اۋدەم جەر جۇرگەن سوڭ, كوزىڭە اقىننىڭ قۇلپىتاسى وتتاي باسىلادى. ءومىرىن ولەڭمەن ورنەكتەگەن اقىننىڭ قۇلپىتاسىنا قاراپ, تاعدىردىڭ سان تاراۋلى جولىندا تالايلارمەن تايتالاسىپ, جان مۇڭى مەن سىرىن جۇرەگىنە جۇك ارتقانداي ارقالاپ وتكەن تومانوۆ بەينەسى كوز الدىڭدا اسقاقتاي تۇسكەنىن سەزىنەسىڭ.
تاعدىردىڭ ماڭدايعا مورلەپ باسقان, ولشەپ بەرگەن جاسىنان اسىپ قايدا باراسىڭ؟ ءولىم سەرىك تومانوۆتىڭ وزىنە ۇكىم شىعارسا دا, ولەڭىنە ۇكىم شىعارا العان جوق. تومانوۆ بەيىتىنىڭ باسىنا بارعان جاستاردىڭ قاراسىنا قاراپ-اق وسىنداي وي تۇيەسىڭ. كوزى كەتسە دە, ءسوزى جاستاردىڭ قۇرداسىنداي, سىرلاسىنداي بولعانىنا كۇمانىڭ قالمايدى. اقىننىڭ باقىتى دا وسى شىعار دەيسىڭ سوسىن...
«شارۋا ەدىم تىرلىكتىڭ كوشىنە ەرگەن,
تاۋساپ تاتتىم جەردەگى نەسىبەمنەن.
كوپ جىل بولدى ماڭگىلىك ۇيقىدامىن,
توپىراعىم بۇيىردى وسى جەردەن».
تىرىسىندە تالاستىڭ ارناسىنداي تاسىپ, مىڭجىلدىقتاردىڭ قۇرداسىنا اينالعان تارازدىڭ توپىراعىنان ءنار الىپ وتكەن اقىننىڭ قۇلپىتاستاعى جازۋى سول جاقتاعى جۇدىرىقتاي ەتتى جۇلقىپ-جۇلقىپ جىبەرەدى. اياۋلى اقىننىڭ شاشىن سىلكىپ ولەڭ وقىعان بەينەسى كوز الدىڭدا تۇرىپ الادى. ءسوزى دە, ءوزى دە شىنايىلىقتان الىس كەتپەگەن تومانوۆ الەمىنىڭ شەتسىز-شەكسىز تۇڭعيىعىنا باتىپ كەتەسىڭ...
ءپارۋانا-عۇمىر كوبەلەك سىندى جالپ ەتكەنىنە دە ءبىراز جىلدىڭ ءجۇزى بولدى. الايدا سەرىكتىڭ ءوزى ولسە دە, ءسوزى ولگەن جوق. ول ولەڭدى بارىنەن بيىك قويدى. الدەكىمدەر سەكىلدى ارمان قۋعان جوق, مۋزانى ىزدەدى. جىرىمەن جاۋراعان جۇرەكتەردى جىلىتتى, مۇڭعا باتقان وقىرماندارىمەن سىرلاستى. سودان دا بولسا كەرەك, ونىڭ ولەڭدەرىن جاتقا وقيتىن بىرنەشە بۋىن وكىلى قالىپتاستى. وسىلايشا, رۋحاني كەڭىستىگىن كەڭەيتىپ كەتتى.
قۇلپىتاستاعى جازۋىنا قايتا تەلمىرەسىڭ. تەلمىرەسىڭ دە, الۋان ءتۇرلى ويدىڭ جەتەگىندە كەتەسىڭ. جانىڭدى جاڭا مازداپ جانعان وتتىڭ جالىنى شارپىپ وتكەندەي كۇي كەشەسىڭ.
ء«بىر كىسىدەي شايقاپ ەم تىرلىگىمدە,
جالعان دۇنيە جالت ەتپەي تۇردى كىمدە؟!
ادامدارعا ايقايدى سالار ەدىم,
امالىم جوق, قايتەيىن بىلدىرۋگە»,
دەپتى اقىن تىرىسىندە جازعان «ەپيتافياسىندا».
اقجالىن اقىننىڭ «ادامدارعا ايقايدى سالار ەدىم, امالىم جوق قايتەيىن, بىلدىرۋگە», دەپ كەلەتىن ەكى تارماعىنان ونىڭ وزەگىنە تۇسكەن وكىنىش ءورتىن جان جۇرەگىڭمەن سەزىنە تۇسەسىڭ. باسقانى ويلاماي, تاعدىرىن تاسقا جازعان اقىننىڭ قانشاما جەردە شەرمەندە تاعدىردىڭ الدىندا باس يمەگەنىن ءتۇيسىنۋدىڭ ءوزى وڭاي ەمەس-اۋ. ءوز وتىنا ءوزى ورتەنگەن دەگەن دە وسى شىعار, بالكىم.
«ەي, تىرىلەر!
ءومىر جوق, ءولىم باردا.
تىلەگىم سول: سوقپاسىن جولىڭ جارعا,
قۋ تىرلىكتىڭ باعاسىن بىلگىڭ كەلسە,
كوز قىرىڭدى سالىپ قوي, قورىمدارعا.
ەي, تىرىلەر!
قۇلاق اس ولىلەرگە,
ەسەپتەسەر قۋ تىرلىك سەنىمەن دە,
اجال ءبىر كۇن اپتىعىپ جەتىپ كەلسە,
جارتى قارىس جەر قالماس شەگىنەرگە»,
دەپ تۇيىندەيدى اقىن «ەپيتافيا» اتتى ولەڭىن, وقىرماندارىن ويعا باتىرىپ...
«ەي, تىرىلەر! قۇلاق اس ولىلەرگە» دەگەن سەرىك اقىن ءومىر مەن ءولىم اراسىنداعى ارپالىستى, اجال الدىنداعى ەكىاياقتى پەندەنىڭ دارمەنسىزدىگىن جىرىنا قوستى...
ونىڭ ازا بويىڭدى قازا قىلاتىن بۇل جىرى ەشكىمگە ۇقسامايدى. تانىمى مەن تۇسىنىگى دە مۇلدە بولەك. سەرى اقىن سەرىك تومانوۆ تىرىسىندە ءوزىنىڭ ازا جىرىن جازىپ, تاعدىرىنا نالەت ايتپاي, جىرى مەن سىرىن جاڭا بۋىنعا اماناتتاپ كەتتى. ال ءبىز اقىننىڭ سول ءبىر اماناتىنا قيانات جاسامادىق پا؟
تەكتۇرماستان قايتقان سايىن «قۇلپىتاستاعى جازۋدىڭ» شۋماقتارىن ىشتەي قايتالاي بەرەسىڭ. تالاستىڭ تولقىنىنداي جانىڭدى تەربەيتىن ولمەس شۋماقتار كۇن ۇزاققا ويىڭدا تۇرادى. ماڭدايىڭدى بەيمالىم ءبىر ساعىنىش سامالى وبەتىن سەكىلدى. بالكىم, بۇل ولەڭگە, پوەزياعا دەگەن قۇرمەت بولار, كىم ءبىلسىن...
جامبىل وبلىسى
