جادىگەردى ءانشىنىڭ تۋعان اپايى رىمعايشا قۇرىشەۆا 2012 جىلى مۋزەيگە تاپسىرىپتى. ال شاپاننىڭ سىن-سيپاتىنا توقتالار بولساق, تىسى كۇرەڭ ءپ ۇلىش تۇستەس پاڭبارقىت. استارى قاراپايىم – قىزىل ماتا. جالپى پوشىمى شولاق جەڭدى جىگىتتەر جەلەڭ كيەتىن كامزول پىشىندەس. قوس ءوڭىرى مەن جەڭجيەگى سۋسىما سارى ماتامەن قاۋسىرىلىپ, اڭ ستيلىندەگى بەينە-مۇسىنمەن قوسامجارلانا جيەكتەلگەن ەكەن.
ال جاكەڭنىڭ باي-ولكەگە ساپارى جايلى سول تۇستا جەرگىلىكتى ءباسپاسوز بەتتەرىندە كوپتەگەن ەستەلىكتەر جازىلىپتى. سول جازبالار اۆتورىنىڭ ءبىرى قازىر ەلوردادا تۇرىپ جاتقان قالامگەر بوداۋحان توقان اعامىز: «قازاقتىڭ ءدۇلدۇل ءانشىسى, ۇلتتىق ءان ونەرىنىڭ انتولوگياسى, ءتىپتى تۇتاس ەنتسيكلوپەدياسى ىسپەتتى تەلەگەي تالانت يەسى جانىبەك كارمەنوۆ 1990 جىلى باي-ولكەگە كەلدى. باسىندا تاقيا, ۇستىندە كەستەلى كۇرەڭ-قىزىل شاپان, شاناعى ءشومىشتىڭ باسىنداي, تۇرقى قولدىڭ قارىنان اسپايتىن كىپ-كىشكەنتاي قارا دومبىراسىن كۇمبىرلەتىپ, كۇللى كورەرمەن الدىندا ءان شىرقادى. ءتىپتى ايماق ورتالىعىنان شالعاي دەلۋىن اۋىلىنا بارعانىمىزدا, ءان تىڭداۋعا جينالعان حالىق شاعىن كلۋبقا سىيمادى. «ەندى نە ىستەيمىز, جاكە؟» دەگەنىمدە جانىبەك: – شەگىنەرگە جول جوق. قايران, قازاعىم-اي! سەندەردەن ءانىم دە, جانىم دا ساداعا! ەلدى سىرتقا شىعارىڭدار, كەڭ دالادا شىرقايىن, – دەپ جۇرتتى ءوزى باستاپ سىرتقا شىقتى» دەپتى.
جاكەڭ قوبدانىڭ قوڭىر دالاسىن انگە بولەپ جاتقاندا, سوناۋ الماتىدان الىپ-ۇشىپ ءسۇيىنشى حابار جەتىپتى. «قاتىنىڭ ۇل تاپتى». سونداعى تۋعان بالا قازىرگى تالاپتى جاس, وتاندىق تەلەەفيرلەردە باعدارلاما جۇرگىزىپ جۇرگەن شاح-كەرىم جانىبەك ۇلى ەكەن.