اكەم ەكەۋمىز جازعىتۇرىم انتالياعا دەمالۋعا كەلگەنبىز. تاڭەرتەڭگىلىك قوناقۇيدىڭ بالكونىنان تەڭىزگە, كەمەلەرگە, كوشەدەگى اپەلسين, ليمون اعاشتارىنا, قۇمىرسقانىڭ يلەۋىندەي قايناپ جاتقان جاعاجايعا قىزىقتاي قاراپ تۇرىپ باسىن شايقاپ, تاڭعالعانداي كەيىپ تانىتتى. سول ساتتە ءتىلىمنىڭ ۇشىنا ءبىر ءازىلدىڭ ورالا كەتكەنى.
– ءيا, قالاي, قارت كوممۋنيست؟ كاپيتاليزمنىڭ جەتىستىكتەرى تاڭداي قاقتىردى ما؟ – دەدىم ك ۇلىپ.
اكەم جىميدى. ونىڭ دا كوڭىلىندە ءبىر ءازىلدىڭ تۇتانا كەتكەنى سەزىلدى. بىراق, ءۇن قاتپادى. سابىر ساقتادى. بالكىم, كەيىنگە قالدىردى.
تەك, ءتۇس كەزىندە عانا ەپتەپ كوڭىلى جادىراپ:
– سەندەر ءبىزدى كىنالاماڭدار, – دەدى ماعان. – جۇيە – جۇيەسىمەن, كيە – كيەسىمەن جالعاسادى. بىراق... ول كەزدە دە جۇرتتىڭ نان جەپ, جامباس مۇجىگەنىن ۇمىتپاڭدار. ءبىز سياقتى قارا شارۋا قاي كەزدە دە ەگىنىن ەگىپ, مالىن باعىپ جۇرە بەرگەن. سودان باسقا جازىعىمىز جوق...
بۇل, ارينە, داۋسىز شىندىق قوي.
* * *
ەكى كۇننەن سوڭ اكەمنىڭ ءىشى پىسىپ, زەرىگە باستادى. سەبەبى, مۇندا ەكەۋمىزدەن باسقا قازاقشا سويلەيتىن ءتىرى جان جوق. قوناق ۇيدەگى دەمالۋشىلاردىڭ توقسان توعىز پايىزى ەۋروپالىقتار.
«تەڭ تەڭىمەن, تەزەك قابىمەن» دەگەندەي, اكەمە ەمىن-ەركىن وتىرىپ, ەمەن-جارقىن اڭگىمەلەسەتىن ءوزى قاتارلى ءبىر اقساقال كەرەك-اق.
كەشكىلىك جاعاجايدا ءبىر نەمىس شالمەن «تىلدەسىپ» كورمەك بولىپ ەدى. ونىسىنان تۇك شىقپادى. سەبەبى الگى شال «ىمدى تۇسىنبەگەن – دىمدى تۇسىنبەيدىنىڭ» كەرىن كەلتىرىپ, اكەمىزدىڭ قولىنا, قيمىلىنا قاراپ, ىرجالاقتاپ كۇلە بەردى.
سونسوڭ تەڭىز جاعاسىنداعى ساكىگە كەلىپ جايعاسىپ, اق باس تولقىندارى تەربەتىلىپ, اۋناقشىپ جاتقان كوگىلدىر ايدىننىڭ ءبىر قيىرىنا قاراپ, ۇزاق ويعا شومىپ قالدى.
جاعاجايداعى التىن قۇمدى تابانىممەن سىزىپ, ءارى-بەرى ءجۇردىم دە, ءبىر كەزدە قاسىنا قايتىپ ورالىپ:
– نە ويلاپ وتىرسىز؟ – دەپ سۇرادىم.
– ە-ە, شىراعىم-اي, – دەدى اكەم اقىرىن عانا كۇرسىنىپ. – تەڭىز دە ءبىزدىڭ دالامىز سياقتى كەڭ ەكەن عوي!..
نۇرعالي وراز, «ەگەمەن قازاقستان»