قوعام • 14 قىركۇيەك, 2020

جاقسى ايەل – ومىردەگى ىرىسىڭ

4920 رەت
كورسەتىلدى
11 مين
وقۋ ءۇشىن

قازىر قوسىلعان جاستار اراسىندا كوپ ۇزاماي-اق: ء«بىر-ءبىرىمىزدى كەزىندە تەرەڭ ۇقپاپپىز, ءبىلىپ-تۇسىنبەپپىز» جانە دە باسقا س­ە­بەپ­تەردى العا تارتىپ, ۇشى­­­راس­­­قان قيىندىقتاردى جەلەۋ ەتىپ اجىراسۋ ءۇردىسى كەڭ قانات جايىپ كەلەدى. ءتىپتى, وعان ولا­ر ەش قي­نالمايتىن, سوكەت كورمەيتىن, ار­ل­ان­بايتىن, نا­­مىس­­­تان­بايتىن دا­رە­جەگە جەتكەن سياقتى. سون­دىقتان بولار قوعا­­مى­مىز­دا بالاسى بار جالعىز باس­تى ايەلدەر, ايەلسىز جۇرگەن جاس­تار جىلدان-جىل­عا كوبەيىپ بارا­دى. ول قازىرگى دەموگرافيا­نى قاتەرلى كورسەتكىشتەرگە جەتكىزىپ وتىر.

جاقسى ايەل – ومىردەگى ىرىسىڭ

«ادام ءوزىن باقىتتى سەزىنۋ ءۇشىن ءۇش نارسە بولۋ كەرەك: ءبىرىنشى – جانىڭا ۇناي­تىن, قۋانىش اكەلەتىن, سۇيىكتى, كۇن­دەلىكتى ەڭبەگىڭ; ەكىنشى – سەنى ءاردايىم تۇسىنە بىلەتىن, سىيلايتىن, قۇرمەتتەيتىن ومىرلىك جارىڭ; ءۇشىنشى – قۋانىش پەن قيىندىعىڭدى بولىسە بىلەتىن, سىرىڭدى ۇعاتىن سەنىمدى دوستارىڭ», – دەگەن قازاقتا سالماقتى ءارى قۇنارلى ءتامسىل بار. ارينە, جار تاڭداۋدا, ومىرلىك سەرىك تاڭداۋدا قاتەلىك جىبەرۋ كەيدە بار­لىق تاعدىرىڭدى تەرىس اينالدىرىپ, بەرەكە­سىزدىككە, باقىتسىزدىققا ۇرىن­دىرادى, ءتىپتى تراگەدياعا اينالدىرادى.

«ايەلى مەن ەر ادامنىڭ جالپى ىشكى ۇيلەسىمى – ناعىز تارازى, ال تارازى باسى ءبىرى ەكىنشىسىنەن اسىپ كەتپەي, تەڭ ءتۇسىپ جاتۋعا ءتيىس», – دەيتىن دانالىق پىكىر بار ەل اراسىندا. ونىسى دا دۇرىس شىعار. ءومىر تارازىسىن تەڭ ۇستاعان ەرلى-زايىپ­تىلار عانا باقىتتى, تاتۋ-ءتاتتى وت­باسى بولا الادى. ەگەر ولاي بولماسا قاسىرەت بۇلتى قويۋلانىپ, ۇرىس-كەرىس, ايتىس-تارتىس كوبەيەدى, ىدىس-اياق ءجيى شىلدىراپ, ۇيدەن باق-بەرەكە, تاتۋلىق كەتەدى.

ءومىر بولعاسىن ونىڭ ادام كۇتپەگەن بۇرىلىستارى, كۇردەلى, جاعىمسىز وقيعالارى, كەدەرگىلەر مەن قاتەلىكتەر كەزدەسە بەرەدى. ۇيلەنىپ الىپ, باسىنا قاسىرەت تاۋىپ, بۇكىل ءومىرىن توزاققا اينالدىراتىن جاندار دا از ەمەس. الىسقا بارماي-اق, مىسال ءۇشىن مىنا ءبىر تاريحي وقيعانى ەسكە الايىق.

الەمگە اتى تانىمال كورنەكتى ورىس جازۋشىسى «سوعىس جانە بەيبىتشىلىك», «اننا كارەنينا» جانە دە باسقا كەرەمەت روماندار, حيكايالار جازعان گراف لەۆ تولستويدىڭ وتباسىلىق ءومى­رى ترا­گەدياعا تولى ەدى دەپ جازادى ادە­بي زەرتتەۋشىلەر. كۇيەۋى ەلگە تا­نىل­­عان سايىن ايەلى سوفيا اند­رەەۆ­نا مەنمەندىككە, وزىمشىلدىككە, كوكى­رەكتىككە بوي ۇرىپ, مىنەزى ادام توز­گىسىز بولا باستايدى. ءسان-سالتاناتقا بار­عاندى, قولپاشتاۋدى جانى سۇيەتىن ول اياق استىنان, سەبەپسىزدەن-سەبەپسىز ايقاي-شۋ, ۇرىس-كەرىس شىعاراتىن شايپاۋ مىنەزىن, قازىمىرلىعىن ۋاقىت وتە كەلە ۇدەتە تۇسەدى. ونىڭ ەسى-دەرتى بايلىق پەن اقشا بولدى, بولعاننىڭ ۇستىنە بولا بەرسە دەپ دۇنيەگە اشكوزدىكپەن قارادى. ونىڭ بۇل مىنەزى نازىك جاندى قالامگەردىڭ جۇرەگىنە سالماق سالىپ, جانىن جارالادى, ءتۇڭىلدىردى. ايە­لى­­نىڭ دۇنيەقوڭىزدىعىنان, تو­يىم­­سىز­دىعىنان, اشكوزدىگىنەن, تاكاپ­پار­لىعىنان مەزى بولعان جازۋشى كەيدە باسپالاردان شىعاتىن كىتاپتارى ءۇشىن قالاماقى بەرمەۋدى وتى­نەتىن. كەلە-كەلە ايەلىنىڭ وسپادار­ قىلىقتارىنان, جاعىمسىز ءىس-ارەكەت­تەرىنەن, شايپاۋ مىنەزىنەن قۇتىلۋ ءۇشىن ۇلى جازۋشى 82 جاسقا كەلگەندە, قارلى, ايازدى ءتۇنى 46 جىل وتاسقان ايەلى­نەن قۇتىلماق بولىپ, ۇيىنەن قا­شىپ شىعادى (بازبىرەۋلەر ونىڭ بۇل قى­لى­عىن جاسى كەلىپ الجىعانىنان, قارت­تىق سكلەروزدان, ياعني ەسىنەن ايرىلۋ­دان دەپ قاتە تۇسىندىرەدى). اق قار, كوك مۇزدى ايسىز ءتۇننىڭ قۇشاعىنا ءسىڭىپ, جان ساۋعالاپ ورمانعا ەنىپ كەتە بارادى. سودان, ىزدەۋشىلەر ونى ون ءبىر تاۋلىكتەن سوڭ عانا شاعىن تەمىر جول بەكەتىنىڭ ماڭىنان ابدەن اياز سورىپ, ۇسىك شالىپ, بويىنان ءال كەتىپ, اۋىر حالدە جاتقان جەرىنەن تاۋىپ الادى. السىزدىكتەن كىرپىكتەرى ارەڭ قيمىلداپ, ءتىل قاتۋعا مۇرشاسى جوق جازۋشى, قينالىپ, تالىقسىپ جاتسا دا ءبىر ساتتە بار كۇشىن جيىپ, ازەر دەگەندە: «ايەلىمدى جانىما جاقىنداتپاڭدارشى...», – دەيدى. ايتۋ­شىلاردىڭ سوزىنە سەنسەك, بۇل ۇلى جازۋشىنىڭ ومىردەن ءوتىپ بارا جات­قانداعى ەڭ سوڭعى ءسوزى, ءوتىنىشى بولىپتى. ءيا, سەنەسىز بە, الەم مويىنداعان ۇلى جازۋ­شىنىڭ ءومىرى وسىنداي قايعىلى وقي­عامەن اياقتالىپتى.

قازاق جىگىتى ايەلىن قۇرمەتپەن «جان جول­­داسىم» دەيدى. ايەلدىڭ ءرولى وتباسىن ساق­­تاۋدا, بالا تاربيەلەۋدە وتە زور. سون­­­دىق­تان بولار قانداي قوعام بولسىن, انا­­لار­­دى ءاردايىم قۇرمەتتەپ, ايالايدى, سىي­­لاي­دى. ويتكەنى ولار سوعان ابدەن لا­يىق! ەر جىگىت­تەردىڭ ءوزى شىداس بەرمەس كەي­­بىر ارە­­كەت­تەرگە نازىك ايەل بارا الا­دى. ونىڭ بويىنان تاۋدى قوپارارداي ەرەن كۇش تابىلادى. وعان مىسالدار دا جەتكىلىكتى.

جازۋشى, تۇركولوگ-عالىم, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى نەمات كە­لىم­بەتوۆتىڭ اۋىر تاعدىرى, عىلىمي جانە شى­عار­ماشىلىق ەڭبەكتەرى كوكى­رەگى وياۋ زەر­دەلى ازاماتتارعا جاقسى تانىس. 35 جاسىندا سال اۋرۋىنا شال­دى­عىپ, تو­سەككە تاڭىلعانىنا دەس بەرمەي, تاع­دىر تاۋقىمەتىمەن تايتالاسىپ, قايرات تا­نى­تىپ, سەنىم-جىگەرىن قامشىلاپ, قولىنان قالامىن تۇسىرمەي كوپتەگەن شوق­تىعى بيىك ەڭبەكتەر جازدى. دەرت جا­نىن قانشا قيناسا دا, ءۇمىت وتىن لاۋلا­تىپ, ەرىنبەي, تالماي, بەرىلە ەڭبەك ەتتى. ءسويتىپ, الەم كلاسسيكتەرىنىڭ 10 رومانىن, 25 كينوفيلمىن اۋدارىپ, « ۇلىما حات», «قاريالار», «كۇنشىلدىك» جانە ء«ۇمىت ۇزگىم كەلمەيدى» اتتى ءتورت كىتاپ جازىپ قال­دىر­دى. اسىرەسە ونىڭ ء«ۇمىت ۇزگىم كەل­مەيدى» مونولوگ-حيكاياتى – جازۋ­شى­نىڭ قالامگەرلىك قۋاتىن, وي ءورىسىن, كۇر­ەس­­كەرلىك كۇشىن كورسەتەتىن ەرەكشە تۋىن­دى. وسى شىعارماسى ارقىلى فرانتس كاف­كا قوعامىنىڭ ماراپاتىن يەلەندى. ال سان­داعان عىلىمي ەڭبەكتەرى ءوز الدى­نا ءبىر توبە. وي تارازىسىنا سالساق, بۇل ە­ر­­لىك­كە, باتىرلىققا تەڭ ۇلكەن ءىس ەمەس پە؟

اۋىر ناۋقاس, مۇگەدەك جاننىڭ اۋىرت­پالىعىن ءبىر كىسىدەي كوتەرىپ, قالا كىتاپ­حانالارىنان توم-توم كىتاپ ارقا­لاپ, ءۇيى مەن كىتاپحانالار اراسىن جول قىلعان, توسەككە تاڭىلعان جارىنىڭ اۋىزشا ايتىپ اۋدارعان كىتاپتارىن قايتا-قايتا قولمەن جازىپ (ول كەزدە كومپيۋتەر جوق بولاتىن), قايتا-قاي­تا باستىرىپ, باسپاعا اپارىپ بەرىپ جۇ­رە­تىن, ەرىنە سۇيەۋ, تىرەۋ بولا بىلگەن جۇ­بايى قۋانىش اپايدىڭ ەڭبەگىن قالاي باعا­لا­مايسىڭ! قوس قاناتى – ۇلدارى مۇحيت پەن قايراتتى ەل قاتارىنان قالدىرماي تاربيەلەپ, تەرەڭ, ساپالى ءبىلىم بەرۋ دە قۋانىش اپايعا جەڭىل ءىس بولدى دەيسىز بە؟ شىركىن, سول ءبىر جۇرەگى سىيعا, نۇرعا, سەزىمگە تولى, قايىرىمى مول, سابىرلى مىنەزدى, دارحان پەيىلدى نازىك جاندى قالاي قاستەرلەسەك تە جاراسپاي ما؟

قۇس ۇشسا قاناتى تالاتىن, شاپسا تۇل­پاردىڭ تۇياعى توزاتىن كەڭ-بايتاق قازاق­تىڭ كيەلى كەڭ دالاسىنىڭ ۇلى پەر­زەنت­تەرىنىڭ ءبىرى – ورتا عاسىردا ءومىر سۇر­گەن ءىرى ويشىل, قوبىزشى – قور­قىت اتا. ونىڭ سوڭىندا قالعان ادەبي جانە مۋزىكالىق باي مۇرا ۇلاعاتتى ۇر­پاق­تارعا جەتىپ وتىر. حالىق اراسىن­دا قورقىت بابا تۋرالى, ونىڭ سوڭىندا قال­عان ونەرى, ءومىر سۇرگەن كەزەڭى تۋرالى كوزقاراستار, پىكىرتالاستار مول. ال ايەلدەر تۋرالى جازىلعان شى­عار­ما­لاردىڭ باستاۋى باعزى زامان ەسكەرت­كىشى بولىپ تابىلاتىن «قورقىت اتا» كىتابىنان شىعادى. وندا ءتورت ءتۇرلى ايەل جايلى مىناداي مىسال كەلتىرىلگەن ەكەن: «سۇلۋ ايەلگە ۇيلەنسەڭ – ونىڭ كۇزەتشىسىنە اينالاسىڭ, اتاقتى ايەلگە ۇيلەنسەڭ – ونىڭ اتاعىنا تەلىنەسىڭ, باي ايەلگە ۇيلەنسەڭ – ونىڭ كوپ مۇلكىنىڭ بىرىنە اينالاسىڭ, ال اقىلدى, يماندى ايەلگە ۇيلەنسەڭ – ونىڭ سەنىمدى سەرىگى بولاسىڭ», دەپتى. بۇل – وي سالاتىن اسەرلى, ماڭىزى تەرەڭ اڭگىمە.

...بىرەر جىل بۇرىن وبلىستىق اۋرۋ­حانا­نىڭ حيرۋرگيا بولىمىندە دەرتى اب­دەن دەندەگەن قارت انا جاتتى. ونىڭ ءومى­­رىن ساقتاپ قالۋ ءۇشىن بىرنەشە كۇر­دەلى حي­رۋر­گيالىق وپەراتسيا جاسالدى. ءار كۇننىڭ اتار تاڭىن اللانىڭ سىيى رەتىندە قا­بىل­­دايتىن كەيۋانانىڭ كورەر كۇنى ءالى الدا ەكەن, قۇداي جارىل­قاپ, اۋرۋدان كوپ قينالسا دا اۋرۋحانادان ساۋىعىپ شىق­تى. اۋرۋحانادان كەتەر الدىندا سول اق­جاۋ­لىقتى انانىڭ اعىنان جارىلا ايت­قان مىنا ءبىر سوزدەرى ءالى ەسىمنەن كەتپەيدى:

– تاڭىرگە ەش وكپەم جوق. ءومىردىڭ ىس­تىق-سۋىعىن, قۋانىشى مەن قيىن­دىعىن از كورگەنىم جوق. بالا-شاعام ءوسىپ, اياقتارىنا تۇرىپ, بۇل كۇندەرى ءار سالادا قىزمەت ىستەپ ءجۇر. بارلىعى بالالى-شاعالى, پەشەنەلەرىنە جازعان باقىتى مەن باعىنان ءوز ۇلەستەرىن الىپ ءجۇر. شالىم ەكەۋمىز 70-ءتىڭ تورىنە شىقتىق, وتاۋلاسقانىمىزعا 50 جىلدان اسىپ بارادى... وعان تاۋبە ەتەمىز. ولىمنەن قورىقپايمىن. ونىڭ ەرتە مە, كەش پە ايتەۋىر قۇرىق سالاتىنىن بىلەمىز. بىراق پەندە بولعاسىن ارمان-ءۇمىت تاۋسىلمايدى ەكەن. مەنى, انەۋكۇنى اۋرۋدان قينالىپ جاتقاندا تولعاندىرعان باستى وي مىناۋ بولدى: «ەگەر مەن ءولىپ كەتسەم, اناۋ جامان شالىمنىڭ جاعدايى نە بولا­دى؟ «ماعان ءشايدى ەندى كىم بەرەدى, مۇ­ڭىم­دى كىم بولىسەدى» دەپ كوزدەرى جاۋ­دىرەپ, ءمۇساپىر بولىپ قالادى-اۋ بايعۇس» دەپ كۇيزەلدىم. كورەر جارىعىم بار ەكەن, سەندەردىڭ شيپالى قولدارىڭ مەن اياۋلى الاقاندارىڭنىڭ ارقاسىندا وتبا­سىما ورالىپ بارامىن. جاساعان ەڭبە­كتەرىڭنىڭ راحاتىن كورىپ, ءاردايىم ابى­­روي­لى بولىڭىزدار, قالقام! وركەن­دەرىڭ ءوسسىن, قۇداي سەندەرگە كۇش-قۋات, سىي-ابىروي, ۇزاق عۇمىر بەرسىن. ەلدىڭ اق باتا­سىنا كەنەلە بەرى­ڭىزدەر, قاراقتارىم! سەن­دەرگە دەگەن ريزا­شىلىعىم شەكسىز. كوپ-كوپ راحمەت! – دەپ ەتى قاشقان سالالى ساۋ­ساق­تارىمەن بەتىن سيپاپ, كوزدەرى جاۋدىرەپ, شىن پەيىلمەن باتا بەرگەن بولاتىن.

راسىندا, بۇل جارىق دۇنيەدە ءتىرى پەن­دەنىڭ ارمانى تاۋسىلعان با, ءسىرا؟ ادام­نىڭ ومىرگە دەگەن قۇشتارلىعىن نەمەن, قالاي ولشەۋگە بولادى؟ ءومىردىڭ ءتاتتى ەكەنىن كىم بىلمەيدى؟ ءومىر ولشەمى نەمەن باعالانادى؟ تىرشىلىك دەگەن داريا­دان كىم قالاي «مالتىپ» وتەدى؟ اتقارىپ جۇرگەن تىرلىگىمىز كىممەن, نەمەن تارازىلانادى؟ ءيا, سانالى ادامعا ساراپتار سانسىز سۇراق جەتىپ ارتىلادى. ول تىم كوپ-اۋ, ك-ءو-ءو-پ...

جاستار وزىنە ومىرلىك سەرىك تابۋ ماسە­ل­ەسىنە ءاتۇستى, ءجۇردىم-باردىم, جاۋاپسىز قاراپ, ويلانباي وتاۋ تىگە سالۋ قاتەلىككە ۇرىندىراتىنىن, تاع­دىرىن كەيدە, ءتىپتى تالكەك ەتەتىنىن ۇمىت­پا­عانى ابزال. «وي­لان­باعان – وت باسادى». ويلانعان ءجون...

 

ساعىندىق وردابەكوۆ,

دارىگەر-حيرۋرگ, مەديتسينا پروفەسسورى, جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى

 

تاراز

 

سوڭعى جاڭالىقتار