ايتايىن دەمەيسىڭ, بىراق كەيبىر جايلار ايتپاسىڭا قويدىرمايدى ەكەن.
سوڭعى كەزدەرى ءبازبىر انشىلەر ساحناعا شىعىپ, ءان سالىپ تۇرعان كەزدە: «قوشەمەت قايدا, قوشەمەت؟ نەگە ەستىلمەيدى؟» دەپ ءجيى ايتاتىن بولدى. زالدا وتىرعان تىڭدارمانداردى قايدام, «سىرت كوز – سىنشى» دەگەندەي, كونتسەرتتى ەستىپ وتىرعان بىزدەرگە بۇل قىلىقتارى ءبىرتۇرلى ەرسى بولىپ كورىنەتىنىن نەسىنە جاسىرايىق. بىرەۋدەن قوشەمەتتى قىزعانعانىمىز ەمەس, شىندىعىندا سولاي ەمەس پە, اعايىن؟
كەيدە وزىنە ءوزى شاپالاق سوعىپ, ساحنانىڭ مىنا بۇرىشىنان انا شەتىنە ءاي-ءشاي جوق جۇگىرىپ, قازاقى تاربيەمەن ءۇش قايناسا سورپاسى قوسىلمايتىن, قايداعى ءبىر شەتەلدىڭ انشىسىماقتارىنا ۇقساپ باققىسى كەلەتىن وندايلاردىڭ ۇنامسىز كەيىپتەرىنە قاراداي قارنىڭ اشادى-اق. وسى ءبىز بار عوي, ساحنا مادەنيەتىنە ءمان بەرمەيتىن بولىپ الدىق. بايسالدى, ساليقالى اۋەندە شىرقالۋعا ءتيىستى ءاندى ورىنداپ تۇرعاندا كەي سابازداردىڭ جارىققا سوعىلعان كوبەلەكتەي قاڭعالاقتاي بەرەتىنىنە قانىمىز قايناپ ءبىتتى. سۇيىكتى ەسترادالىق توپتارى مەن انشىلەرىنىڭ سوڭىنان تۇرا جۇگىرگەندە ءتارتىپ ساقشىلارى قورعانىن بۇزىپ-جارىپ, ەستەرىنەن تانىپ جاتاتىن شەتەلدەگى جانكۇيەرلەردىڭ جاعدايى مەن بىزدەگى قالىپتىڭ, ول جاقتاعى قۇندىلىق پەن مۇنداعى ءومىردىڭ اراسى جەر مەن كوكتەي ەكەنىن بۇل شىركىندەر نەگە ۇقپايدى ەكەن وسى؟ ەۋروپا مەن باتىسقا قانشا جەردەن ەلىكتەپ-سولىقتاعانمەن قازاق ءانشىسى ول ەلدەردى تاڭعالدىرا المايتىنىن ءتۇسىنسىن دەگەندىكتەن ىشتەگى جانايقايدى كوپشىلىكپەن ءبولىسۋدى ءجون كوردىك. انشىگە تەك داۋىستىڭ بولۋى جەتكىلىكسىز, ول الدىمەن, ساحنا مادەنيەتىن, حورەوگرافيانى مەڭگەرگەن, كوپشىلىكتىڭ الدىندا ءوزىن قالاي ۇستاۋ ادەبىن وقىپ-ۇيرەنگەن جان بولعانى ابزال.
جۇزدەپ, مىڭداپ ادامدار جينالاتىن الاڭداردا ونەر كورسەتىپ ۇيرەنگەن شەتەلدىك جۇلدىزداردىڭ ءوز جانكۇيەرلەرىنە: «قولدارىڭدى سوعىڭدار, ماعان قولداۋ كورسەتىڭدەر», – دەپ ءىلتيپات-قوشەمەتتى قارىزعا سۇراپ العان ءساتىن ەشقاشان ەستىگەن دە, كورگەن دە ەمەسپىز. ءانىڭ تىڭدارماننىڭ جۇرەگىنە جەتىپ جاتسا, ولار سەن ايتقىزباي-اق, ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ, ونەرپازدى قوشەمەتتەپ, قول سوعىپ جاتادى عوي.
انشىلەرىمىزدىڭ كوپ بولعانىنا, ساحنادا جارقىراپ, حالىقتىڭ قۇرمەتىنە بولەنىپ جۇرگەنىنە قۋانامىز, ارينە. الايدا, الگىندەي «اتتەگەن-ايعا» ورىن بەرمەي, ساحنا ادەبىن ساقتاپ جۇرگەنىمىز دۇرىس قوي دەيمىن.
جوعارىدا ايتىلعاندار – مەنىڭ جەكە ءوزىمنىڭ پىكىرىم. بالكىم, ونىمەن بىرەۋ كەلىسەر, بىرەۋلەر مۇنىمدى قوش كورمەس. مەنىكى بار بولعانى ورتاعا وي تاستاۋ عانا ەدى. ەندەشە, پىكىرىمدى كوپشىلىك دۇرىس تۇسىنەر دەپ ويلايمىن.
قوشەمەتتى سۇراماس بولار.
كارىباي امزە ۇلى,
زەينەتكەر
وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى,
سوزاق اۋدانى