التىن ءتور

قازاقستان-ايبىندى, بايتاق ەلىم, استانا-الىپ, زاڭعار بايتەرەگىم. بۇل الەمدە وزىڭە باعا جەتپەس, التىن ءتورىم دەپ سەنى ايتار ەدىم.   بايتاق ەلىم, جايقالعان بايتەرەگىم, تۇلعاڭنان ءبىر ۇلىلىق بايقار ەدىم. ەلباسى نۇرسۇلتاننىڭ اقورداسى اسقاق تۇر ارمانىنداي حان كەنەنىڭ!   تاۋەلسىزدىك بولماسا, قايتەر ەدىم؟... ەندى ءوزىمدى بارشامەن تەڭ كورەمىن. ەسىلدىڭ ەركە سىلقىم تولقىنىندا, تەربەلىپ, تەرەڭنەن جىر, وي تەرەمىن.   سارىارقا – دالا ءتوسىن نۇرعا مالىپ, استانا – الىپ شاھار تۇرعان انىق. ەرتەگى-اڭىزداعى ەر توستىكتەي, ەرجەتىپ, كۇندە وسەتىن تۇلعالانىپ!   جولداما الار اقىل-وي, تىڭ باستاما, وزگەدەن كەلبەتى دە راس, دارا! تۇرعىزعان ءوز قولىمەن بەرىك ەتىپ, نۇراعام ءتول پەرزەنتى بۇل استانا!   بوي كوتەرگەن ەۋرازيا كىندىگىندە, ۇمتىلعان بولاشاققا, نۇرلى كۇنگە. باسقالارعا باسالقى ءسوزىن ايتىپ, ەڭسەلى تۇعىرىندا تۇر بۇگىندە!   قوناققا قۇشاعى اشىق شىن كوڭىلدەن, بەيبىتشىلىك ەستىلىپ ۇندەرىنەن. سامميت ءوتىپ, تىڭداعان ءباتۋا ءسوز, ايداي الەم استانا مىنبەرىنەن!   قانشاما جۇرت ءداستۇرلى دىندەرىمەن, ۇعىسقان ءبىرىن-ءبىرى دىلدەرىمەن. كەتەر سوسىن, ءبىر جاقسى اسەر الىپ, كەلىسىم سارايدا وتكەن كۇندەرىنەن.   حان شاتىرعا ءبىر كىرسەڭ, شىعا المايسىڭ, كوككە ورلەيسىڭ, شالقيسىڭ, شىعاندايسىڭ. «ازىرەت سۇلتان», «نۇر-استانا» مەشىتتەرى, كوز تارتار قاسيەتتى تۇمارداي شىن.   ونەرى: بي ارقىلى, كۇي ارقىلى, ىزگىلىك-نۇر كەۋدەگە قۇياتىنى. اسەم عوي كونتسەرت-زالى كوز تارتادى, جاڭا «استانا-وپەرا» تەاترى.   گۇلگە ورانعان ساياباق, ساياجايى, دەمالساڭ, كوڭىلىڭنىڭ بولار جايى. توعىسقان توعىز جولدىڭ تورابى اناۋ, تەمىرجول, اۆتوۆوكزال, اۋەجايى!..   سازدى اۋەنمەن اتقىلاپ سۋبۇرقاعى, سان بوياۋ اينالانى قۇلپىرتادى. «جاسىل ەل» جوباسىنىڭ كۋاسىندەي, كوشەدە وسكەن اق قايىڭ, ءسۇمبىل تالى!   اينالاعا قاراساڭ – ءبارى سۇلۋ, ادامدارى اجارلى, جانى سۇلۋ. قوناعىن اشىق-جارقىن كۇتىپ الار, سالتى بار – الدان شىعىپ ءدام ۇسىنۋ!   ماقساتىنا جاستاردىڭ جەتپەك كوبى, اشىلعان ءىلىم-ءبىلىم كوپتەپ كەنى. «نازارباەۆ ۋنيۆەرسيتەت», «ەۋرازيا», ەلباسى زياتكەرلىك مەكتەپتەرى.   سياقتى قازاعىمنىڭ جىگەر-ەركى, مىزعىماس – «ماڭگىلىك ەل» مونۋمەنتى. تاۋەلسىزدىك سارايى, «قازاق ەلى», سۇڭعىلاداي كورىنەر اسەم كوركى.   عاسىرلار وتەر قانشا كەزەكپەنەن, قازاعىمدى قايسار ەر, وجەت دەر ەم! بوي كوتەرگەن استانا – قالا ورنىندا, تاريح قويناۋىندا «بوزوق» دەگەن!   قارىشتاپ قازاقستان رامىزىنەن, كەشەگى ۇلى جىبەك جولى ىزىمەن. كەرۋەندەر جالعايدى ەل مەن ەلدى, باتىس قىتاي – باتىس ەۋروپا دالىزىمەن!   داعدارىستىڭ ءبارىن دە جەڭە الادى, وزىق وتىز ەلگە ەلىم ەنە الادى. ەلباسىمنىڭ جولداۋى, نۇرلى جولى, استانامنان ەڭ العاش تارالادى!   استانام دەپ كەلەدى ايتا بەرگىم, الىس جۇرسەم ساعىنىپ, قايتا كەلدىم... اسقاقتاپ تۇرا بەرشى ارايلانىپ, بوي تۇزەپ كوككە بيىك بايتەرەگىم! بەكشۇكىر دۇيسەنساحى, ەڭبەك ارداگەرى.