ەڭ قىسقا اڭگىمە • 30 قاڭتار، 2023

كۇلاندا اپا

76 رەت كورسەتىلدى

شامامەن 1999 جىلدىڭ كۇز بەن كوكتەمىنىڭ ءبىرى. استانا قالا­سىنداعى قاليبەك قۋا­نىش­باەۆ اتىنداعى قازاق دراما تەاترىن­دا اقىن-جازۋشىلارمەن كەز­دەسۋ وتەتىن بولدى. ەل قاتارلى ءبىز دە باردىق. كەزدەسۋدى جۇرگىزىپ وتىرعان اقىن ەسەنعالي راۋشا­نوۆ زالدا وتىرعان قالامگەر­لەر­گە كەزەك-كەزەك ءسوز بەرىپ قويادى.

سودان ءبىر زاماندا، زالدىڭ ورتا شەنىنەن ءبىر اپا قولىن كوتەرىپ جۇرگىزۋشىدەن ءسوز سۇرادى. ۇستىندە جاسىل ءپ ۇلىش كامزول، باسىندا ادەتتەگى اق شىتارا ورامال، قىسقاسى، كەلبەتى كەلىستى جان.

جۇرگىزۋشى ء«لاپباي» دەگەن سوڭ اپامىز اسىقپاي ساحناعا بەتتەدى. توردە وتىرعان ەسەنعاليدى اينالىپ ءوتىپ كوپشىلىككە كوز تاستاپ ءسال تۇردى دا، ءوزىن جۇقالاپ تانىس­تىردى: «مەن سوناۋ تورعاي دەگەن ەلدىڭ ادامىمىن، قازىر ءوزى ورالمان، تىڭدارمان، كورەرمەن، جازارمان دەيتىن «ماندار» كوبەيىپ كەتتى عوي، مەن سونىڭ «تىڭدارمانى» بولام شىراقتارىم»، دەپ ءبىر توقتادى. ءسوزى نىق، بولمىسىنان ايبىنى اندىعايلاپ تۇر. ودان كەيىن اپامىز ءسوزىن بىلاي دەپ جالعادى:

– تورعاي دەگەن وبلىس بار ەدى، انا ءبىرى كىرىپ، ءبىرى شىعىپ جاتقان ەسىك سياقتى بىرەسە جابىلىپ، بىرەسە اشىلىپ تۇراتىن، سول شىركىن قايتا جابىلىپ قاپ، وسىندا كەلىپ تۇرعان ءتۇرىم مىناۋ، – دەپ ءبىر قايىردى. كوپشىلىك دەمىن ىشىنە تارتىپ ءۇنسىز قالدى. مىنا اپامىز تەگىن ادام بولمادى… وسىلاي كوپتىڭ كوڭىلىن وزىنە بۇرىپ العان اپامىز ساحنادا ­جايىلىپ جالعىز وتىرعان ەسەنعاليعا قاراپ:

«شىراعىم، ەسەنعالي، سەن انا ءبىر جىلدارى «قاڭعىپ كەلگەن شۇرەگەي كولگە پانا بولمايدى…» دەپ جىر جازدىڭ عوي؟»، دەدى. ەسەنعالي ء«يا» دەپ باسىن يزەدى. مىقتىعا باسىن ءبىر يزەتىپ العان اپامىز: ء«اي، ەسەنعالي، سەنىڭ سول جازعان جىرىڭدى وقىپ ءبىر جىلاۋىمىز كەرەك ەدى عوي، ولاي بولمادى، ءبىزدىڭ جاقتا سول ولەڭگە تويدا بيلەپ، قىرىلىپ جاتىر»، دەدى.

بۇل ءسوز تۇسىنگەن جانعا زىلدەي جۇك-ءتىن. راسىندا، سول جىلدارى تويلاردا جۇرت «قاڭعىپ كەلگەن شۇرەگەي كولگە پانا بولمايدى… اۋ… اۋ… اۋ» دەپ، الاسۇرىپ بيلەپ جاتاتىن. بىراق وسىنى ەشكىم بايقاماپتى دا…

سوڭىندا، ساحنادان ءتۇسىپ بارا جاتىپ، «بەرى كەلشى قاراعىم، جالىندى جىرلارىڭ ءۇشىن سەنىڭ ماڭدايىڭنان ءبىر يىسكەيىن»، دەپ ەساعاڭنىڭ ماڭدايىنان ءبىر يىس­كەدى دە، كەۋدەسىن تىك ۇستاعان كۇيى ساحنادان ءتۇسىپ كەتتى. «بۇل اپامىز كىم؟» دەگەن سۇراق كوكەيدە تۇنىپ ءبىز قالدىق. ارتىنان بىلدىك. بۇل كۇلاندا مالىكقىزى دەيتىن، كوكى­رەگى داڭعىل، كورگەن-تۇيگەنى كوپ، قازاقى زەردەسىنە قىلاۋ تۇسپەگەن، ەسكىنىڭ كوزى، كو­نەنىڭ ءسوزى سۇيەگىنە سىڭگەن كەيۋانا ەكەن. اپامىز قازىر ومىردە جوق. ودان كەيىن دە، اپامىزبەن ءبىر-ەكى دۇر­كىن جولىعىپ، اڭگىمەسىن تىڭداعان جايى­مىز بار-تىن، ونى كەزەگى كەلگەندە ايتاتىن بولامىز.

 

ۇقساس جاڭالىقتار