ۇرپاق رۋحىن ۇشتاعان كەزدەسۋ

قالامگەردىڭ شىعارماشى­لى­عىمەن تانىسۋ, ونىڭ بالا كەز­دەگى قىزىقتارىن ءبىلۋ, ءومىر جولىن­داعى, ونەر جولىنداعى باس­پالداقتارىنا تەرەڭ ءۇڭىلۋ – ادەبيەتكە قۇمارتقان ءار ادام ءۇشىن ماڭىزدى. وقىرمان قاۋىمدى وسى جاعىنان سۇبەلى سۇحباتتارمەن سۋسىنداتىپ كەلە جاتقان ۇلتتىق كىتاپحاناداعى «ادەبي مەيمان­جاي» دەپ اتالاتىن كەزدەسۋ الاڭىنىڭ الار ورنى ايرىقشا. وسىن­داي سىرعا تولى, جىرعا تولى كە­رەمەت كەزدەسۋدىڭ ءبىرى كەشە  مەم­لەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى, اقىن نەسىپبەك ايت ۇلىمەن بولدى. «ولەڭ ونەرىمەن اۋەستەنۋشى جاستارىمىز بارشىلىق. الايدا, شىنايى, شىن پوەزيانى جاي عانا ەلىكتەۋشىلىكتەن ايىرا ءبىلۋ قاجەت-اق. ءارتۇرلى, ءار ۇندەس اقىنداردىڭ دۇنيەگە كەلۋى قۋانىشتى. مەن نەسىپبەك ولەڭدەرىنە وسى تۇرعى­دان قارايمىن. ءوز جاستىعى مەن جاس تۆورچەستۆوسىنا لايىق ءۇن اڭعاردىم. ءتىلى جاتىق, ويى انىق. اعىنان جارىلىپ, تاۋسىلا تالاپتانۋ, ىزدەنىس بار. قايسىبىر جاس­تاردا ۇشىراسا بەرمەيتىن مۇلدە ءبىر بولەك سارىن ەسەدى. جاسقانبا, جاس ادام, جاقسى-جاقسى جىرلار جاز!» دەپ كەزىندە اقيىق اقىن مۇقاعالي ماقاتاەۆ باتاسىن بەرگەن نەسىپبەك ايت ۇلىمەن بولعان كەزدەسۋدىڭ اسەرى استە بولەك بولدى دەپ ويلايمىن. كەزدەسۋ باستالعان ساتتەن-اق اقىن تولعانا سويلەپ, توگىلە سىر اقتاردى. ءوزىنىڭ وتكەن ىزىنە ءبىر بۇرىلا قاراپ, بۇگىنگى بولاشاق ۇرپاقتىڭ جاي-كۇيىن تەرەڭ تەبىرەنىسپەن سارالادى. «سەندەر ازاتتىقتىڭ اق كو­گەر­شىندەرىسىڭدەر, تاۋەلسىز ەل­دىڭ تۋ ۇستار ۇلاندارىسىڭدار. سوندىقتان, كىتاپتان قول ۇزبەڭ­دەر, كىتاپ وقىڭدار, قازاقتىڭ باي تىلىمەن وزدەرىڭدى بايىتا تۇسىڭدەر. ەلدىڭ بولاشاق مۇرات-ماقساتى سەندەردىڭ قولدارىڭدا. رۋحاني بايلىققا ۇمتىلۋ كەرەك. ىزدەنۋ كەرەك. ەلدىڭ تاعدىرىنا كوز جۇگىرتىپ, «مەن مەملەكەتىمە نە بەردىم», دەگەن سۇراققا جاۋاپ بەرە الاتىنداي بولۋ كەرەك. ول ءۇشىن تەك قانا وقۋ كەرەك», – دەپ اقىن كەلگەن جاستارعا اعالىق اقىلى مەن جۇرەكجاردى جاناشىرلىعىن جەتكىزدى. زيالى قاۋىم وكىلدەرى, مەكتەپ وقۋشىلارى, كوللەدج ستۋدەنتتەرى قاتىسقان كەزدەسۋ «بۇل – كىتاپ الەمى» ايلىعىنىڭ اياسىندا وتكەنىن ايتا كەتسەك دەيمىز. راۋان قايدار, «ەگەمەن قازاقستان»