– 2011 جىل. 3-كۋرسقا ەندى كوشكەن ۋاقىتىم. ادەتتەگىدەي اۋىلعا, اتا-اجەمە جول تارتتىق. كەنەت جارىق جىلدامدىعىنداي ۋاقىتتا اپات بولىپ, قاتتى ەكپىننەن كولىك جول جيەگىنە شىعىپ, توق جالعانعان باعانالارعا سوقتىعىستى. سوققىدان كەيىن باعانا قۇلادى. دالادا جاڭبىر جاۋىپ تۇر. نەگىزى مەن اپاتتان امان قالدىم, بىراق كولىكتەن تۇسكەندە ەلەكتر سىمدارىن باسىپ كەتىپپىن. اياعىمدى توك ۇردى. اۋىلعا جەتكىزىلگەنىممەن, دەر كەزىندە كومەكتەسەتىن تاجىريبەلى دارىگەرلەر بولمادى. ونىڭ ۇستىنە دەمالىس كۇندەرى, تەك 2-3 كۇننەن كەيىن عانا مەنى قالاعا جەتكىزدى. دارىگەرلەر اياعىمدى امان الىپ قالۋعا تىرىستى, الايدا مۇمكىن بولمادى. ولار ءشىري باستاپ, گانگرەنا پايدا بولىپ, بۇكىل دەنەمە تاراي باستاعان ەكەن. كەيىن ماماندار اناما تەز ارادا اياعىمدى كەسپەسە, ءبىر اپتادان كەيىن قايتىس بولىپ كەتەدى دەپ جەتكىزدى. مۇمكىن ەرتەرەك كەلگەنىمدە, اياعىمدى امان الىپ قالۋعا بولاتىن با ەدى...قاتتى قيىن بولدى. جىلادىم. نەگە مەن؟ نەگە ماعان؟ ول كەزدە نەبارى 20 جاستاعى قىزبىن عوي, – دەپ ايسۇلۋ كوز جاسىن ءسۇرتتى.
بىراق سول قارشاداي بويجەتكەن تاعدىردىڭ تاۋقىمەتىن كوتەردى. ء«بىر اللانىڭ ماڭدايعا جازعانى» دەپ اۋىرتپالىققا قابىرعاسى قايىسپادى. ەزىلسە دە, ەڭسەسىن تۇسىرمەدى. وعان ەت جاقىن تۋىستارى دەمەۋ بولدى. كۇن-ءتۇن دەمەي, جارالى جاننىڭ جانىنان ءبىر ءسات الىستامادى. ءتىپتى نازىك بولمىسى ارتىندا جاسىرىنعان قايسارلىعىنىڭ ارقاسىندا وقۋىن تاستاماي, اۋرۋحانادا دارىستەرىن ونلاين جالعاستىردى.
– وقۋىمدى اياقتايمىن دەپ شەشتىم. بۇل جاعدايدان قاشىپ كەتە المايتىنىمدى دا ءتۇسىندىم. سوندىقتان باسىما تۇسكەن ءىستى قابىلدادىم. ءومىر ءارى قاراي جالعاساتىنىنا سەندىم. ارينە, ول بۇرىنعىداي تەز وتپەيتىنىن دە ءبىلدىم. مەنىڭ بارلىق مىقتى قاسيەتتەرىم انامنان دارىعان سەكىلدى. وسى جاعداي بولعاندا انام السىزدىك تانىتپادى. ماعان ۇنەمى ء«بارى جاقسى بولادى» دەپ قايتالايتىن. سول كەزەڭدەرى دە, قازىر دە مەنىڭ جانىمنان تابىلادى. وسى قيىن-قىستاۋ كەزەڭدە ءبىر رەت تە ءوزىنىڭ كوز جاسىن ماعان كورسەتكەن جوق. تەك ماعان كۇردەلى وتا جاسالىپ, امان قالعانىمدى ەستىگەندە ءبىر رەت كوزىنە جاس الدى. ارينە, مەنىڭ قاسىمدا وسىنداي مىقتى تۇلعانىڭ بارى ماعان ۇلكەن كۇش سىيلايدى. پروتەزگە ۇيرەنىپ, جۇرە باستادىم. وقۋىمدى ءساتتى اياقتادىم. ديپلومىمدى الدىم. ودان كەيىن تۇرمىسقا شىعىپ, 2013 جىلى ۇلدى بولدىم. باپپەن, ءومىرىم جالعاسا بەردى. قازىر مەنىڭ كىشكەنتاي قولداۋشىم, تىرەگىم ۇلىم بار. بىراق ءوزارا بەلگىلى ءبىر جاعدايعا بايلانىستى جولداسىممەن اجىراستىق. بالامدى بالاباقشاعا وتكىزىپ, ءوزىم جۇمىس ىزدەدىم. بىرنەشە مەكەمە مەنىڭ دەنساۋلىعىمدى بىلگەن سوڭ, جۇمىسقا المادى, – دەدى ول.
جىگەرى جاسىماعان ايسۇلۋ «قازاقمىس» كورپوراتسياسىنا تۇيىندەمەسى مەن ءوز دەنساۋلىعىن اشىق بايانداپ, حات جازادى. كەيىن ءبىر ايدىڭ ىشىندە شاقىرتۋ الىپ, وسى كاسىپورىندا IT سالاسىنا جۇمىسقا قابىلدانادى. بۇل كومپانيا وعان ءبىراز مۇمكىندىك سىيلاپ, ادام, تۇلعا رەتىندە قالىپتاسۋعا سەپتىگىن تيگىزگەن. سول استاناعا كوشىپ كەلگەن جىلدارى پاراليمپيادا ورتالىعى ونى دا جاتتىعۋعا شاقىرادى.
– ورتالىقتان «سەنىڭ مۇمكىندىگىڭ بار» دەپ قايتا-قايتا شاقىردى. بىراق مەن ول كەزدە دايىن بولمادىم, تەك ءبىر جىلدان كەيىن عانا باردىم. وسىلايشا, پاراليمپياداشىلار قاتارىنا قوسىلدىم. ورتالىققا نەگە ءبىر جىل بۇرىن بارماعانىما وكىندىم. ورتالىقتا ماعان بارلىعىن كورسەتىپ, ءتۇسىندىردى. كەيىن ول مەنىڭ ءومىرىمنىڭ اجىراماس بولىگىنە اينالدى. ۆولەيبولمەن اينالىسقانىما 5 جىلداي بولدى. بىراق قازاقستان قۇراماسىنىڭ قاتارىنا قوسىلۋ مەن ءۇشىن ارمان ەدى. سەبەبى مەن تەك ءوزىم ءۇشىن, ءتانىمدى ساۋلىقتا ساقتاۋ ءۇشىن عانا باراتىنمىن. الايدا بيىل قازاقستان پاراليمپياداشىلارىنىڭ قۇرامىنا قوسىلدىم. مەنىڭ قۋانىشىمدا شەك بولمادى. تىنباي ەڭبەكتەنگەننىڭ ارقاسىندا وسىنداي مۇمكىندىككە يە بولدىم, – دەدى كەيىپكەرىمىز.
وسىلايشا, 12 جىل بۇرىن ەكى اياعىنان ايىرىلعان ايسۇلۋ سۇلەيمەنوۆا قازىر پاراليمپيادا قۇراماسىندا جاتتىعادى. ودان بولەك, جۇگىرۋ سپورتىمەن دە اينالىسادى. اپتاسىنا
3 رەت تۇراقتى تۇردە شىنىعادى. ونىڭ ايتۋىنشا, بۇل سالانىڭ دا وزىندىك پروبلەمالارى بار. ماسەلەن, ءار جارىسقا بارۋ ءۇشىن دەمەۋشىلەردى, قارجى ماسەلەسىن پاراليمپياداشىلاردىڭ وزدەرى ويلاستىرىپ, رەتتەيتىن كورىنەدى. ءتىپتى كەيدە سپورتشىلاردى تاسىمالدايتىن كولىكتىڭ دە بولمايتىنى قىنجىلتادى دەپ وتىر.
– پاراليمپيادا ويىندارىنان تىكەلەي ەفير كورسەتىلمەيدى. بيىل عانا ءبىزدىڭ ويىنىمىزدى ءبىر-اق رەت كورسەتتى. ۇلدار كومانداسى بار. ولاردى ءجيى كورسەتىپ جاتادى. فۋتبول دەسە, ىشكەن اسىن جەرگە قوياتىن جانكۇيەرلەرى كوپ. بىراق بىزدە ولاي ەمەس. كورەرمەندەردى كوبىنەسە ءوزىمىز شاقىرامىز. بۇل پروبلەمانىڭ نەگىزى مەنىڭشە, سول ەلدەگى باق-تان مەيلىنشە ناسيحاتتالماعاندىقتان بولار. ەگەر ول ۇنەمى ناسيحاتتالاتىن بولسا, ءبىزدى قولدايتىن جاندار كوپ ەكەنىنە سەنىمدىمىن, – دەدى ايسۇلۋ سۇلەيمەنوۆا.
بيىل پاراليمپيادالىق ازيادا ويىندارى وتەدى. ايسۇلۋدىڭ ەندىگى ارمانى – چەمپيون بولۋ. الداعى ەل چەمپيوناتىنا, حالىقارالىق جارىستارعا قاتىسۋعا نيەتتى. جالپى, سپورت فيزيكالىق قانا ەمەس, ادامنىڭ ەموتسيونالدىق كوڭىل كۇيىنە وڭ اسەر ەتەدى. سول سەبەپتى سپورتپەن ۇنەمى شۇعىلدانۋعا تىرىسامىن دەيدى.
– بارلىق دۇنيەگە تەك پوزيتيۆپەن قاراۋ كەرەك. بولىپ كەتكەن دۇنيەنى وزگەرتە المايمىز. سوندىقتان وعان باس اۋىرتىپ, ۋايىمعا سالىنۋدىڭ قاجەتى جوق. شەشىمى بولماسا, كەز كەلگەن جاعدايدى قابىلداۋ كەرەك. بارلىعىمىز ادامبىز. سوندىقتان كوڭىل كۇيدىڭ قۇبىلىپ تۇرۋى زاڭدى. ماعان توقتاۋعا مۇرشا بەرمەيتىنى – مەنىڭ ارمان-ماقساتتارىم. ۇلىم ءوسىپ كەلەدى. جانىمدا اكە-شەشەم بار. سوندىقتان مەن قول قۋسىرىپ وتىرا المايمىن. شابىتتى مەن قازىر جاساپ جۇرگەن دۇنيەلەرىمنەن الامىن. بار بولمىسىمدى ەشبىر بوياماسىز كورسەتۋگە تىرىسامىن. ءومىردى قاتتى جاقسى كورەمىن. قازىر كوپ نارسە ءوز قولىمىزدا. ەڭ باستىسى, نيەت بولۋ كەرەك. ال دامۋ ءۇشىن بارلىق تەتىك بار, – دەپ كەيىپكەرىمىز ءسوزىن تۇيىندەدى.
