رۋحانيات • 06 مامىر, 2020

ابىلاي حانعا ارعىماعىن مىنگىزگەن

1241 رەت
كورسەتىلدى
11 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاق تەكتى بولماسا, جۇگىر­گەن اڭنىڭ تۇياعى, ۇش­قان قۇستىڭ قاناتى تالاتىن وسىن­شالىق ۇلان-عايىر دا­لاعا يە بولىپ قالۋى نەعاي­بىل ەدى. تۇس-تۇس­تان انتا­لا­عان جاۋدان تۋعان جەرىن قى­لىشتىڭ جۇزىمەن قىز­عىش­تاي قورعاعان ەرجۇرەك اتا-بابالارىمىز كەيىنگى ۇرپا­عىنا وسىنداي باعا جەتپەس قۇندى بايلىقتى اما­نات ەتتى. ۇلى دالانىڭ ءار تاسىنان قازىر تۇلپارلاردىڭ تۇياق ءىزىن بايقاعانداي بولامىز...

ابىلاي حانعا ارعىماعىن مىنگىزگەن

جوڭعار شاپقىنشىلىعىندا قول باستاعان باتىرلاردىڭ ءبىرى – قا­زاقتىڭ ارعىن ىشىندەگى قارا­كەسەك رۋىنىڭ كارسون اتاسىنان شىققان بەكنازار ۇلى تاڭى­باي باتىر شامامەن 1670 جىلدارى سارىارقانىڭ بەت­پاق­دالامەن جاپسارلاس ورتاۋ, جەل­تاۋ, قىزىلتاۋ دەپ اتالاتىن تاۋ­لارىنىڭ اراسىندا دۇنيەگە كەلىپ, 1755 جىلى سول توڭىرەكتە قار­تايعان شاعىندا, 85 جاسىندا دۇنيەدەن وزادى.

بەكنازار ۇلى تاڭىباي باتىر (1670-1755 ج.ج.) – اقتابان شۇ­بىرىندى, القاكول سۇلاما زاما­نىندا 1700-1740 جىلدارى قاپتاعان جوڭعارعا قارسى بولات تاۋىنىڭ ماڭىندا دۋانا وزە­نى­نىڭ بويىندا, ءا دەگەندە ءۇش جۇز­دەن اسا قول, كەيىن كەلە 5 مىڭ­­نان 10 مىڭعا دەيىن جاساق قۇر­عان ۇل­تى­مىزدىڭ جاۋجۇرەك, جان­كەش­تى باتىرى. حVII عاسىردىڭ 80-90 ج.ج. جوڭعار اسكەرى جەتىسۋ مەن وڭتۇستىك قازاقستانعا باسىپ كىردى, قازاقتىڭ 9 قالاسىن, ونىڭ ىشىندە سايرام, مانكەنت, قا­راسمان كەنتتەرى مەن ءبىراز ۇل­ىس­تارىن قيراتتى. ال 1680 جىلى جوڭعارلار تاۋكە حان­نىڭ اق ورداسى تۇركىستان قالا­سى­نا شاپقىنشىلىق جاسادى. جوڭ­عار شاپقىنشىلىعىنا توتەپ بەرۋ ءۇشىن 1710 جىلى تاۋكە حان قاراقۇمدا جالپى قازاق تاي­پا­لا­رى­نىڭ قۇرىلتايىن وتكىزەدى. قازاق باتىرلارى باس قوسىپ بىرىڭ­عاي سوعىس ستراتەگياسىن بە­كى­تەدى. سول كەزدە ارقادان سەگىز مىڭ قول جيناعان تاڭىباي تاۋكە حان­نىڭ سوعىس كەڭەسشىسى بولادى. بۇل ءوڭىر تاڭىبايعا جاقسى تانىس ەدى. سەبەبى تۇركىستان ايماعىنان باستاپ, سوناۋ ۇلىتاۋ, تورعاي تاۋ­لارى مەن ارعى جاقتاعى ومبى, توم جەرلەرىنە دەيىن بابالارى مال جايلاپ, تىرشىلىك جاساپ, مەكەن ەتكەن. قان مايداندا تالاي سىننان سۇرىنبەي وتكەن تاڭىباي باتىر تاۋكە حاننىڭ كوزىنە ءتۇسىپ, ونىڭ تۋ ۇستايتىن باس باتىرىنا دا اينالادى. ەلى ءۇشىن شايقاستان شارشاماعان ابىلمامبەت حان تاڭىباي باتىرعا ۇلكەن ءۇمىت ارت­قان, ال ابىلاي حاننىڭ كە­زىن­دە مىنداعان جاساققا قول­باس­شى بولىپ, ونىڭ ۇستىنە الدىڭ­عى شەپتەگى شولعىنشى-بار­لاۋ­شى جاساعىنا باسشىلىق ەتكەن. ءومىر بويى جەلدىڭ وتىن­دە, جاۋدىڭ بەتىندە ءجۇرۋ تاڭى­باي باتىردىڭ پەشەنەسىنە جا­زىل­عان سىباعاسىنداي ەدى. قاسيەت­تى تۇركىستانداعى قوجا احمەت ياساۋي مازارىنان ورىن الىپ, ولگەندە دە تەك جاتپاي, قازاق جەرىنىڭ ءبىر شەتىن كۇزەتىپ جاتۋى دا تەگىننەن-تەگىن ەمەس. ابى­لايدىڭ جاۋ شەبىنە اتتان­دىرعان تاڭىباي باتىر باستا­عان شولعىنشى جاساقتارى قار­سى­لاستاردىڭ قاي تۇستا قانشا اسكە­رى بارىن انىقتاپ ءبىلىپ كەلگەننەن كەيىن اسكەري كەڭەس سوعىس باعىتىن بەلگىلەگەن.

تاڭىباي باتىردىڭ قارا­ۋىن­داعى شولعىنشى-بارلاۋشى جاساقتار جەر جاعدايىن جاقسى ءبىلىپ, جۋساندى دالادا جوسىپ جاتقان كوپ ىزدەن جاۋ ءىزىن جازباي تانيتىن سۇڭعىلا قاسيەتكە يە, زەردەسى مىقتى جاۋىنگەر­لەر بولىپتى. ۇنەمى العى شەپ­تە, قيىندىعى مول جورتۋىل­دا ءجۇرىپ, شىڭدالىپ, شىنىق­قان شولعىنشىلار تاۋلى-تاس­تاق­تى جەردە وسكەن قالماق جىل­قى­سىنىڭ تۇياق ءىزىن قاپىسىز تانىپتى. جاۋىن-شاشىندا عانا ەمەس, تاڭدا تۇسكەن شىقتان دا, ءتىپتى بۇلتتى كۇندەردىڭ وزىندە دە قانعا سىڭگەن قازاقي زەرەك-تانىمدارىمەن جاعدايدى تاپ باسىپ انىقتايتىن بولعان. ىلە وزەنىنىڭ بويىندا بولعان الاپات شايقاستاردا داريانىڭ جى­­ڭىش­­كە قۇيىلىسىن تاڭداپ الىپ, ارعى بەتكە مىڭداعان قول­­دى شى­عىنسىز وتكىزۋدە ساپ جا­ساۋ­­دىڭ قا­زا­قى ءتاسىلىن ۇتىم­دى پاي­دا­لانعانداردىڭ ءبىرى دە وسى تاڭىباي باتىر بولاتىن. سول زاماندا جاۋ باسىپ العان شەشەنقارا ءوڭىرى, تاياتقان-شۇناقتاعى باتپاقسۋ وزەنى مەن قالماققىرىلعان ايماعى, اق كەلىنشەك, قارا كەلىنشەك, قاپال تاۋ مەكەندەرىن, ەشكىولمەس, ويران جەرلەرىن قايىسقان قالىڭ جوڭعار قولىنان ازات ەتكەن بەكنازار ۇلى تاڭىباي باتىردىڭ ەل ازاتتىعى جولىندا جاساعان ۇلكەن ەرلىكتەرىن باعالاپ, حالقى ەر تاڭىباي دەگەن اتاق بەرگەن.

ابىلمامبەت حان 1736 جىلى قا­زاقتىڭ ءۇش جۇزىنەن ەلگە ايگىلى 90-عا جۋىق بي مەن باتىر, سۇلتان مەن بايلارىن جيناپ, جاسى 25-كە كەلگەن, ۇرانى «ابىلاي» ءابىلمانسۇردى اق كيىزگە كوتەرىپ, حان سايلاعانى تاريحتان بارشامىزعا بەلگىلى. سول باتىرلاردىڭ اراسىندا ەلگە دانا سوزىمەن, ەرلىگىمەن اتى شىققان اعالىق ساپىنداعى ەر تاڭىبايدى ابىلاي حان كەڭەس القاسىنىڭ وڭ جاق قاناتىنا وتىرعىزعان. ماڭداي الدى بەرىك, وڭ مەن سول قاپتالى دا تۇتاسقان اسكەر ساپىندا ەرلىك كورسەتىپ, كوزگە ءتۇسۋ ءبىر باسقا دا, جانىن شۇبەرەككە ءتۇيىپ, شولعىنشى-بارلاۋ توپپەن جەبە ۇشىندا ءجۇرىپ اۋىزعا ىلىگۋدىڭ ءجونى ءتىپتى بولەك ەدى. ابىلاي حان بيلىكتى سارىارقادان جۇرگىزە باستادى.

«..تالاي شايقاستا ەرلىك سىنىنان قاپىسىز وتكەن تاڭىباي باتىر قازاق پەن قالماق اراسىنداعى كەزەكتى ءبىر سوعىستا ابىلاي حاننىڭ اتى بارلىعىپ قالعاندا ءوزىنىڭ اقتاناۋ اتىن ابىلاي حانعا مىنگىزگەن. سوندا ابىلاي حان: «و, باتىر, ءوزىڭىز قايتەسىز؟!» دەگەندە, ەر تاڭىباي: ء«سىز امان بولساڭىز, ەل تۋى جىعىلمايدى!» – دەپ جاۋاپ بەرگەن ەكەن. ابىلاي سوعىس اياقتالعاننان كەيىن تاڭى­باي­دى شاتىرىنا شا­قى­رىپ الىپ, «ال باتىرىم, اقتا­ناۋ­دى مىنگىزىپ مەنى ءبىر اپات­تان قۇتقاردىڭ, مەنەن قانداي تىلەگىڭ بار؟» دەگەن ەكەن. «تاقسىر, ەلىمە ابىرويلى اتىم بار, باسىما جەتەتىن داۋلەتىم بار, جاسىم بولسا كەلىپ قالدى, ورنىما دا­يىن­دايتىن كەلەشەكتە كىسىم بار», دەپتى. «كەرنەيدىڭ جاس كوك ءبورىسى جارىلعاپ باتىرعا وڭ جا­عىڭىزدان ورىن بەرسەڭىز بولا­دى», دەپتى. سوندا ابىلاي حان وعان ريزاشىلىق ءبىلدىرىپ, جارىلعاپتى اسكەري كۇشىنىڭ مۇشەسى ەتىپ, جاس باتىرعا وڭ جاعى­نان كەڭەسشى رەتىندە ورىن بەرىپتى. تاڭىباي باتىر ءسويتىپ, قالىڭ جاساقتى جانە قول­باس­شى­لىق تۋىن جارىل­عاپ با­تىر­عا تاپ­سىر­عان...», دەپ زەي­نەت­تەگى سۋديا كەڭەس جال­مۇحا­ن­بە­توۆ «ۆەلەنيە ۆرە­­مە­ني» كىتا­بىن­­دا بايانداپ وتكەن ەدى.

بەكنازار ۇلى تاڭىباي با­تىر­­­دىڭ ەرەن ەرلىكتەرى تۋرالى اۋىزشا, جازباشا جەتكەن تاريحي دەرەكتەر شاكارىم, ءماشھۇر ءجۇسىپ, ا.سەيدىمبەك, ءا.بوكەي­حانوۆ, م.سارسەكەەۆ, ج.ءابدىراح­مان­ ۇلى, ا.قاسەنقىزى, ق.سلام­بەكوۆ, ب.تولەۋبەكوۆا سياق­تى اعا-اپالا­رى­­مىزدىڭ ەڭبەك­تەرىندە جانە حالىق جىر تول­عاۋ­لارىندا, قا­لىڭ ەل اۋزىندا, قر ۇعا عىلىمي كىتاپ­حا­ناسىنىڭ سيرەك قورىندا, سىرت مەملەكەتتەر عىلىمي قور­لا­رىندا ساق­تاۋ­لى.

بەلگىلى جازۋشى-ەتنوگراف اق­سەلەۋ سەيدىمبەك ءوز ەڭبەك­تە­رىندە بىلاي اتاپ كورسەتەدى: «تاڭىباي باتىر دۋاناعا تۋ تى­گىپ, شاتىر قۇرعان, قول جيناپ, سول ءبىر الاشاپقىن زاماندا ەلدىڭ شەتىندە, جەلدىڭ وتىندە, جاۋدىڭ بەتىندە ءجۇرىپ, قازاق جاساقتارىنا باسشىلىق جاساپ, سوعىس ءتاسىلىن ءجىتى مەڭگەرگەن, قال­ماقتىڭ اتاقتى يجەنقارا باتىر­ىنىڭ باسىن العان, جەكپە-جەكتە قالماق حانى قاپالدى جەڭگەن, ەرلىكتەرى ەلگە ايگىلى باتىر رەتىندە كوزگە تۇسەدى». «جوڭ­عار­دىڭ حانى قاپال ۇرىسقان ەكى جاقتى بايقاپ, جەڭىلگەن نوكەر­لە­رىن كورگەننەن سوڭ جەكپە-جەك دەپ العا شىعادى, ەنتەلەپ ەر تاڭىباي مەن نايمانتاي دا العا شىعادى. بايقاعان بۇل ەكەۋىن وراق باتىر, توقتاتىپ ەكەۋىنەن رۇقسات الىپ ءوزى العا شىعادى. جەكپە-جەكتە وراق باتىر قازا بولادى. باتىردىڭ قازاسى جانعا باتادى, شىداماي تاڭىباي العا شاپتى, الدىنان قارسى شىققان حان قاپالدى وڭەشىنەن نايزاسىمەن تۇيرەدى. حان قاپال ولگەن­ن­ەن سوڭ جاۋ قاشتى. جەرىن ەلىن سۇيگەن ەرجۇرەك باتىرلار قور­عاپ قاپتى. قاپال تاۋ دەپ سول ۇرىستا قالعان اتى». م.كوك­كو­زوۆ­تىڭ «كارسون شەجىرەسى» دە­گەن ەڭبەگىندە: «تاڭىباي باتىر بولعان ادام, اعا باتىرلار ساپىنا جاتادى. زامانىندا تا­راق­تى بايعوزى باتىردىڭ اكە­سى ناي­مانتاي باتىرمەن بار­ماق­دوس بولعان. تاڭىباي ايەلىن جۇپتاعانىمەن بالانى پايعامبار جاسىنا شىققاننان كەيىن عانا سۇيگەن. تاڭىبايدان – شىبىن, توقباي, ۋاق, تاينا, جاۋتىك, باپاق, ساپاق, جامانقۇل اتتى 8 بالا ورگەن. تاينادان – ەسەت, ەسەتتەن – كوپباي. كوپباي دا زامانىندا ءىرى تۇلعا بولعان. ەس­پەر­گەننەن كەيىن كارسوندە ون سەگىز جىل بولىستىق قۇرعان. قارقارالى ۋەزىندە قازىلىقتى اتقار­عان. اعا سۇلتاندىققا تو­بىقتى قۇنانبايمەن تالاس بول­عان. كوپبايدىڭ كىسىلىگى, تىرلىگى قاتارلاستارىنان كوش ىلگە­رى تۇر­عان. قازاقتىڭ جاقسى-جاي­ساڭ­دا­رىمەن كوپ ارالاسقان. ءۇيسىن قىرباس بي تاڭىبايعا كۇيەۋ ەكەن...» دەپ جازىلعان.

بۇدان دا باسقا دەرەك كوزدە­رىن­دە تاڭىباي باتىردىڭ ءتورت ايەلى بولىپ, سۇلۋ, مادينە ەكى ايەلىنەن سەگىز ۇل, ءبىر قىز تۋعا­نى ايتىلادى. جالعىز قىزى ساكى­تاي­دى قىرعىزدىڭ بۇعى رۋىنان شىققان, ءوزىنىڭ جاساعىندا قول باستاعان قوڭىر باتىردىڭ بالاسى – قىرعىز مانابى, ءارى باتىرى ەسەنقۇلعا (سۇيەگى ا.ياساۋي كەسەنەسىندەگى قورىمدا) تۇرمىسقا بەرگەن, ۇرپاقتارى بار. تاياتقان-شۇناقتاعى ەسەنتەرەك دەگەن جەر سونىڭ اتىنان قالعان. مادينە سۋعا كەتىپ ولگەن. باتقان سۋى قارا­­عان­دى قالاسى مەن جاڭاارقا, ۇلى­تاۋعا قاراي جاتقان وڭىردە كول مەن وزەن, اۋىل دا بار – كۇنى بۇگىنگە دەيىن «سۇلۋ مادينە» دەپ اتالادى. باتىردىڭ ۇرپاقتارى دا بار.

تاڭىباي باتىردىڭ ءمايىتىن كيە­لى تۇركىستانعا توبىقتى قارا­مەن­دى بي ءارى باتىر باستاعان جا­رىل­قاپ باتىر, بايقوزى باتىر, وراق باتىر, شىبىن, توقباي, ۋاق, تاينا, جاۋتىك, باپاق, ساپاق, جامانقۇل باتىر, جانە قىرىق كىسى جەتكىزگەن ەكەن. ەر تاڭىبايدىڭ سۇيەگىن ازىرەتكە اپا­رىڭدار دەپ ابىلاي حان ءوزى دە ۇيعار­عان دەسەدى. تاڭىباي باتىر – تاۋكە, ابىلمامبەت, ابىلاي حان سىندى اقسۇڭقارلاردىڭ ۇزەڭ­گىلەس سەرىگى بولعان, جاسىنان قايراتكەر, داڭقتى باتىر بول­عان ادام. ونىڭ باتىرلىق جو­رىقتارى بوگەنباي, رايىمبەك, نايمانتاي, قاراساي, قابانباي, ناۋرىزباي, جارىلعاپ, بايقوزى, جامانقۇل, وتەگەن سياقتى باتىرلارمەن قاتار اتالۋى ءتيىس.

 

راحمان تولەۋبەكوۆ,

ەكونوميست-ساياساتتانۋشى

 

سوڭعى جاڭالىقتار