01 قازان, 2010

دوستىقتىڭ قۇدىرەتى

1091 رەت
كورسەتىلدى
22 مين
وقۋ ءۇشىن
ەسىمى ەلگە ەلەۋلى ءومىر جولى سان تاراۋ. ول سەنى سان الۋ­ان تەزگە سالىپ, نەشە ءتۇرلى ادام­دارمەن تۇيىستىرەدى. سونىڭ قايسىبىرى سەنىڭ بۇكىل بولمىس-بىتىمىڭە وزگەشە اسەر ەتىپ, سانالى ومىردە سىيلاس, قادىرلەس ادامىڭا اينالادى. ونداي ادامدار وي قازىناڭدى تولتىرىپ, سەنىمدى سەرىكتەس دارەجەسىنە دە كوتەرىلىپ جاتادى. ەرتەرەك داۋىردەن باستالعان سونداي ءبىر اياۋلى جان­­داردى ەلجىرەي ەسكە الامىن. ولار: مىڭباي, اتەن, تولەن, اسقار, يليا, قۇدايبەرگەن, سايىپحان, زەينوللا, كە­رىمبەك, سەيداحمەت, تۇراعۇل, جامبىل, كو­رىك, تۇرسىنحان, ماحامبەتسالى, ءالىم­­حان, ءشامشى, سابىرحان. مەن كەشىپ ءوت­كەن ءومىر جولدارى تۋرالى جۇرەككە جا­زىلعان كىتاپتىڭ بۇلار جارقىن بەتتەرى. كو­ڭىل سارايىن نۇرلاندىرعان ولاردىڭ كەس­كىن-كەيپى كوكەيدەن كەتەر مە, ءسىرا! سو­لاردى اڭسايمىن. ساعىنامىن. كەزدەسكەن ساتتەردى, ايتىلعان سوزدەردى, تولعاعان وي­لاردى تەبىرەنىپ ەسكە الامىن. قاي­تا­لانباس قانداي كەرەمەت كەزەڭدەر ەدى. ءون­ەر, عىلىم, ءبىلىم, ءومىر جايلى بىرىنەن ءبىرى ءىلىپ اكەتىپ, اسىل ويلار اعىنىن اقتارىپ وتىرار ەدىك. مەنىڭ سانالى ومىرىمدەگى وسى ءبىر ەرەن لەكتىڭ ورنى بولەك. ومىردەن ەرتەلەۋ وتكەندەرىنە وكىنىش بىلدىرە وتىرىپ, كوزى تىرىلەرىنە ءسۇيىنىپ, وسىنداي جاندارمەن قاتارلاس ءومىر كەشىپ, سىرلاس, سىيلاس بولعانىما شۇكىرلىك جاسايمىن. جالپى, ويلاپ وتىرسام, تاقىلەت-تالايىڭا ازىق بولارلىق, ءنار قۇيا الار ادامداردىڭ توڭىرەگىڭنەن تابىلۋى ال­لانىڭ بەرگەن تاعى ءبىر سىيى سياقتى قا­زىنا ەكەن. دوستىق تا سولاي! “دوستى پاي­عامبار قوسادى” دەگەن حالىق ناقىلىنىڭ نەگىزىندە شىندىق جاتاتىن سياقتى. ادامي قارىم-قاتىناس الەمىندە اي­رىقشا اسەر ەتكەن, ويعا جەتەكتەگەن ونداي جانداردىڭ ءجونى بولەك قوي. وسىنداي ويلار اۋانىندا وتىرىپ, جۇيرىك كوڭىل تاعى ءبىر قىمبات ەسىمدى كوز الدىما كول­دەنەڭ تارتا بەرەدى. ول – سەيىت اسقار ۇلى قاسقاباسوۆ. بۇل قازىر بۇكىل قازاق ەلىنە ءمالىم ەسىم. ءتىپتى كەشەگى كەڭەس ءداۋىرىنىڭ ايتۋلى ماماندارىنىڭ ءوزى ونىڭ فولكلور ءىلىمى جايىنداعى زەرتتەۋلەرىن ءوز ىزدەنىستەرىنە تايانىش ەتەدى, بەدەل سا­نايدى, سىلتەمە جاسايدى. ونىڭ عىلىم­داعى بولمىس-ءبىتىمى, ورنى, سالماعى تۋرالى عالىمدار, ارىپتەستەرى, ادەبيەت مايدانىنىڭ ايتۋلى بىلگىرمەندەرى تالاي-تالاي اڭگىمە وربىتكەن. سەيىت اسقار­ ۇلىنىڭ بۇل جايىنداعى قابىلەت-قارى­مىن ولاردان ارتىق ايتارمىن دەپ تا­لاسقانداي بولمايىن دەگەن ويمەن ونىڭ ادامدىق قاسيەتتەرىنە بايلانىستى جاي­لاردى ءوز پايىمداۋىم بويىنشا عانا تىلگە تيەك ەتۋگە تىرىستىم... ءبارى, ءبارى قازاقتىڭ قارا شاڭىراعىنا اينالعان كيەلى مەكەن – ۇلتتىق عىلىم اكادەمياسىنان باستاۋ الادى. عىلىم سوڭىندا جۇرگەن ادامنىڭ قولى بوس ۋا­قىتى بولا بەرمەيدى, بولا قالسا كوز­دەي­تىنى, جانىنا سەرىك ەتەرى – قازاقتىڭ ءانى مەن كۇيى, ىزدەيتىنى – سونىڭ ايتۋلى وك­ىلدەرى. وسىعان ارنالعان كەش, كەز­دە­سۋلەرگە كەرىمبەكتىڭ قۇلاعى تۇرىك. ول ادەبيەتشى م.اۋەزوۆ مۋزەيىندە ىستەيتىن. ەكەۋمىزدىڭ ارامىزداعى جولداستىق قا­تىناس دوستىققا اينالا باستاعان كەز بو­لاتىن. ونىڭ دا جانى كۇيگە, دومبىراعا قۇمار. مەنىڭ ءبىرجاننىڭ “تەمىرتاس” ءانى­مەن الديلەنىپ, تاتتىمبەت پەن تولەگەننىڭ قوسباسارلارىنا ەلتىپ جۇرگەن كەزىم. يليا, كەرىمبەك, اسقار, زەينوللا, تالعات ءبارىمىزدىڭ باسىمىز قوسىلا قالسا (ونىڭ قيسىنى تابىلا كەتەتىن) قوڭىر دومبى­راعا ەرىك بەرىپ, الۋان-الۋان اندەر مەن كۇيدىڭ اۋىلىن شارلايتىنبىز. اسىرەسە اسقار قازاق مۋزىكاسىنا كادىمگىدەي ىنتىق, ۇعىنۋى جۇيرىك ەدى. كەرىمبەكتىڭ دە دومبىراعا جانى قۇمار, پىكىرى زەرەك. قازىر ويلاپ قاراسام, عىلىم, ونەر-ءبىلىم, ءان-كۇي تۋرالى تولعايتىن وزىندىك ورتامىزدى سول كەزدەن-اق قالىپتاس­تىر­عانداي ءتۇرىمىز بار ەكەن. تولەگەن موم­بەكوۆتىڭ كۇيشىلىك ونەرى جونىندە گۋ-گۋ اڭگىمە تاراپ جاتقان كەز. راحمانقۇل بەردىباەۆ, كەرىمبەك سىزدىقوۆ, اسقار سۇلەيمەنوۆتەردىڭ كەۋ-كەۋلەۋىمەن تولە­گەن كۇيلەرى قازاق راديوسىنا جازىلىپ, جاريا بولا باستاعان. سەيىت پەن ەكەۋمىزدى تابىستىرعان وسى تولەگەن كۇيلەرى مەن كەرىمبەكتىڭ كورەگەندىلىگى بولدى عوي دەي­مىن. ءبىر جولى تولەگەننىڭ كەشىنەن بىرگە شىققان, اياعىن ءسال عانا سىلتىپ باساتىن اقسارى جىگىتتى كەرىمبەك سەيىت دەپ تا­نىس­تىردى. ۇشەۋمىز بۇگىنگى كەشتىڭ اسەرىمەن ءبىزدىڭ ۇيدەن ءبىر-اق شىقتىق. اجارى قانداي اشىق بولسا, وي-پىكىرى دە انىق, وتە ءبىلىمدى جىگىت ەكەن. مۇنىڭ ۇستىنە دوم­بىرانى تارتىپ, ءتاپ-ءتاۋىر ءان سالادى. ءاسى­رەسە حالىق اندەرىن, حالىق كومپو­زيتورلارىنىڭ دۇنيەلەرىن كوپ بىلەدى. سوعان اۋەس. تاريحتى, شەجىرەنى, اسىرەسە, قازاقتىڭ ادەت-عۇرپى, سالت-ءداستۇرىن جەتىك بىلەتىن بىلىمىنە ءتانتى بولدىم. ءار ءنار­سەدەن حابارى بار, كەيدە ءتىپتى قىزبا­لانىپ سويلەيتىن قاسيەتى بايقالادى. ونىسى وزىنە جاراسادى. بۇل تانىستىق تەرەڭدەي ءتۇستى. ءبىر-ءبىرىمىزدى شاقىرىسىپ, وتباسى مۇشەلە­رىمىز ارالاسا باستادى. مەنىڭ انام – جۇ­ماگۇل نارىمبەتقىزى اقىنجاندى ادام ەدى. سەيىتتىڭ شەشەسى اۋجان اپا­مىز­بەن بىردەن شۇيىركەلەسىپ كەتتى. اۋجەكەڭ كادىمگىدەي ولەڭ جازادى ەكەن. قۇداي قوس­قان قوساعى اسەكەڭ (اسقار) قان مايدان­نان قايتپاي قالعان. ءبىر ۇل, ءبىر قىزىن قۇشاقتاپ, جاستاي جەسىر قالعان قۋاتتى, قايراتتى انا. سول قايراتىنىڭ ارقا­سىندا ۇلىن جەتكىزىپ, ۇيلەندىردى, قىزىن بوي جەتكىزىپ ەرلەندىردى. سەيىتتىڭ جارى تامارا ادۋىن انانىڭ سۇيىكتى كەلىنىنە اينالدى. سەيىتپەن ەكەۋى بىرگە وقىعان. ءبىرىن-ءبىرى ابدەن بىلىسكەن, سەنىسكەن كەرەمەت وتباسىنا اينالعان جاندار ەكەن. كەيىن تامارا ءتىل ءبىلىمى ينستيتۋتى “تەر­مي­نولوگيا مەن اۋدارما تەورياسى” ءبو­لىمىندە عىلىمي قىزمەتكەر بولىپ ەڭبەك ەتتى. ونىڭ قازاق قىزدارىنا ءتان ىزەتى مەن يناباتىن قىزمەتتەس بولعان سول جىلدارى انىق اڭعاردىق. ءبىزدىڭ ءۇمىت ەكەۋى كەيىن اپالى-سىڭلىلەردەي جاراسىم تاۋىپ, كەرەمەت ءبىر سىيلاستىق قالىپتاستىردى. ءتىپتى ءۇمىت “توما كەلسە, مەنىڭ جانىم تىنادى” دەپ وتىراتىن بولدى. سودان ادامداردىڭ ءتىل تابىسىپ ءومىر ءسۇرۋى, اسىرەسە ايەلدەردىڭ دوستاسۋى وزگەشە ءبىر عانيبەت ەكەن-اۋ دەگەن ويعا قالاسىڭ. تامارا مەن ءۇمىتتىڭ سىيلاستىعى وسىنداي دارەجەگە جەتكەن قيماستىق ەدى. سەيىت پەن ەكەۋمىزدىڭ ارامىزدى ودان سايىن بەركىتە ءتۇستى. اسىپ بارا جاتقان بايلىعىمىز بولماسا دا داستارقانىمىز ۇنەمى جايۋلى تۇراتىن. ءاربىر وتىرىسىمىزدىڭ وزىندىك ءمانى بولاتىن. ايتۋلى اعالارىمىزدى قوڭىر داستارقانىمىزدان ءدام تاتتىرۋعا ءۇمىت تە, تامارا دا قۇمبىل. شاماسى, ەر جىگىتتىڭ ىرىسى ايەلدىڭ ادالدىعى مەن ىقىلاسىنا بايلانىستى بولسا كەرەك. سولاردىڭ شىن نيەتى ءبىزدى جاقسىلىققا قاراي جەتەلەپ تۇراتىن. تامارا سول نيەتىنەن قازىر دە تانباي كەلەدى. سەيىت ۇيىرسەك جىگىتتىڭ ءبىرى بولىپ شىقتى. ادام بويىنان ۇنەمى جاقسىلىق ىزدەيتىن قاسيەتى, ىسكەرلىگى, ىزدەنىمپاز­دىعى, ەرەن بىلىگى ونى بەلگىلى تۇلعالارمەن جاناستىردى. زادى, ادام تاعدىرى اۋەلى جاراتۋشىدان, سودان سوڭ تاربيە-تاعىلىم الار ورتاسىنا وراي قالىپتاساتىنى حاق. سەيىت ءومىرىن, ءوز پايىمداۋىمشا, زەردەلەپ وتىرسام, وسىنداي جانداردىڭ ءىزى ايقىن اڭعارىلعانداي بولادى. ۇستازى مىقتىنىڭ – ۇستانىمى مىق­تى دەگەن قاناتتى ءسوزدىڭ جانى بار. قازاق ادەبيەتى مەن ورىس ادەبيەتىنىڭ اسقان بىلگىرى ن.س. سميرنوۆا ونىڭ ۇستازى. ول سەيىتتىڭ بويىنان بولاشاق زەرتتەۋشىگە ءتان ەرەك قاسيەتتى ەرتە تانىعان. ونى عىلىم ورداسىنا قاراي جەتەلەپ, ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتىنان ءبىر-اق شىعار­دى. ونىڭ سودان بەرگى ءومىرى نەگىزىنەن وسى عىلىم ورداسىمەن, ياعني ۇلتتىق عىلىم اكادەمياسىمەن تىكەلەي بايلانىستى ءوتىپ كەلەدى. ءتىل مەن ادەبيەتتىڭ ەگىز ەكەنىنە ۇنەمى كوز جەتكىزىپ كەلەمىن. سەيىت ادەبيەتشى, مەن ءتىلشى. ونىڭ فولكلورتانۋشى رەتىندەگى بولمىسىنا ءتىلدىڭ اسەرى مول بولعانىن بايقايمىن. ال مەن ءتىلشى بولا وتىرىپ, ادەبيەتكە جانىم قۇمار ادام­مىن. بالكىم, وسىدان دا بولار, ەكەۋ­مىزدىڭ ومىردە شۇيىركەلەسە كەتەتىنىمىز. ايتەۋىر, سەيىتتىڭ فيلولوگيا دەيتىن عاجايىپ ءىلىمنىڭ كەرەمەت بىلگىر مامانى ەكەنىنە ۇنەمى سۇيسىنە كوزىم جەتكەندەي بولادى. ءتىل دەسەڭ تىلگە, ونەر دەسەڭ ونەر­گە سالساڭ, جوسىلا جونەلەتىن جۇيرىكتىگىنە تاڭ قالماۋ مۇمكىن ەمەس. سوعان قارا­ماستان “مەن بىلەم” دەيتىن مەنمەندىك مىنەزدەن مۇلدە اۋلاق. بۇل ونىڭ بويىنان تابيعي تۇردە كورىنىس بەرەتىن, وزىنەن ءوزى تۋىنداپ جاتاتىن ىزگىلىك ىزدەرى. وسىنداي تەك عۇلاماعا جاراسقان قاراپايىم مىنەزى ناعىز عالىمنىڭ كەيپىن سومدايدى... جول ادامدى سىنايدى, اشادى, تا­نىتادى. سەيىتپەن تانىسقان ەكى وتبا­سىنىڭ ساپارلاس ساتتەرى كوبەيدى. كىتاپ قورلارىن اقتارمالاپ, كىتاپحانادا كو­بىرەك وتىراتىن كەزدەر ەسكە تۇسەدى. قاي­سىبىر دەمالىس ساتتەرىندە, ءتىپتى سەنبى, جەكسەنبىدە كوڭىل الاڭداپ سەرگۋدى تىلەيدى. وسىندايدا مەركە اۋدانى اسپارا دەگەن جەردە تۇراتىن تامارانىڭ اكە-شەشەسى ەسكە تۇسەدى. مەنىڭ اق “جيگۋ­ليىم” بار. تورتەۋمىز سوعان وتىرامىز دا وسىلاي قاراي تارتىپ كەتەمىز. ءساۋىر, مامىر ايلارىندا جەر-انانىڭ بۋسانىپ, وزگەشە تۇرلەنە باستايتىن شاعى. اسىرەسە تاۋدى بوكتەرلەپ, بىشكەككە قاراي تار­تىلىپ جاتاتىن جولدىڭ ەكى جاعىنداعى الۋان گۇلگە ورانعان بەل, بەلەستەر, بۋسانىپ جاتقان بوكتەر, بەتكەيلەر سەزىمىڭدى قوزعاپ, ادامدى نەشە قيلى ويعا جەتەلەيدى. ءۇمىت پەن تامارا مىنا تابيعات اياسىندا ءتىپتى اجارلانىپ, وزگەشە ءبىر كوڭىل-كۇي جەتەگىنە ەرىپ الادى. مۇندايدا سەيىت شابىتتىڭ اساۋ تايىنا مىنگەندەي ۇمىت بولا باستاعان نەبىر حالىق اندەرىن شىرقاي باستايدى. كەلىنشەكتەر ءۇنى مۇنى تۇرلەندىرە تۇسەدى. اتتەڭ, قازاقتىڭ حالىق اندەرىندەگى وزگەشە قاسيەتتى تىلمەن ايتىپ جەتكىزە المايسىڭ. تەك ونى ايتۋ كەرەك. وندا دا سەيىتشە ءتۇسىنىپ ايتۋ كەرەك. ەلتي تىڭداپ وتىرىپ سەيىتتىڭ وزىنە عانا ءتان قوڭىر ۇنىنە قۇلاق تۇرەمىن. اسىرەسە ساي-سۇيەگىڭە دەيىن ەنىپ كەتەتىن پالساپالىق ماتىندەردى جادىنا ساقتاي بىلگەنىنە ءتانتى بولىپ وتىرامىن. مەن رۋلدەمىن. كولىك ءان اۋەنىمەن سىزىپ وتىرادى. قازاق ءسوزىنىڭ ۇلىلىعىن وسى اندەرى, كۇيلەرى ارقىلى سان رەت دالەلدەپ وتكەن حالىق قوي. الگى اۋەندەر مىنا ەكى جاقتان كىلەم تۇرىندەي بوپ سىرعىپ كەلە جاتقان عاجاپ تابيعاتپەن استاسىپ, قۇبىلا, قۇلپىرا تۇسەدى. وسىنداي سەزىم الديىنە بولەنە وتىرىپ سەيىتتىڭ جادىنا تاڭ قالامىن. جاستايىمنان حالىق اندەرىن مەن دە قۇلاققا قۇيىپ, جاتتاپ ءوسىپ كەلە جاتقان جانمىن دەپ ويلايتىنمىن. ال مىنا سەيىت مەنەن جاستاۋ بولعانىمەن وسىنشاما قازىنانى ول بويىنا قالاي جيناپ العان دەگەن ادەمى قىزعانىش سە­زىمى كوڭىل-كۇيدى بيلەيدى. ونىڭ تە­رەڭىنە بويلاپ, سىرىن تاپقانداي دا ءتۇرىم بار. ول قارشادايىنان الەمدىك ادەبيەت ايدىنى فولكلور تۇنىعىنا باس قويعان جان. سول فولكلور الەمىنىڭ ەڭ ءبىر باي سالاسى قازاق اۋىز ادەبيەتى ەكەنىندە داۋ جوق. سەيىت وسى شەكسىز بايلىقتىڭ تەڭى­زىن­دە ەركىن قۇلاش سەرمەي الاتىن قابىلەتكە يە بولعان جان. مەن مۇنى ءاردايىم بايقاۋ ۇستىندەمىن. ۇزىناعاشتىڭ ارجا­عىنداعى وقتاي ءتۇزۋ جول كەۋدەلەپ بارىپ وڭعا ويىسىڭقىرايدى دا قورداي اسۋى­نىڭ القىمىنداعى ماي بەكەتىنە تۇم­سىق تىرەيدى. ءاندى دە, كولىكتى دە باياۋ­­لاتىپ بەكەتتەن جايلاپ وتەمىز. قورداي – قازاقتىڭ سوڭعى سال, سەرىسى اتانعان ايگىلى كەنەننىڭ ولكەسى. “ەي, بۇلبۇل, سەن دە بۇلبۇل, مەن دە بۇلبۇل, قاڭعىرتقان ەكەۋمىزدى پاتشا قۇرعىر. ەل-جۇرتتان مەن الىستان جۇرگەنىمدە ۇشىپ كەتپە, قاسىمدا سايرا دا تۇر. الاتاۋ, ساعىندىم عوي سامال جەلىن, قوردايدىڭ كوكسەدىم عوي جامال لەبىن” – دەپ اڭساي شىرقالاتىن قورداي ولكەسى عوي بۇل. اسۋدان وتكەن سايىن كەنەننىڭ وسى ولەڭى كوكەيدە تۇرادى. سەيىت كەنەننىڭ دە كوپ اندەرىن بىلەدى, ولەڭدەرىن جاتقا ايتادى. قوردايدىڭ توبەسىنە شىعىپ الىپ جان-جاققا كوز سالعاننىڭ ءوزى ءبىر عانيبەت. وتىرعان توبەسىنىڭ بيىك بولعانىن قالايتىن حالىقتىڭ ۇلاندارى ەمەسپىز بە. ات تىزگىنىن تارتىپ ازداپ ايالدايىق دەيدى سەيىت مىنا جەردىڭ ەڭسەلى تۇسىن تاڭداپ. ءۇمىت, تامارا داستارقان جايىپ, تەرموس­تان شاي قۇيادى. قوردايدىڭ سامالىن ەركىن جۇتا وتىرىپ شاي ىشەمىز. سەيىت كەنەن تۋىندىلارىن ەسكە الا وتىرىپ, قازاقتىڭ سال, سەرىلەرى تۋرالى تەبىرەنە سويلەپ كەتەدى. اقان, ءبىرجان, ەستاي ءان­دەرىنەن دە اڭگىمە قوزعايدى. ال بۇل دە­گەنىڭىز ەكەۋمىزدى دە ەلىكتىرىپ, ونەر ولكە­سىن شارلاتاتىن قۇبىلىس قوي. ايتەۋىر, اسپاراعا جەتكەنشە اندەردىڭ نەشە اتاسى ايتىلادى. ءۇمىت پەن تامارا دا قالىس­پاي­دى. اندەتكەن كوڭىل وزىنەن ءوزى ءابى­لا­حات, نۇرعيسا, ءشامشى اندەرىنە ويى­سا­دى. بۇل اندەر تابيعات توسىندە سىرعى­تىپ اندەتىپ كەلە جاتقان ءبىزدىڭ ەسەر كو­ڭىلىمىزدى ودان سايىن جەلىكتىرىپ, جەلپىن­تە تۇسەدى... اسپارا بۇرىلىسى جەلىككەن كوڭىلدى باياۋلاتا باستايدى. اۋىلدىڭ ورتالىق كوشەلەرىنىڭ بىرىندە قابدي اقساقال تۇرادى. بۇل كىسى كەزىندە وسى ءوڭىردىڭ وركەندەۋىنە ۇلەس قوسقان, كولحوز باسقار­عان سوعىس ارداگەرى, تامارانىڭ اكەسى. شاعىن ەكى-ءۇش بولمەلى ءۇيى بار. ال ەسىك­تىڭ الدى, اينالاسى نەشە الۋان كوكونىس, كوكورىسپەن جايناپ تۇر. اۋلانىڭ تۇكپىر جاعىندا ازداعان قوزى, لاق پەن بۇزاۋدىڭ باسى قىلتيادى. بۇل ايران, ءسۇتى بار ءۇيدىڭ بەلگىسى. باقشادا قىزاناق دومالاپ, قيار كوز تارتادى. كورگەنىمىزدىڭ ءبارى ەڭبەك جىرىن ايتىپ تۇرعانداي. قابەكەڭ بايبىشەسى ماكەڭ (ماريا) اپاي ەكەۋى جانى قالماي جۇگىرىپ ءجۇر. مەيلىنشە قۋانىشتى. سەيىت پەن تامارانىڭ جول­داس­تارىن ەرتىپ كەلگەنىنە توبەلەرى كوككە جەتكەندەي اپتىعادى. قايران قوناقشىل قازاعىمنىڭ قاسيەتى-اي! قابدي اعا ساسقالاقتاپ مالىن جايعاپ, ماكەڭ داستارقانىن جايناتىپ سالىپ, قايماق, قاتىق, كىلەگەيلەرى مەن باۋىرساق, نانىن توگىپ جاتىر. شاي, سۋان ءىشىپ ەنتىك باسقانداي بولعان سوڭ, سەيىت تامارا اكە-شەشەسىنىڭ كوڭىلىن كوتەرمەلەپ كەتكىسى كەلدى مە, توردە تۇرعان دومبىرانى الىپ, كۇيىن كەلتىرە باستادى. ءبارىمىز قوسىلىپ شىرقاعان ءاننىڭ اسەرى مۇلدە بولەك. ءۇي يەلەرى ەرەكشە شاتتانىپ, جەلپىنىپ وتىردى دا, ءبىر مەزەت قابەكەڭ بايبىشەسى مەن تاماراعا قاراپ “دالاعا, ەسىك الدىنا جاي سالىڭدار. ءاندى سىرتتا ايتىڭدار, كورشىلەر, اۋىل ەستىسىن” دەپ ورنىنان تۇرا بەردى. كوڭىل قالدىرمادىق. سارى ساماۋرىننىڭ ىسىلداعان داۋىسىنا ەلتي وتىرىپ, سەيىت شەرتكەن اندەردى بىرىنەن سوڭ ءبىرىن ايتىپ, ابدەن سەرگىپ الدىق. قابەكەڭ مەن ماكەڭنىڭ قۋانىشىندا شەك جوق. كوڭىلدەرى تاسىپ, مەرەيلەرى ءوسىپ قالدى. قادىرلى قارتتاردىڭ كوڭىلىن تاپقانىمىزعا ءبىز دە ءمازبىز. سىيلاس, قادىرلەس كورشى-قولاڭدارى كەلە باستادى. تامارانىڭ اعا-ىنىلەرى كەلىپ قاۋىشىپ جاتىر. اعايىننىڭ بارى جاقسى-اۋ, شىركىن! شۇرقىراسىپ تابىسىپ, ءشۇيىر­­كەلەسە كەتەدى. سەيىت تە, تامارا دا بۇل ورتاعا قادىرلى, سىيلى ەكەنىن كورىپ ءبىز دە ءماز بولدىق. ۇلكەن كىسىلەردىڭ كوڭىلىن اۋلاپ, ءوزىمىز دە سەرگىپ, ماۋىق باسىپ العان سوڭ, قيماستىقپەن قوشتاسىپ جولعا شىعامىز. تامارانىڭ اناسى مەن اكەسى ەلپەلەكتەپ, بارىن تىقپالاپ, قيماس سە­زىم­مەن قول بۇلعاپ قالا بەرەدى. الدەنەشە قايتالانعان بۇل ساپارلار كوڭىلدەن ۇمىت بولار ما, ءسىرا! ەندىگى ءجۇرىسىمىز وڭتۇستىك ساپارلا­رىنا ۇلاساتىن. بۇل سەرۋەننىڭ تۇسىندا تالاي توقتاپ, سەرگىپ وتەتىن جەر وسى اس­پارا. بىزدەردى ودان سايىن قاۋىشتى­را­تىن, ىشتەي تابىستىرا تۇسەتىن مۇنداي قانشاما جۇرىستەردىڭ كۋاسى بولدىق. بۇل جولدار ءبىزدىڭ ادامدىق بولمىسىمىزدى ماپەلەگەن, شىڭداي تۇسكەن جولدار عوي. تازا اۋا جۇتىپ, سەرگىگىمىز كەلگەن تۇس­تا تارتىپ كەتىپ, ات تىزگىنىن تەجەيتىن جاي­لى بەكەتىمىزدىڭ ءبىرى وسى قابەكەڭ اۋلى بولاتىن. سەيىت پەن تامارا بۇل كىسىلەردى بارىنشا ماپەلەپ كۇتتى. تۇز-ءدامى تاۋ­سىلعان ساتىندە اق جاۋىپ, ارۋلاپ كومدى. ۇرپاقتان كۇتەتىن ءراسىم, قىزمەتتىڭ ءبارىن جاسادى. وسىلارىنىڭ ءوزى كەيىنگىلەرگە ۇلگى. ادامدى وسىنداي اۋىرتپالىقتار ەسەيتە, شىڭداي تۇسەدى ەكەن. سەيىت تە, تامارا دا كوز الدىمىزدا بىلىكتى, بەلدى ازامات بوپ قالىپتاسا ءتۇستى. ادام ەڭبەكپەن دوستاسىپ, العا ۇمتىلا كەلە تالاي ورەلى بيىكتەرگە كوتەرىلۋى بەك مۇمكىن. اكىم, مينيستر, اكادەميك, ت.ت. دارەجەلەرگە جەتكەن جانداردىڭ نەگە ەكەنىن قايدام, قايسىبىرى كوبىنە ادامدىق تۇعىردان تايقىپ, تاسىراڭداپ شىعا كەلەتىن جامان ادەتى بار. مۇنى كورگەن جاس ۇرپاق كىسى بولۋدىڭ جولى وسى ەكەن عوي دەپ اداسۋى عاجاپ ەمەس. وسىنداي ويلارعا بويلاي وتىرىپ, سەيىت تۋرالى تولعانامىن. ول كىتاپحانادا كوز مايىن تاۋىسىپ, تا­لاي اسىل قازىنالاردى اقتاردى. ن.سمير­­­نوۆا, م.عابدۋللين, ءى.كەڭەس­باەۆ, م.با­زارباەۆ, س.قيراباەۆ, ز.احمە­توۆ, ءو.ءجانى­بەكوۆ سىندى تۇلعالار قاسى­نان تابىلىپ, سولاردىڭ ادامدىق بول­مىس, بىتىمىنەن وزىنە كەرەك ازىق الا ءبىلدى. كىتاپتان عانا ەمەس, كوز الدىندا قاتار جۇرگەن تۇل­­عا­لاردان ۇلگى, ونەگە الا ءبىلۋ دە تاعدىردىڭ بەرگەن ەرەك سىيى ما دەپ ويلايمىن. سەيىتتىڭ وقىعانى كوپ, وقىعانىن كوكەيگە توقي ءبىلۋى ءتىپتى ەرەك. ءتىپتى كىتاپ قانا ەمەس, ءتىرى ادام بويىنان كورىپ, ءبى­لىپ, وقىپ العانداي كورىنەتىن قابىلەتى بار. سول وقىپ, كوڭىلگە تۇيگەنىن تۇمشالاپ, ءوزى­مەن ءوزى تۇيىقتالىپ, جۇمباق ءومىر ءسۇ­رەتىن جاندار دا بار. مەن بىلگەندى ءوز­گە­لەر دە ءبىلسىن, اسىرەسە كەلەر ۇرپاق ءبىلسىن دەيتىن دە تابيعاتى كەڭ پەيىل جاندار جە­تەرلىك ومىردە. سەيىت, مەنىڭ بايقاۋىمشا, وسى كەيىنگى لەككە جاتاتىن تۇلعا. جوعارىدا ەسىمدەرى اتالعان قانشاما ءىرى تۇلعالاردىڭ قاسىندا كىمدەر جۇرمەدى. كورگەندەرى مەن كوڭىلگە تۇيگەندەرى شاما­لى جانداردىڭ بويىنان قانداي ۇلگى تاباسىڭ؟ سەيىت كاسىبى, ءىسى, تىرلىگى, مىنەز-قۇلقى الۋان-الۋان ادامداردىڭ قاسىندا قىزمەتتەس بولدى. قىزمەتتەس بولا ءجۇرىپ سولاردى تانۋعا تىرىستى. ءبىر ىسمەت كە­ڭەس­باەۆتىڭ ءوزىن الىپ قاراڭىز. الاسا­پىران ۋاقىتتا قازاق اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن ىسمەت كەڭەسباي ۇلىنىڭ ءومىرى سان قيلى جولداردان تۇرادى. ءومىرى ىزدەنۋمەن, كۇرەسپەن, ايقاسپەن وتكەن ۇلى تۇلعانىڭ كوكىرەك كوزى اشىق ادامعا بەرەرى مول بو­لاتىن. سەيىت وسى الپاۋىت ادامنىڭ الىپ تۇلعاسى مەن ءىرى ءىس-ارەكەتتەرىنەن وزىنە كە­رەگىن الا ءبىلدى. اسىرەسە عىلىمداعى ۇيىم­داستىرۋشىلىق قارىم-قابىلەت جاعىنان سەيىتتىڭ ءى.كەڭەسباەۆ پەن م.بازارباەۆتان كوبىرەك تاعىلىم العانى بايقالادى. ال عىلىم مەن مادەنيەت جانە قوعام قايراتكەرى رەتىندە سەيىتتى شىڭداعان مە­كەمەنىڭ ءبىرى – قازاقستان ورتالىق پار­تيا كوميتەتى. سەيىتتىڭ بولمىس-بىتىمىنە, بىلىگىنە قىزىقتى ما, بىردە ونى ءو.ءجانى­بەك قىزمەتكە شاقىردى. قازاقتىڭ وسى ءبىر كەسەك ازاماتىمەن بىرگە قىزمەتتەس بولعان ساتتەرىن سەيىت ءالى كۇنگە ەلجىرەي اڭگىمە­­لەيدى. ايتسا ايتقانداي, بۇل تۇس قازاقتىڭ رۋحاني الەمىنىڭ ۇلى تۇلعالا­رىن قايتا ءتىرىلتۋ كەزەڭى بولاتىن. حالىق جاۋى رەتىندە تالاي ارىستارىمىزدى قى­رىپ سالعان قاسيەتسىز قاۋلىلاردىڭ كۇشىن جويۋ ارە­كەتىنىڭ باسى-قاسىندا بولۋى سەيىتتى قاي­راتكەرلىك دارەجەگە كوتەردى. ول ارۋاقتارعا قىزمەت جاساپ, سولاردىڭ باتاسىن العانداي بولدى. زامانىندا ادىلەتسىزدىكتىڭ اۋىر ازابىن ارقالاپ دۇنيەدەن وتكەن ۇلىلاردىڭ ارۋاعىن تىرىلتۋگە قىزمەت ەتۋ ارقىلى ول ءوزىنىڭ نە­گىزىندە بار تەكتىلىكتى شىڭدادى. تاۋەلسىز ەلىمىزدىڭ ەڭسەسىن كوتەرىسكەن ەڭسەلى ازا­ماتتاردىڭ بىرىنە اينالدى. بۇل ونىڭ ازا­ماتتىق بولمىسىن تانىتاتىن قابى­­لە­تىن كورسەتسە, ادامدار اراسىن بىرىكتىرە تۇسە­تىن كەلەسى ءبىر ەرەك تابيعاتى ونىڭ دوس­تىققا دەگەن ادال نيەتى دەر ەدىم. سەيىت بويىنداعى قاستەرلەنەتىن ۇلى قاسيەتتىڭ ءبىرى وسى دوستىق قۇدىرەتى. قۇرمەتتى وقىرمان, بۇل ءسوزىم – دوس تۋرالى سىردىڭ ءبىر لەبى عانا. ادام ءبىر-ءبىرىنىڭ قادىر-قاسيەتىن تانىپ, ءبىلىپ جۇرسە عانا ءومىر ءماندى ءارى ءساندى بولماق. سول ءماندى دە ءساندى ءومىرىمىزدىڭ بىزگە اللا بۇيىرتقان ءبىر ءساتى وسىنداي ەدى. قاتار ءجۇرىپ, ماعىنالى ءومىر كەشىپ كەلە جاتقان اسىل دوستىڭ اماندىعىن تىلەۋدەن ىزگى نە بار مىنا جارىق دۇنيەدە؟! ول اينا­لاسىنا اقىل-ويمەن نۇر شاشىپ جۇرگەن جاننىڭ ءبىرى عوي. ومىرزاق ايتباي ۇلى.
سوڭعى جاڭالىقتار