سوندا قاريا: «كوردىڭ بە, بالام, جاقسىلىق پەن جاماندىقتىڭ ايىرماسى مىنا جاڭعىرىق سياقتى جاقسى ءسوز ايتىپ, جاقسى ءىس ىستەسەڭ ول ساعان جاقسىلىق بولىپ قايتادى, جامان ءسوز ايتىپ, جامان ءىس اتقارساڭ ول ساعان جاماندىق بولىپ قايتادى» دەپتى دە, ءسوزىن ءارى قاراي جالعاپ:
– بىردە مۇحاممەد پايعامبارعا ءدىن دۇشپاندارى كەلىپ «سەن جامان ادامسىڭ, اناۋسىڭ, مىناۋسىڭ» دەپ تىلدەيدى. پايعامبارىمىز (س.ا.س) ولاردىڭ ءسوزىن ماقۇلداپ «ءيا, ءيا» دەي بەرىپتى. باسقا قارسى ەشتەڭە ايتپاپتى. الگى ادامدار كەتكەن سوڭ قاسىنداعى ساحابالار: «ۋا, اللانىڭ ەلشىسى, ءسىز ولار ايتقانداي جامان ادام ەمەسسىز. ارداقتى جانسىز, ادىلەتتى سۇيەسىز, مەيىرىمدىلىكتى ۇستاناسىز» دەيدى. ادامزاتتىڭ ارداقتىسى ولارعا دا ەشتەڭە دەمەي «ءيا, ءيا» دەپ وتىرا بەرىپتى. اڭ-تاڭ بولعان ساحابالار «ءسىز ءوزىڭىزدى تىلدەگەندەرگە دە «ءيا» دەدىڭىز, بىزگە دە «ءيا» دەدىڭىز. بۇل قالاي بولعانى؟» دەپ سۇرايدى. سوندا اللانىڭ ەلشىسى: (س.ا.س) «كىمنىڭ اۋزىنان قانداي ءسوز شىقسا, دەمەك ونىڭ ءوزى سونداي» دەگەن ەكەن.
