قارسى الادى ناۋرىزىن ءبىزدىڭ اۋىل...
سىرتىلداتىپ سابىرداي ساعاتىڭدى,
تاۋىستى ما, مىنا قىس تاعاتىڭدى؟
...قارسى الادى ساعىنىپ ءبىزدىڭ اۋىل,
قاسيەتتى ءاز ناۋرىز, جاڭا كۇندى.
ەكى مەزگىل ەرىكتەن تىس ءب ۇلىنىپ,
قىس پەن كوكتەم باستادى كۇشتى ب ۇلىك.
قارۋلانعان شۋاقپەن كەربەز-كوكتەم,
قىر باسىنا تاستادى قىستى قۋىپ.
قارسى العان سوڭ ناۋرىزدىڭ اقشا تاڭىن,
اكەم ەرتەڭ كۇيتتەمەك باقشا قامىن.
...كوكتەمگى بۇلت سەكىلدى قىزىر بابا,
ساۋمالايدى جىبەكتەي اق ساقالىن.
...جىبەرمەسىن جاراتقان جاي-كەسەلىن,
كوڭىلىمنىڭ ەسكەگىن قايتا ەسەمىن.
...بالا جىگىت ۇسىندى ارۋىنا,
جيناپ اكەپ كوكتەمنىڭ بايشەشەگىن.
گ ۇلىن اشىپ, كوكتەمدى باۋ ماقتادى,
الاس, الاس, جاماندىق!..
اۋلاق ءبارى!
قاتال قىستىڭ بوسانىپ قۇرساۋىنان,
سىلدىرايدى اق بۇلاق تاۋ جاقتاعى.
الىس قاشىپ بويداعى پەندەشىلىك,
ءمولدىر اسپان قارايدى جەرگە ك ۇلىپ.
جەر دۇنيە جاتقانداي باياۋ عانا,
اۋەنىمەن قۇستاردىڭ تەربەتىلىپ.
ۇنادى ما كوكتەمنەن العان اقپار؟
كورىنىستى عاجايىپ قارمالاپ قال!
باسىن ءيىپ ارۋ-كۇن كەلبەتىنە,
ءبۇر جارادى كوكتەمدە تال-داراقتار.
«كەلەر كۇننىڭ شىراعىن جاقتىڭ شىرىن,
كورگەنىمە شۇكىر, – دەپ – باقتىڭ كۇنىن».
وشاعىنا ورناتىپ قۇت-قازانىن,
اجەم تاڭنان قاعادى قاپتىڭ ءتۇبىن.
شاشاسىنا سالتىمنىڭ شاڭ جۇقپادى,
ۇلىس كۇنى جىر مەنەن ءان قۇت-تاعى.
اتام دا ءجۇر ءىلىپ اپ يىعىنا,
جاسىل الا شاپانىن ساندىقتاعى.
شۇعىلا-نۇر جانىڭا جيىلىپ بەك,
باقىت تۇرسىن باسىڭا بۇيىرىپ تەك!
...ناۋرىز كوجە – باس دامگە وسى كۇنگى,
اق قۇيۋدا اق جەڭگەم ءيىلىپ كەپ.
جاراتقانىم جانى ءيىپ مول-اق بەرەر,
قازاعىمدا قاشاننان قوماقتى ونەر.
...اق داريا پەيىلدى اۋىلىما,
قوناققا كەل, ناۋرىزدا قوناققا كەل!..
الما تۇسىپبەكوۆا,
قر جوعارعى سوتىنىڭ باس كونسۋلتانتى.
