تالكەككە تۇسكەن تاعدىرلار

سپەكتاكل ساعاتتىڭ شىق-شىق سوققان دىبىسىمەن باستالدى. ساح­نانىڭ تۇكپىرگى پلانىندا قا­ريا كورىنەدى دە, ارتىنا جالتاقتاپ قا­راپ قويىپ جىلدام باسىپ ساحنانى كەسىپ جۇگىرىپ وتەدى. ىلە-شالا كەمپىردىڭ باجىلداعان داۋىسى ەس­تىلەدى. باجىلداعاندا دا, وت-ور­ما­نى ورتەنىپ, بار دۇنيە قاراڭ قال­عان­­داي ەكىلەنە ايعاي-سۇرەڭ سالادى. نامى­سىنا شوق ءتۇسىپ, ابدەن قور بول­عان ايەل داۋىسى. ول ايعايدان قىڭىپ جۇرگەن اقساقال جوق, قايتا, اتا-اجەسىن ارقالانىپ, بۇزىقتىقتىڭ ءتۇ­رىن شىعاراتىن ەركە ءسابيدىڭ ويناقى مىنە­زىمەن شولجاڭدايدى. ەركىن ءسا­بي... ءيا, اكتەر بولات ءابدىلمانوۆ ساحنا­داعى بەل مەن تىزە «كەتىپ» قالتاڭداعان العاشقى قادامىمەن-اق, ءبىر ادىم جەردى قارعا ادىممەن ءۇش-ءتورت باسىپ, ءار اتتاعان سايىن تابانى كۇيگەندەي ۇبەكتەپ قوزعا­لۋىمەن, تۇساۋى جاڭا كەسىلگەن ءسابي سياقتى ءارپىل-ءتارپىل قوزعالعان پلاستيكاسىمەن, تۇساۋلى اتتاي كىبىرتىكتەگەن جۇرىسىمەن, بىردەڭەنى «بۇلدىرگەن» جاعىنا قۋلانا قاراپ قويىپ, ءماز-ءمايرام بولىپ اڭقاۋسىعان كەيپىمەن سپەكتاكل اۋانىنا نازىك يرونيا بوياۋىن سۇيكەپ تاستاپ, ساحنا كەڭىستىگىندە ەركىن جۇزەدى. پەسانىڭ سيۋجەتىنە بۇگىنگى قازاق قوعامىنىڭ تۇيت­كىلدى ماسەلەلەرىن قاۋزايتىن – قا­زاق قىزدارىنىڭ جات جۇرتقا كۇيەۋگە ءتيۋى, جىگىتتەردىڭ وتان قورعاۋدان باس ساۋعالاپ قاشۋى, قازاق جاستارىنىڭ اكە-شەشەسىن قارتتار ۇيىنە تاپسىرۋى سياقتى ادەتكە اينالىپ بارا جاتقان ۇلتىمىزعا جات قىلىق كورىنىستەرى ساحناسىن بولات ءابدىلمانوۆ ءوز جانىنان قوسىپ, پەسا يدەياسىن ەۋروپالىق كوزقاراستان ۇلتتىق پروبلەمالارعا بۇرعان ەكەن. سپەكتاكل اتاۋىنا «قازاعىم, قايدا باراسىڭ؟..» دەگەن ءسوز قوسىلۋى دا وسىدان. بولات وسىنداي اۋىر تاقىرىپتى جۇرتقا اقىل ايتاتىن نوتاتسيالىق سارىنعا سالىپ, تراگەديالىق اۋەنمەن جەتكىزەم دەسە اكتەر ويىنى دا, سپەكتاكل كوركەمدىگى دە ۇتىلعان بولار ەدى. الايدا اكتەر مەن رەجيسسەر سپەكتاكل يدەياسىن ەڭسەنى ەزەر اۋىر تاسىلمەن ەمەس, كەي ساحنالاردا كورەرمەنگە ەزۋ تارتقىزار جەڭىل دە استارلى يرونيا­مەن وي تاستاپ وتىرعاندى ءجون سانايدى. كەشىكپەي, ساحنا سىرتىنان ەستىلگەن ايعاي-سۇرەننىڭ يەسى كۇتۋشى كەمپىر دە كورىنەدى. اقساقالدىڭ ساعاتىمدى ۇرلادىڭ دەپ, ونىمەن قويماي ءتىل تيگىزۋى جانىنا باتقان كەمپىر بارماقتاي عانا قۇلپىنىڭ ءتىسى ءتۇسىپ, قاقپاعى قايتا-قايتا اشىلىپ كەتە بەرەتىن ەسكى شامادانىنا (بۇل ەلەۋسىز دەتال دا قارتتاردىڭ قيۋى قاشقان ءومىرىنىڭ سيمۆولىنداي كورىنەدى...) كويلەك-كونشەگىن تىعىپ, ەندى بۇل ءۇيدى جەلكەسىنىڭ شۇقىرى كورەتىنىن ايتىپ, بوتاسىنان ايىرىلعان ىڭگەندەي بوزداعان كۇيى شىعىپ كەتەدى. شالى ومىردەن ەرتە كەتىپ, جالعىز قالعان, ازىن-اۋلاق زەينەاقىسىنا قوسىمشا تيىن بولادى عوي دەپ الجىعان شالدى كۇتۋگە ءماجبۇر بولعان, ىستەمەگەن قىلمىستى ىستەدى دەپ ناحاقتان-ناحاق موينىنا قيىپ سالعان شالدىڭ قورلىعى ءوتىپ كەتكەن يباگۇل كەمپىردىڭ بايا-شايا بولىپ زار يلەگەن كەيپىن تاجىريبەلى اكتريسا مەرۋەرت وماربەكوۆا جاندۇنيەسى قوپارىلا, بارىن سالا وينادى.

بەلىنەن ورگەن ەكى قىزى بولا تۇرىپ اكە – قاريا جالعىز. ءبىر قىزى بوتەن ۇلتتىڭ ەركەگىنە كۇيەۋگە ءتيىپ شەت ەلگە كەتىپ قالعان, سوندا تۇرادى. قاريا ول قىزىن ويلاماۋعا تىرىسادى, ءوزى ءۇشىن بۇ دۇنيەدە ەندى جوق, ولدىگە بالايدى. ەكىنشى قىزى – ايجان (مايرا ابسادىقوۆا) تىجىرىنىپ, اھىلاپ-ۇھىلەپ جۇرگەنىمەن دە وبالى نە كەرەك, قارتايعان, سىرقات اكەسىن باعىپ-قاعادى. الايدا ونىڭ كوڭىلىنە دە شايتان ۇيالاعان – كۇيەۋىنىڭ ازعىرۋىنا ەرىپ اكەسىن قارتتار ۇيىنە تاپسىرىپ, ءۇيدى ساتىپ مول اقشاعا كەنەلىپ, الاڭسىز ءومىر ءسۇرۋدى دە ويلايدى. مايرا – ساحنالىق سىمباتى كەلىسكەن, ارىپتەستەرىمەن اراقاتىناسىن ويلى, استارلى ارەكەتكە قۇرىپ, ساحنا كەڭىستىگىندە ەركىن قيمىلدايتىن, ءسوز بەن ارەكەتتى ۇشتاستىرا بىلەتىن جاس اكتريسا ەكەن. مايراعا تەك, داۋىس رەگيسترلارى مۇمكىندىكتەرىن اشا ءتۇسۋ ءۇشىن ءالى دە تالاپتانۋ قاجەت. كۇيەۋ بالا (اكتەر جانات تيىمباەۆ) ايەلىنىڭ كوزىن الا بەرە قايىن اتاسىن «اسارىڭدى اسادىڭ, جاسارىڭدى جاسادىڭ, ەندى بىزگە ماسىل بولماي كوزىڭدى قۇرت...» دەپ ادام جوقتا جاۋكەمدەپ الادى. قاريا وسىلايشا باسىمەن قايعى بولىپ جۇرسە دە ەل قامىن, جەر تاعدىرىن ويلايدى. بۇلتتان شىققان كۇن سياقتى جارقىراپ ەسى تۇزەلگەن ساتتەردە كۇيىنىشىن توگىپ-توگىپ تاس­تايدى. رەجيسسەر جانە اكتەر تورىنەن كورى جاقىن قاريانىڭ پسيحولوگيالىق الجىعان ءتيپىن شىنايى كورسەتە بىلگەن. اقساقال ساعاتىم جوعالدى, بىرەۋ ساعاتىمدى ۇرلاپ الدى دەپ ۇنەمى كۇدىك, سەزىك ۇستىندە جۇرەدى. ۇيدە تۇراتىندارعا دا, كىرىپ-شىققان ادامعا دا كۇدىكتەنە قارايدى. ءماشھۇر-ءجۇسىپ كوپەي ۇلى «كۇن مەنەن اي ءومىردىڭ ۇرىسى ەكەن, كۇنى كەشە العانى ەسىندە جوق, ەرتەڭ تاعى كەلەدى جىلتىڭ ەتىپ...» دەپ ءار وتكەن كۇن مەن ءتۇننىڭ پەندە ءومىرىن وتكىر قىلىشتاي تۋراپ, اتجالمانداي كەمىرىپ, تۇگەسىپ بارا جاتقانىن مەڭزەسە بولات ءابدىلمانوۆتىڭ قارياسى دا ۇرلانعان ساعاتىن ىزدەپ الاس ۇرادى. ساعات – ۋاقىت سيمۆولى. كارى قويدىڭ جاسىنداي عانا جاسى قالعان ادامنىڭ ءار ءساتتى باعالاپ, وتكەن ءومىرىن سارالاپ, جاراتقان يە قايران جاستىعىمدى قايتارسا باسقاشا ءومىر سۇرەر ەدىم-اۋ دەپ ساعىم-قيالعا بەرىلەرى بەلگىلى. پەندە ەكى نارسەنى – ۋاقىت پەن دەنساۋلىقتى باعالاي المايدى دەگەندەي تاتار ءدامى تۇگەسىلە كەلگەن, جازىلماس دەرتكە ۇشىراپ, جار باسىندا جالعىز قالقيعان قاريانىڭ دەنساۋلىعى مۇشكىل, ۋاقىتى ساناۋ­لى. رەجيسسەردىڭ سپەكتاكلدى شىق-شىق ەتكەن ساعات ءتىلىنىڭ اپشىنى قۋىرعان مازاسىز ۇنىمەن باستاۋى, سپەكتاكلدىڭ قاداۋ-قاداۋ تۇستارىندا شىقىلداعان وسى ءۇندى قايتالاپ بەرىپ وتىرۋى دا ءومىر شىركىننىڭ قانشا شەڭگەلدەسەڭ دە سىناپ سياقتى سۋسىپ ۋىستا تۇرمايتىنىن, ۋاقىت ءامىرشىنىڭ ۇكىمى قاتال ەكەنىن, كۇندەردىڭ كۇنىندە «ال مەن كەتتىم دەپ!..» قايىرىلماستان كەتە بەرەتىنىن, بۇگىنگى كۇننىڭ قىزىعىن تاۋسىلماستاي كورەتىن پەندەنىڭ ءناپسى شىركىننىڭ ايتقانىمەن ءجۇرىپ, ايداۋىنا كونەتىنىن ءبىلدىرىپ, ءسىزدىڭ ميىڭىزعا شەگەلەيدى. «قولىمدا اتتاناردا جوق نارسەنى بارعاندا ءتاڭىرى الدىنا قايدان تاپتىم...» دەيدى تاعى دا ءماشھۇر-ءجۇسىپ. بولاتتىڭ اكەسى دا سىرقاتىنا قاراماي اقساقالدىق بورىشىنا ادال – جوعارىدا ايتقا­نىمىزداي ۇلت بولاشاعىنا الاڭدايدى. سپەكتاكل فينالىندا كەسىر, كەر ۇرپاقتى تاربيەلەگەن ءوزىمىز عوي دەپ كىنانى وزگەدەن ەمەس, وزىنەن ىزدەيدى. و دۇنيەدەگى ساۋالعا قالاي جاۋاپ بەرەمىن دەپ جانى قينالادى. بۇل – اكتەرگە ساحنادا ەكىنشى پلاندى – وقيعانىڭ جىبەكپەن كومكەرىپ, زەرمەن ادىپتەگەن استارىن اۋدارىپ, كورەر­مەنگە جەتكىزىپ وتىرۋ ءۇشىن كەرەك. بولات ءابدىلمانوۆتىڭ الدىندا – كەيىپكەرىنىڭ دەمەنسيا – الجى­عاندىعىن, كوزىن جۇمعاندا بالا, اشقاندا دانا – ەسى ءبىر كىرىپ, ءبىر شىعىپ جۇرگەندە سپەكتاكل يدەياسىنىڭ ۇشىعىنان ايىرىلىپ قالماۋدى ويلاۋ, قالتاڭداعان ءجۇرىس-تۇرىس ىرعاعىنان جاڭىلماۋ, ءبىر جارىم ساعاتتىق سپەكتاكلدىڭ جۇگىن ءبىر ءوزى كوتەرىپ – قىرىق-ەلۋ بەتتىك سوزدەن جاڭىلماۋ, ءسوز بەن پلاستيكا ۇندەستىگىنىڭ ۇيلەسىمىن قيۋلاستىرا ءبىلۋ سياقتى الۋان قاتپارلى قىرۋار ەڭبەك تۇردى. اكتەر وسىنداي ماقسات-مىندەتتەردى كاسىبي دە ساۋاتتى يگەرە بىلگەن ەكەن.

شىنىن ايتساق, تەاتر ساحناسى مەن كينو-تەلەەكرانداردا باتىر-باعىلانداردى, حاكىم ابايدى سومداپ ادەتتەنىپ قالعان, كىل مىقتىنىڭ ءسوزىن سويلەپ, ويى دا, داۋىس اپپاراتى دا ايبارلى, سۇستى وبرازدارعا ماشىقتانىپ ۇيرەنگەن, سويى – باتىر-بالۋانعا كەلەتىن اكتەر كەمپىر-سامپىرمەن تاجىكەلەسىپ, پەش ءتۇبى مەن اس ءۇيدىڭ اراسىنداعى جولىن عانا بىلەتىن الجىعان شالدىڭ ءرولىن قالاي وينار ەكەن, جىلدار بويى قالىپتاسقان ويىنداعىسىنىڭ ءبىر ساتتە اۋناپ ءتۇسىپ, وزگە قىرىن جارق ەتكىزۋى وڭايعا سوقپاس, ءاي, قايدام... دەگەن كىساپىر كۇدىكتىڭ كوڭىلدە بولعانى دا راس... ال شىمىلدىق اشىلعاندا ءبىز باسقا, مۇلدەم وزگە بولاتتى كوردىك.

اقساقالدىڭ كۇيەۋ بالاسى – جانات تيىمباەۆ ساحنالىق كەلبەتى كەلىستى, جاعىمدى قوڭىر داۋىسى بار جاس اكتەر. ارينە, اكتەردىڭ ساحنالىق وبرازىنان ەش كىنارات تابا المايسىڭ. ايەلىن ازعىرىپ, قايىن اتاسىنىڭ ءۇيىن ساتىپ, بايۋدى ويلايتىن, بىرەۋدى دارياعا باتىرىپ ءوزى سۋدان قۇرعاق شىعۋدى كوزدەگەن, ەركەكتىك نامىس دەگەننەن ماقۇرىم, حالىقتى پيراميدامەن ارباپ ميلليونداپ ارام پايدا تاباتىن بۇگىنگى بلوگەرلەردى ەسكە سالاتىن, ءبىر كۇندىگىن عانا ويلايتىن ازعىن وبرازىن شەبەر سومداعان. قايىن اتاسىنان قۇتىلارىنا كوزى جەتكەن كەزدە ايەلى ەكەۋىنىڭ ء«جۇز گرامم» جۇتىپ الىپ بيلەيتىن ساحنادا جانات پلاستيكاسى «ۇشىپ تۇرعان» شەبەر ەكەنىن كورسەتتى. ايەلى – مايرا ابسادىقوۆا وسى ساحنانى ەنجارلاۋ ورىندادى ءارى بيمەن بەرىلەتىن وي وربىمەي, اياقسىز قالدى.

تاعى ءبىر جاس اكتريسا – قاراۋسىز قارتتارعا كومەك كورسەتەتىن الەۋمەتتىك مەكەمەنىڭ قىزمەتكەرى لولا رولىندەگى جاس اكتريسا ايشا اعىمباي تەاتردى ءبىر مامانداي تانيتىن ادام ءۇشىن جارق ەتكەن جاڭالىق بولدى دەپ ايتا الامىز. قاريانىڭ قىزىنان پارا الىپ, الجىعان قارتتى ۇيىنەن قۋ وپەراتسياسىنا بەلسەنە كىرىسكەن لولا-ايشانىڭ اكتەرلىك قابىلەتى مول – ول بولات ءابدىلمانوۆ كەيىپكەرىنىڭ ءىشى-باۋىرىنا كىرىپ كەتە جازدايدى, ءتىپتى قاريانىڭ كوز قۇرتىن جىبىرلاتىپ مىڭ بۇرالا قوزعالۋى, اقساقالدىڭ ىشىنەن ەركەلەي تۇرتكىلەپ تۇرىپ تىلىنەن بال تامىزىپ ازعىرۋى, بار دەنەسىن سۋلى ورامال سىققانداي بۇراتىلتا قويىپ, قاريانىڭ سەرىلىگىن ەسىنە ءتۇسىرىپ, ەمەشەگىن ءۇزدىرىپ قىلىمسۋى سياقتى ارەكەتتەرى ارقىلى اكتەرلىك تەحنيكاسىنىڭ توسەلىپ كەلە جاتقانىن كورسەتتى. اكتريسا قاريانى قارتتار ۇيىنە الىپ كەلىپ, بولمەسىنە كىرگىزىپ جىبەرەتىن ساحنادا مۇلدەم وزگەرەدى – اقساقالدىڭ قامىن ويلاپ جىك-جاپپار بولاتىن; جۇزىنەن مەيىرىم, تىلىنەن بال تامعان, سونداي ىزەتتى, يناباتتى لولا جوق, ونىڭ ورنىنا بەتى قالىڭ, سىزدانعان ءسوزىنىڭ استارىندا «جىبەرشى مەنى, كورسەتەيىن...» دەپ دولى مىنەزى جۇلقىنىپ تۇرعان, تەپسىنىپ جۇرەتىن, ءار ءسوزى سويىلمەن ۇرعانداي تايتىك بىرەۋ پايدا بولادى. قىزى مەن كۇيەۋ بالاسىنىڭ الداپ-سۋلاۋىنا اقىرى كونىپ, لولانىڭ جەتەگىنە ەرىپ قارتتار ۇيىنە كەتىپ بارا جاتقان اكەنىڭ تاتتىگە الدانعان بالاداي بايپەڭ قاققان ساحناسى وتە اسەرلى – قارتتار ۇيىنە بارىپ جاتۋ اكە ءۇشىن جالىنداعان كرەماتوري ارانىنا تۇسكەنمەن بىردەي بولاتىنىن كورەرمەن جان دۇنيەسىمەن سەزىپ, توبەقۇيقاسى شىمىرلاپ, تۇر­شى­گىپ وتىردى. ساحنادا ىزگىلىك پەن ز ۇلىم­دىقتىڭ شەكاراسىنان قارعىپ ءارى, قارعىپ بەرى وتە بەرەتىن كۇردەلى كەيىپ­كەر بەينەسىن سومداي بىلگەن ايشانىڭ ءۇنى تازا, داۋىسى انىق تا دياپازونى كەڭ, جاس تا بولسا ساحنالىق ءتىلدى شەبەر مەڭگەرگەن اكتريسا ەكەنىن كوردىك.

اقساقالدىڭ قىزى, كۇيەۋ بالاسى, الەۋمەتتىك ماسەلەلەر قىزمەتكەرى ۇشەۋىنىڭ دەگەنى بولىپ, سپەكتاكل اياقتالا كەلە قاريا قارتتار ۇيىنە تاپسىرىلادى. قاريانىڭ نەگىزى مونولوگتارى دا وسى جات ءۇي, بوتەن بولمەدە ايتىلادى. قاريانىڭ سپەكتاكلدىڭ ءون بويىنا جوعالعان ساعاتىن ىزدەۋى – ءوتىپ كەتكەن ءومىرىنىڭ ارتىنان قۋى, قايتا اينالىپ سوقپاس مۇمكىندىكتەرىن قايتارعىسى كەلىپ ونبەس تىرلىك سوڭىنان جۇگىرۋى – وكىنىشپەن وتكەن ءومىرىنىڭ ەلەسىنە ەلتۋى. رەجيسسەر, ساعات-سيمۆولدى سپەكتاكلدىڭ ساحنالىق شەشىمىنىڭ ارقاۋىنا اينالدىرىپ, نەگىزگى ويدى ساعات ارقىلى شەشكەنىندە قالاي بولار ەدى دەگەن دە وي كەلەدى.

سپەكتاكل سۋرەتشىسى قۋات تۇستىك­باەۆ ساحنا كەڭىستىگىن مينيماليزم ستيلىندە شەشىپتى. الدىڭعى پلاندا – ءۇي ءىشىن بىلدىرەتىن تەرەزە پەردەسى ىلىنگەن, ەكىنشى پلاندا – ءتورت بۇرىشتى تور كوزدەرى بار, قالىڭدىعى قويدىڭ قابىرعاسىنداي اعاشتان قۇراعان ەكى بولەك كەرەگە ىلىنگەن, ودان ءارى تۇس شىمىلدىق. وقي­عا ساحنا كەڭىستىگىندەگى وسى ءۇش ءبولىم اياسىن­دا وتەدى. فون رەتىندە عانا جۇك كوتەرىپ تۇرعان مۋزىكاعا ەكى بىردەي كوم­پوزيتوردىڭ (كەنتاۋ نازاربەك جانە قايرات قۇماتاي ۇلى) ارالاسۋى قالاي بولعانى جۇمباقتاۋ... سپەكتاكل ءۇشىن ارنايى جازىلعان تۇتاس شىعارما ەمەس, قۇلاققا تانىس كۇي قولدانىلىپتى, ال جىرشى, تەرمەشىنىڭ ورىنداۋىنداعى ءان يلليۋستراتسيالىق دارەجەدە قىزمەت اتقارىپ تۇر. اكە مەن بالا تاقىرىبى الەم ادەبيەتىندە جىرلانىپ كەلەدى, جەر بەتىندە ادام باردا جىرلانا دا بەرمەك. «جان اكەنىڭ» شەكسپيردىڭ «كورول ليرىنەن» ايىرماشىلىعى – اكە ءۇيىن, دۇنيە-مۇكاممالىن ءوز قولىمەن بەرمەيدى – قىزى ايجان تارتىپ الىپ اكەسىن قاڭعىرتىپ جىبەرەدى. تۋعان اكەسى­نىڭ سۇيەگىنىڭ ۇستىنە ءوز باقىتىن ورنات­پاق بولعان بالادا ەل مۇددەسى, وتان الدىنداعى بورىش قايدان بولادى!؟ سوندىقتان دا اكە-بولات «مىنا جەردى كىم قورعايدى؟! ەرتەڭ مەنىڭ سۇيەگىم جاۋ تابانىنىڭ استىندا قالا ما؟!.» دەپ كۇڭىرەنەدى. قاريانىڭ قالعان ءومىرى قارتتار ۇيىندە وتەدى-اۋ دەپ كورەرمەندى مۇڭ باسقاندا رەجيسسەر تىڭ شەشىمگە كەلەدى – جاس كەزىنەن بىرگە وسكەن كەمپىر اقساقالدى قارتتار ۇيىنەن شىعارىپ الىپ, اۋىلعا الىپ كەتەدى. وسى تۇستا, اكە تاعدىرىن اكتەرمەن بىرگە باسىنان كەشىپ وتىرعان پاتشا كوڭىل, ءسابي مىنەز كورەرمەن ەڭسەسى كوتەرىلىپ, جادىراپ قالادى. ءماشھۇر-ءجۇسىپ سياقتى اۋليەلەردەن قالعان سوزدەن جانىنا جىلۋ ىزدەپ جۇرگەن كورەرمەن كوڭىلىندە جان اكە جەتىم-جەسىرىن جىلاتپاعان, قارياسىن تەنتىرەتپەگەن قازاقتىڭ اتا ءداستۇرى ساقتالعان ادامگەرشىلىك ارالى – اۋىلعا بارىپ قايعى-مۇڭى جەڭىلدەپ, قالعان ءومىرى دارحان جانداردىڭ اراسىندا وتەدى-اۋ دەگەن ءۇمىت پايدا بولادى. سپەكتاكلدىڭ ۇتاتىن جەرى دە وسىندا. ءۇمىتتى ولتىرمەۋدە, بولاشاققا دەگەن سەنىمدى وياتا بىلۋىندە. جاسىل ءتۇسى مول اۋىل فونىندا وتەتىن فينالدا اكە مەن كۇتۋشى كەمپىردىڭ اراسىندا مىناداي ديالوگ بار: اكە – «ويپىرماي, كۇن جارقىراپ تۇر ەكەن», كەمپىر: – ء«يا, جارقىراپ تۇر», اكە: – «بۇل جاقسى ىرىم, جاقسى بەلگى, دەمەك ەلىمىز دە جاڭارىپ, جاقسارار, سوعان دۇعا جاسايىق». رەجيسسەر مەن اكتەر تاندەمى «قۇداي ءولدى» دەگەن مودەرنيزم, ادامدى ءۇمىتسىز شايتانعا ء(ۇمىت ءۇزىلۋ ولگەننەن بەتەر) اينالدىرعان پوستمودەرنيزمنەن ىرگەسىن اۋلاق سالىپ, گۋمانيزم يدەياسىنا ورالادى. ادام بولعان سوڭ ءبىز اتقان تاڭعا قۋانامىز, تۇماننان كەيىنگى كوك اسپانعا كوز تىگەمىز, بولاشاق الدەبىر جاق­سىلىق اكەلەرىنە سەنەمىز, كۇتەمىز... ادە­بيەت پەن ونەر وسى سەنىمدى ولتىرمەۋگە ءتيىس.

اسىلبەك يحسان,

رەجيسسەر