ول اڭگىمە اراسىندا ءوز تەگىنىڭ نەلىكتەن ءۇش رەت اۋىسقانىن ءتۇسىندىردى. جۇلدىزدى شاڭىراقتىڭ وتاعاسى ومىردەن وتكەن سوڭ, اناسى مەن بالالارى قيىن كەزەڭدەردى باستان وتكەرگەن.
- بارلىعىن اشىپ ايتا المايمىن, بىراق وتباسىمىزعا قاۋىپ تونگەن جاعدايلار دا ءوتتى. سوعان بايلانىستى تەگىمدى ءۇش رەت اۋىستىرعام. نەگىزى وقاپوۆ بوپ تۋىلعام, كەيىن تاسقىن ۇلى بولدىم. سوسىن رىمباەۆ دەپ وزگەرتتىم. كەيىن, 16 جاسقا كەلگەندە العاشقى تولقۇجاتىمدى الاردا «ماما, ەندى ءبارى تىنىشتالعان سياقتى, ءبىز ءۇشىن ەشتەڭە قاۋىپتى ەمەس سياقتى. قالاي قارايسىڭ, مەن نەگىزى وقاپوۆپىن عوي, ءتۇرىم دە, مىنەزىم دە اكەمە تارتقان. سەن قارسى بولماساڭ, قۇجاتىمدى قايتادان وقاپوۆ دەپ وزگەرتىپ السام» دەپ ەدىم. انام قارسى بولعان جوق, «ارينە, ءوزىڭ شەش» دەپ ايتتى. انام ارقاشان بىزگە ەركىندىك بەرەدى. ال ءمادي ول كەزدە كىشكەنتاي, «وندا ءمادي رىمباەۆ بولىپ قالا بەرسىن» دەدى, دەيدى ءالي وقاپوۆ.
سونداي-اق ونەر يەسى وتباسىنا قاۋىپ توندىرگەن جاعدايدى اشىپ ايتۋدان باس تارتتى.
- سەبەبىن ايتا المايمىن, وتكەن نارسە ءوتتى. ءبىز امان-ەسەنبىز, ارتى جاقسى بولدى, باستىسى – سول. قازىر ەندى ارادا كوپ ۋاقىت ءوتىپ كەتتى عوي. كەي كەزدەرى «وسى شىنىمەن بولدى ما, بولمادى ما» دەپ سەنبەي, ويلانىپ قالام, - دەدى ءانشى.
