الايدا قوعامدا قىلاڭ بەرىپ قالاتىن ءدىني دەسترۋكتيۆتى اعىمداردىڭ تامىرىنا بالتا شاۋىپ, جولىنا توسقاۋىل بولۋ كەرەك. وسى ماسەلەنى قولعا الاتىن ۋاقىت جەتتى. مەن بۇل تۋرالى ويىمدى بۇركەپ قالىپ جۇرگەنىم جوق. بۇل كەسەلدىڭ وتىز جىل بويىنا قوعامعا تيگىزگەن كەسىرى از بولمادى. ەندىگى كەزەكتە ەلدىكتى, ەگەمەندىكتى ويلاپ, تەمىرقازىعىمىزعا قول سوزاتىن كەز كەلدى. بۇعان دەيىنگى اعاتتىعىمىزعا كوز جۇگىرتىپ, ودان ساباق الۋىمىز كەرەك.
سونىمەن قاتار قوعامدا رۋعا بولىنۋشىلىك تە بايقالادى. ءتىپتى اسقىنىپ بارادى دەۋگە بولادى. ءبىز ۇلتتىق نامىس ەمەس, رۋلىق نامىستىڭ دەڭگەيىنە ءتۇسىپ, قۇلدىراۋعا دەيىن كەتىپ بارامىز. ال شىندىعىندا رۋ نە ءۇشىن قاجەت؟ مۇنىڭ سىرى جاقىن اعايىندى ادامداردىڭ ءبىر-بىرىنە نەكەلەسپەۋى ءۇشىن, سونداي-اق, ءبىر-ءبىرىمىزدى تانىپ, تۋىستىق جاقىندىقتى ءبىلدىرتۋ ءۇشىن قاجەت. بۇدان باسقا تۇسىنىك قالىپتاستىرىپ, قوپسىتۋدىڭ تۇككە دە قاجەتى جوق. وسىنداي كەلەڭسىز ماسەلەلەرگە تىيىم سالىنۋعا ءتيىس. سوندا عانا ۇلتتىق تۇتاستىققا قول جەتكىزەمىز. تۇتاستىققا جەتكەن مەملەكەتتىڭ بولاشاعى جارقىن بولادى.
سۆەتقالي نۇرجان,
ۇلتتىق قۇرىلتاي مۇشەسى