مەملەكەت باسشىسى قاسىم-جومارت توقاەۆ بيىلعى 8 اقپاندا وتكەن ۇكىمەتتىڭ كەڭەيتىلگەن وتىرىسىندا سويلەگەن سوزىندە: «ادال ەڭبەك ەتۋ – بارىمىزگە ورتاق مىندەت. وكىنىشكە قاراي, كەيدە جۇرت, اسىرەسە جاستار ماڭداي تەرىن توگىپ, جۇمىس ىستەگىسى كەلمەيدى. اۋىردىڭ ۇستىمەن, جەڭىلدىڭ استىمەن جۇرگەندى ءجون كورەدى. ويتكەنى ولار بىزدە ادال ەڭبەك لايىقتى باعالانبايدى دەپ ويلايدى. جاستار باستىقتار مەن اۋقاتتىلارعا جاقىن جۇرەتىن ءتۇرلى الاياقتاردىڭ, جەمقورلاردىڭ شالقىپ ءومىر ءسۇرىپ جاتقانىن كورىپ وتىر. ءتىپتى سولارعا قاراپ بوي تۇزەيتىن بولدى. قوعامدا تابىسقا جەتۋدىڭ توتە جولى وسى دەگەن قاتە تۇسىنىك ورنىعۋدا. وعان قوسا تاعى ءبىر جاعىمسىز ءۇردىس بار. كەيبىرەۋلەر ادال ەڭبەكپەن جەتىستىككە جەتەتىن مۇمكىندىك جوق ەكەنىن كورگەن سوڭ ەش ارەكەتسىز قول قۋسىرىپ وتىرادى. جۇمىس ىستەۋدىڭ ورنىنا جاقىندارىنا دا, مەملەكەتكە دە ماسىل بولۋدا. وزىنە جاردەماقى مەن جەڭىلدىك تالاپ ەتىپ, الاقان جايۋدان ارلانبايدى. ءتىپتى جەرگىلىكتى بيلىككە قوقان-لوقى كورسەتۋدەن دە تايىنبايدى. ۇلتتى جەگىدەي جەيتىن وسى كەسەلدەر ەلىمىزدى كەرى تارتۋدا. مينيستردەن مالشىعا, قارجىگەردەن قارا جۇمىسشىعا دەيىن ارقايسىمىز بۇل تۋرالى تەرەڭ ويلانۋىمىز كەرەك. ءتيىستى قورىتىندى جاساپ, دۇرىس ارەكەت ەتۋىمىز قاجەت. سوندا عانا ءبىز وركەنيەتتى قوعام قۇرا الامىز», دەدى.
راسىندا دا, عۇلاما اقىن بابامىزدىڭ «ەسەكتىڭ ارتىن جۋساڭ دا مال تاپ» دەپ ەڭبەككە ۇندەپ كەتكەن ۇلكەن وسيەتىن ومىرلىك قاعيداتىنا اينالدىرعان اعايىندارىمىز كوپ دەۋ قيىن. اسىرەسە, اۋىلدى جەرلەردە.
وسىدان ءبىراز جىل بۇرىن سولتۇستىك قازاقستان وبلىسىنا قاراستى ءۋاليحانوۆ اۋدانىنىڭ ورتالىعى – كىشكەنەكول اۋىلىندا اۋدان اكىمىنىڭ تۇرعىندار الدىندا ەسەپ بەرۋ كەزدەسۋىنە باردىق. سوندا وسى جيىنعا ارنايى كەلىپ, قاتىسىپ وتىرعان وبلىس اكىمىنە ءبىر ايەل: ء«بىزدىڭ كوشەدە تۇراتىن ادامداردىڭ سيىرلارىن باعاتىن باقتاشى تابىلماي, كۇندە قيىندىق كورىپ ءجۇرمىز. ءسىز وسى ماسەلەنى شەشۋگە كومەكتەسىڭىزشى...» دەپ قيىلا ءوتىنىش ايتتى. ءوڭىردىڭ ءبىرىنشى باسشىسى دەرەۋ كىشكەنەكول اۋىلىنىڭ اكىمىن ورنىنان تۇرعىزىپ: «وسى اۋىلدا قانشا جۇمىسسىز بار؟», دەپ سۇرادى. «200 ادام جۇمىسسىز ءجۇر», دەپ جاۋاپ بەردى ول. «سول 200 ادامنىڭ ىشىنەن ءبىر باقتاشى بولعىسى كەلەتىن كىسى شىقپاسا, وندا سىزدەر مالدى جايىلىمعا شىعارىپ باقپاي-اق قويىڭىزدار, جاپوندار سياقتى قورادا باعىڭىزدار...» دەپ ازىلدەپ, جۇرتتى كۇلكىگە قارىق قىلدى وبلىس باسشىسى. بىراق ارادا ءبىر اپتا وتەر-وتپەستە جەرگىلىكتى تۇرعىندارمەن جۇمىستى دۇرىس ۇيىمداستىرا الماعانى ءۇشىن اۋدان اكىمىن قىزمەتىنەن بوساتتى.
قازىر دە تەرىسكەي وڭىرلەردەگى كوپتەگەن اۋىلدىق ەلدى مەكەندە باقتاشى, شوپان, جىلقىشى تابۋ وڭاي ەمەس. اسىرەسە, جىلقىشىلار تاپشى. انا ءبىر جىلدارى مال ۇرلىعى بەلەڭ الىپ تۇرعان كەزدە قاپيادا باعىپ جۇرگەن جىلقىلارىنان ايىرىلىپ قالعان تالاي جىلقىشى ءتيىستى سوت شەشىمىنە سايكەس مال يەلەرىنە جوعالعان مالدارىنىڭ قۇنىن تولەي الماي, قاتتى قينالعانىن, ءتىپتى قايسىبىرى سول سەبەپتى وزىنە قول جۇمساعانىن بىلەمىز. سونى ەستىپ, جادىنا تۇيگەن جاستار جاعى جىلقىشىلىقتان ات-توندارىن الا قاشاتىن بولعان.
ال اتاكاسىبىمىزدى ارداقتاي الماۋىمىزدىڭ سالدارىنان باسقا دا كەلەڭسىزدىكتەر تۋىنداپ جاتىر. بىلتىر باتىس وڭىرلەردە ۇيىمداسقان ۇرىلار دالادا جايىلىپ جۇرگەن جىلقىلاردى مىلتىقپەن اتىپ ءولتىرىپ, سويىپ, باسىن, ىشەك-قارىنىن, تەرىسىن يت-قۇسقا قالدىرىپ, تەك ەتىن عانا الىپ كەتكەنىن ەستىگەنىمىزدە جاعامىزدى ۇستاعان ەدىك. جۋىردا الەۋمەتتىك جەلىدەن سوعىمدىق جىلقىنى اتا داستۇرىمىزبەن اياقتارىن بايلاپ, جەرگە جىعىپ بارىپ باۋىزداۋدىڭ ورنىنا, قاق ماڭدايىنان مىلتىقپەن اتىپ قۇلاتقان اعايىنداردى كورىپ, ازا بويىمىز قازا بولدى. قاسيەتتى قامبار اتا تۇلىگىن قاستەرلەپ وسكەن قازاعىمىزدىڭ وسىنداي ماسقاراشىلىققا دەيىن جەتكەنى قابىرعامىزدى قايىستىرارلىق جاعداي ەمەس پە؟!
