شاعىن اۋديتوريادا تىم-تىرس تىنىش وتىرعان جيىرما بەسىمىزگە شولا قاراعان ايالى كوزدەرىندە ادامي بولمىسىنىڭ جاپ-جايلى دا جارىق بەينەسى ۇيالاعان ۇستازدىڭ جان-دۇنيەسى وزگەشە ءبىر شۋاعىن شاشىپ تۇرعانداي اسەرگە بولەيدى.
ول وڭ جاقتا تۇرعان كافەدراعا بارعان جوق, ۇزىنشالاۋ ۇستەلدىڭ ورتا تۇسىنداعى ورىندىققا اسىقپاي جايعاسىپ الدى دا, اشىق تا اسەرلى جاعىمدى داۋىسپەن ءسوزىن باستادى.
– بۇگىن وسى اۋديتوريادا, – دەدى دە, ءسال ءمۇدىرىس جاساپ بارىپ, – بىزگە سوناۋ جىلدارى ۇلى اۋەزوۆ لەكتسيا وقىعان اۋديتوريادا ادەبيەت الەمىنىڭ قىر-سىرىن وزدەرىڭە بارىنشا تانىتۋعا ارنالعان ءدارىسىمىزدى باستايمىن...
ال كەرەك بولسا! بىزدەر وتىرعان بۇل انشەيىن عانا ءبىر اۋديتوريا ەمەس, كەمەڭگەر مۇحتار اۋەزوۆ, اكادەميك جازۋشىنىڭ اۋديتورياسى ەكەن. بىزگە ادەبيەت تەورياسى ءىلىمىنىڭ العاشقى ۋنيۆەرسيتەتتىك الىپپەسىن وقىتۋعا بۇگىن وسى قاسيەتتى اۋديتوريادا اۋەزوۆتىڭ شاكىرتى بولعان قابدولوۆتىڭ ءوزى كەلىپتى.
وسى سىلتىدەي تىنعان مەزەتتە اۋديتوريا ىشىندە, ونىڭ بۇرىش-بۇرىشىندا بەينە ءبىر ۇلىلىقتىڭ رۋحاني لەبى جەلپىپ تۇرعانداي ەدى.
كوركەم ءسوز بولمىسىنىڭ نەبىر كەرەمەتتەرىن اۋەزوۆ رومانىنىڭ باس كەيىپكەرى دانىشپان ابايدى ايتۋدان باستاعان ۇستازدىڭ كەرەمەتتەي دارىسىنە اربالاعان مەنى سول ساتتەردە ادەبيەتتىڭ عاجايىپ تا بەيتانىس الەمى بىردەن باۋراي جونەلگەندەي بولدى دەسەم, اسىرەلەپ ايتقانىم ەمەس...
شەش كوڭىلىمنىڭ جۇمباعىن,
الدە ءبارى – الدانىس.
جاس جۇرەك جايىپ ساۋساعىن
تالپىنعان شىعار ايعا الىس!..
– بۇل پۋشكيننەن اباي قازاقشالاعان تاتيانانىڭ ونەگينگە حاتىنىڭ ءبىر عانا شۋماعى. قاراڭىز, سۇلۋ عاشىقتىڭ جۇرەگىنە ساۋساق ءبىتىرىپ, ونى الىستاعى ايعا قاراي سوزىلعانىن, ياعني جاي عانا سوزىلا تۇسكەنىن ەمەس, تالپىنعانىن بەينەلەۋ دەگەنىڭىز – وي-سانانى اربايتىن تەڭدەسى جوق پوەتيكالىق تەڭەۋ ەمەس پە. وسى ارادان ءبىز پۋشكيندى ەمەس, ەڭ الدىمەن ءوزىمىزدىڭ ابايىمىزدى كورەمىز. بۇل اۋدارما ەمەس, اباي جۇرەگىنەن تۋعان ناعىز پوەزيا!
نەمەسە ولجاستىڭ قىپشاقتار تۋرالى داستانىنىڭ العاشقى قوس جولىن ءسوز زەرىگەرى ءابىش كەكىلباەۆتىڭ «قىپشاقتاردىڭ, ويحوي, قۇبا جوندارى-اي! جەر تارپىعان پىراعىن ايت, پىراعىن!» دەپ قازاقشالاعان ۇلتتىق اسەرگە تولى كەرەمەتتەي پوەتيكالىق وبرازدى زەردەلەۋىن قالايشا تولعانباي وقي الامىز!؟ مۇنىڭ ءبارى ءسوز ونەرىنىڭ قۇدىرەتى! ال ءسوز ونەرى دەگەنىمىز – ادەبيەت! اۋەزوۆ اۋديتورياسىندا بۇگىننەن باستاپ وسى عاجايىپ الەمنىڭ سان تاراۋ بەينەلى پاراقتارىن اشامىز...
كوڭىلگە ەرەكشە تولقىنىس بەرگەن قابدولوۆ لەكتسياسىنان سوڭ وسى اۋديتوريادا قازاق ادەبيەتتانۋ عىلىمىنىڭ مارعاسقالارى بەيسەنباي كەنجەباەۆ, تەمىرعالي نۇرتازين, مالىك عابدۋلليننىڭ ءدارىسىن تىڭداپ ءسوز ونەرى عىلىمىنىڭ تەرەڭ دە سان-سالالى نەگىزدەرىنە دەن قويدىق.
زەكەڭدەي جاقسى ۇستازدىڭ الدىن كورىپ, ونىڭ جاقسى شاكىرتى بولۋ مارتەبەسىنە يە بولعان جالعىز مەن ەمەسپىن, ارينە. ايتسە دە, باسقالاردى قايدام, 148-اۋديتورياداعى سول العاشقى ءدارىس مەنىڭ وي-سانامنان, جۇرەك تورىنەن كۇنى بۇگىنگە دەيىن وشپەي كەلەدى...
وتكەن عاسىردىڭ 90-جىلدارىنىڭ ورتاسىندا زەكەڭمەن بىرگە اقتوبە, اتىراۋ وبلىستارىنا وقىرماندارمەن كەزدەسۋ ءىسساپارىندا بولۋدىڭ ءساتى تۇسكەن ەدى. قىركۇيەك ايىنىڭ شۋاعى مول كۇندەرى بولاتىن...
ون كۇندەي دەمالىس الىپ جولعا شىعار الدىندا ءبولىم باسشىمىز (جوعارعى كەڭەستەگى) زەينوللا سەرىكقاليەۆ اعام ماعان «زەكەڭمەن بىرگە بارا جاتسىڭ, ءار كۇنگى مەزەتتەرىڭدى, ول كىسىنىڭ ايتاتىن اڭگىمەلەرىن قويىن بلوكنوتىڭا ءتۇرتىپ ءجۇرۋدى ۇمىتپا, كەرەك بولادى» دەدى. ونىڭ بۇل تاپسىرماسى جادىمدا تۇرسا دا, ورىنداي المادىم, بىراق سول ساپاردىڭ ءار ءساتى قالت جىبەرمەي كوڭىل زەردەمدە ساقتالىپ قالىپتى.
سول ساپارعا باسپادان جاڭادان جارىق كورگەن «ول داۋرەن ءبىر كورگەن ءتۇس» اتتى پروزالىق كىتابىمنىڭ بىرنەشە داناسىن الا شىققانمىن. ال جولعا شىعار الدىندا, بىرەر كۇن بۇرىن زەكەڭە قولتاڭباممەن ءبىر داناسىن ۇسىنعانمىن, كىتاپتى قولىنا الىپ تۇرىپ ول: «اپىراي, ءا! تاقىرىبىنىڭ ءوزى ولەڭ جولىنداي ەكەن» دەپ ماعان ىرزالىق جۇزبەن العىسىن سەزدىرگەندەي شىراي ءبىلدىردى.
– زەكە, ءدال ايتتىڭىز, – دەدىم مەن. – بۇل اباي ولەڭىنىڭ ءبىر تىركەسى ەدى, ءوزىڭىز دە ءبىلىپ تۇرسىز عوي...
– ءيا, ابايدىڭ الگى «ول داۋرەن ءومىر ەمەس, ءبىر كورگەن ءتۇس» دەپ جازعانى بار ەدى عوي. سەنىڭ قالامىڭ سول ولەڭنىڭ ء«ومىر ەمەس» دەگەن اسىرەلەۋىن وزىڭشە الىپ تاستاپ, ء«بىر كورگەن ءتۇس» دەپ تۇرسىڭ عوي مۇندا, سولاي ما. ادەمى شىققان. اباي اتاڭنىڭ رۋحى قولداسىن, ءساتتى تاپقانسىڭ, ءماديجان!..
وسى مەزەت سول 148-اۋديتورياداعى ونىڭ العاشقى دارىسىندەگى ۇلى ابايعا قاتىستى تولعامى تاعى دا وي-جادىمدا جاڭعىرىپ كەتكەندەي بولدى.
اقتوبەدە, ق.جۇبانوۆ ۋنيۆەرسيتەتىندە بولعان كەزدەسۋدە زەكەڭ:
– مەنىڭ جاقسى شاكىرتىم, وزدەرىڭنىڭ جەرلەستەرىڭىز ءمادي مەنى اتامەكەنىمەن تانىستىرۋ ماقساتىندا ءارى جولباسشى بولۋىمدى قالاعاسىن ەندى, مىنە, مىناۋ ۇلكەن شاڭىراقتا ءسىز بار, ءبىز بار, ءبارىمىز ديدارلاسىپ تۇرمىز, – دەپ ءسال توقتالدى دا, ءسوزىن ودان ءارى جالعاستىردى. – «تۇيە قارتايسا, بوتاسىنا ەرەدى» دەگەن ءسوز بار عوي, ايتسە دە مەن ءوزىمدى ول ساناتقا قوسا الماسپىن دەپ تۇرمىن قازىر. مەنەن ءدارىس العان شاكىرتتەرىمنىڭ كوپشىلىگى ەلىمىزگە, ادەبيەتتە تانىمال قالامگەر تۇلعاعا اينالدى. ء«وزىنىڭ ۋاقىتىن اياماي, وزگەنىڭ باقىتىن ايالاعان» ۇستازبىن دەپ سانايتىن مەنى مىنا وتىرعان شاكىرتىمە دەگەن ماقتانىش سەزىمى جەتەلەپ اكەلدى سىزدەردىڭ الدارىڭىزعا...
زەكەڭنەن وسى ساپاردىڭ بارىسىندا ءوزىنىڭ ۇلى ۇستازى اۋەزوۆ تۋرالى كوپ اڭگىمە ەستىدىم, بۇل ول كىسىنىڭ «مەنىڭ اۋەزوۆىم» رومان-ەسسەسىنىڭ جازىلعان العاشقى تاراۋلارى ۇمىتپاسام, «جالىن» الماناعىندا جاريالانىپ, بىراق ءالى تولىق اياقتاماعان كەزى ەدى.
– ۇلى قالامگەرلەردىڭ تاعدىرىندا ولاردىڭ جارىق دۇنيەدەن وتەر قاسقاعىمىندا ايتقان سوڭعى سوزدەرى تۋرالى جايتتار ءار كەز جازىلىپ جۇرەدى. ماسەلەن, پۋشكيننىڭ, تولستويدىڭ اۋزىنا ەڭ سوڭعى رەت قانداي ءسوز تۇسكەن دەگەن سياقتى... دۋەلدەن سوڭ اۋىر جارالانعان پۋشكين مويكاداعى ۇيىندە, كابينەتىندە ەسى كىرەسىلى-شىعاسىلى جاتىپ قابىرعاداعى كىتاپ سورەسىنە كوزىن سالعان كۇيى «...موي كنيگي» دەپ ءجانتاسىلىم ەتسە, ماسكەۋدە, كۋنتسەۆو اۋرۋحاناسىندا وتا جاسالىپ جاتقان كەزدە ناركوزدىڭ كۇشى كەتىپ ەسىن جيىپ العان ۇلى مۇحاڭنىڭ ءومىرى: «چتو ۆى دەلاەتە سو منوي؟..» دەگەن سوزبەن اياقتالىپتى. ماسكەۋدەن قارالى حاباردى جازۋشىلار وداعىنا, بىزگە جەتكىزگەن كەزدە مۇنى ديماش احمەت ۇلى قوناەۆ ايتقان ەدى.
ءسوزدى قاسيەتتەگەن ۇلىلاردىڭ ۇزىلەر كەزىندە سوڭعى رەت وقىستان ايتقاندارى, مىنە, وسىنداي بولعاندىعى دا ولاردىڭ تاعدىرىنىڭ, تاريحىنىڭ شىندىعى...
اتىراۋعا بارار جولدىڭ ۇستىندە زەكەڭ ءوزى تۋعان, ءوسىپ-ونگەن ءوڭىردىڭ كەڭ كوسىلگەن جازىعىنا, شاعىلدى قۇمدارى مەن وقتىن-وقتىن ۇشىراساتىن سورتاڭدى ويپاڭدارىنا كوز سالىپ, وي تولعانىسىندا وتىردى. اكەسى قابدولدىڭ مۇنايشى كاسىپشىلىگىمەن اينالىسقان, مەكتەپ بىتىرگەننەن كەيىن ءوزىنىڭ دە ەڭبەك جولى باستالعان دوسسوردا ءبىرشاما ايال جاسادىق. زەكەڭ توپىراعى وسى جەردەن بۇيىرعان اكەسىنىڭ باسىنا بارىپ زيارات جاسادى. قازاق پروزاسىنا داۋىرلىك جاڭا تىنىس اكەلگەن «ۇشقىن», «جالىن» روماندارىنا ارقاۋ بولعان ءومىردىڭ ءبىر بەلەس بەينەسى سۋرەتتەلگەن ىستىق مەكەن ونى جان-دۇنيەلىك تەبىرەنىسكە تۇسىرگەنى انىق ەدى.
ءبىزدىڭ اتىراۋعا كەلگەنىمىزدەن حاباردار بولعان ستۋدەنتتىك شاقتاردان بەرگى دوس لۇقپان سيسەكەنوۆ قۇلسارىدان ارنايى كەلىپ, حالەل دوسمۇحامەدوۆ ۋنيۆەرسيتەتىندەگى شىعارماشىلىق كەزدەسۋىمە قاتىسقان ەدى. ۇلكەن ءماجىلىس زالىنىڭ تورىنەن ماعان قۇتتىقتاۋىن جولداپ بولعاسىن, ول:
– ارداقتى زەكە, الماتىعا بىرەر جىل بۇرىن جول تۇسكەندە مەرەكە قۇلكەنوۆ ءىنىمىز ەكەۋمىز ازداپ سىرقاتتانىپ ءسوۆميننىڭ ەمحاناسىندا جاتقان وزىڭىزگە بارىپ سالەمدەسكەن ەدىم عوي, ەسىڭىزدە بولسا؟ سول كۇنى جازىلعان ولەڭىم ەدى, رۇقسات بولسا, وقىپ بەرەيىن, اعا, – دەپ ارناۋ ولەڭىن وقىدى. ونىڭ بۇل ء«بىر تال جۋسان» ولەڭى زەكەڭە ارنالعان بولاتىن:
ء«اربىر ءسوزى جىر بولىپ, الديلەگەن حالىقتى. اكادەميك قابدولوۆ سىرقاتتانىپ قالىپتى. مەرەكە ءىنىم جول باستاپ, كوڭىل سۇراي بارعاندا. ۇلى ۇستازىم جانى اسقاق, ۇقساپ كەتتى ابايعا! قارسى الدىمدا اۋليەم, كەستەلەگەن سوزدەن زەر. مەن الدىندا باس يەم, ءوز ۇلىڭ عوي وسكەن ەل. نە سىيلاسام داناعا, جاراسار – دەپ, قىسىلدىم. جىلويدان – دەپ, جان اعا, ءبىر تال جۋسان ۇسىندىم. جارق ەتىپ نۇر جانارى, ساۋلە شاشقان تاڭىمداي, قۋانىپ ءبىر قارادى, كوڭىل وتى جالىنداي. ءيسىن-اي! – دەپ, اكەلگەن, جۇپارىن كەڭ دالامنىڭ. وي الەمىن كوتەرگەن, سىرىن ۇقتىم دانانىڭ.تاپقانداي بوپ ءبىر ەمىن, الىپتىڭ نار جانىنا. تۋلاعانى-اي جۇرەگىم, شاپاعاتقا مالىنا. ءاربىر ءىزى گۇل بولىپ, ءاربىر ءسوزى جىر بولىپ, ءۇنى بولعان حالقىمنىڭ, ماڭگى جاسار قابدولوۆ!»
– ءيا, ەسىمدەسىڭ! بىراق سەنىڭ اقىن ەكەندىگىڭدى بىلمەدىم عوي! – زەكەڭ مەيىرىم نۇرى تولعان جۇزبەن اقىن ىنىسىنە اعالىق ىزەتىن ءبىلدىردى. – سول جۋسانىڭنىڭ كيەلى دە قاسيەتتى ءيسى اڭقىپ تۇرعانىن سەزىندىم مىنا ولەڭىنەن, اينالايىن, لۇقپانجان!..
ءسوز ونەرىن قاسيەتتەي بىلگەن قابدولوۆتاي تۇلعانىڭ ءبىر تال دالا جۋسانىنىڭ جۇپارىنا مەيىرلەنگەن ادامي بولمىسىن بەينەلەگەن اقىن دوستىڭ جۇرەكتەن قۇيىلىپ تۇسكەن مولتەك ولەڭى ماعان دا ماقتانىش سەزىمىن سىيلاعانداي بولدى وسى ءبىر ساتتەردە...
وسى ساپاردان ورالعان سوڭ زەكەڭ ۇلى ۇستازى تۋرالى ومىرنامالىق رومانىن ءبىرجولا تياناقتاۋ جۇمىسىن قولعا الدى. بيلىك تاراپىنان اۋەزوۆتىڭ 100 جىلدىعىنا وراي شىعارما تولىقتاي جازىلىپ, كىتاپ بولىپ شىعۋعا ءتيىس دەگەن مىندەت قويىلدى. وسى ماقساتپەن پرەمەر-ءمينيستردىڭ ورىنباسارى يمانعالي تاسماعانبەتوۆ زەكەڭە جارتى جىلعا «الماتى» شيپاجايىنىڭ ۆيپ-عيماراتىنان ليۋكس-بولمە بەرگىزىپ, جازۋمەن الاڭسىز اينالىسۋىنا بارىنشا جاعداي جاسادى.
ءۇشىنشى قاباتتاعى ءۇش بولمەلى زاڭعارداي ليۋكستىڭ ءبىر بولمەسى جازۋ كابينەتى. الايدا ۋنيۆەرسيتەت پەن اكادەميادا وزىنە تىرەلىپ تۇرعان كۇنبە-كۇنگى قىرۋار عىلىمي كەڭەستەر مەن اسپيرانتتار مەن دوكتورانتتارعا جەتەكشىلىك ەتۋدىڭ تولاسسىز شارۋالارى وعان شيپاجاي بولمەسىندە ۇنەمى تاپجىلماي وتىرۋعا مۇمكىندىك بەرمەگەن سياقتى. وسى جاعدايلاردىڭ جاي-جاپسارىن بىلگەسىن, ول كىسىمەن بۇرىنعىداي ءجيى حابارلاسىپ مازاسىن الۋعا باتىلىم جەتپەي جۇرگەن ەدىم, ءبىر كۇنى زەكەڭنىڭ ءوزى تەلەفون سوقتى.
– وتكەندەگى سويسكاتەل بولۋ ماسەلەسى تۋرالى ويلاندىڭ با؟ – دەدى امان-ساۋلىق سۇراسقاننان سوڭ.
– ويلانىپ ءجۇرمىن عوي, زەكە!..
– ءوزىڭ ۇزاق ويلانادى ەكەنسىڭ, شىراعىم. زەرتتەۋ تاقىرىبىڭ جونىندە اقىلداسايىق, قالت ەتكەنىڭدە كەلىپ كەتەرسىڭ...
– جۇمىس ىستەپ جاتسىز, ءسىزدى الاڭداتقانىم قالاي بولار ەكەن؟..
– سەنىڭ ءبىر الاڭداتقانىڭنان جۇمىس توقتاپ قالماس, تەلەفون كوتەرمەيمىن, حابارلاسپاي كەلە بەر, – دەدى دە, تۇتقانى قويا سالدى.
ماعان بۇعان دەيىن دە زەكەڭ اردەك-اردەكتە ۋنيۆەرسيتەتتىڭ عىلىمي كەڭەسىنە كانديداتتىق زەرتتەۋ جۇمىسىمەن اينالىسۋ ءۇشىن تاقىرىپ بەكىتۋ تۋرالى ءوتىنىش بەرسەڭشى, ءوزىم جەتەكشى بولامىن دەگەندەي قامقورشىلىق نيەتىن ءبىلدىرىپ جۇرگەن بولاتىن. مەملەكەتتىك قىزمەتتە جۇرگەن ماعان ينەمەن قۇدىق قازعانداي بولاتىن عىلىمي زەرتتەۋمەن اينالىسۋدىڭ ەش قيسىنى جوقتاي كورىنىپ ەكىۇداي ويدا جۇرگەنمىن. زەكەڭ وسىنى, مىنەكي, تاعى دا ەسكە سالىپ تۇر...
زەكەڭمەن سويلەسكەننەن كەيىن كوپ ۇزاماي ءساتى تۇسكەن ءبىر كۇنى ءتۇس الەتىندە جۇبايىم روزا جانە ەلگە بارعاندا جولساپارىمىزعا دەمەۋشى ءارى ساپارلاس بولعان الەۋەتتى بيزنەسشى بازاركەلدى ەرتۋعان دوسىمىز ۇشەۋىمىز سالەم-ساۋقاتىمىزدى: سەمىز جىلقىنىڭ قازى-قارتا, جال-جاياسىن, نىعارلاپ, قىمىز, شۇبات سياقتى سۋسىنداردى بولەك سەبەتكە سالىپ شيپاجايعا باردىق. تەلەفون شالماي-اق كەلە بەر دەگەسىن الدىن الا حابارلاسپاعانمىن, نەگىزگى كورپۋسقا جالعاستىرا سالىنعان ادەمى عيماراتتىڭ ءۇشىنشى قاباتىنا كوتەرىلىپ, زەكەڭ ورنالاسقان بولمەنىڭ ەسىگىن قاقساق, جىم-جىرت. تومەندە كىرەبەرىستە وتىرعان كەزەكشى ول كىسىنىڭ تاڭەرتەڭگىسىن قالاعا كەتكەنىن, قاشان ورالاتىنىن بىلمەيتىنىن ايتقاسىن, بولمەسىن اشتىرىپ, اكەلگەن ءدامدى توڭازىتقىشىنا قويىپ كەتتىك. كەزدەسىپ اڭگىمەلەسۋدىڭ ءساتى تۇسپەدى, ءوزى ايتقانداي, تاعى دا ۋنيۆەرسيتەتتەگى الدەقانداي ءبىر ونى-مۇنى قاۋىرت جۇمىستارى بايىز تاپتىرماعان شىعار دەپ ويلادىم. باسقا-باسقا كۇن, جەكسەنبىدە ەندى ەشقايدا كەتپەسىنە كامىل سەنىپ, سول كۇنى تاعى كەلدىك, ەسىكتى اشقان زەكەڭ بازاركەلدى ەكەۋمىزدى ارجايى شىرايمەن ك ۇلىمسىرەي قارسى الدى.
– باسە, الدەكىمدەر ەمەس, سەندەردىڭ كەلگەندەرىڭدى سەزىپ ەدىم-اۋ! كانى, تورلەتىڭىزدەر!..
– راقمەت, زەكە!
جازۋ ۇستەلىندەگى ورتالاي جازىلعان, ءماتىنى ءار-ارجەردەن سىزىلعان پاراقشاعا, شەتىندە جاتقان قالامعا كوزىمنىڭ تۇسكەنىن بايقاعان زەكەڭ:
– جازۋدىڭ ءتاتتى ازاپ-مەحناتىنا ءتۇسۋدىڭ ساتتەرى وسى كۇندەردە عانا ەدى, ويدا پىسكەندى يگەرۋگە قالامى تۇسپەگىر كىبىرتىكتەپ قالادى كەي-كەيدە, – دەدى قاس-قاباعى ءسال كىربىڭ تارتقانداي رايمەن. – اۋەزوۆ ايەلدەرىنە كەلىپ جەتكەن تۇستا قايسىن قالاي, قايتىپ مانەرلى ورايلاستىرامىن دەۋمەن مۇدىرىستەپ جاتقان ءجاي بار. ءجا-ءا, جازۋ-سىزۋدىڭ بۇل ماسەلەسىنە نەعىلامىز باس قاتىرىپ, جاقسىلاپ ءشاي ىشەلىك...
اۋەزوۆ الەمىنىڭ شەتسىز دە شەكسىز, سان تاراپتى كەمەل كەڭىستىگىنە وي بولمىسىن شارلاتىپ, ءوزىنىڭ شىعارماشىلىق ءتاتتى ازابىنىڭ تۇڭعيىعىنا ارمانسىز باتقان سۋرەتكەر قابدولوۆتىڭ وسى ءبىر مەزەتتەردەگى عاجايىپ تىرشىلىگىنىڭ شىرقىن بۇزعانداي حالدە بولعانىمىز انىق ەدى. ءبىز, ارينە, مۇنى سەزدىرمەۋگە تىرىستىق, زەكەڭنىڭ سەزىمتال جان-دۇنيەسى مۇنى سەزبەۋگە تىرىستى...
زەكەڭدى ۇلى ۇستازى اۋەزوۆ ءومىرىنىڭ تاعدىرلى تىلسىمىمەن بەتپە-بەت, وڭاشا قالدىرۋعا اسىقتىق, پەندەلىك اڭگىمەمەن ونىڭ شالقار شابىتىنىڭ شىرقىن بۇزعىمىز كەلمەدى, التىن ۋاقىتىن ايادىق تا الدەنەدەي سىلتاۋ, سەبەپتەردى العا تارتىپ, كوپ وتىرماي قوش-ەسەندەسىپ, شىعىپ كەتتىك.
بۇدان سوڭ ءار جىلدارى كەلىپ دەمالعان كەزدەرىمدە «الماتى» شيپاجايىنىڭ وسى ليۋكس ۆيپ-عيماراتىن كورىپ, ۇلى ۇستازىم زەينوللا قابدولوۆتى ساعىنىشتى دا تولعانىستى اسەرمەن ەسىمە الامىن. شىعارماشىلىق ساعاتتارىنىڭ ارا-اراسىندا زەكەڭنىڭ شيپاجاي توعايىنىڭ اراسىندا قىدىرىستاپ دەمالاتىن ساتتەرى از بولعان جوق, ۇستازىممەن ديدارلاسىپ اڭگىمەلەسكەن سول مەزەتتەرىم ءالى جادىمدا تۇر.
الەمگە ايگىلى اۋەزوۆى تۋرالى رومان-ەسسەسىنىڭ سوڭعى تاراۋلارىن زەكەڭ وسى عيماراتتا جارتى جىل بويى جازىپ, ۇلتتىق ادەبيەتىمىزدىڭ التىن قورىنا قوسقانىنا دا, مىنە, وتىز جىلداي ۋاقىت بولىپتى.
...ءار كەز شيپاجايداعى تىپ-تىنىش مۇلگىگەن توعايدىڭ ءىشىن ارالاپ ءجۇرىپ, وسى عيماراتتىڭ قاسىنا الدەنەشە رەت بارامىن. بارعان سايىن زەينوللا اعانىڭ ۇلى رۋحىنا ءتاۋ ەتكەندەي كوڭىل كۇيدى باستان كەشىرەم.
نە عاجاپ ەكەنىن بىلمەيمىن, زەكەڭدى ويعا العان ساتتەرىمدە كۇنى بۇگىنگە دەيىن سول 148-اۋديتوريا, قابدولوۆ اۋديتورياسى كوز الدىما كەلە بەرەدى...
ءمادي ايىمبەتوۆ,
قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى
