ءبىز عانا ەمەس, بىزدەن بۇرىنعىلار دا بۇركىتشىلەردىڭ تىرلىگىن اۋەس كورىپ, قىزىعىپ قارايدى ەكەن. سەبەبى, ول جاي عانا اڭشىلىق ەمەس, اتا-بابادان قالعان ونەر عوي.
ال ساياتشىلىق دەگەنىڭىز, تابيعات پەن ادام اراسىنداعى تۇيسىكپەن سەزىپ, جۇرەكپەن ۇعاتىن دوستىق ساپارى. سوندىقتان دا ۇلى ابايدىڭ: «قانسوناردا بۇركىتشى شىعادى اڭعا» دەپ باستالاتىن ايگىلى ولەڭىندەگى تاڭعاجايىپ سۋرەت كوڭىلىڭىزدى عانا ەمەس, قانىڭىزدى دا تولقىتىپ, تەبىرەنتىپ, شىمىرلاتا جونەلەدى.
ول تۇرماق, جايشىلىقتا كەزدەسە قالعان بۇركىتشىنىڭ دە اڭگىمەسىن كوپكە دەيىن ۇمىتا الماي, تاپ ءبىر ءوزىڭىز ساياتشىلىق قۇرىپ قايتقانداي سەرگىپ, اينالاڭىزداعى جۇرتقا ايتقىڭىز كەلىپ, ءتىلىڭىز قىشىپ-اق تۇرادى.
مىنە بۇل دا سونداي قىزىق اڭگىمەلەردىڭ ءبىرى ەدى. ال تىڭدايىق, جاماعات.
– جاسى توقسانعا كەلسە دە اتتان تۇسپەي, ساياتشىلىق قۇرعان ماشان ءۋالي ۇلى دەگەن اتامىز بولدى, – دەپ باستادى بۇركىتشى اڭگىمەسىن.
بىردە ءىنىسى زەينۋللا ەكەۋى تاۋعا, تۇلكى اۋلاۋعا بارىپتى. ماشان اتامىز دابىل قاعىپ, ايقايلاپ ءتۇز تاعىلارىن ۇركىتەتىن كورىنەدى. زەينۋللا بولسا قولىنا بۇركىتىن ۇستاپ, اينالانى بيىكتەن شولىپ تۇرىپتى.
ءبىر كەزدە قىران تومەن قاراي شۇيىلە جونەلەدى. اعىپ بارىپ, ءاپ-ساتتە اپپاق قاردىڭ بەتىمەن زىمىراپ بارا جاتقان قىزىل تۇلكىنى ۇمار-جۇمار ەتىپ, شەڭگەلىنە الىپ, قونا كەتەدى. ارتىنشا استىنداعى اتىن ەكپىندەتىپ ماشان قاريا دا جاقىنداپ قالعان ەكەن. كەلە سالا ەردەن قارعىپ ءتۇسىپ, سو بويى قالشيىپ تۇرا قالادى.
قىر جاقتان شاۋىپ كەلە جاتقان زەينۋللا ايعايلاپ: «وۋ, ۇمتىلساڭىزشى! ۇمتىلساڭىزشى! تۇلكى بۇركىتتىڭ اياعىن شايناپ تاستايتىن بولدى عوي», دەپ جانۇشىرادى.
بىراق انشەيىندە تۇلكىنى سويىلمەن ءبىر سوعىپ, قىراندى اجىراتىپ الا قوياتىن قاريا بۇل جولى سەلت ەتپەيدى. تىكەسىنەن تىك تۇرعان قالپى قوزعالمايدى.
سودان نە كەرەك, زەكەڭ قىراندى ءوزى اجىراتىپ العان سوڭ ماشەكەڭنىڭ جانىنا كەلەدى. سويتسە, اتتان قارعىپ تۇسە بەرەمىن دەگەندە قاريانىڭ شالبارىنىڭ اۋى ەردىڭ باسىنا ءىلىنىپ قالىپ, نە ىستەرىن بىلمەي سالبىراپ تۇرعان كەزى ەكەن عوي!..
بۇركىتشى اڭگىمەسىن اياقتاپ, بىزگە قاراپ جىميىپ وتىر. ءبىز دە باسىمىزدى شايقاپ, ەزۋ ارتقان بولامىز. بىراق ىشتەي: «اللا جارىلقاپ, توقسان جاس بەرە قالسا, اتقا ءمىنىپ, تۇلكى اۋلاماق تۇگىلى, ەسىك الدىنا شىعۋدىڭ ءوزى مۇڭ بولىپ قالا ما!» دەگەن ءبىر وي مازالايدى.
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
