فوتو: mir24
– بالاقاي, اتىڭ كىم؟ – دەپ سۇرادىم. «مۇنداي بالانىڭ اتى-ءجونىن بىلە جۇرگەن دە دۇرىس» دەپ ويلاعام بولسام كەرەك, ءسىرا.
– بەيبارىس.
– و! كەرەمەت ەسىم ەكەن. شاماسى, ۇيدە اتاڭ بار عوي, سەنىڭ اتىڭدى سول كىسى قويعان بولدى عوي؟
– جوق, مەن ءوز اتىمدى ءوزىم قويىپ الدىم.
«مىنا بالا نە دەپ تۇر؟ ءوز اتىن ءوزى قويعانى قالاي؟». تۇك تۇسىنسەم بۇيىرماسىن.
– سوندا قالاي؟ – دەدىم ونى سوزگە تارتا ءتۇسىپ.
– ول سولاي. مۋلتفيلم كوردىم «بەيبارىس» دەگەن. سوسىن اتىمدى بەيبارىس دەپ قويىپ الدىم, – دەگەن بالا ەندى مەنى سۇراقتىڭ استىنا الا باستادى:
– ال, ءسىز بەيبارىستىڭ كىم ەكەنىن بىلەسىز بە؟
ءبىلۋىن بىلەمىن عوي ازداپ بولسا دا. بىراق مەنىڭ دە بالانى سىناپ كورگىم كەلىپ كەتتى. «جوق, بىلمەيدى ەكەم. بەيبارىس دەگەن كىم ول؟» دەدىم. ىشىمنەن «مىنا بالا ماعان نە دەيدى ەكەن؟» دەگەن قىزىعۋشىلىق تۋدى.
– بەيبارىستى بىلمەيسىز بە؟ ول دەگەن باتىر, سوعىستا ءبارىن جەڭەدى.
– ونى سەن قايدان بىلەسىڭ؟
– مۋلتفيلم بار عوي. سوندا بەيبارىس ءبارىن جەڭەدى. ونى كورگەن جوقسىز با؟
– جوق, كورگەن ەمەسپىن.
– كورۋ كەرەك.
مىنە, عاجاپ! جاس بالا مەنى «وقىتىپ» جاتىر. «بەيبارىستى» كورمەگەن بولساڭ, كور» دەيدى. بالانىڭ مۇنىسىنا ءىشىم جىلىپ قالدى. ەندى شە؟ ۇلتىمىزدىڭ ۇلى تۇلعاسىن تانۋ كەرەكتىگىن جاپ-جاس بولىپ ساقالى ساپسيعان ماعان ء«تۇسىندىرىپ» جاتسا, نەگە سۇيىنبەسكە؟ دەمەك بۇل بالانىڭ قانىنا الدەن-اق باتىر بابانىڭ رۋحى سىڭگەن. ۇلتىمىزدىڭ ەرتەڭىنە كەيدە الاڭداۋشىلىق ءبىلدىرىپ جاتاتىنىمىز دا بەلگىلى. بىراق مىناۋ بەيبارىستى كورگەن سوڭ, ۇلتتىڭ كەلەشەگىنىڭ كەمەلدىگىنە دەگەن سەنىم نىعايا تۇسكەندەي بولدى.
كۋپەدەن جىلاعان بالانىڭ داۋىسى ەستىلدى.
– مەنىڭ ءىنىم عوي جىلاپ جاتقان. ونىڭ اتى – ايسۇلتان. بىراق وسكەندە ول دا بەيبارىس بولادى, – دەدى قاسىمداعى بالا.
– نەگە؟
– مەن وعان دا «بەيبارىس» ءمۋلتفيلمىن كورسەتەمىن.
«قازاقى رۋحتاعى مۋلتفيلمدەر كەرەك» دەگەندى زيالىلارىمىزدىڭ نەگە ءجيى ماسەلە ەتىپ كوتەرىپ جاتاتىنى ەندى تۇسىنىكتى بولدى...
