• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ادەبيەت 28 قاراشا, 2021

ۇلت ادەبيەتىن ۇلىقتاعان تۇلعا

920 رەت
كورسەتىلدى

ۇلت رۋحانياتى كەز كەلگەن مەملەكەتتىڭ قالىپتاسۋى, دامۋى جولىندا ايرىقشا ماڭىزعا يە. الەمدەگى الپاۋىت ەلدەردى الىپ قاراساق, قۋاتتى ەكونوميكاسىنان بولەك مادەني-ادەبي احۋالى دا قوعامنىڭ نەگىزگى كۇشىنە اينالعان. وتىز جىل بۇرىن تاۋەلسىزدىگىن جاريالاپ, شەكاراسىن شەگەندەگەن قازاقستاننىڭ دا بۇگىنگىدەي دارەجەگە جەتۋىنە تۇڭعىش پرەزيدەنتتىڭ باسقا سالالارمەن قاتار ادەبيەت پەن ونەردىڭ دامۋىنا بايلانىستى جۇرگىزگەن ساياساتى مەن قولداۋى سەپتىگىن تيگىزگەنى انىق.

وتكەنگە تاعزىم – ۇرپاققا ۇلاعات

ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆ تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى جىلدارىنان باستاپ قازاق ادەبيەتىنىڭ جاعدايى مەن ماسەلەلەرىن ار­قا­شان نازاردا ۇستادى. قازاق­ستان رەسپۋبليكاسىنىڭ تۇڭ­عىش پرە­زيدەنتى – ەلباسى كىتاپ­حا­نا­سىنىڭ ارحيۆ قورىنان الىنعان ما­­تەريالدار وسىنىڭ ايقىن دا­لەلى.

قازاق ارقاشان ابايدى قۇ­بى­لاسىنا تەڭەدى. ءوز ۇلتىنىڭ مىنەزى مەن بولمىسىن, قايعى-مۇڭىن, قۋانىشىن ابايداي تاپ باسىپ تانىعان ەشكىم جوق. حاكىمنىڭ قازاق رۋحانياتىنداعى, جالپى قازاق ومىرىندەگى ورنى ەرەكشە. ويتكەنى قانداي انىقتاما ايت­ساق تا, ابايدىڭ بيىگىنە جەت­پەيتىنى اقيقات. اباي زامانىنان كەيىن بىرنەشە قوعام اۋىسىپ, تالاي جىلدار كوشتى. اقىن­نىڭ حالقى ازاتتىق الىپ, جەكە مەملەكەت قۇردى. تاۋەلسىز قازاق­ستاننىڭ تىزگىنىن ۇستاعان تۇڭعىش پرەزيدەنت ەل باسقارۋدا ابايعا سۇيەندى. ابايدى وقىدى, ابايدى ۇلىقتادى. جەكە تۇلعا رەتىندە ءھام جاھاندىق ساياسات ساردارلارىنىڭ ءبىرى رەتىندە حاكىمنىڭ باي مۇرا­سى­نا قۇرمەتپەن قاراپ, ونىڭ ەسى­مىن الەمگە تانىتۋعا ەرەكشە كۇش سالدى.

مەملەكەت باسشىسى نۇر­سۇل­تان نازارباەۆ 1993 جىلى 4 مامىردا اباي اتىنداعى الماتى قالالىق قورىنىڭ سالتاناتتى اشىلۋ راسىمىنە قاتىسىپ, حاكىم ابايدىڭ تۋعانىنا 150 جىل تولۋىنا وراي وتەتىن مەرەكەلىك ءىس-شارالار ۇلكەن مادەني وقيعا عانا ەمەس, قازاقستان ەگەمەندىگىنىڭ قالىپتاسۋىنا, الەمدىك ارەنادا ونىڭ بەدەلىنىڭ ارتۋىنا جاردەمدەسەتىنىن اتاپ ايتتى.

«اباي – قازاق حالقىنىڭ رۋحاني قازىناسىنا ولشەۋسىز ۇلەس قوسقان عۇلاما عانا ەمەس, سونىمەن قاتار ول قازاق حالقىنىڭ ەل بولۋىنا ۇلان-عايىر ەڭبەك ەتكەن داناگوي. وسىنىسىمەن دە اباي الەمدىك دەڭگەيدەگى ويشىلداردىڭ قاتارىندا.

سولاي بولا تۇرا ءبىز ابايدى ءالى كۇنگە وزگە جۇرتقا تانىتا الماي كەلەمىز. وسىنى ەسكەرىپ, مەن يۋنەسكو باسشىلارىنا اباي تويىن حالىقارالىق دارەجەدە اتاپ ءوتۋ تۋرالى ۇسىنىس ايتىپ, حات جازدىم. نەگىزىندە, يۋنەسكو سوڭى ەكى نەمەسە بىرنەشە نول­دەرمەن اياقتالاتىن مەرەيتويلاردى عانا تىركەيدى.

مىسالى, 100, 200, 500, 1000 دەگەندەي. الايدا بۇگىنگى قازاقستاننىڭ تاۋەلسىز مەملەكەت رەتىندەگى جاستىعىن, الەمدىك اياداعى بەدەلىن ەسكەرىپ, يۋنەسكو باسشىلىعى ءبىزدىڭ ۇسىنىسىمىزدى قولداۋعا نيەت ءبىلدىرىپ وتىر. ماسەلە وسى تامىز ايىندا قارالادى», دەدى. سونداي-اق سەمەي قا­لاسى مەن اباي اۋدانىندا الەۋمەتتىك-ما­دەني قۇرىلىس نىساندارى – اباي, شا­كارىم ماۆزولەيلەرى سالىنىپ, اباي شى­عارمالارى مەن اۋدارماسى باسىلىپ شى­عا­تىنى دا وسى جيىندا العاش ايتىلدى.

مەملەكەت باسشىسى نۇرسۇلتان نازار­باەۆتىڭ تاۋەلسىزدىكتىڭ ال­عاشقى جىل­دارىندا-اق اباي شىعارمالارىن اعىل­شىن تىلىنە اۋدارتۋ ارقىلى الەمگە, سونىمەن قاتار ارنايى فەستيۆال ۇيىم­داستىرىپ, تۇركى دۇنيەسىنە تانىتۋىندا ۇلت رۋحانياتى جولىنداعى ۇلكەن ماقسات بايقالادى.

وسىلايشا, اباي قۇنانباي­ ۇلىنىڭ 150 جىلدىعى يۋنەسكو كولەمىندە اتاپ ءوتىلىپ, 1995 جىل – «اباي جىلى» بولىپ جاريالاندى. ايتا كەتەيىك, بۇل – تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ, جالپى قازاق تاريحىنداعى الەمدىك دەڭگەيدە اتالعان العاشقى ادەبي وقيعا. ونىڭ ابايدان باستالۋى دا زاڭدى.

1995 جىلدىڭ 9 تامىزىندا ەلباسى ابايدىڭ 150 جىلدىعىنا ارنالعان جيىندا وقىعان بايانداماسى بۇگىندە «اباي تۋرالى ءسوز» دەگەن اتاۋمەن ابايتانۋ عى­لى­مىنا ەندى. نۇرسۇلتان نازارباەۆ حاكىم تۋرالى تاريحي بايانداماسىندا اباي الەمىن ءبىزدى جەتى تۇندە اداس­تىرماس تەمىرقازىققا تەڭەپ, اقىن جىرلاعان ادام بويىنداعى اقىل, ار-نامىس سىندى قاسيەتتەردىڭ ماڭىزىنا دا توقتالادى.

«ەرەكشە جاعدايدىڭ ەرەكشە ىزدەنىستەر مەن ەرەكشە ارەكەتتەرگە باستايتىنى بەلگىلى. ەرەن تالانت پەن ەرەن جىگەر دە سوندايدا كەرەك. ءاردايىم العا ۇمتىلىپ, بيىككە ۇمسىنعان ادامزات ءناسىلى. ەشقاشان تولاس تاپپاعان جانە تاپپايتىن رۋحاني كۇرەسىنە اداستىرماس نىسانا, الجاس­تىرماس باعدار سىلتەپ بەرە الاتىن كورە­گەن كوسەم تۇلعالاردى ءاردايىم سۋساي اڭساعان, ءاردايىم توبەسىنە كوتەرە قۇر­مەت­تەگەن. ويتكەنى اقىل تابىلماي تۇرىپ, ەشتەڭە تابىل­مايدى. ول جەتىلمەي تۇرىپ, ار-نامىس شىڭدالمايدى. ار-نامىسسىز ازامات وزگەلەردىڭ كوسە­گەسى تۇگىل, ءوزىنىڭ كوسە­گەسىن كوگەرتە المايدى. ونسىز ۇلت­تىق سانا مەن ۇلتتىق نامىس تا تۇل. ون­سىز قوعام دامۋدىڭ داڭعىل جولىنا تۇسە الماي, ۇيرەنشىكتى ءۇردىستىڭ سولعىن سوق­پا­عىنان شىعا الماي, زامانالار شىر­عا­لاڭىندا باسى اينالىپ, داعدارىس حال كە­شەدى. ونداي داعدارىستان شىعار جول­دى تاريح پەن تابيعاتتىڭ ايرىقشا پەيىلى تۇسكەن پەرزەنتتەرى عانا سىلتەپ بەرە الادى.

اباي دا ءدال سونداي بالاعات زاماندا عالامات تاۋەكەلگە بارا العان ەرەكشە پاراسات پەن ەرەكشە رۋح يەسى. سونىڭ ارقاسىندا ول بۇگىن كۇللى ادامزاتتىڭ ابىرويى الاسارماس رۋحاني ساردارلارىنىڭ بىرى­نە اينالىپ وتىر. ونى تۋعىزعان ءداۋىردى كەڭىنەن قاراستىرمايىنشا, ودان قالعان مۇرانىڭ تەرەڭىنە بويلاي المايمىز», دەيدى تۇڭعىش پرەزيدەنت.

سونداي-اق جان يەسى جارىققا تالپىنباي تۇرا المايتىنىن, حالىق تا قانشا زور­لىق كورسە دە, زوم­بىلىق كورسە دە ءۇمى­تىن ۇزبەي­تىنى­نە مىسال كەلتىرە وتىرىپ, ءوز زاما­نىنان وزىپ تۋعان اقىننىڭ ادام­دىق ءھام اقىندىق ەرەكشەلىگىن اتاپ وتەدى.

«ابايدىڭ ادام كورمەگەن جانقيار­لىعى مەن ەرەن كۇبىلىس سانالارداي ەرەك­شەلىگى – وتارشىل كەمسىتۋشىلىك بار جەردە بولماي قويمايتىن تايسالۋدىڭ ورنىنا تايتالاستى, جيرەنۋدىڭ ورنىنا ۇيرەنۋدى, جارامساقتىقتىڭ ورنىنا جاراستىقتى, مان­ساپ قۋعان باققۇمارلىقتىڭ ورنىنا ءبىلىم قۋعان باسەكەنى ءسىڭىستىرىپ, ۇلتى­مىز­دىڭ رۋحاني قايسارلىعىن اتىمەن جاڭا قاسيەتتەرىمەن بايقاتقاندىعى», دەيدى.

«ەگەر اباي بولماسا, وسى عاسىر­دىڭ باسىندا-اق ازاماتتىق كەمەل­دىلىككە, سۋرەت­كەرلىك ساليقا­لىلىققا, ستيلدىك ءار الۋاندىققا, زامانمەن بىرگە اتتاپ, زامانداسپەن مۇنداس بولا الاتىنداي الەۋمەتتىك پايىمعا يە بولعان جازبا ادە­بيەت مەكتەبى: شىن  مانىندەگى اباي مەكتەبى قالىپتاسپاس ەدى. ماع­جان جۇماباەۆ, بەرنياز كۇ­لەەۆ, شاڭگەرەي بوكەەۆ, شاكارىم قۇدايبەرديەۆ ليريكاسىندا, ءالي­حان بوكەيحانوۆ, احمەت باي­تۇرسىنوۆ, عۇمار قاراشەۆ, حالەل دوسمۇحامەدوۆ, مۇحامەدجان سەراليندەردىڭ ساياسي-عىلىمي كوسەمسوزدەرىندە, سۇلتانماحمۇت توراي­عىروۆ, سپانديار كوبەەۆ, مىر­جاقىپ دۋلاتوۆ, جۇسىپبەك ايماۋىتوۆ شىعار­­مالارىندا بار بىتىمىمەن كورىن­گەن بۇل مەكتەپ اباي جۇيە­لەگەن جاڭا ۇلتتىق ەستەتيكالىق الەم­نىڭ قانشالىقتى سىندارلى ەكەندىگىن ايقىن تانىتتى», دەپ ابايدان باستالعان پوەزيا­نى سارالايدى.

ادەبيەتتىڭ اتاۋلى مەرەكەسى قار­ساڭىندا سەمەيدە اباي مۋزەيى, جيدە­باي شاتقالىندا اباي, شا­كارىم كەسەنەلەرى بوي كوتەردى. كە­يىن ىستانبۇلدا اباي اتىن­داعى مەكتەپ اشىلىپ, رەسەيدەگى «اباي جىلى» اياسىندا ماسكەۋ­دەگى جانە تاش­كەنتتەگى ەسكەرتكىشى تۇر­عىزىلدى.

جىر الىبى جامبىل جاباەۆ­تىڭ 150 جىلدىق مەرەيتويى دا مەملەكەت باسشىسىنىڭ نازارىنان تىس قالماي, 1996 جىلى 23 تامىزداعى جامبىلدىڭ 150 جىلدىعىنا ارنالعان القالى جيىندا تۇڭعىش پرەزيدەنت بايانداما جاساپ, اقىننىڭ شىعارماشىلى­عى مەن اينالاسىنا, سول كەزەڭدەگى قوعامدىق وزگەرىستەرگە توقتالدى.

«ەۋروپا رەنەسسانسىنىڭ باس­تاۋ بۇلا­عىندا دانتەنىڭ تۇر­عانى سياقتى, ءحىح عا­سىردا قازاق قوعامى­نىڭ مادەني-رۋحا­ني داۋىر­لەۋ كەزەڭىنىڭ جۋان ورتاسىنان جام­بىلدىڭ قايتالانباس تۇلعاسى اسقاق­تاي كورىنەدى. مەنىڭشە, بۇل جاي عانا اسىرە تەڭەۋ ەمەس, جان جۇ­رە­گى­مىزبەن سەزىنە الاتىن تاري­حي اقيقات. ءبىز مۇنداي تاريحي اقي­قاتتى نەعۇرلىم تەرەڭ تانى­عان سايىن سوعۇرلىم تاريحي تۇلعا­لارى­­مىزدىڭ بولمىس-ءبىتىمى جان-جاق­تى اشىلا تۇسەدى. ەڭ باستىسى, ۇلت ما­دەنيەتىنىڭ تاريحي جەتىلۋ, شىڭ­­دالۋ جولدارىنىڭ ديالەكتيكاسى اي­قىندالا تۇسەدى. دەمەك, ءبىز بۇگىن تاعزىم ەتىپ وتىر­عان جام­بىل كەز­دەي­سوق قۇبى­لىس ەمەس, حالىق تاع­دى­رى­مەن تامىر­لاس, تاريح­تىڭ تولعاعى دۇنيەگە كەل­تىر­­گەن لايىق­تى پەرزەنتتەردىڭ ءبىرى دەپ نىق سە­نىم­مەن ايتا الامىز», دەيدى ن.نازارباەۆ.

سونداي-اق اقىننىڭ «اسىپ تۇرعان اقىلىم جوق, جەر تەسىپ كەتكەندەي شەشەندىگىم جوق. ءبىلىپ تۇرعان ءبىلىمىم جوق. مەنىڭ ءبىلىمىم سول حالىقتىڭ بىل­گەندەرى. مەن حالىقتىڭ ءسوزىن ايتتىم», دەيتىنى دە وسىدان دەيدى. «ويلاپ قاراساق, وسى سوزدەردە تەرەڭ ماعىنا جاتىر. ونىڭ وسى ايتقاندارى حالىقتىڭ قۋانىشى مەن قايعىسىنا, سۇيىنگەنى مەن كۇيىنگەنىنە دەن قويىپ, جالپاق ەلدىڭ كوكەيىندەگىسىن كورە بىلە­تىندىگىنە, جاتسا-تۇرسا سونىڭ ارمان-تىلەگىن, زار-مۇڭىن تەرەڭ سەزىنەتىنىنە ايقىن دالەل ەمەس پە؟ ال جالاڭ اقىل, سالقىن بىلىممەن, ءدىلمار شەشەندىكپەن حالىقتىڭ الدىنا كىم شىعۋشى ەدى, حالىقتان كىم بيىكتەپ ەدى؟ حالقىنىڭ بار­شا قاسيەتىن بويىنا سىڭىرە بىلگەن جام­بىلدىڭ دا الدىنا ەشكىم شىعا الماعان», دەپ, اقىننىڭ بويىنداعى ءھام ولەڭدەرىندەگى مىنەزىن تىلگە تيەك ەتەدى. 

ءيا, ادەبيەتكە كوڭىل ءبولۋ, ادە­بيەتتى قولداۋ – تاريح پاراق­تارىن­داعى اتاۋلى ەسىمدەردى, لايىقتى قالامگەرلەردى ۇلىق­تاۋدان باستالادى. تاۋەلسىز مەملەكەتتىڭ تەرەڭ­نەن تامىر تارتاتىن تاريحتى جال­عاستىرماسا, ۇمىتۋعا نەمەسە ءۇزىپ تاس­تاۋعا حاقىسى جوق. تۇڭعىش پرەزيدەنت نۇرسۇلتان نازارباەۆ تا ۋاقىتتىڭ بۇل قاعيداتىن بەرىك ۇستاندى.

جىل كەلگەندەي جاڭالىق

1997 جىلى زاڭعار جازۋشى مۇحتار اۋەزوۆتىڭ تۋعانىنا 100 جىل تولدى. يۋنەسكو كولەمىندە اتاپ وتىلگەن مەرەي­تويعا وراي الماتى قالاسىندا اۋەزوۆ ءۇيى اشىلدى. سالتاناتتى جيىن­دى اشقان ەلباسى اباي, شوقان, قۇر­مانعازى, جام­بىل, شاكارىم سىندى جارقىن ەسىم­دەردىڭ, عا­جا­يىپ شوعىردىڭ ىشىندە مۇحتار اۋەزوۆتىڭ جۇل­دىزى جارىق ەكەنىن ايتادى.

«اۋەزوۆ تۋىندىلارىنىڭ بىردە-ءبىرىن تەبىرەنبەي-تول­عان­باي وقۋ مۇمكىن ەمەس. شىعار­مالارىنىڭ ارقايسىسىنان قازاق اۋىلىنىڭ ەتەنە تانىس تىنىس-تىرشىلىگى, عاسىرلار بويى قازاق جۇرتى شەشىپ كەلگەن تاعدىرلىق, تۇر­مىستىق, يماندىلىق ماسەلە­لەرى مەنمۇندالاپ تۇرادى. الايدا بۇل تەك قازاقتىڭ پەشەنەسىنە عانا جازىل­عان تالاي ما ەدى؟ كەشەگى «قيلى زاماندا» مۇنداي قۇقايدى باسقا حالىقتار كور­گەن جوق پا ەكەن؟ تەگىندە اۋەزوۆ شىعار­ماشى­لىعىنا قازاقتار عانا ەمەس, الەمنىڭ ءار شال­عايىنداعى جۇرتتاردىڭ ايرىقشا ىقىلاس قويۋىنىڭ ءبىر سىرى وسىندا جاتسا كەرەك», دەيدى پرەزيدەنت.

ال 2003 جىل يۋنەسكو كولە­مىندە «ماحامبەت جىلى» دەپ بەلگى­لەندى. باتىر اقىن­نىڭ 200 جىل­دىعىندا ەلباسى اتى­راۋ وبلىسىنا بارىپ, ماحامبەت اۋىلى­نىڭ تۇرعىندارىمەن كەزدەسىپ قايتتى.

«ماحامبەت ەل ءۇشىن جانىن شۇبەرەككە تۇيگەن ازاتكەر اقىن. حالقىنىڭ ەركىندىگى مەن بوس­تاندىعى ءۇشىن اقىرىنا دەيىن كۇرەس­كەن باتىر, قولباسى. تاۋەل­سىزدىك جولىنداعى قاسىرەتتى دە قاسيەتتى جولدى ءوز ەركىمەن تاڭداپ, وسى جولدا قۇربان بولعان ءور تۇلعا. ەگەر قازىر ەلىمىزدىڭ ءاربىر ازاماتى ءدال ماحامبەتتەي ءوز مۇد­دە­سىن ەل مۇددەسىنە جەڭدىرە بىلسە, كوپتەگەن ماسەلە, ءسوز جوق, ەمىن-ەركىن ىسكە اسار ەدى دەپ ويلايمىن» دەگەن مەم­لەكەت باسشىسى تاۋەلسىزدىكتەن بەرگى ون ەكى جىل­داعى جەتىستىكتەر مەن اۋىل ءومى­رىن جاقسارتۋ جولىنداعى جاسالىپ جاتقان ىستەرمەن بولىسەدى. مەرەيتوي قارسا­ڭىن­داعى يساتاي-ماحامبەت مەموريالدىق كەشەنىنىڭ اشىلۋىنا دا قاتىسادى.

جوعارىدا اتالعان اتاۋلى جىل­دار, تەك مەرەيتوي دارەجەسىندە عانا اتاپ وتىلگەن جوق. قازاق ادە­بيەتىنىڭ ءار قالامگەرىنىڭ مەرەي­لى داتاسى, ەڭ الدىمەن ونىڭ شىعار­ما­لارىنىڭ ناسيحاتتالۋىنا ءھام قايتا زەرتتەلۋىنە ۇيىتقى بولدى. ماسەلەن, ۇلى ابايدىڭ جىلىن­دا بۇگىنگى كۇنى نەگىزگى ادەبي ورتا­لىق­تارعا اينالعان قانشاما اۋقىم­دى ىستەر قولعا الىندى. مۇنىڭ ءبارى اقىن-جازۋشىلاردىڭ مەرەي­تويىن تەك داڭعازالىقپەن, ءبىر كۇن­نىڭ ەنشىسىندە عانا تويلاماي, سونىڭ نەگىزىندە كەيىنگى ۇرپاقتىڭ, قو­عامنىڭ يگىلىگىنە جارايتىن جوبالاردى ويلاستىرعان ەل باس­شىسىنىڭ ساياساتى دەپ بىلەمىز.

دامۋشى مەملەكەتتىڭ, دەمو­كرا­تيالى قوعامدا ءومىر سۇرەتىن مەملەكەتتىڭ رۋحاني نەگىزى مادە­نيەتى مەن ادەبيەتى ەكەنى بەلگىلى. الايدا قوعامداعى وسى سا­لالار­دىڭ قىزمەتى مەن دەڭگەيىنىڭ قان­داي ەكەنىن ءھام ونىڭ دامۋى ءۇشىن نەندەي جۇمىستار اتقارىلۋ كەرەكتىگىن سول ەلدىڭ پرەزيدەنتى باقىلاپ وتىرادى. وسى ورايدا ەلباسى 1994 جىلى 18 قاراشادا شىعارماشىلىق ۇيىم­داردىڭ وكىلدەرىمەن كەزدەسۋدە: «دەموكراتيالىق قوعامعا اياق باسقان جاس مەملەكەتتىڭ ەرتەڭى سەنىمدى, مىقتى بولۋى ءۇشىن, ءبىرىنشى كەزەكتە, ونىڭ رۋحاني نەگىزى – ادەبيەتى مەن ونەرى مىقتى بولۋى كەرەك ەكەنى داۋ تۋدىرمايتىن اقيقات. مەن بۇل ارادا «رۋحاني نەگىز» دەگەن تىركەستى تەكتەن-تەككە ايتىپ تۇرعان جوقپىن. كەز كەلگەن حالىققا بارىنەن بۇرىن اسقاق رۋح كەرەك. قاي ۋاقىتتا, قاي ەلدە بولما­سىن, ۇلتتىڭ ۇلى پەرزەنتتەرى مەن ويشىل­دارى, قايراتكەرلەرى ەڭ الدىمەن ءوز ۇل­تىنىڭ, حالقىنىڭ رۋحىن كوتەرۋدى ويلا­عان», دەگەن ەدى. سونداي-اق وسى جيىندا كەشەگى توتاليتارلى جۇيەنىڭ شىرماۋىنا شىرماتىلعان حالىقتىڭ ازات سانا قالىپتاستىرۋىندا شىعارماشىلىق ۇيىمداردىڭ مىندەتىن دە اتاپ وتەدى.

ء«بىزدىڭ, ونىڭ ىشىندە شىعار­ماشىلىق ۇيىمداردىڭ, ەڭ ءبىرىنشى كەزەكتەگى قاسيەت­تى پارىز­دارىنىڭ ءبىرى – ءوز تۋىندى­لارى ارقىلى سانانى بۇلدىر تۇماننان سەيىلتىپ, رۋحاني ساۋىقتىرۋعا باعىت الۋ دەپ ەسەپتەيمىن. مەن بۇل ارادا «جاپپاي رەفورمانى جىرلاڭدار, سونى جازىڭدار» دەپ وتىرعان جوقپىن. حالقى­مىزدىڭ, تاريحىمىزدىڭ, ءبارىمىز كۋا بولىپ وتىرعان بۇگىنگى قۇبى­لىستىڭ مادەني-رۋحاني الەمى بارىنشا كەڭ. وسى الەمدى ماز­مۇنى جاعىنان بايىتىپ, ءتۇرى جاعى­نان جاڭارتۋ – سىزدەردىڭ ەنشى­لەرىڭىزگە ءتيىپ وتىر» دەگەن ن.نازار­­باەۆ ادەبيەت پەن ونەر سالا­سى­نىڭ تالانتتى وكىلدەرىنە ايى­نا 2 500 تەڭگەدەن جىل بويىنا بەرىل­ە­تىن پرەزيدەنتتىڭ ستيپەنديا­سى تاعايىندالعانىن حابارلادى. بۇل حالىقتىڭ تۇرمىستىق جاعدايى ەندى تۇراقتالىپ كەلە جاتقان تۇستا شى­عارماشىل ادامدار ءۇشىن جىل كەلگەندەي جاڭالىق بولدى.

تۇڭعىش پرەزيدەنتتىڭ اقىن-جازۋشى­لارعا قاراتا ايتىلعان قوعامدى قۇلدىق سانادان ارىلتۋ جونىندەگى تاپسىرماسىنان سوڭ, ياعني تاۋەلسىزدىكتىڭ العاش­قى ون جىلىندا تولەن ابدىك­تىڭ «پاراسات مايدانى», اكىم ءتارا­زي­دىڭ «جازا», مۇحتار ماعاۋين­­نىڭ «مەن», قاليحان ىسقاق­­تىڭ «اقسۋ – جەر جاناتى», شەر­­حان مۇرتازانىڭ «اي مەن ايشا», زەينوللا قابدولوۆتىڭ «مەنىڭ اۋەزوۆىم», ءابدى­جامىل نۇر­پەيىسوۆتىڭ «سوڭعى پارىز», رامازان توقتاروۆتىڭ «ابايدىڭ جۇمباعى», قابدەش ءجۇمادىلوۆتىڭ «دارابوز», باققوجا مۇقايدىڭ ء«ومىر­زايا», ورازبەك سارسەنبايدىڭ «شەڭبەر» اتتى شىعارمالارى جازىلىپ, كوبىسى مەملەكەتتىك سىيلىق الدى.

تاۋەلسىزدىك قازاقستاننىڭ رۋحاني ومىرىنە كوپتەگەن وزگەرىس الىپ كەلدى. وشكەنىمىز جانىپ, توبەدەگىمىز كەلدى, ۇلتتىق سالت-داستۇرلەرىمىز قايتا ورالدى. وسى 1994 جىلدىڭ 14 جەلتوقسانىندا قازاقتىڭ بەس ارىسى – ساكەن سەيفۋل­­ليننىڭ, بەيىمبەت ءماي­ليننىڭ, ءىلياس جانسۇگىروۆتىڭ, تۇرار رىسقۇلوۆتىڭ جانە سۇلتان­بەك قوجانوۆتىڭ تۋعانىنا 100 جىل تولۋ مەرەكەسى سالتاناتتى جاعداي­دا اتاپ ءوتىلدى. جيىنعا ارنا­يى قاتىسقان تۇڭعىش پرەزي­دەنت بۇل كۇندى تاريحي وقيعا دەپ باعالادى.

ەلباسى سول جىلدارى قالام­گەر­­لەردىڭ ماتەريالدىق جاع­دايى ءبىرشاما قيىن ەكەنىن ءبىل­دى. سون­دىقتان جىل سايىن شىعارما­شىل ادامدارمەن ءجيى كەزدەسۋگە, ادەبيەت جايىن اقىلداسۋعا, بارىنشا قولداۋ كورسەتۋگە تىرىستى. ماسەلەن, ءبىر كەزدەسۋىندە: «ارينە, قازىر جاع­دايدىڭ ءبىرشاما قيىن ەكەنىن, قارجى تاپشىلىعىن العا تارتاتىندارىڭىزدى سەزىپ وتىرمىن. ءبىز ادەبيەت, ونەر جانە سپورت سالاسىنا, ونىڭ وكىلدەرىنە مۇم­­­كىندىگىنشە قامقورلىق جاساي­­مىز, جاعداي تۋعىزامىز. بۇ­عان كۇ­مان­­دارىڭىز بولماسىن. شىعار­ما­شى­لىق ەركىندىككە قولسۇع­ۋ­شى­لىق­قا, ساياسي قىسىم جاساۋعا جول بەرىل­مەيدى», دەپ نىعارلاپ ايتادى.

تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى ون جىلى ەلىمىز ءۇشىن ءارى سىناقتى, ءارى كوپتەگەن جاڭا باستامانىڭ باسى بولدى. ونجىلدىق قارساڭىندا وتكەن قازاقستان جازۋشىلارىنىڭ ءحىى قۇرىلتايىندا ەگەمەندىكتىڭ ال­عاشقى جىلدارىنداعى ادە­بيەت­تىڭ ۇلت رۋحانياتىنا قوسقان ۇلەسى باعامدالىپ, ساراپتال­دى. نۇر­سۇل­تان نازارباەۆ پرەزي­دەنت­تىك ستي­پەنديانى ەكى ەسەگە – ايىنا 15 000 تەڭگەگە كوتەردى. بۇل ادەبيەت پەن ونەرگە, مادەنيەت پەن عىلىمعا ازات­تىق العاشقى جىلدارىنان – قانداي قيىن كەزەڭ, داعدارىستار تۇسىندا دا قولداۋ مەن قامقورلىق توقتا­تىلماعانىن كورسەتەدى.

جوعارىدا ايتقانىمىزداي, تۇڭ­­عىش پرەزيدەنت شىعارما­شىلىق وكىلدەرى­مەن ءجيى بايلانىستا بولدى: اقىن-جازۋ­شىلاردىڭ مەرەيتويلىق كەشتەرىنە قاتى­سىپ, ادەبي ورتامەن اڭگىمەلەسۋگە, ماسە­­لەلەرىن بەتپە-بەت تىڭداۋعا تىرىس­تى. بۇدان بولەك شەتەلدىك اۆ­تور­لاردى دا قا­بىلداپ, ەكىجاق­تى ساباق­تاستىقتى ۇستان­دى. ماسە­لەن, ەلباسى 2001 جىلى شىڭعىس ايتماتوۆپەن, 2004 جىلى برازي­ليا­لىق قالامگەر پاۋلو كوەلومەن كەزدەستى.

سونداي-اق نۇرسۇلتان نازار­باەۆتىڭ اقىن-جازۋشى­لارمەن حات جازىسقانى دا بەلگىلى. 1995 جىلى مەملەكەت باسشىسى ۇلى جەڭىستىڭ 50 جىلدىعى قارساڭىندا ءازىلحان نۇرشايىقوۆقا: «قۇرمەتتى ازەكە! امان-ساۋ بولىپ, جۇرەگىڭىزبەن دە, قالامىڭىزبەن دە تاۋەلسىز ەلى­ڭىزگە ەڭبەك ەتە بەرىڭىز زور ريزا­­مىن سىزگە. 9/V- 1995 ج. الماتى» دەپ اۆتوگراف جازىپ, سۋرە­تىن سىيلايدى. ال 2001 جىلى ءازىل­حان نۇرشايىقوۆ ەلباسىنا «تاۋەل­­سىزدىك تۋرالى ون اۋىز ءسوز» اتتى كىتابىن سىيعا تارتقانىن جانە ءىلياس ەسەنبەرلين تۋرالى ءوتىنىش-حات جولداعانىن ايتىپ حات جازادى. ودان كەيىن 2003 جىلى پرە­زي­دەنتتىڭ وزىنە جازعان حاتىن وقىپ, «حاليما» حيكاياسىن وقى­عانى ءۇشىن العىس ايتىپ, حات جازا­دى. وندا: «ادەبيەت تاريحىندا مەملەكەت باسشىسىنىڭ جازۋ­شىعا ءوز قولىمەن حات جازۋى – وتە سيرەك وقيعا. بىرەۋ عانا. ول فران­­تسۋز جازۋشىسى اتاقتى ۆول­تەرگە ءوز قولىمەن حات جاز­عان پرۋس­سيا كورولى فريدريح ءىى ەكەن», دەلىن­گەن. سونىمەن قاتار نۇر­سۇلتان نازارباەۆ 2003 جىل­دىڭ 2 ناۋرىزىندا اقىن تۇرسىن­حان ابدىراحمانقىزىنا ءوزى تۋرالى جازىلعان پوەمانى «قازاق ادەبيەتى» گازەتىنەن وقىعاندىعىن ايتىپ حات جولدايدى.

«شىنىمدى ايتسام, ماداق پەن تەڭەۋ­لەرگە قارسىمىن. مەن قازاقتىڭ ءبىرىمىن. تاعدىر مەن حالقىم قيىن-قىستاۋ كەزەڭدە وسىنداي جاۋاپتى ءىستى ماعان تاپسىردى. سول تاپسىرمانى ادال ورىنداپ, حالىقتىڭ ويىنان شىقسام – ارمانىم جوق», دەپ جازدى نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى. 

كەز كەلگەن بىلىكتى باسشىنىڭ ارعى جاعىندا بيىك دەڭگەي تۇرادى. ول دەڭگەي كوپ جىلدارعى تاجىريبەمەن, پاراساتپەن, ىشكى تۇيسىكپەن, مىنەزبەن ءھام وقۋ-بىلىممەن كەلسە كەرەك. بۇل تۇرعىدا كوشباسشىنىڭ رۋحاني پايىمى, رۋحاني قورى دا باستى ءرول وينايدى. تۇڭعىش پرەزيدەنت نۇر­سۇل­تان نازارباەۆتىڭ ادەبيەت­كە, ءسوز ونەرىنە دەگەن ەرەكشە ىقى­لاسى­نىڭ ءتۇپ توركىنى سوناۋ بالا كەزىن­دەگى كىتاپ­قۇ­مار­لىعىنان باس­تال­عان. ەلباسى جەكە كىتاپ­حانا­سىن 60-جىلدارداعى ستۋدەنت كۇن­دەرىنەن باستاپ جينادى. ول اباي مەن شاكارىمدى, مۇحتار اۋەزوۆ­تى, ساكەن سەيفۋلليندى, فاري­زا وڭعارسىنوۆانى, ءىلياس ەسەن­بەر­ليندى, تولستوي مەن چەحوۆتى, دوستوەۆسكيدى ءسۇيىپ وقيدى.

ادەبيەتتى وقىعان ادامنىڭ بويىندا رۋحاني تۇلعالىق قا­سيەت قالىپتاسادى. ول مەملەكەت باس­قارۋدا وراسان زور اسەرىن تيگى­زەدى. تاۋەلسىزدىكتىڭ وتىز جى­لىن­داعى ادەبيەت ءۇشىن جاسالعان يگى باس­تامانىڭ بارلىعى ەلباسى نۇر­سۇلتان نازارباەۆتىڭ رۋحاني دەڭ­گەيىنەن, تۇلعا­لىق قاسيەتىنەن تۋىنداعانى انىق.

سوڭعى جاڭالىقتار