كەشىر مەنى, ۇلىم!

ادامنىڭ باسى اللانىڭ دوبى, كورەشەگىڭدى كورمەي كورگە كىرمەيسىڭ دەگەن حالىق اۋزىنداعى سوزدەر بەكەر ايتىلماعان. ول ءومىر كورگەن, ونىڭ سان ءتۇرلى اۋىرتپالىعى مەن قۋانىشىن, قيىندىعى مەن ازابىن تارتىپ, باسىنان وتكەن سان سىناقتان وي ءتۇيىپ, سانالارىندا ءپىسىرىپ بارىپ, ابدەن ەلەككە سالعان پىكىرلەردىڭ جيىنتىعى بولسا كەرەك. مەنىڭ دە باسىمنان تالاي قيىندىق, ۇيقىسىز تۇندەر مەن جان ازابىن تارتار جىلدار ءوتتى. 1998 جىل مەن ءۇشىن وتە اۋىر بولدى. سول جىلى 56 جاسىندا اناممەن قوشتاستىق. ءبىز ۇل-قىزى ارالاس 8 ەدىك. ۇلكەنىمىزدىڭ جاسى 38-دە, ال كەنجەمىز 19-دا ەدى. الىستا تۇراتىندىقتان ءسىڭىلىم فاريدا ەكەۋمىز انامىزبەن قوشتاسىپ قالۋعا دا ۇلگەرمەدىك. جىلاي-جىلاي قاشان جەتەمىز دەپ اسىعىپ كەلگەنىمىزدە ول كىسى باقيلىق ومىرگە اتتانىپتى. اق ءسۇتىن بەرگەن انامىزدى ءتىرى كەزىندە ايالاي الماعانداي, ونىڭ الدىندا پەرزەنتتىك بورىشىمىزدى اقتاماعانداي كورىنەمىن كەيدە. سول جىلى بالامنىڭ ۇلكەنى مارات 8, مارجان 6, ال كىشكەنتاي قىزىم نەبارى 2 جاستا عانا بولاتىن. كۇيەۋىم ىشكىلىكتى ءتاۋىر كورەتىن ەدى. ۇرپاعى الدىندا جاۋاپكەرشىلىك دەگەننىڭ نە ەكەندىگىن بىلمەيتىندىگىنە قاراماستان, بالالارىم اكەسىز وسپەسىنشى دەپ جۇرگەندە, وپاسىز جار سول 1998 جىلى ءۇش بالاممەن مەنى تاستاپ, باسقا ادامعا ۇيلەنىپ كەتتى. بىرىنەن سوڭ ءبىرى تيگەن اۋىر سوققىدان ەسەڭگىرەپ قالىپپىن. ول كەزدە مەن مەكتەپ-گيمنازيادا ۇستاز بولاتىنمىن, ءۇش بالاعا جالعىز قاراۋ, باعىپ-قاعۋ وڭاي ەمەس ەدى. ءساۋىر ايىندا ءىنىم كەلىپ, ءبىر اي بالالارىمدى قاراپ بەردى. الايدا, ول كوپ ۇزاماي شىمكەنتكە كەتتى. ءۇش بالامەن ءبىر ءوزىم قالعانىمدا وپاسىز اكە بالالارعا ءتيىستى اليمەنتتى دە تولەمەدى. مەنىڭ ەڭ قيىن دا كۇردەلى ءومىرىم باستالدى. قىسقا جىپتەي كۇرمەۋگە كەلمەيتىن تارشىلىق, ءوز قولدارى وزىنە جەتپەگەن بالالار, ونىڭ ۇستىنە اۋىرىپ قالا بەرەتىن كىشكەنتايىما شىرىلداپ جۇرگەنىمدە ماراتىم دامۋىنان كەشەۋىلدەدى. قايتەرىمدى بىلمەيمىن, وعان قاراسام, كىشكەنتايلار تىپتەن قورعانسىز, ءجيى اۋىرادى. ونىڭ ۇستىنە قول قىسقالىعى بار, جانىڭدى جەگەن جالعىزدىق پەن تاستاپ كەتكەن كۇيەۋ, تۇرمىستاعى قيىندىقتار ءبارى ۇستەمەلەپ كەلگەندە اتار تاڭدى ۇيقىسىز اتىراتىنمىن. كوز جاسىما ەرىك بەرىپ, 2 جاسار قىزىمنىڭ بەتىنە قاراپ, ءتۇن بالاسى جالعىز جىلاپ وتىراتىنمىن. تالاي ءتۇن تاعدىرىما نالىپ, جاستىعىم جاسقا مالىنىپ, دارمەنسىز, پۇشايمان ءحالىمدى ويلاعاندا قانداي قارەكەت جاسارىمدى بىلمەي, جۇمىسقا جينالاتىنمىن. امالىم جوق, قالعان ەكى قىزىمدى جەتكىزۋ ءۇشىن ۇلىم ماراتتى تاراز قالاسىنداعى جۇيكەسى بۇزىلعان بالالار ۇيىنە – مەملەكەتتىك مەكەمەگە وتكىزدىم. ويتپەسىمە بولمادى. سول جىلى ول بىردە ورتانشى قىزبەن ەسىك الدىندا ويناپ جۇرگەن جەرىنەن ۇيدەن كەتىپ قالىپتى. ماراتتى كۇندىز جوعالتىپ جانۇشىرىپ اينالا كەزىپ, تۇنگە دەيىن ىزدەسەم دە تابا المادىم. وسىلاي تابانىمنان تاۋسىلىپ, جىلاپ ىزدەپ جۇرگەندە مەنىڭ گيمنازيادا وقىتقان وقۋشىم ارمان ماراتتى كەزدەيسوق كورىپ قالىپ: «بۇل اليما اپكەيدىڭ بالاسى عوي», دەپ تانىپ, اكەپ بەردى. ەگەر ارمان كەزدەسپەسە قايتەر ەدىم. وسىلاي مەن بالالارىمدى اسىرايمىن دەپ جۇمىستا جۇرگەندە ۇلىم ءبىر كۇنى دالادا ولەدى عوي دەگەن ويدان بويىم قالتىراپ, لاجسىزدان جىلاي ءجۇرىپ بالالار ۇيىنە تاپسىردىم ەمەس پە؟! شىنىمدى ايتسام, ءومىر مەنى قاتالداندىرىپ جىبەردى. كوزىمە كەلگەن اششى جاس پەن اۋىر قيىندىقتاردى جەڭۋ ءۇشىن باۋىرلارىم جىگەرلەندىرە ءبىلدى. ۇلىما تارازداعى مەدبيكەلەر مەن تاربيەشىلەر جاقسى قارادى. ولار: «مارات جامان بالا ەمەس. ءۇستى-باسى تاپ-تازا, ءوزى اقىلدى», – دەيدى. مەنىڭ ماراتىم وسىلايشا مەملەكەتتىڭ ارقاسىندا ءوسىپ قالدى. ول ەندى 25-تە. تاياۋدا تۋعان كۇنى ەدى. قازىر ول «قىزىل تاڭ» جاقتا, ال مەن وعان بارا الماي ءجۇرمىن. كوبىنەسە مەندە قارجى بولماي قالادى. ءوزىمدى ۇلىمنىڭ الدىندا كىنالى سەزىنەمىن. ول وتە اقىلدى جانە جىگەرلى بالا. ءوزى جىلدام-اق. قازىر مەديتسينا دامىدى عوي. شىركىن, اقىل-ەسى قالايدا جوندەلىپ, ۇلىم ۋاقىت پەن كەڭىستىك جاعىن اينىماي ءبىلىپ, سانالى ازامات بولسا دەپ ارماندايمىن. ءوزىم وسى عۇمىرىمدا 27 جىل وقىتۋشى بولىپ, قانشاما جانعا ءدارىس بەرىپ كەلەمىن. مەنىڭ ارمانىم – ۇلىمنىڭ دەنساۋلىعىنىڭ تۇزەلگەنىن كورۋ. شىركىن, سول كۇنگە جەتسەم! ونىڭ ەسىمى مارات, فاميلياسى كوكۋشەۆ. جاسى 25-تە. جىگىتتىڭ جاسىندا. ۇلىمنىڭ الدىندا وتە كىنالىمىن. مەنىڭ باسىمنان نە وتپەدى! اليما جۇماباەۆا.  قاراتاۋ.