وتكەن عاسىرداعى سەكسەنىنشى جىلدارىنىڭ سوڭىندا قازاق پوەزياسىنا «شولەيتتەۋ جەردىڭ ءشوبى ەدىم, شولىركەپ ءالى كەلەمىن, اق جاڭبىر مىنەز ولەڭىم, كەزەرتپەي ولەڭدەرىمدى, قۇيىپ ءبىر وتسە دەپ ەدىم», دەپ سىبىزعى سازدى ۇنىمەن كەلگەن اقىن بىردەن الدىڭعى تولقىن اعالارى مەن وقىرماندارىن جالت قاراتتى. سودان بەرى ادەبيەتتە ءونىمدى ەڭبەك ەتىپ, بىرنەشە جىر جيناعى جارىق كوردى. قابىرعالى قالامگەر تەمىرحان مەدەتبەك اقىننىڭ شىعارماشىلىعى تۋرالى جازعان ماقالاسىندا «قازاق ولەڭىندەگى شەرتپە كۇي», دەپ باعا بەرگەن. شىنىندا دا, اقىننىڭ نازىك ليريكاعا تولى پوەزياسىنان ارقادا سالتانات قۇرعان شەرتپە كۇيدىڭ شەبەرى تاتتىمبەتتەن باستاپ, كىزداربەك, ءابدي, سەمبەك, ودان بەرگى سۇگىر مەن ابىكەن حاسەنوۆتىڭ تۋىندىلارىنداعى تۇڭعيىق وي مەن سىرشىلدىق اۋەن ەسىپ
تۇرادى.
ادەبي كەشتە اقپارات جانە قوعامدىق دامۋ ءمينيسترى دارحان قىدىرالى الاش جىرىنىڭ ارداكۇرەڭىنە اينالعان اقىن جايىندا پاراساتتى وي تولعادى.
– عالىم جايلىباي – پوەزيادا كەڭ قۇلاشتى ەپيكالىق جانرعا دا, گۇل قاۋاشاعىنداي نازىك ليريكاعا دا قاتار قانات قاققان, ەكەۋىن شەبەردىڭ قولىنان شىققان ورىمدەي قاتار ورگەن كەڭ تىنىستى اقىن. اعانىڭ سازدى ولەڭى, كەستەلى ءسوزى, جاراۋ اتتاي جۇتىنعان جىرلارى ءار بۋىننىڭ قۇرداسى دا, سىرلاسى دا بولارى انىق. «اق سيسا», «قارا ورامال», «تاماكوشكەن», «كيiكقاشقان», «سۇراق بەلگى» سياقتى سۇيەكتى دۇنيەلەرى وتكەن عاسىردا حالقىمىز باستان كەشكەن زۇلمات پەن زوبالاڭدى, قىرعىن مەن سۇرگىندى كلاسسيكتەرگە ءتان دالدىكپەن, شيراۋى جەتكەن شىمىرلىقپەن جەتكىزدى, – دەدى ول.
ودان كەيىن ءسوز العان كورنەكتى جازۋشى تولەن ابدىك اقىن پوەزياسىن قازىرگى ادەبيەتىمىزدەگى ءبىر قۇبىلىس دەپ باعالادى. باسقا دا زيالى قاۋىم وكىلدەرى شايىردىڭ شىعارماشىلىعى مەن ازاماتتىق كەلبەتىنە توقتالىپ, جىلى لەبىزدەرىن ءبىلدىردى. سونداي-اق كەش اياسىندا عالىم اعامىز جاڭا ولەڭدەرىن وقىپ, اقىن سوزىنە جازىلعان اندەر ورىندالدى.
