اقسارباس

قارسىز قىستا كۇرە جولدىڭ شاڭى شىعىپ جاتىر ەكەن. جىلداعىداي ادى­مىڭدى اشتىرمايتىن كوكتايعاق جوق. ەتپىسىرىم ۋاقىتتا اڭساعان اۋىلعا جە­تىپ جىعىلدىق. اۋلەتىمىزدىڭ ۇلكەنى ءومىر اقساقالدىڭ تابالدىرىعىنان اتتا­عانبىز. كوپتەن كورمەگەن جاما­عايىن قاۋقىلداپ, قۋانىپ قارسى ال­دى. اۋەلى اۋىل-ايماقتىڭ, ەتجاقىن اعايىن-تۋىستىڭ اماندىق-ساۋلىعىن سۇرادىق.

– مىنا دەرتتىڭ بىتەتىن كۇنى بولادى ما ەكەن؟ – دەدى اقساقال, – اعايىن-تۋىس ءبىر-بىرىمەن بۇرىنعىداي ەمەن-جارقىن ارالاسا الماي جاتباۋىر بولىپ بارا جاتىر. توي-تومالاق تيىلعالى قاشان, ءتىپتى ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ ءجۇزىمىزدى كورۋدەن قالدىق. سەندەر دە جىل ارالاتىپ سوعىپ تۇرسىڭدار.

وكپەسى ورىندى. ءبىز ساعىنعا­نى­مىزبەن, ىندەت ۇيدەن شىعارماي تۇر ەمەس پە؟ سەبەبىن ايتقانبىز.

– بىلەمىن, – دەدى اقساقال, – انشەيىن ايتىپ جاتقانىم عوي. وسى جامان اۋرۋدان قۇتىلعان كۇنى اقسارباس شالىپ, قۇرمالدىق بەرەمىن.

بۇل ۋاقىتتا ءدام دە الدىمىزعا كەلىپ قالعان.

– باۋىرساققا ماي جاعىپ جەڭدەر, – دەدى اپاي, – باياعىداي ءدامى ءتىل ۇيىرەتىن سارى ماي جوق, دۇكەننىڭ مايى. كارتوپكە دەيىن قالادان الدىرامىز.

جولسەرىگىم اقساقال ايتقان اقسار­باستىڭ تۇپكى ءمانىن تۇسىنبەي وتىر ەكەن. الدەن سوڭ اڭگىمەگە ارالاسىپ, ءمانىن سۇراماسى بار ما؟ بۇگىنگىنىڭ جايىن جاقسى بىلەتىن قاريا شامدانعان جوق. جوعارى وقۋ ورنىن ءبىتىرىپ, اعىلشىن تىلىنەن ساباق بەرىپ جۇرگەن جيەنشارعا اقسارباستىڭ جاقسى تىلەك جۇزەگە اس­قاندا قۇرباندىققا شالىنار مال ەكەنىن تاپتىشتەپ ءتۇسىندىردى. ال مەن بولسام اپاي ايتقان داستارقان ءمازىرىن قازبالادىم. سويتسەك, اۋىلداعى كەلىن­­دەر بۇرىنعىشا سيىر ساۋىپ, ماي بىل­عاۋدى ءبىرجولا قويعان ەكەن. ءتىپتى ەسىكتىڭ الدىندا بوس جاتقان باقشاعا كوكونىس تۇگىل كارتوپ تا ەكپەيدى.

– امالىڭ بولسا ىستە, – دەيدى اقساقال ابدەن ءتۇڭىلىپ كەتكەن ادامشا, – كەلىندەر بۇزاۋ جاقسى جەتىلەدى دەپ سىلتاۋراتادى. كەلىننىڭ ءسوزىن بالا سويلەگەن سوڭ كوكسۋ ءىشىپ وتىرعان جاي بار.

قايتىپ كەلە جاتىپ مەن دە ءبىر شە­شىم­گە كەلدىم. اۋىلداعى كەلىندەر سيىر­دىڭ جەلىنىنە جارماسقان كۇنى مەن دە ءبىر اقسارباس بەرەمىن دەپ ىشتەي اتادىم.

كوكشەتاۋ