قارا ورمانداي حالقىم مەنىڭ –
قازاعىم!
ناۋرىز تويىن تويلاي الماي,
تارتتىڭ تالاي وزبىرلىقتىڭ ازابىن.
ەندى, مىنە, ەگەمەندى ەل بولىپ,
جەتتىڭ كۇتكەن ارمانىڭا,
دۇركىرەتىپ توي جاساپ,
بار دۇنيە جاڭاردى.
ناۋرىز ايى كەلگەندە
كوز جىبەرىپ قاراشى جان-جاعىڭا,
تاتۋ-ءتاتتى ەل بولىپ,
باقىتتى ءومىر سۇرەيىك.
جاقسىلىعىمەن جايناتىپ,
قۇدايىم ءبىزدى قولداسىن!
ۇل-قىزدارىم دانا بوپ,
بولاشاعىمىز سولماسىن!
كوڭىلدە كوتەرىڭكى شاتتىق بولسىن,
سۇتتەن اق, سۋدان تازا اقتىق بولسىن.
قاسقايعان قازاعىمنىڭ ماڭدايىنا,
كەتپەستەي الاتاۋداي باقىت قونسىن!
ءاۋمين!
ءسابيت ورازباەۆ,
قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى
