ساتال-ساتال, ايعىز-ايعىز تەرەزە. ءۇيدىڭ جارىعى سونگەلى قاشان. سوعىس بىتكەن جىلى سوڭعى رەت سىعىرايعان شامنىڭ جارىعى جىلتىلداپ كورىنىپ, قاراڭعىلىق ۇيىعىنا شوما بەرگەن, شوما بەرگەن. ءۇي ۇيىقتاپ كەتكەن.
ءۇي يەسى – جالعىز كەيۋانا, كۇيەۋى مەن بالاسىن سوعىس جالماعان سوڭ, جانارىنان ايىرىلعان. جىلاي-جىلاي. الا تاڭنان قارا كەشكە دەيىن تەرەزەگە تەلمىرىپ وتىرادى ەكەن, جارىقتىق. تەرەزەنىڭ تۇسىنان باستالاتىن سوقپاق اۋىلدان شىعا بەرە اداسىپ كەتكەن.
ءۇيدىڭ ماڭىنا كەلىپ, ۇرەيلى تەرەزەگە كوز سالعان كىسى بىرنەشە كۇن ءۇنسىز قالعان دەسەدى. تەرەزەنىڭ ارعى جاعىنان كەيۋانانىڭ بەينەسىن كورگەن دەسەدى بىلگەندەر. ارادا قانشا جىل وتسە دە. تەرەزە كەيۋانا بەينەسىن ساقتاپ قالعان ەكەن. سوعىستىڭ سوقىر كوزىندەي تەرەزە.
بالا كۇنىمىزدە ۇلكەندەر سىنعان ايناعا قاراما دەۋشى ەدى. سىنعان اينادان بوگدەنى كورەسىڭ دەۋشى ەدى.
سول ۇلكەندەر بار كەزدەگى ءبىر اڭگىمە ويعا ورالىپ وتىر. ءبىز وسكەن اۋىلدا جالعىز ۇلى بار جەسىر ايەل بولعان. مۇنداي مىسال ءار اۋىلدا بولعان دا شىعار. ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىستىڭ جارىقشاقتانعان داۋىسى راديودان ەستىلەردەن ءۇش كۇن بۇرىن جالعىز ۇل ۇيلەنىپ, ۇيگە كەلىن تۇسكەن ەكەن. ءۇش كۇننەن كەيىن ۇل سوعىسقا اتتانعان. العاشقى ايلاردا حات كەلىپ تۇرعانىمەن, كەيىن ۇل حابارسىز كەتەدى. جالعىزدىڭ زارى قويسىن با, ىشىنە شەر تۇسكەن قوس مۇڭلىقتىڭ جايىن ۇلكەندەر يەگى كەمسەڭدەپ وتىرىپ ەسكە الۋشى ەدى.
سوعىس بىتكەن سوڭ, ءبىر جىلدان كەيىن ۇل ورالادى. تۇتقىندا بولعان دەگەن ءسوز بار. ورالعان ۇلدىڭ الدىنان ەسىك, تەرەزەسى ايقىش-ۇيقىش اعاشپەن شەگەلەنگەن ءۇي عانا شىعادى. اناسىنىڭ توپىراعى دەگدىگەن. جولىققان كورشى باسقا ءۇيدىڭ اۋلاسىن سىپىرىپ جۇرگەن كەلىنگە قاراي قول شوشايتادى.
شارباققا سۇيەنگەن جاس جىگىت «جامال!» دەدى دەيدى. جامال! سۋىق داۋىسقا جالت قارعان جامال سوستيىپ تۇرىپ قالعان دەسەدى.
جامال, دەيدى جاس جىگىت جۇمساق ۇنمەن. «راحمەت, جامال!».
جاس جىگىتتى سول ساتتەن كەيىن ەشكىم كورمەگەن, اۋىلعا دا ورالماعان, حابارىن دا بىلەتىن جان جوق.
