بۇل – اكەلەرىمىز سىيلاعان بەيبىت ءومىر

ۇلى جەڭىس كۇنى – ءبارىمىز ءۇشىن ايرىقشا مەرەكە. بۇل كۇن – سۇراپىل سوعىس­تا جانقيارلىقپەن ەرلىك كورسەتكەن, ەلى ءۇشىن جانىن قۇربان ەتكەن بابالار رۋحىنا تاعزىم ەتۋدىڭ, قيان-كەسكى ۇرىستان امان كەلگەن اتا-انامىزدى قۇرمەتتەۋدىڭ ناعىز ۇلگىسى كورسەتىلەتىن ۇلى كۇن. بۇل مەرەيلى مەرەكە ماڭىزى ءبىزدىڭ تاسماعامبەتوۆتەر اۋلەتى ءۇشىن دە ايرىق­شا. سوعىستى ءبىز كوزبەن كورمەسەك تە, جەڭىس­تىڭ قادىرىن, سوعىستان امان ورالۋدىڭ ارتىقشىلىعىن جاقسى بىلەمىز. سەبەبى, ءبىزدىڭ اكەمىز تۇراق تاسماعامبەتوۆ – قان مايداندا قايسارلىقپەن ۇرىسقان حاس باتىر, ۇلى وتان سوعىسىنىڭ ارداگەرى. ول سوعىستان كەيىنگى قالپىنا كەلتىرۋ كەزەڭدەرىندە دە ەلى ءۇشىن بارىن سالىپ ەڭبەك ەتتى. ونىڭ ونەگەلى عۇمىرى, بىزگە بەرگەن ءتالىم-تاربيەسى وسيەت پەن قاسيەتكە تولى بولاتىن. اكەمىز 9 مامىر – جەڭىس كۇنىن ەرەكشە باعالايتىن, ول كۇننىڭ ەرەكشەلىگىن, بەيبىت ءومىردىڭ قادىرىن اكەمىزدىڭ اڭگىمەلەرىنەن سانامىزعا ءسىڭىرىپ وستىك. ال بيىل بۇكىل ەل بولىپ جەڭىستىڭ جەتپىس جىلدىعىن اتاپ ءوتىپ وتىرمىز. بۇل كۇندەرى ارامىزدا اكەمىز جوق بولسا دا, ونىڭ بىزگە سىيلاعان جەڭىسى, بەيبىت ءومىرى بار! وسى سەبەپتەن دە شىعار, جەڭىس كۇنى كەلگەن سايىن ءبىز جىلدا اكەمىزدى ەرەكشە قۇرمەتپەن ەسكە الامىز. تۇراق تاسماعامبەتوۆ اقتوبە وبلىسى, كليۋچەۆوي اۋدانى, مىرزالى اۋىلىندا 1912 جىلى تۋعان. 1934 جىلعا دەيىن باستاۋىش مەكتەپتە مۇعالىم بولىپ ىستەگەن. ودان كەيىن 1938 جىلى قوستانايداعى پەدتەحنيكۋمدى ءبىتىرىپتى. 1942 جىلعا دەيىن تورعاي اۋدانىنىڭ ءشيلى, اقسۋات ورتالاۋ مەكتەپتەرىندە مۇعالىم جانە باسقارۋشى بولىپ ىستەگەن. ال 1942-1944 جىلدار ارالى­عىندا ۇلى وتان سوعىسىنا قاتىس­تى. ستالينگراد مايدانىندا 112-ءشى اتقىشتار پولكىندە اۋىر جا­رالانىپ, ءىى توپتاعى مۇگەدەك بو­لىپ ەلگە ورالعان. ۇلى وتان سوعى­سىنىڭ قاتىسۋشىسى رەتىندە جەڭىس­تىڭ, سونداي-اق, كسرو قارۋلى كۇش­تەرىنىڭ ايتۋلى جىلدارىندا مە­رەكەلىك بەلگى-مەدالدارمەن ماراپاتتالعان. اكەمىز سوعىس اياقتالعان سوڭ, ءومى­رىنىڭ سوڭىنا دەيىن ۇستازدىق قىز­مەتتە بولدى. مۇعالىم, مەكتەپ ديرەكتورى, بالالار ءۇيىنىڭ ديرەكتورى سىندى جاۋاپتى جۇمىس­تاردى اتقاردى. اكەمىز 1989 جىلى دۇنيە سالدى. شۇكىر, ارتىندا ءونىپ-وسكەن ۇرپاعى قالدى. ول كەزىندە: «سەندەردىڭ بۇل دۇنيە جارىعىن كورۋگە بىردەن-ءبىر سەبەپشى, قاسىمدا بولعان مايدانگەر اركادي الەكساندروۆيچ فەدوتوۆ دەگەن دوسىم», دەيتىن. ياعني, ول بولماسا, مەن ءتىرى قالماس ەدىم, سەندەر ومىرگە كەلمەس ەدىڭدەر دە­گەنى عوي. ستالينگراد مايدانىندا جارالانعاندا الگى ورىس دوسى ساي­عا سۇيرەپ ءتۇسىرىپ, سودان امان الىپ قالىپتى. سول ۇرىستا ەكەۋى دە جا­راقاتتانعان. ول كىسىنىڭ سوعىس تۋرالى ايتقان اڭگىمەلەرىنىڭ ءبارى ەسىمدە. قازىرگى كۇنى مەنىڭ جاسىم دا جەتپىسكە جاقىنداپ قالدى. ارينە, بۇل ەستەلىكپەن اكە الدىنداعى پارىزىمدى وتەي الماسىم انىق. بىراق نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن, اكەمىز تۋرالى گازەت بەتىندە جازىپ قالدىرساق دەگەن وي كوكەيدە كوپتەن جۇرگەن ەدى. سونى كوپ ويلاپ, وسى جەتپىس جىلدىق قارساڭىندا ورىنداۋدى وزىمە پارىز سانادىم. اكەمىزدىڭ كوزى تىرىسىندە جەڭىس كۇنى ءبىز ءۇشىن ەرەكشە ۇلكەن توي بولاتىن. قازان اسىلىپ, داستارقان جايىلاتىن. اۋىلداعى سوعىس اردا­گەرلەرىنە ۇلكەن قۇرمەت كورسەتىلەتىن. قۇدايعا شۇكىر, قازىرگى كۇنى دە بۇل ءداستۇر جالعاسىن تاۋىپ, ەل بولىپ, بۇكىل رەسپۋبليكا بولىپ جەڭىس كۇنىن ەرەكشە اتاپ ءوتىپ ءجۇرمىز. لايىم, توي كوپ بولسىن. ەلىمىز تىنىش, جۇرتىمىز امان بولسىن!   ءابدىراحمان تاسماعامبەتوۆ, زەينەتكەر.  اقمولا وبلىسى.