11 شىلدە, 2012

جۇيرىك ءمىنىپ, جەلدەي ەسكەن… جەتپىس بەس!

713 رەت
كورسەتىلدى
14 مين
وقۋ ءۇشىن

جۇيرىك ءمىنىپ, جەلدەي ەسكەن… جەتپىس بەس!

سارسەنبى, 11 شىلدە 2012 7:37

اسىلىن ارداقتاپ, جاقسى­سى­نا قۋانا بىلەتىن بولار ەلدىڭ بالاسى ەمەسپىز بە. مىنا سۋرەت­تەگى سول جاعىنا قيسايا بۇرىل­عان جۇيرىكتىڭ وڭ جاعىنا قاراي بەيىمدەلە ءتۇسىپ, تاقىمىنداعى سەركەنى بۇيىم قۇرلى كورمەي ەكپىندەي شاۋىپ كەلە جاتقان قارياعا ريزا بولعانىم سون­شالىق, شىنىمدى ايتسام, جانسىز بەينەگە قايتا-قايتا قاراي بەردىم. قايتا-قايتا قاراي بەرەتىنىم, سۋرەت تە «سويلەيدى» ەكەن. جۇيرىك ۇستىندە قولدارىن قىران قۇستىڭ قاناتىنشا جايىپ جىبەرىپ شاۋىپ كەلە جاتقان اقساقالدىڭ جۇزىندە عايىپتان تايىپ مەرت بولامىن با دەگەن قور­قۋ سەزىمى مۇلدە جوق. كەرىسىنشە, تۇلپارى جەر تارپىپ شاپقان سايىن جانىنا ادام ايتىپ جەت­كىزگىسىز ءلاززات العان شاباندوزعا ءتان ءبىر عاجايىپ كوڭىل-كۇي راحاتى بار.

 

سارسەنبى, 11 شىلدە 2012 7:37

 

اسىلىن ارداقتاپ, جاقسى­سى­نا قۋانا بىلەتىن بولار ەلدىڭ بالاسى ەمەسپىز بە. مىنا سۋرەت­تەگى سول جاعىنا قيسايا بۇرىل­عان جۇيرىكتىڭ وڭ جاعىنا قاراي بەيىمدەلە ءتۇسىپ, تاقىمىنداعى سەركەنى بۇيىم قۇرلى كورمەي ەكپىندەي شاۋىپ كەلە جاتقان قارياعا ريزا بولعانىم سون­شالىق, شىنىمدى ايتسام, جانسىز بەينەگە قايتا-قايتا قاراي بەردىم. قايتا-قايتا قاراي بەرەتىنىم, سۋرەت تە «سويلەيدى» ەكەن. جۇيرىك ۇستىندە قولدارىن قىران قۇستىڭ قاناتىنشا جايىپ جىبەرىپ شاۋىپ كەلە جاتقان اقساقالدىڭ جۇزىندە عايىپتان تايىپ مەرت بولامىن با دەگەن قور­قۋ سەزىمى مۇلدە جوق. كەرىسىنشە, تۇلپارى جەر تارپىپ شاپقان سايىن جانىنا ادام ايتىپ جەت­كىزگىسىز ءلاززات العان شاباندوزعا ءتان ءبىر عاجايىپ كوڭىل-كۇي راحاتى بار. سوسىن: «جەتپىس بەس­تەگى كوكپارشى كوكەڭ تۋرالى بىلگىڭ كەلسە, ال, سويلەس», دەگەنگە كەلەتىن ءبىر جىلىلىقتى اڭ­عارعاندايسىڭ. وسى جىلى­لىق مەنىڭ جادىمداعى تۇل­پارلار تۋرالى الدەقاشان ۇمىت بولعان ولەڭدى وياتقان.

دالا قانداي!

دالاداعى ات قانداي!

نوسەر شوپكە بەلشەسىنەن

باتقانداي.

قۇيعىتسام ءبىر,

دالا,

قالا

بولادى-اۋ

كوز الدىمنان اۋناپ بارا

جاتقانداي.

جاقسى ولەڭ جولدارى جا­دىڭ­­دا وزىنەن ءوزى جاتتالىپ قا­لىپ قويادى ەكەن. جاس كەزىمدە وقىعان:

وت تيگەندەي…

اساۋ قانعا,

ەتىڭە.

ارعىماعىم,

شىعىپ جەلدىڭ وتىنە,

شابۋىلداپ,

قۇرىش-بولات تۇياقپەن

پەرگىلەشى

جالتاق جولدىڭ بەتىنە!

دەگەن ولەڭ جولدارى بار بولاتىن. اۆتورى دا وسالداردان ەمەس, ول قازاق اتىن جاھانعا جايعان كادىمگى اتاقتى اقىن ولجاس سۇلەيمەنوۆ ەدى دە, اۋدارماشىسى اسا دارىندى اقىن قادىر مىرزا ءالى-تۇعىن. ال ولەڭدى اۋىلعا ءبىر كەلگەندە تا­عى ءبىر اقىن كوكەم رافاەل نيازبەكوۆ ۇيرەتكەن. ايتپاقشى, «تو­قال» تامنىڭ ۇستىندە تۇرىپ اۋىل ىرگەسىن ايقاي-شۋعا بوك­تىر­گەن كوكپارشىلارعا جان­كۇيەر رە­تىن­دە جانۇشىرا اي­قايلايمىن دەپ ءجۇرىپ جەرگە «ۇشىپ» ءتۇ­سەتىن اپەندىلەۋ اعا­سى تۋرالى: «ال كەتتى, كوك­پار كەتتى, قايتار باسىن, ءدۇيىم جۇرت وسى جولى ءجاي تارقاسىن», دەپ باستالاتىن ءوزىنىڭ دە ءبىر جاقسى ولەڭى بار بولاتىن. سونىمەن…

سۋرەتتەگى شاباندوز زۇلپى­ھار تايىربەكوۆ تۇلكىباس اۋ­دانىنداعى ەلتاي اۋىلىندا تۇ­رادى ەكەن. تۇلكىباس پەن تاراز­دىڭ اراسى «ءتيىپ» تۇر. جۋالىدان وتسەڭ, جەتىپ باراسىڭ. بىلە­تىندەر «8 702…» دەپ باستالاتىن ۇزاق-شۇباق سانداردى: «مىناۋ زۇلپىھاردىڭ بالاسى­نىڭ تەلەفون ءنومىرى», دەپ جازىپ بەرگەن…

– الەۋ, سەن زۇلپىھار اعا­نىڭ «اۋليەاتا» كوكپار­شى­لا­رىنىڭ كومانداسىنداعى جۇل­دىزحان دە­گەن شاباندوز بالاسى ەمەسسىڭ بە؟ – دەگەنمىن سالدەن سوڭ.

– جوق, – دەدى تەلەفونداعى داۋىس. – مەن باسقا بالاسىمىن.

– اعامىزدا قانشا ۇل بار ەدى؟

– التى ۇل, ەكى قىز.

«ءاپ, بارەكەلدى!» دەدىم. ءبى­راق… ىشىمنەن. «اتادان التاۋ تۋعاننىڭ, جۇرەگىنىڭ باستارى, التىن مەنەن بۋ بولار, اتادان جالعىز تۋعاننىڭ, جۇرەگىنىڭ باس­تارى, سارى دا جالقىن سۋ بولار, جالعىزدىق, سەنى قايتەيىن!» دەگەن ەكەن اقتامبەردى جىراۋ باعزى ءبىر زامانداردا زىعىر­دانى قايناپ. قايران زۇلپىھار كوكەم سول اتاسىنىڭ زارىن قۇ­لاعىنا قۇيىپ, زەردەسىندە ءتۇيىپ وسكەن بولسا كەرەك, ارىستاي التى ۇلدى دۇنيەگە كەلتىرىپتى. بارەكەلدى! «ارپا ىشىندە ءبىر بيداي», دەگەندەي, ەكى قىزى ءجا­نە بار. ال ءوزى… جەتپىستەن اسىپ, سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە بەت السا دا جۇيرىك اتتىڭ ۇستىندە سەر­كەنى تاقىمىنا باسىپ, ءالى كۇنگە دە­يىن جەلمەن جارىسىپ ءجۇر…

اۋىلداستارى قالجىڭداپ زۇل­­پىكەڭدى: «تۇلكىباستىڭ ءبىر تارتارى», دەيتىن كورىنەدى. دەسە دەگەندەي, كوكپاردىڭ «ءدامىن» ون جاسىندا تاتقان ول, مىنە, سودان بەر­گى الپىستان استام جىل­دىڭ ءىشىن­دە اتتىڭ تىزگىنىنەن, سەركەنىڭ سيراعىنان قول ۇزگەن ەمەس. كەيدە كەمپىرى قاۋىپ ويلاپ: «جاسىڭ بولسا بىرازعا كەلىپ قالدى, مايدا بالالارمەن جاعا­لاسا بەرمەي قوي­ساڭشى وسىڭ­دى», دەيدى ەكەن. بۇ­عان زۇلپى­كەڭنىڭ: «جاسى كەلگەندەر قويا بەرەتىن بولسا, انا ەسكەندىر مەن نۇرعالي نەگە ءان سالىپ ءجۇر؟» دەگەن جاۋابى دايىن. «ءۇيباي-اۋ, ولار ونەر ادامدارى عوي. جامبىل جاكەڭ مەن كەنەن كوكەڭ توقسانعا كەلگەنشە دومبىرا تار­تىپ, ءان ايتپاپ پا ەدى», دەپ «شالا ب ۇلىنگەن» كەمپىرىنە: «مە­نىكىن ونەر ەمەس دەپ كىم ايتتى ساعان. مەنىكى دە ونەر, مەنىكى دە ءان…», دەگەن تۇرعىداعى دەرەك پەن دايەككە نەگىزدەلگەن «عىلى­مي» جاۋابى جانە دايىن.

قويشى, سودان نە كەرەك, شالىنا «كوكپارىڭدى قوي» دەگەننەن ەشتەڭە شىقپاسىن كەمپىرى دە تۇسىنەدى. ويتكەنى, ءانىن شىر­قا­ما­سا, ساحناسىنا توتىداي تارانىپ شىقپاسا كوڭىلدەرى ءبىرتۇ­ر­­­­­لى بولىپ, «اۋىرىپ» قالاتىن ءار­تىستەر قاۋىمى سياقتى, شالى­نىڭ دا كوكپارعا بارماسا, قالىڭ دوداعا كىرىپ, سالماعى 35 كەلى تارتاتىن سەركەنى تاقىمىنا باسىپ, دۋىل­داعان توپتى ءبىر-ەكى اينالىپ شاۋىپ وتپەسە, كوڭىلى پاسەيىپ, كىنا­راتتانىپ قالاتى­نىن بايقايدى. بايقايدى دا, وتا­عاسىنىڭ ونەرى ەت پەن تەرىنىڭ اراسىنداعى جەلىك ەمەس, جاستايىنان جانىنا سەرىك ەتكەن جان­كەشتى ونەرگە دەگەن تازا ماحابباتپەن قوشتاسا الماۋ ەكەنىن سەزەدى.

شىنىندا جاس كەزىنەن وسى. قازاق ەلى مە, ورىس جەرى مە, الدە ەجەلگى تۇركى جۇرتىنىڭ تاعى ءبىر قيانى ما, كوكپار دەسە, ۇلتتىق ات سپورتى ويىندارىنىڭ ءسان-سالتا­ناتىن كورسەتۋ كەرەك دەسە بولدى, زۇلپىھاردىڭ ساقاداي ساي تۇرعا­نى. ەل نامىسى ءۇشىن سايىستا ەڭبەگى مەن ونەرىن ءمىن­دەتسىپ, ءبال­سىنگەن دە ەمەس. ءويت­كەنى, ول وسى قاسيەتىمەن شاباندوز, وسى مىنە­زىمەن قازاق, وسى نامىسقوي­لى­عىمەن دە باۋىرجان مومىش­ ۇلىنىڭ تۋىسى.

ءالى ەسىندە, 2009 جىلى « ۇلى دالا ويىنى» بولدى. سوندا اعا­مىز جەتپىستەن اسقان جاسىنا قارا­ماستان اق سەركەنى تاقىمى­نا باسىپ, جۇلدىزداي اعىپ ات شاباتىن الاڭدى ءۇش رەت اينالىپ ءوتتى. ات سپورتى فەدەراتسياسى باس­شىلارىنا «ارداگەر كوك­پار­شىلار اراسىندا جارىس ۇيىم­داستىر­ساڭدارشى» دەپ «قىڭ­­قىلداپ» ءجۇر­گەنىنە دە ءبى­راز بولدى. ونىڭ بۇل ءسوزىنىڭ ءجونى دە جانى دا بار. ويتكەنى, ارىسى ارداگەر فۋت­بول­شى­لار­دىڭ, بالۋان­داردىڭ, بەرىسى بيل­ياردشى­لار­دىڭ جارىستارى بو­لىپ تۇرادى دا, ال ارداگەر كوك­پارشىلاردىڭ جارىسى بولمايدى. نەگە؟ الدە بۇل «جەت­پىسباي», «سەكسەنبايلاردى» ءدۇ­نيەگە اكەل­دىرگەن قازاق شالدارىنان قاۋقار قايتتى دەپ كەم ساناۋ ما؟

جوق, تۇرمىس تا, قۇدايعا ءشۇ­كىر, بەرى قاراي بەت بۇردى. ءبۇ­گىندە بۇرىنعى ون-ون بەس تۇياقتى قانا­عات تۇتاتىن اۋىلداستارى­نىڭ ۋاق مالىنىڭ سانى جۇزدەن اسىپ كەت­تى. ءىرى قارالارىنىڭ قو­رادان قىل­تيىپ كورىنىپ تۇرعان قۇلاق­تارىن ساناماعاندا, ءار اۋلادان ەكى-ءۇش ماشينەنىڭ توبەسى كورىنەتىن بولدى. ال اۋىل شا­رۋاشىلىعى تەحنيكالارى ءوز الدىنا ءبىر توبە. ەڭ باستىسى, وسى جاقسى تۇرمىسپەن بىرگە, شە­نەۋنىكتەردىڭ تىلىمەن ايتساق, «قازاقتاردىڭ ءومىر ءسۇرۋ جاسى, ورتاشا ەسەپپەن العاندا, بۇ­رىن­عىعا قاراعاندا ەداۋىر ۇزا­را تۇسكەن». ياعني, جەتپىس بەسىڭىز… بۇگىندە قازاق قاريالارىنىڭ, كە­شىرىڭىز, قازاقستاندىقتاردىڭ ورتا جاسىنا اينالدى. وعان مىسال كوپ. قازىر جەتپىس بەسىندە ءجۇي­رىكپەن قۇيىنداتا شاپ­قان, ال سەكسەنگە قاراعان جاسىندا «دجيپ» كولىگىنىڭ «قۇلا­عىن­دا» وي­ناعان «عاسىر قارتتارى­نا» جۇرت اناۋ ايتقانداي تاڭ­عالا بەرمەيتىن بولعان.

– قازاقتىڭ ءبىر ءىستى قولعا الۋى قيىن, ال زاۋىمەن قولعا الدى بار ما, وندا جاپىرىپ ءجى­بەرەدى. ال ءبىر جالقاۋلانسا «ەر­تەڭ دە كۇن بار عوي» دەپ جۇرە بەرەدى. سول قازاقتار «ەرتەڭ دە كۇن بار عوي» دەپ جايباراقات جۇرگەندە, مىنا تاۋدىڭ ار جا­عىنداعى قىرعىز اعايىندار كوك­پاردى پاتەنتتەپ الىپتى. بۇگىن ءبىزدىڭ شاباندوز بالالارىمىز سولاردىڭ ەرەجەسى­مەن دوداعا ءتۇ­سۋگە ءماجبۇر بولىپ ءجۇر, – دەيدى شاباندوز اقساقال كۇيىنىپ.

كۇيىنەتىنىندەي بار. ويتكەنى, سالىم كوكپارداعى سەركەنى لاق­تىراتىن قازاندىق تىم بيىك بول­عاندىقتان, اتتار ءبىرىن ءبىرى قاعىپ-سوعىپ, قاتاردان شىعىپ قالادى ەكەن. بۇل, ارينە, كوك­پار­شىلارعا دا وبال. ودان كە­يىن قىرعىزدار ەنگىزگەن «جەتەككە الۋ» دەگەن بار. بۇل دا جە­تىسكەننىڭ تىرلىگى ەمەس. مىسالى, بىرەۋى كوكپاردى تا­قىمىنا باسىپ, ەكىنشىسى ونى جە­تەگىنە الىپ, قالعاندارى جان-جاعىنان قاۋمالاپ, تالاس-تارتىسسىز قا­زان­دىققا دەيىن الىپ بارعاننىڭ نەسى تاڭسىق؟!. نەسى قى­زىق!؟. مۇنى قانشا جەردەن «تاك­تيكا», «ءتاسىل» دەپ اقتالعا­نىمەن, تازا باسەكەگە جەتپەيتىنى وتىرىك ەمەس.

بۇگىندە شاباندوز قاريانىڭ ۇلى جۇلدىزحان تايىربەكوۆ جامبىل وبلىسىنداعى «ءاۋ­ليە­اتا» دەپ اتالاتىن كوكپار­شىلار كومانداسىنىڭ ساپىندا دوداعا ءتۇسىپ ءجۇر. اد «اۋليە­اتانىڭ» شاباندوزدارى, وزدە­رىڭىزگە بەل­گىلى, ەلىمىزدىڭ ءبىر­نەشە دۇركىن چەمپيونى! حا­لىق­ارالىق جا­رىس­تاردا دا ەل نامىسىن قور­عاپ, جۇلدەلى ورىنداردان كورى­نىپ ءجۇر.

زۇلپىھارعا قايىن اتا, ال جۇلدىزحانعا ناعاشى اتا بولىپ كەلەتىن ءساتباي دەگەن كىسى كەزىندە تاقىمى مىقتى كوك­پارشى دەگەن اتپەن دۇنيەدەن وزىپتى. اتاق-داڭقى ورتالىق ازيا­عا تاراعان ونىڭ تاقى­مىن­داعى كوكپاردى ەڭ مىقتى دەگەن شاباندوز دا تارتىپ الا ال­ماعان دەسەدى. سول ءساتباي وسىدان 53 جىل بۇرىن وزبەك ەلىنەن وڭ­تۇستىك قازاقستانعا كوشىپ كەلىپ, زۇلپىھاردىڭ اكەسىمەن قۇدا بولادى. شاباندوز شال­دىڭ جۇل­دىز­حاندى «ناعاشى اتاسىنا تارت­قان ۇلىم» دەيتىنى سون­دىق­تان. ارينە, باسقا ۇل­دارى دا قارا جاياۋ ەمەس, شە­تىنەن «سەن تۇر, مەن اتايتىن» دەيتىن ناعىز كوكپار­شىلار. ءبارىنىڭ دە وبلىس, اۋدان ابىرويى مەن نامىسى ءۇشىن دوداعا تۇسۋدەن تايىنعان تۇسى جوق. ايتا بەرسە, ولاردىڭ دا ەل اۋزىندا جۇرگەن اڭگىمەسى تاۋسىلمايدى.

بىردە سەركەنى تاقىمىنا باسقان جۇلدىزحان قازاندىققا قاراي جۇلدىزداي اعىپ كەلە جاتپاي ما, سول كەزدە اتى كىلت بۇرىلىپ, كوكپارشى ۇل تەپە-تەڭدىگىن ساقتاي الماي قۇلاپ تۇسەدى. وسى ساتتە تىزگىننەن ايى­رىلعان ۇلدىڭ اتى وزىنە قاراي اندىزداپ كەلە جاتقانىن بايقا­عان قاريا تۇلپاردىڭ الدىنان جۇگىرىپ شىعىپ, قارعىپ مىنەدى دە, سەركەنى جەردەن ءىلىپ الىپ, اناداي جەردەگى قازان­دىققا ءوزى شاۋىپ بارىپ سالىپ كەلەدى. ەڭ مىقتى دەگەن رەجيس­سەردىڭ دە قيالىنا كەلە بەر­مەيتىن بۇل ەپيزودقا, شىنىندا, تاڭعالا باس شايقاعاندار كوپ بولىپتى. نەگە دەسەڭىز, ۇزەڭگىگە اياعى ىلىنگەن ۇلدىڭ ءوزى قۇلاسا دا تاقىمىن­داعى كوك­پاردان ايىرىلماۋى, سودان كەيىن استىنداعى اتىنىڭ تاناۋى دەلديىپ باسقا جاققا ەمەس, تۋرا زۇلپىھارعا قاراي تارتۋى… ادام سەنگىسىز وقيعا بولاتىن. وسى سۋرەتكە ەندى زۇلپى­ھاردىڭ «بالام اتتان قۇلاپ قالدى-اۋ» دەپ ابىرجىماستان, تابان استىندا ويلاپ تاپقان تاپقىرلىعى مەن باتىلدىعىن, امبەباپ ابجىلدىگىن قوسىڭىز…

زۇلپىھار قاريا وسى ۋا­قىتقا دەيىن الپىسقا تارتا اتپەن كوك­پار شاۋىپ, دودا بۇ­زىپتى. سون­دىقتان اتتىڭ سىرىنا وتە جەتىك. قىرعىز ات­تارىنىڭ مىقتىلى­عىن جانە ول ەلدە ءالى كۇنگە دەيىن اتبەگىلىك مەكتەپتىڭ بار ەكەنىن قىزىعا ايتادى. قىرعىز دەمەكشى, قىل­شىلداعان جاس كە­زىندە كورشى ەلدەردىڭ بىردە-ءبىر كوكپارشىسى زۇلپىھاردىڭ تا­قى­مىنداعى سەركەنى ج ۇلىپ الا الماپتى. ونى «تاقىمى ق ۇلىپ» دەيتىنى دە سوندىقتان بولسا كەرەك. وسى ونەردىڭ سوڭىنا تۇسە­مىن دەپ ءجۇ­رىپ قولىن دا, اياعىن دا سىن­دىرعان. ەسىنەن تانىپ, اۋرۋ­حاناعا دا تۇسكەن. ويتكەنى, ات قۇلايدى, اتپەن بىرگە ونىڭ ۇستىندە قۇيىنداتىپ كەلە جات­قان شاباندوز دا قۇلايدى. سون­دىقتان جانكەشتىلىكتى قا­جەت ەتەتىن كوكپار ويىنىمەن جىگىت­تىڭ جىگىتى عانا اينالىسادى.

سوناۋ 1981 جىلى الماتىدا وتكەن سالتانات كەزىندە كوكپار­شى رەتىندە كوزگە تۇسكەن كەيىپ­كەرىمىز وداق ەلدەرىنىڭ ۇلتتىق ويىندارىنا قاتىسۋ قۇرمەتىنە يە بولادى. كراسنوداردا وتكەن وسى ويىنداردان ەلگە شوقتىعى بيىك بولىپ ورالادى. ويتكەنى, وسىعان دەيىن وتكىزىلگەن جارىستاردا قازاقتار قىرعىز­دارعا ەسە ءجى­بەرىپ كەلگەن ەكەن, ال ءبىزدىڭ شال قاتىسقان جارىس جەڭىسپەن اياقتالىپتى.

مىنە, بۇگىندە جيىرما نەمەرە, ەكى شوبەرە ءسۇيىپ وتىرعان 75-تەگى شاباندوز زۇلپىھار تايىربەكوۆ تۋرالى اڭگىمەمىز ازىرگە وسىمەن ءتامام.

كوسەمالى ساتتىباي ۇلى,

«ەگەمەن قازاقستان».

جامبىل وبلىسى.

سوڭعى جاڭالىقتار