ونەر • 23 ءساۋىر, 2020

ءاسيا اسۋى

620 رەت
كورسەتىلدى
9 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاقتىڭ تابيعي بولمىسى مەن ەرەكشە مادەنيەتىنىڭ ۇلتتىق تولقۇجاتى ىسپەتتەس بەكزات ونەردىڭ ءبىرى – ايتىس. حح عاسىردىڭ ورتا شەنىنە تامان كومەسكى تارتىپ, ۇلت جادىنان ءوشىپ بارا جاتقان ءتول ونەرگە زامان ساۋلەسىن ءتۇسىرىپ, جانداندىرىپ, قايتا تۇلەتكەن حالىق تالانتتارىنىڭ ىشىندە – توبىلدىڭ توپجارعانى بەرەن ءتىلدى ءاسيا بەركەنوۆا دا ءجۇردى. قازاقستاننىڭ حالىق اقىنى بيىل ساۋىردە 70 جاسقا تولىپ وتىر.

 نوعايكولدەن ۇشقان اققۋ جىر

– ءبىز سوعىستان كەيىنگى بەس­جىلدىقتا دۇنيەگە كەلگەن ۇرپاقپىز. سوندىقتان ءار ۇيدەگى بالا سانى دا شەك­تەۋلى بولدى. ءبىر ۇيدە ءبىر ۇل, ءبىر قىزدان. ءۇش-ءتورت بالاسى بارلار وتە از ەدى. ول كەز­دە اۋىلدا جەسىرلەر, ءبىر شاڭى­راق­تى ۇستاپ قالعان ابىسىن-اجىندار كوپ. ولارعا دەگەن اعايىن­نىڭ قامقورلىعى ەرەكشە-ءتىن, – دەيدى حالىق اقىنى.

ءاسيا ايىپقىزى ناعاشى اتاسى مەن اجەسىنىڭ قامقور­لىعىن كورىپ ءوستى. اتاسى اعاش­­­­تان ءتۇيىن تۇيگەن شەبەر, اجەسى ناۋقاس ۇشىقتاپ, قۇرت شاقىرىپ ءتىس ەمدەيتىن شي­پاگەر كىسى ەكەن. – اجەم ون ءتورت قۇرساق كوتەرىپ, سودان جالعىز انام قالىپتى. مەن دە انامنان جالعىزبىن. سون­دىقتان اۋىل ۇلكەندەرىنىڭ مەيىرىمىنە بولەنىپ, ەركە ءوس­تىم. مىنەزىمنىڭ ەركىندىگى, وي­ىم­داعىنى بۇكپەسىز ايتا سا­لاتىنىم دا سودان بو­لار. اتام دومبىرامەن كۇي شەر­تىپ, ءان سالاتىن. انام­نىڭ دا ادەمى قوڭىر داۋسى بار-تىن. قاراشا اۋىلداعى قۋا­نىشتى جيىن, توي-تو­مالاق دومبىرا, سىرنايسىز وتپەيتىن. وندايدا اۋىل ان­شىلەرى «ەلىم-ايدان» باس­تاپ زارلاتىپ, نەشە ءتۇرلى حالىق اندەرىن قۇيقىلجىتا سايراتىپ كەلىپ, «ساۋلەم-اي­مەن» اياقتايتىن. ولاردىڭ سالعان اندەرىن ءبىز دە ايتىپ جۇردىك. اتام ماعان كىشكەنتاي كەزىم­نەن دومبىرا ۇيرەتتى. كەشكى شاي ءىشىلىپ, قازانداعى ەت پىسكەنشە «ارىنعازى», «قو­سالقا», «كەلىنشەك» سياق­تى تو­لىپ جاتقان كۇيلەردى تار­تىپ, ءان ايتىپ وتىراتىن. «با­تىرلار جىرى», «قى­رىق قىز» دەگەن ەپوستاردى كا­دىمگىدەي ءتۇن اۋعانشا تىڭ­داي­تىنبىز. ول كەزدە اۋىلدا تۇنگى 12-گە دەيىن ەلەكتر جارىعى جانىپ تۇرادى. اتام ماعان سول جارىق سونگەنشە باتىرلار جىرىن وقىتاتىن. مەنى جۇگىرتىپ, مانەرلەپ, نا­قىشىنا كەلتىرىپ ولەڭ نەمەسە قارا ءسوز وقۋعا ۇيرەتكەن مەك­­تەپتەگى مۇعالىمدەر ەمەس, ۇيدەگى اتا-اجەم ەدى. ول كى­سى­لەر وزدەرى ۇناتقان جىر ۇزىن­­دىلەرىن وقىتىپ, ونى تۇزەتىپ, داۋىس ىرعاعىنا كەلتىرتىپ قايتا وقىتىپ وتىرۋشى ەدى...

اقىننىڭ تۋعان اۋىلى مەن اتا-اجەسى جايلى ەستەلىگى ساعىنىش لۇپىلدەگەن كوڭىل تەبىرەنىسىنە تولى. قارشاداي ق ۇلىنشاعىنىڭ بويىنان ونەر ۇشقىنىن بايقاعان اناسى كەيىن سىرناي ساتىپ الىپ بەرەدى. بۇرىننان دومبىرا تارتىپ ۇيرەنگەن العىر قىز بۇل اسپاپتى دا تەز مەڭگەرىپ الدى. كەشقۇرىم مال ورىستەن قايتىپ, قوي ماڭىراپ, قوزى جامىراپ, سيىر ساۋىلىپ, شاي قويىلىپ جاتقاندا ەسىك ال­دىنا شىعىپ سىرنايمەن ءان ايتىپ وتىراتىن.

– كور­شى زويا اپاي داۋ­سىمدى ەستىپ راديودان ءان ايتىپ جاتىر ەكەن دەپ, ۇيىنە بارىپ راديونى ولاي ءبىر, بىلاي ءبىر بۇرايدى. بىراق جاڭا عانا تىڭداعان ءان ەستىلمەيدى. سودان ءساپيا دەگەن كورشى اجە­مىز بولدى, سول كىسىگە بارىپ: – ءساپيا, سەنىڭ راديوڭ ەمەس پە, جاڭا عانا سىرنايمەن كەرەمەت ءبىر ءان ايتىلىپ جاتىر ەدى, – دەيدى. ءساپيا اجە: – ول ءاسيا دەگەن راديو عوي, – دەپ كۇلەتىن كورىنەدى. وسىلايشا ءاسيا اۋىلدا «راديو قىز» اتانىپ كەتەدى.

ءاسيا اۋليەكولدەگى ش.ءۋا­ليحانوۆ مەكتەبىندە ۇس­تازى ساعىندىق دوسماعام­بە­توۆ­تەن ءتالىم الدى. ول كەزدە اباي اتىنداعى قازپي-ءدى جا­ڭا ءبىتىرىپ كەلگەن ساعىن­دىق اعاي دومبىراشىلار ءانسامبلىن قۇرىپ, دراما ۇيىر­مەسىن اشقان. ءاسيا وسى مەكتەپتىڭ ۇلگىلى ونەرپازى بولدى. العاشقى ۇستازى – رافاەل بارت دەيتىن مۋزىكا ءپانىنىڭ مۇعالىمى ەدى. ال قازاق تىلىنەن ساباق بەرەتىن جۇ­ماعالي دانەنوۆ اعايى تالاپتى شاكىرتىنىڭ قاناتقاقتى ولەڭدەرىنە سىنشى بولدى. كەيىن مەكتەپكە ساعىندىق دوس­ماعامبەتوۆ ۇستازىنىڭ جۇ­بايى اقيىس تولەشقاليەۆا اپايى كەلدى. اۋىلعا كە­لىن بولىپ جاڭا تۇسكەن بەتى. شا­­كىرتىنىڭ العاشقى ولەڭ­دەرىن ماقتاپ, قولداپ, قانات­تاندىرىپ ءجۇردى. سويتە-سوي­تە ءاسيا مەكتەپ بىتىرەر جى­لى ادەبيەت ءپانى بويىنشا شىعارماسىن تۇتاستاي ولەڭ­مەن جازىپ شىقتى.

كەيىن ءاسيا ايىپقىزى ناۋ­ىرزىم اۋدانىنا قاراستى ولەڭدى ورتا مەكتەبىندە ۇزاق جىل ۇستازدىق ەتتى. ورىس ءتى­لى مەن ادەبيەتىنەن ساباق بەر­دى. مەكتەپتىڭ تىنىمسىز جۇ­مىسى مەن اۋىلدىڭ قو­ڭىرقاي تىرشىلىگىنە الدا­نىپ, ءبىراز جىل ولەڭنەن دە قول ءۇزىپ قالدى. جاس ۇستاز­دىڭ جۇرەك تۇكپىرىندە قال­عىپ جاتقان اقىندىق ونەر­دىڭ قايتا ويانىپ, لاۋلاي تۇسۋىنە سەبەپ بولعان 1980-جىلى الماتىدا وتكەن رەسپۋبليكالىق الامان ايتىس ەدى. وسى ايتىستان كەيىن جەر-جەردە ايتىسقا دەگەن ۇلكەن ءبىر قۇلشىنىس, سەرپىن پايدا بولدى. جولبارىس بايا­زيت, عۇمار احمەتشين, اقىل­­بەك شاياحمەت سىندى بەل­گىلى قالامگەرلەر باس­تاپ, سول كەزدە اۋدان-اۋدانداردا ايتىس وتكىزە باستادى. كە­زەك ناۋىرزىم اۋدانىنا دا جەتەدى. ول ايتىسقا ءاسيا ايىپ­قىزى دا قاتىسىپ, ايگىلى قا­سىمحان الدابەرگەنوۆپەن ءسوز قاعىستىرادى. ودان كەيىنگى وبلىستىق ايتىستاردا ەشكىم ءاسيانىڭ الدىنا شىعا المادى. 1984 جىلى كەنەن ازىر­باەۆتىڭ 100 جىلدىعىنا ار­نالعان رەسپۋبليكالىق اي­­تىسقا باردى. الماتى تو­رىن­دە الماستاي جارقىراعان الداس­پان ءتىلدى اقىننىڭ ەسىمى وسى ايتىستان سوڭ ءدۇيىم ەلگە ءماشھۇر بولعان-دى.

 

جوعالعان ساقينا

قوستانايدا قازاق ايەل­دەرىنىڭ ىشىنەن دارا شى­عىپ, ەل ماقتانىشىنا اي­نال­عان قوس قارلىعاش – كام­­شات دو­نەنباەۆا مەن ءاسيا بەر­كەنوۆا. ءبىرى – ەر-ازا­­ماتتارمەن قاتار تەمىر تۇلپار تىزگىندەپ, داننەن تاۋ تۇرعىزىپ, ەڭبەك ەرى اتانسا, ەكىنشىسى – ءسوز ماي­دانىندا توپ جارىپ, ەلدىك پەن ەرلىكتى جىرعا قو­سىپ, حالىق اقىنى اتاندى. نار­دىڭ جۇگىن, اردىڭ تۋىن كوتەر­گەن قازاقتىڭ اياۋ­لى قوس قىزى قاراپايىم ومىر­دە دە ءبىرىن-ءبىرى اسا قادىر تۇ­تىپ, قۇر­مەت­تەپ ءوتتى.

– بىردە قولىنداعى ءبىر ساقيناسىن الىپ, بولماي مەنىڭ قولىما سالدى. كام­شات اپانىڭ كوزىندەي تاعىپ جۇرەيىن دەپ ءبىر تويعا سول ساقينانى كەڭدەۋ بولسا دا تاعىپ بارىپ ەدىم. ءبىر ىڭ­عايسىز جەردە قولىمنان ۇشتى دا كەتتى. تاپپاي قالدىق. سو­نى ءوزىم جامان ىرىمعا جورىدىم. تۇيسىگىم الداماپتى. كوپ كەشىكپەي, اپامنان كوز جازىپ قالدىق... وسى جەردە اقىننىڭ داۋسى تولقىپ بارىپ, ءۇنى دىرىلدەپ, اڭگىمە كۇرت ءۇزىلدى. ۇنسىزدىك. اپپاق بەت قىزا­رىپ بارىپ, ەكى كوزدەن بۋ­لىعىپ ءىرى-ءىرى, ىپ-ىستىق جاس مونشاقتادى. ءيا, ادەتتە دۇنيەنىڭ اعى مەن قاراسىن دا, قۋانىش-نالاسىن دا ىشىنە بۇگىپ, ەشقاشان سىرتقا سىر بەرمەگەن, بەكزات مىنەز ءبىر ساتكە ءيىپ كەتىپ, كوز جاسىنا ەرىك بەردى. ءۇنسىز ىشتەي قوسىلا ەگىلىپ, اقىننىڭ بوي جيىپ الار ءساتىن كۇتىپ وتىرمىن.  نا­ناسىڭ با؟ ماعان تۇيىلە ءتۇسىپ تىكە قاراعان اقىن كوز جاسىن سۇرتپەستەن اڭ­گىمەسىن ءارى ساباقتادى. – كام­شات اپا ماعان ءومىر بويى ءسىز دەپ ءوتتى. مەن قى­سىلىپ, «اپا, ماعان ءسىز دەپ ايتپاڭىزشى مەن قىسىلامىن, ءسىز دەپ ايتپاڭىزشى», دەپ قان­شاما ايتسام دا, كامشات اپا: «جوق, سەن اللانىڭ سۇي­­گەن ق ۇلىسىڭ. ءتاڭىردىڭ تاڭبالاعان پەرزەنتىسىڭ عوي, جا­نىم ءاسيا! سەن كوپتىڭ ءبىرى ەمەسسىڭ. مەن ساعان سەن دەپ ايتا المايمىن», دەيتىن. ءاسيا ايىپقىزى ءارى قاراي سويلەي المادى. اقىن ءۇشىن سونشالىق اياۋلى جانعا اينالعان باتىر كامشاتتى ەسكە الۋ ىشتەگى كەر­­مەك ساعىنىشتى وياتىپ, قاياۋ­لى كوڭىلدىڭ شەمەن شەرىن قوزعادى.

تالاي الامان ايتىستاردا توپ جارعان حاس جۇيرىك ءاسيا بەركەنوۆانىڭ قولىنا قالام الىپ, ولەڭ جازاتىن ساتتەرى دە از ەمەس. مۇندايدا اقىننىڭ كو­ڭىل تۇكپىرىندەگى ساۋلەلى سە­زىمگە ورانعان ورامدى ويلارى مەن ءسۇيىنىش-كۇيىنىشى اق قاعازعا نازىك تە, سۇلۋ ليريكا بولىپ توگىلىپ جاتادى.

 

قوستاناي

 

سوڭعى جاڭالىقتار