قارماقشىدا ءىىى ينتەرناتسيونال اتتى اۋىل بار. سان ۇلتتىڭ باسىن قوسقان ەلدى مەكەن ەجەلدەن بىرلىك ارقىلى جەتكەن بەرەكەسىمەن تانىمال. وسى اۋىلدا تۋدىم, ەر جەتتىم, ەڭبەك جولىمدى مەحانيزاتور بولىپ باستادىم. اسكەردەن ورالىپ, كاسىبىمدى قايتا جالعاستىردىم. 2005 جىلدان باستاپ تاۋەكەل ەردىڭ ءىسى دەپ, «اقنيەت» شارۋا قوجالىعىن اشتىم.
بۇل جەردە ايتپاعىم, قازاقتا «جاقسىلىق جۇرگەن جەردە تاپشىلىق بولمايدى» دەگەن جاقسى ءسوز بار عوي. كەزىندە اتالارىمىز ارىپ-اشىپ جەتكەندە, ولاردىڭ قولتىعىنان دەمەپ, جارتى ءداندى جارىپ بەرگەن قازاقتار بولماسا ءبىز بۇل كۇنگە جەتپەس ەدىك.
شۇكىر, ەڭبەك ادامى رەتىندە ەلەۋسىز قالعان كەزىم جوق. بىرنەشە مارتە گراموتالار الدىم, «اۋىل شارۋاشىلىعى سالاسىنداعى ۇزدىك كاسىپكەر» نوميناتسياسىنىڭ يەگەرى اتاندىم. وسى جەتىستىك بيىگىندە تۇرعان ساتتە ەسىمە ەڭ الدىمەن قازاقتاردىڭ بىزگە جاساعان جاقسىلىعى تۇسەدى.
«ساۋساق بىرىكپەي, ينە ىلىكپەيدى» دەگەن بار. ءبىز تالاي كەزەڭنەن بىرلىگىمىزدىڭ ارقاسىندا امان وتتىك. قازاقستان ەركىندىك العان جىلدارى «كوپ ەتنوستى مەملەكەت ەندى ىشتەن ءىريدى» دەگەن مىسىقتىلەۋلى بولجام جاساعاندار دا بولماي قالعان جوق. بىراق قازاق باۋىرلارىمىزدىڭ دارحاندىعىنىڭ ارقاسىندا ولاردىڭ دەگەنى بولا قويعان جوق, قايتا بىرلىگىمىز بەكي ءتۇستى.
بىزدە باسقا وتان جوق. ۇلكەن ۇلىم ابدۋللا جەرگىلىكتى ۋنيۆەرسيتەتتى ءبىتىرىپ, مۇناي سالاسىندا جۇمىس ىستەپ جاتىر. ەكىنشى ۇلىم يزنۋل دا – جوعارعى ءبىلىمدى مامان. قازىر شارۋا قوجالىعىندا ماعان قولقابىس ەتىپ ءجۇر. قىزىم رابيا مەديتسينا سالاسىن تاڭدادى. ول دا بولاشاقتا مامان رەتىندە وسى ءوڭىردىڭ, ەلدىڭ وركەندەۋىنە ۇلەس قوسپاق.
قاشقانسۋدىڭ تابانىنان قۇت تاپقان تۇرىكتەردىڭ قازاق باۋىرلارمەن مۇراتى ورتاق, مۇددەسى ءبىر.
اشتار مۋراتوۆ,
«اقنيەت» شق توراعاسى
قىزىلوردا وبلىسى
