تاۋەلسىزدىك مونۋمەنتى

ايى تۋىپ, جۇلدىز,
كۇنى جانعان ەل,
اتا-بابام ماڭگى اڭساعان ارمان ەل.
ماڭگى ءتىرى, ماڭگى ازاتسىڭ, قازاعىم,
مۇنداي ۇلى مونۋمەنتتى سالعان ەل.

ۇلى ونەر الدىنا كەپ باس ۇردىق,
وسىندايدان كورىنەدى اسىلدىق.
الاتاۋدىڭ موينىنا اكەپ ىلگەندەي
ازاتتىقتىڭ بويتۇمارىن عاسىرلىق!

كۇنىم كەلدى اقىنىڭ بوپ تولعايتىن,
سەزىم كەشتىم ومىرباقي بولمايتىن.
قورامساققا قولدى سالساڭ – ءۇش جەبە
قازاعىمنىڭ تۇتاستىعىن قورعايتىن.

جان-جاعىنان جاقسىلارى قالىسپاي,
حان بولعان سوڭ ازاماتىم ارىستاي.
التىن ادام — اتا-بابام كوزى بۇل,
كاناتتانىپ جاۋعا شاپقان بارىستاي.

كەلەر كۇنگە سامعاۋىما — جىر قانات,
ەسكەرتكىشتى كورسەڭ كوزىڭ نۇرلاناد.
مەن سياقتى الاتاۋىم تولعانىپ,
ەسكەرتكىشكە تەبىرەنىپ تۇر قاراپ!

تاۋىم, دالا, تەڭىزىم دە تولعاتىپ,
ءبىر ونەرىن بولاشاققا جولداتىپ,
قازاق ءوزى باق-بىرلىگىن پاش ەتتى,
مۇنداي ۇلى ەسكەرتكىشتى ورناتىپ.

تاۋەلسىزدىك جول باستالدى, تاۋەكەل,
قۇلدىق دەگەن ادامزاتتىڭ جاۋى ەكەن.
تاۋەلسىزدىك ەسكەرتكىشى الدىندا,
جاڭا تۋعان نەمەرەمدى ءتاۋ ەتەم!

قاقتىم قازىق قوسىل بالكىم, قوسىلما,
قىزعاناتىن دۇشپانىڭ دا, دوسىڭ دا,
عاسىرلاردىڭ كوزى كەلىپ ءتۇيىستى,
ەسكەرتكىشتىڭ قۇدىرەتى وسىندا!

باۋىرلارشا قۇشاقتاسىپ ءسۇيىسىپ,
كەلدىك بىرگە قانىمىزدى قۇيىسىپ.
كەلەر ۇرپاق قارار بالكىم ءدال بىزدەي,
ەسكەرتكىشتە جانارىمىز ءتۇيىسىپ.

جەتتى كۇنىم, جەتتى قانات تالدىرىپ,
عاسىرلارعا داۋسىم جەتەر جاڭعىرىپ.
تاۋەلسىزدىك ەسكەرتكىشكە انت ەتەم,
مەن – قازاقپىن! مەن ازاتپىن ماڭگىلىك!

كۋانعاننان كۇلەرمىز دە, جىلارمىز,
ءتىپ-تىك ۇشىپ جەتە المايتىن شىعار قۇس.
و, ءتاڭىرىم, ءبىر وزىڭە باس يەم,
قازاق بولىپ تۋعانىما مىڭ العىس!

كەلەشەككە قۇس بوپ قانات قاقتى ادام,
ۇلى ونەردىڭ ماڭگى وتىن جاقتى ادام!
تاۋەلسىزدىك مونۋمەنتى الدىندا,
قازاق بولىپ تۋعانىما ماقتانام!

ءشومىشباي ساريەۆ

1996 جىل