الەكەن اعامىز تىرشىلىگىندە اۋىلداس اقىن اعاسى ەركىن ىبىتانوۆپەن ازىل-قالجىڭى جاراسىپ جۇرەتىن كورىنەدى. اقىننىڭ ءۇيى دە ءىنىسى جۇمىس ىستەيتىن اۋرۋحانا ماڭىندا بولسا كەرەك. ءبىر كۇنى جۇمىس كابينەتىندە وتىرىپ تەرەزەسىنەن ەسىك الدىندا ارى-بەرى ويعا شومىپ جۇرگەن اقىن اعاسىن كورەدى. اينەكتىڭ ارجاعىنان باقىلاپ تۇرسا, ەراعاڭ كوشە بويىمەن ىرعاتىلىپ كەلە جاتقان الدەكىمدى توقتاتىپ, الدەنەلەردى ايتىپ الگى ادامدى وزىمەن بىرگە ۇيىنە ەرتىپ كىرىپتى. اعاسىنىڭ كۇيى كەلمەي تۇرعانىن بىردەن اڭعارعان ءىنىسى شابىتىن اشايىن دەگەن ويمەن اۋرۋحاناداعى تازا سپيرتتەن قۇتىعا قۇيىپ الىپ اقىننىڭ ۇيىنە بەتتەپتى. ەسىك سارت اشىلعاندا اڭتارىلىپ قالعان ەراعاڭ, سۋىت كەلگەن ءىنىسىن سىناعانداي كەيىپ تانىتىپ: «مىنا ءبىزدىڭ الەكەن, قىزىل كوزدى بالە ەكەن» دەپ قاشانعى قالجىڭباس قالپىمەن ءىنىسىن تۇيرەپ الىپتى. اقىننىڭ شىمشىماسىنا مۇقالماعان الەكەڭ, جول قۋىپ كەلسە اكەسىندەي بولاتىن ەركىن اعاسىنا قاراپ ءتۇرىپ «وز ق ۇلىنىن ءوزى شاينايتىن, جامان ايعىر بار ەكەن» دەپ, ەسىكتى سارت جاۋىپ شىعىپ كەتىپتى. ءسوزدىڭ پارقىن بىلەتىن ەر كوڭىلدى ەراعاڭ ءىنىسىنىڭ تاۋىپ ايتقان تەڭەۋىنە ءتانتى بولىپ, سوزدەن جىعىلعانىن ءبىلدىرىپ, قۋىپ جەتىپ ء«اي, زانتالاعىم-اي» دەپ ارقاسىنان قاعىپ, ۇيىنە ەرتىپ كىرىپتى دەسەدى.
سول المۇحاممەد اعامىز ءبىر كۇنى قايىنجۇرتىندا ۇلكەن توي بولاتىن بولىپ الماتىعا كەلىپتى. ۇلكەندەر جاعى تويعا كەلگەن ونەرپازداردىڭ سىياقىسىن بەرىپ ەسەپ ايىرىسۋ ءىسىن كۇيەۋبالا رەتىندە اعامىزعا تاپسىرسا كەرەك. بۇرىن-سوڭدى مۇندايدى كورمەگەن تاۋىنداي تازا اعامىز, كۇندە كوكجاشىكتەن ونەرىن تاماشالاپ جۇرگەن تانىمال ءانشىنىڭ فوناگراممامەن ءان ايتقانىنا قاتتى قاپالانىپ, باس شايقاپتى. ساف ونەردىڭ مايدالانىپ بارا جاتقانىنا نازالانعان ول ەسەپ ايىرىسار ءسات كەلگەندە گونورارعا بەرىلەتىن اقشانى كوشىرمەدەن وتكىزىپ الىپ, الگى انشىگە ۇسىنىپتى. تۇك تۇسىنبەگەن ءانشىمىز, مازاق قىلىپ تۇرسىڭ با دەگەندەي, اعامىزعا باجىرايا قاراعان كورىنەدى. اعامىز بولسا: «جۇرتتى قۇرى اۋزىڭىزدى جىبىرلاتىپ الداماعانىڭىز ءجون. كيەلى ونەردىڭ كيەسىن كەتىرۋگە بولمايدى. شىن تالانت بولساڭىز تابيعي داۋسىڭىزبەن ەكى ءان ورىنداپ بەرىڭىز» دەپ توتەسىنەن قويىپ قالىپتى. «حالىق قالاسا حان تۇيەسىن سويادى» دەگەندەي, لاجى قۇرىعان ونەرپازىمىز نامىسقا تىرىسىپ, ءبىر ەمەس, بىرنەشە ءاندى ءتىرى داۋىستا تامىلجىتا شىرقاپ, توي قوناقتارىنىڭ ءىلتيپاتىنا بولەنىپ كەتكەن ەكەن.
وتكەن جولى ءبىر اپامىزدىڭ «قازىر داۋسى باردىڭ ەمەس, اۋزى باردىڭ ءبارى ءانشى عوي» دەگەن ءسوزى, الدەقاشان ۇمىتىلعان بۇل قىزىق جاعدايدى ەرىكسىز ەسكە ءتۇسىردى. وسى اڭگىمە ويىمىزدا قالعان ءبىز, شىركىن, قازىرگى كونتسەرتتەر مەن توي-دۋمانداردا قۇر اۋىزدى جىبىرلاتىپ قويىپ, فونوگراممامەن ءان ايتۋدان شىمىركپەيتىن كەيبىر انشىلەرگە جۇرت سول الەكەڭ اعامىز سياقتى بيىك تالعاممەن قاراي السا, كيەلى ساحنا تالانتسىزداردان تازالانىپ, ەسترادامىز ەس جيار ما ەدى دەگەن ويعا قالامىز.
ارمان وكتيابر,
«ەگەمەن قازاقستان»
الماتى
