ونەرىم – مەنىڭ كۇرەسىم

ءومىر قيىندىقسىز بولماي­­تىن­دىعى بەلگىلى. بىراق كەيدە ءبىراز قيىنشىلىقتاردى ءوزىمىز جاساپ, ءوزىمىز زاردابىنا ۇشىرايتىن جايلار دا از ەمەس. مۇنى جەكە باسىم تاعدىرى كۋا ەكەندىكتەن ايتىپ وتىرمىن. اتوم بومبالارىن سىناۋ, يادرولىق قارۋ ۇستەمدىگىنە جانتالاستى ۇمتىلىس كەزىندە ادامزات زارەسىن ۇشىرعان سەمەي پوليگونى تۇبىندە دۇنيەگە كەلگەن مەن سياقتى بۇل  كيەلى توپىراقتى مەكەندەۋشى مىڭداعان اۋىلداستارىم وسىلايشا قولدان ۇيىمداستىرىلعان كەساپاتتى كوزبەن كورىپ, باستان كەشتى. بۇگىندە, 45 جاستان اسقان شاعىمدا دا, ياعني سول ءبىر ەل ءىشىن كۇڭىرەتكەن كۇندىز-تۇنگى الاپات جارىلىستاردى وسىنشا جىل وتكەنمەن ۇمىتا الار ەمەسپىن. سونى بىرگە كورگەن ەگىندىبۇلاقتىق جەرلەستەرىمنىڭ قايعى جاراسى ءالى دە جازىلا قويعان جوق. ۇرپاقتان-ۇر­­­پاققا جەتەر قاسىرەت پە دەپ ويلايمىن. كورگەن جان شوشىرلىق مۇگەدەك بولىپ تۋسام دا, ايتەۋىر اقىل-ەسىم ءتۇزۋ بولعاندىقتان, اكە-شەشەمنىڭ, تۋعان-تۋىسقاندارىمنىڭ كۇن سايىن الدىمەن دەگەلەڭ مەن ەدىرەي تاۋلارى جاعىنا ۇرەيلەنە قارايلاپ كۇرسىنۋلەرى ەستەن كەتپەيدى. كۇنى بۇگىنگە دەيىن اسپانعا شانشىلعان قىپ-قىزىل وت تۇسىمە كىرىپ, شوشىپ ويانامىن. شىندىعىن ايتقاندا, ەگەر تاجال قارۋمەن الەمدى سەسكەندىرگەن كەڭەستىك جۇيە السىرەپ, تاۋەلسىزدىك تۋىن تىگۋگە ۇمتىلعان ەلىمىز ەڭ ءبىرىن­شى كەزەكتە يادرولىق قاتەرگە قار­سى كۇرەستى باستاماعاندا, قاۋپى قا­شانعا دەيىن سەيىلمەۋىن كىم ءبىلسىن. وسى ماقساتتا قۇرىلعان «نەۆادا-سەمەي» قوزعالىسىنىڭ كۇرەسى, رەس­پۋبليكامىز باسشىسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ توزاق وشاعىن جابۋعا شەشىم قابىلداۋى حالقىمىز اراسىندا قولداۋ مەن ريزالىق تۋدىرىپ, جاڭا تاريحىمىز بەتىندەگى زور­ وقيعا بولىپ قالۋىن ماقتان ەتە الامىز. الايدا, بارشا ادامزاتتى الاڭداتقان قاتەر بەتى تولىق قايتا قويماعاندىعى, اتوم بومباسىن كۇش پەن قۋاتتىڭ سويىلى سانايتىن, سونى ايبات تۇتۋعا تىرىسۋشىلار ايىلى جيىلماسا بولجاپ بولماس جاعدايلارعا اكەلىپ سوقتىرۋ مۇمكىندىگى شىندىق. سوندىقتان قازاقستاننىڭ يادرولىق قارسى كۇرەستە ۇستانىمى بەرىكتىگى, ەلباسىنىڭ ونى تاراتپاۋ بويىنشا بەلسەندى ساياساتى ءبارىمىزدىڭ وي-ماقساتىمىزدى بىلدىرەتىن كۇرەس دەپ سانايمىز. مەن وسىناۋ كەساپات كۋاگەرى رە­تىندە شەتەلدەردە ءجيى بولىپ تۇرا­مىن. باسىما تۇسكەن تاعدى­­­رىم­دى ايتامىن. ونىڭ قيىندى­عىنا قاراماستان, ءوز الىمشە ورتاق كۇرەسكە ۇلەس قوسۋعا دەگەن ۇمتىلى­سىمدى ورتاعا سالامىن, اركىم­نىڭ دە سول ور­تادان تابىلۋىنا شاقىرا­مىن. قول­دارىم قوزعاۋعا كەلمەي­تىن­دىكتەن, اياقتارىمنىڭ باشايلارىنا قا­رىنداش قىستىرىپ سۋرەت سالۋدى ۇيرەنگەن ەدىم. سونىڭ ارقاسىندا ونەرىمدى تانىتا الىپ ءجۇرمىن, نورۆەگيانىڭ استاناسى وسلودا وتكەن «مەنىڭ سىزدەردى قۇشاقتايتىن جۇرەگىم عانا بار» اتتى سۋرەت كورمەمدى تاماشالاۋشىلار ادامنىڭ قانداي جاعدايدا دا مۇمكىندىگى شەكتەۋلى ەمەستىگىنە ءسۇيسىنىس ءبىلدىردى. جاپونيادا دا ءوزىم كۋا جايلار تۋرالى شىعارمالارىم جىلى قابىلداندى. «كوپ بىرىكسە – ۇلكەن كۇش» دە­گەن ەمەس پە. ەلباسىمىزدىڭ قا­تى­سۋىمەن گااگادا ءوتىپ جاتقان يادرولىق قارۋعا قارسى حالىق­ارا­لىق جيىننىڭ بارشامىزدى تولعاندىرعان ماسەلەگە تاعى ءبىر ىقپالىن تيگىزۋىن تىلەيمىز. كارىپبەك كۇيىكوۆ, «اتوم» حالىقارالىق قوزعالىسىنىڭ قۇرمەتتى ەلشىسى. قاراعاندى.