, اسىر سالىپ ويناۋعا مۇمكىندىك مول. ەكى كۇننىڭ بىرىندە سالىپ ۇرىپ كەلىپ, مۇرىندارىنان ءتىزىپ, اكەلىپ تاستايدى. وزدەرى دە كەلۋگە قۇمار. باسىندا مەن «اتاسى مەن اجەسىن جاقسى كورەدى-اۋ» دەپ توپشىلاپ, ءىشىم ۋىلجىپ تۇراتىن. كەيىن ءبىلدىم, ۇلكەن شاڭىراققا تەلەفونمەن ويناۋعا كەلەدى ەكەن دە. ءبىز بالالاردىڭ قاس-قاباعىنا قاراپ, تىيىم سالمايمىز. تاڭ اتقانشا ويناسا دا ءبارىبىر. ءوز ۇيلەرىنەن قاشاتىن سەبەپتەرى سول ەكەن. قاراپ وتىرعانشا, بىردەڭە ۇيرەنسىن دەپ ەجەلگى ۇلت ءداستۇرىن سانالارىنا سىڭىرمەكپىن. ەڭ وڭايى – بايعازى مەن كورىمدىك.
كورىمدىك پەن بايعازىنى كوپ العان بالانىڭ ءبىرى مەنمىن. اۋىلداعى مەكتەپتە وقىپ جۇرگەنىمدە يت تارتقانداي جىرىم-جىرىم بولىپ جۇرەتىن كۇندەلىگىمە دەنە شىنىقتىرۋ پانىنەن «بەس» دەگەن باعانى ءوزىم قونجيتىپ الامىن دا, اپاما كورسەتەمىن. ەگدە ادام قاي ءپان ەكەنىن ەسكەرە قويمايدى, تاربيىپ بەس تۇرسا بولعانى. قامزولىنىڭ تەرەڭ قالتاسىنا ءاجىم-ءاجىم قولىن سۇڭگىتىپ جىبەرەدى. ىلە سارىقۇلاق تەڭگەلەر ەرە شىعادى. تاقا اقشا بولماي قالعاندا ءدامى ءتىل ۇيىرەتىن قۇرت پەن ىرىمشىك دايىن. داندەپ العانىم سونداي, كۇندە «بەس» الاتىن بولدىم. كەيىن ويلاسام, ەجەلگى جۇرتتىڭ ەل ەرتەڭىن ويلايتىن ءداستۇرى ەكەن عوي. الىپ ۇيرەنگەن بالا ەرتەڭ ءوزى دە بەرەگەن, قولى اشىق بولماق. دەمەك جومارتتىققا باۋليتىن جاقسى ىرىم. نەگىزىندە بايعازى مەن كورىمدىكتىڭ ءسال-ءپال ايىرماشىلىعى بار. بايعازى ارىداعى اتالارىمىزدىڭ تۇسىنىگىنشە, جاڭا كيىمگە, الدەبىر م ۇلىك العاندا, ايتپەسە جاڭا قونىسقا ەنگەندە بەرىلەدى. ال كورىمدىك ون سەگىز مىڭ عالامداعى جاندىنىڭ سىباعاسى. جاڭا تۇسكەن كەلىنگە, جاڭا تۋعان بالاعا, مالدىڭ تولىنە دە بەرىلۋى مۇمكىن. مۇنىڭ بارلىعى جانى جومارت حالىقتىڭ عاسىرلار بويى ۇزىلمەي كەلە جاتقان اسىل مۇراسى.
كۇنىمەن تەلەفون شۇقىلاپ وتىراتىن نەمەرە دە, جيەن دە اتالارىنىڭ اڭگىمەسىن ۇققان ءتارىزدى. ءبىر كۇنى وزدەرى دە سۇرايدى-اۋ دەپ وتكەن ايداعى جالاقىمنىڭ جارتىسىن جان قالتاما سالىپ قويعانمىن. بالانىڭ بەتىن قايتارۋعا بولمايدى. مىندەتتى تۇردە سىيلىق بولۋعا تاتيتىن سىباعا بەرگەن دۇرىس. الىس-بەرىستىڭ دە ادەمى اسەرى از ەمەس. ءبىر-ءبىرىن قۇرمەتتەپ, جاقسىلىعىنا قۋانىپ, كورىمدىگىن كوركەيتىپ بەرىپ جاتقان اعايىننىڭ بىرلىگى دە مىقتى بولماق. بارماقتاي دۇنيەنى تاۋداي كورەتىن بالا كوڭىلى سىيلىققا يە بولسا, ءبىر كوركەيىپ قالماي ما؟!
ارادا التى اي وتكەنىمەن, نەمەرە ءالى ءۇنسىز. ال جيەن WhatsApp جەلىسى ارقىلى بايعازى سۇراۋدى ۇدەتتى. قۇددى باياعى اڭقاۋ اجەمدى الدايتىن ءوزىم سياقتى. مەن «بەس» العاندا سۇراۋشى ەدىم, بۇل ءۇش السا دا سۇراي بەرەدى. امال جوق جيەن نازارى قاتتى بولعاندىقتان, قولىن قاقپايمىن. اجەسى «قىزدان تۋعاندى قايتەسىڭ, ۇلدان تۋعانعا بەرسەڭشى» دەپ كۇڭكىلدەپ قويادى. سۇراماسا قالاي بەرەيىن, ءارى بايعازى عانا ەمەس, «جيەننىڭ قىرىق سەركەشىنەن» وسىلاي قۇتىلىپ قالمايمىن با؟ ىشتەي ويلاپ قويامىن, قانشا ايتقاندا ۇقپاعان نەمەرەدەن گورى ءبىر ايتقاندى قاعىپ العان جيەنگە بەرگەنىڭ دۇرىس-اۋ وسى!
كوكشەتاۋ