قازاقستان • 05 ماۋسىم, 2018

احمەتجان اشيري. سەكسەن عاسىر جانە سەكسەن جىل

1530 رەت
كورسەتىلدى
17 مين
وقۋ ءۇشىن

الپىس جىل بويى قالام تەربەپ, شىعارماشىلىقتىڭ اششى-تۇششى ءدامىن تاتا ءجۇرىپ, جازۋشىلىقتىڭ يگىلىگىنە دە مولىنان كەنەلگەن احمەتجان اشيري وسى كەلىپ جەتكەن 80 جاسىندا 8 عاسىردى قامتىعان ادەبي كوركەم كارتينانى وقىرماندارىنا ۇسىنعان جاپاكەش جازۋشى.  

احمەتجان اشيري. سەكسەن عاسىر جانە سەكسەن جىل

احمەتجان ءاشيريدىڭ كۋرس­تاس­تارى مەن زامانداستارى­ دا بىرەگەي ابزال ازاماتتار ءابىش كەكىلباي, قاب­دەش ءجۇمادىل, وراز­اقىن اسقار, مارفۋعا ايت­قوجينا, ءشار­بانۋ قۇماروۆا, بەك­سۇلتان نۇر­جەكە. بۇل كىسىلەر ۇلى مۇحتار اۋە­زوۆتىڭ لەكتسيا­سىن تىڭداپ, ءتالى­مىن العان تاڭ­داۋلى شاكىرتتەر. ستۋدەنتتىك كىتاپ­شاسىنان ۇستاز, اكادەميك جازۋشى م.اۋەزوۆتىڭ قولتاڭ­باسىن جانە سول زاماننىڭ اتى اڭىزعا اينالعان تۇلعالى ۇستاز­داردىڭ ەسىمىن كورە الاسىڭ. ءاشي­ريدىڭ قالامىنان تۋعان جۇز­دە­گەن اڭگىمە, پوۆەست, ەسسە, ماقا­لالاردى ايتپاعاننىڭ وزىندە ءداۋىر كەرۋەنىندە تاسقا ويىلعان تاڭ­باداي «نۇر-انا», «كەشپەس قوڭىلىم», «سولماس گۇل», «جالعىز جالبىز», «يديقۇت», «باۋرچۋق ارت  تەكىن», ء«دىلى زيا», «جەر اكا­دەميگى» قاتارلى سۇيەكتى شىعار­مالارى ۇيعىر ادەبيەتىنىڭ عانا ەمەس, قازاقستان ادەبيەتىنىڭ ماق­­­تانىپ ايتۋعا بولاتىن جەتىس­تىك­تەرى بولىپ قالا بەرەدى. درا­ما­تۋرگيا سالاسى بويىنشا «ول­­مەس بولىپ تۋعاندار»(1973 ج.), «مۇقامشى»(1981 ج.), «دي­قان» (1985 ج.), «ەپشىل», «يدي­قۇت» (2009 ج.), «جالعىز جالبىز» (2014 ج.) پەسالارى ق.قوجامياروۆ اتىنداعى مەملەكەتتىك اكادەميا­لىق ۇيعىر مۋزىكالىق كومەديا تەاترىندا قويىلدى. ا.پ. چەحوۆتىڭ اتاق­تى «شيە باعى» (2015 ج.), يسپان اقىنى, دراماتۋرگ گ.لور­كانىڭ «قاندى توي» تراگەديا­سىن, قازاق اقىنى, دراماتۋرگ ق.شاڭعىتباەۆتىڭ «بەۋ, جىگىت­تەر» كومەدياسىن ۇيعىر تىلىنە اۋدارىپ, ساحناعا دايارلاپ بەردى. وسىنشالىق ادەبي جۇمىستىڭ ءوزى ءبىر ادامعا از ەمەس. ا.اشيري تەك قانا قالامگەرلىكپەن وتىرعان كىسى ەمەس, ول ۇلكەن قوعام قاي­رات­كەرى. ول ۇزاق جىلدار بويى قا­زاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ ۇيعىر ادەبيەتى كەڭەسىن باسقارىپ تالانتتاردى ىزدەنۋگە ۇندەپ, جۇ­مىلعان جۇدىرىقتاي بولۋى­نا سەپتىگىن تيگىزىپ كەلە جات­قان اقساقالىمىزعا اينالدى. وسىلايشا شىعارماشىلىق ۇجىم­دا «ۇيعىر ادەبيەتى كەڭە­سى» كۇنى بۇگىنگە دەيىن بەلسەن­دى قىزمەت ەتىپ, ۇرپاقتار ساباق­تاس­تىعى جالعاسىپ كەلەدى. ونىڭ ءومىرى مەن شىعارماشىلىعى جونىن­دە ەلىمىزگە بەلگىلى قالام­گەرلەر س. قيراباەۆ, ش.ەلەۋ­كەنوۆ, ءا.نۇرشايىقوۆ, ق.ىس­قاق, س.مۇراتبەكوۆ, ءا.قا­ديروۆ, ش.كيبيروۆ, م.ھامراەۆ, پ.ءماح­ساتوۆا, ر.يسمايلو, ۋ.قاليجان, گ.وردا, ا.حامراەۆ, ا.قاليەۆا, گ.مۇساعۇلوۆا, ن.اقىش, ا.مۇقان, د.بايتۇرسىن ۇلى قاتار­­لى جۇزگە تارتا ارىپتەستەرى باس­پا بەتىندە پىكىر ءبىلدىرىپ, ەڭ­بەك­­تەرىن تالداپ تارازىلاپ شى­­­عىپ­تى. مەملەكەتتىك سىي­لىق­تىڭ يەگەرى, كوركەم پروزانىڭ ۇزدىك وكىلدەرىنىڭ ءبىرى سايىن مۇراتبەكوۆ تەلەارناعا بەرگەن سۇحباتىندا «احمەتجان ءاشي­ريدىڭ بويىنداعى جاقسى قاسيەت ينتەرناتسيوناليزم, حالىقتار اراسىنداعى دوستىق. اسىرەسە مى­ناۋ ورىس پەن ۇيعىر, قازاق پەن ۇيعىر حالقىنىڭ اراسىنداعى دوس­تىقتى دانەكەرلەپ وتىردى. ونى ءوزىنىڭ شىعارماسىندا عانا ەمەس, كۇندەلىكتى ومىرىندە ىلعي دا ناسيحاتتاۋمەن كەلدى. ءجاي قۇرعاق ءسوز كۇيىندە ەمەس, ءىس جۇزىندە كور­سەتىپ كەلە جاتقان جازۋشى دەر ەدىم» دەپتى, اعىنان جارىلىپ.

احمەتجان ءاشيريدىڭ ء«دىلى زيا» ەسسە-رومانى وسى كۇنگە دەيىن ورىس, قازاق تىلدەرىنە اۋدا­رىلىپ, كىتاپ بولىپ جارىققا شىق­قاندا ول تۋراسىندا ءۇش تىلدەگى باسىلىمدار جەكە-جەكە ءسوز قىلىپ, قىزۋ تالقىلاعان ەدى. ادە­بيەتشى عالىم شەريازدان ەلەۋ­كەنوۆ: «ا.ءاشيريدىڭ ء«دىلى زيا» رومانىنىڭ باس كەيىپكەرى – «بەنت» اكتسيونەرلىك قوعامىنىڭ پرەزيدەنتى ديلمۋرات كۋزيەۆ. ديلمۋرات وتانىمىز­دى كوركەي­تۋگە ۇلەس قوسىپ جاتقان, وتانىن شىنايى سۇيگەن كاسىپكەرلەردىڭ جيىنتىق بەينەسى. ديلمۋرات حال­قىنا, ەلىنە پايدام تيسە دەي­تىن پاتريوت جان. نۇرسۇلتان نازارباەۆ ءوز سوزىندە «تاۋەلسىز قا­زاق­ستانعا جيىرما جىل بولدى. وتا­نىمىزدى كوركەيتۋگە ۇلكەن ۇلەس قوسىپ جاتقان كاسىپكەرلەر بار. سولاردى جازۋ كەرەك. بىرلىگى جاراسقان تاۋەلسىز ەل حالقىنىڭ ءومىرىن, ءوزارا بىرلىك, دوستىعىن كوركەم ادەبيەتتە كورسەتۋ ءلازىم», – دەگەن بولاتىن. ا.ءاشيريدىڭ اتال­عان رومانى ەلباسىنىڭ ادە­بيەتكە قويعان وسى تالاپتارىنا تولىق جاۋاپ بەرەتىن شىعار­ما» دەپ دۇرىس تۇجىرىم جاساپتى. بۇل شىنىندا دا بۇگىنگى ءداۋىرىمىزدى تولىق بەينەلەگەن رو­مان.

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايرات­كەرى احمەتجان ءاشيريدىڭ ق.قوجامياروۆ اتىنداعى مەم­لەكەتتىك اكادەميالىق ۇيعىر مۋزى­كالىق كومەديا تەاترىنداعى قويىل­عان «جالعىز جالبىز» (يال­عۋز يالپۋز), «ولمەس بولىپ تۋعاندار», «مۋقامشى», «ديقان», «يديقۋت» پەسالارى قازاقستان كورەرمەندەرى تاراپى­نان قۇر­مەتكە بولەنگەن قويىلىمدار. اسى­رەسە «يديقۋت» سپەكتاكلى ورتا ازيا مەملەكەتتەرىنىڭ III حالىق­ارالىق فەستيۆالىنىڭ لاۋرەاتى اتانسا, «جالعىز جالبىز» 2014 جىلدان بۇگىنگى كۇنگە دەيىن كوپ- ۇلتتى قازاقستان قورەرمەندەرىنە ۇزدىكسىز كورسەتىلىپ كەلەدى. قاس­قاراۋ مەن سەيىت دوستىعى ەكى ۇلت, ەكى حالىق اراسىنداعى دوس­تىق­تىڭ تۇلعالانىپ, بوي كوتەر­گەنىن كورسەتەدى. قازاقستان­نىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, رەجيس­سەر يالقۇنجان شاميەۆ قيا­لى مەن اۆتوردىڭ وي الەمىندە تىعىز ساي­كەستىك بار ەكەنىنە كوز جەت­كىزەسىڭ.

وقيعا بارتوعاي سۋ قويماسىن سالۋ جوباسىنىڭ اينالاسىندا باس­تالادى. تومەنگى جاقتاعى اۋدان, اۋىلداردى سۋمەن قام­تاماسىز ەتىپ, ونداعى ەگىس القاپ­تارىنا, مال شارۋاشىلىعى جۇ­مىس­تارىنا سۋ جەتكىزۋ ءۇشىن تاۋ­دىڭ جوعارى جا­عىنداعى قىساڭنان كولەمى ءىرى, الىپ سۋ قوي­ماسىن سالۋ كەرەك. قىساڭدى تولتىرا تاس قالاپ, تسەمەنتپەن قۇيىپ, سۋدىڭ دەڭگەيىن كوتەرۋگە تۋرا كەلەدى. ال  ول اڭعاردا ەجەلدەن, اتا-باباسىنان بەرى قونىس­تانىپ كەلە جاتقان اۋىل, ءبىر قاۋىم حالىق تۇرادى. جەردىڭ يەسى قاسقاراۋ اقساقال باستاعان قازاقتار. ول جەرگە تو­مەنگى ۇيعىر اۋىلى شارىننان سەيىت وتباسىمەن كوشىپ كەلىپ قوڭسى بولىپ قوسىلعان. ولاردىڭ دا تۇرىپ جاتقانىنا ءبىراز زامان بولىپ قالعان ەكەن. سول ءۇشىن دە ءدام-تۇزى جاراسىپ, تۋما­سا دا تۋعانداي بولىپ كەتكەن ءجايى بار. وزدەرى كورشى, وزدەرى تامىر بول­عان سوڭ اس-تاباعى اۋىسىپ, ءبىر ءۇيدىڭ كىسىلەرىندەي بىرلىگى بار جاقىندارعا اينالعان ەدى. مىنە ءوستىپ ۇيىپ وتىرعاندا جو­عا­­رىنىڭ بۇيرىعىمەن سۋ اس­تىن­­دا قالۋعا اينالعان شاعىن اۋىلدىڭ شىرقى بۇزىلىپ, ۇيالا­رىنان ايرىلۋ قاۋپى تۋىندايدى. قىسقاسى, اۋىلدى كۇشتەپ كوشى­رەدى. جۇرتتىڭ ءبارىن جان-جاققا قۋعانداي بولىپ جۇگىن ارتتىرىپ, ار­قانىن تارتتىرىپ ايدايدى. بۇيرىق قاتتى, جان ءتاتتى بولعان سوڭ ەل قونىس اۋدارادى دا, تەك قانا قاسارىسقان قايسار قارت قاس­قاراۋ عانا تاپجىلمايدى. ء«تىرى بولساق ءبىر توبەدە, ولسەك ءبىر شۇڭقىردا بولامىز» دەگەن دوسى سەيىتتىڭ شاڭىراعى عانا كوشىپ كەتپەي قاسىندا قالادى. مىنەكي, جۇرتىنان جىلجىماعان ەكى وتباسى اراسىنداعى وقيعا­لار شىعارمانى شيراتا تۇسەدى. قاۋ­ساعان قاريالار قانشا بۇلقىنسا دا, بيىك تاۋدان جوڭكىلە قۇلاعان تاس­قىنعا قالاي قارسى تۇرماق؟! زامان­نىڭ داۋىلى, ءداۋىردىڭ سوق­قان جەلى ءوز دەگەنىن ىستەيدى. ءبىر نارسە انىق, ول: سىرتقى دۇنيە قالاي قۇبىلسا دا, قاسقاراۋدىڭ قاباعى قاتۋلى, ەركى مىقتى, يرا­داسى تاس ءتۇيىن. نەگە بولسا دا يلىك­پەي توڭ-تەرىس قالپىمەن قار­سى قاراپ وتىر. بۇل بەكىم – ادام ولسە دە, مۇلدە ولمەيتىن رۋح بولار؟! مىنە وسىنداي كۇردەلى وبراز جاساعان احمەتجان اشيري مىنا نارسەنى دە ۇمىتپاعان, قاسقاراۋدىڭ قاسىنان تابىلىپ, تابان اۋدارماي تۇرا بىلەتىن سەيىت تاعدىرىن ءتاۋىر قامتىعان. دەمەك قاسقاراۋ قازاق قايدا بولسا, سەيىت ۇيعىر سوندا دەگەن ءسوز! مىنەكي دوستىقتىڭ ءتۇبى وسىنداي تەڭىزدەي تەرەڭ, تاۋدان بيىك, كولدەن كولەمدى.

احمەتجان ءاشيريدىڭ «يدي­قۇت», «باۋرچۋق ارت تەكين» تاريحي ديلوگيانىڭ ورنى بولەك, ورا­مى قالىڭ. وقيعا اۋمالى-توك­پەلى, ساداقتىڭ ادىرناسىنداي تارتىلىپ, شيرىعا تۇسكەن زاماندى بەينەلەيتىن كولەمدى كوركەم ەڭبەك. ەكى ۇلى تاريحي تۇلعانىڭ تۋلاعان ومىرىنەن الىن­عان سالماقتى دۇنيە. ولار « ۇلى قوسىن», ء«تاڭىر قۇت», « ۇلى قاعان» اتانعان شىڭعىس حان جانە داڭقتى «قۇتحان», «تەڭدەسسىز ءامىر» اتان­عان, سونداي-اق شىڭعىس­ حاننىڭ «بە­سىنشى بالاسى», « ۇلى پاتشا يديقۇت». وسى ەكى الىپتىڭ ارا­سىنداعى تاعدىرلى تارتىستار, تاڭعاجايىپ وقيعالار سىمداي تارتىلىپ روماننىڭ سالماعىن اۋىرلاتا تۇسەدى. باۋرچۋق ارت تەكين ومىردەن وتكەننەن كەيىن شىڭ­عىس حان قاعاناتىنىڭ بيلەۋ­شىلەرى قۇبىلايحان جانە ونىڭ ۇرپاقتارى, تاق مۇراگەرلەرى وق­تاي­حان, موڭكەحان, سونداي-اق شا­عاتاي اۋلەتى داۋاحان, ۇرپاق­تارى قايدۋلاردىڭ يديقۇت مەم­لەكەتىمەن اراداعى بايلانىس­تارى, قيان-كەسكى قاقتىعىستارى بايان ەتىلەدى.

تاريحي ديلوگيادا شىڭعىس حان ۇرپاق­تارى قۇرعان «قاعانات» اتى­مەن بەلگىلى بولعان كۇللى قىتاي, بەيجىڭنەن قارا تەڭىزگە دەيىنگى الىپ جاتقان اۋماقتاعى, يمپە­ريانىڭ قۇرامىنداعى وسى ءبىر يديقۇت ەلىنىڭ ورنى, ءرولى, تاريحي سيپاتى تەرەڭىنەن اشىلادى. نانىمدى كورسەتىلىپ, وقىرماندى سەگىز عاسىرعا شەگىندىرىپ اپارادى. جازۋشى احمەتجان ءاشي­ريدىڭ بۇل ەڭبەگى تەرەڭ ىزدەنىس­تىڭ, تىنىمسىز ەڭبەكتىڭ, ۇل­كەن قاجىر-قايراتتىڭ, مول ءبى­لىم, زور تالانتتىڭ جەمىسى. «يدي­قۇت» رومان كۇيىندە جانە سپەكتاكل كۇيىندە دە ادەبي ورتا­نىڭ قابىلداۋىنا يە بولىپ, زەرت­تەۋشىلەردىڭ وڭ باعاسىن الدى.

وسىعان دەيىن جازۋشىنىڭ «يديقۇت» پەساسى جانە «يديقۇت» رو­مانى تۇرىك تىلىنە اۋدارىلىپ, حالىقارالىق تۇركسوي ۇيى­مىنىڭ قولداۋىندا, جازۋشى, اۋدارماشى, ديپلومات مالىك وتارباەۆتىڭ ىقپال ەتۋىمەن ەۋرازيا جازۋشىلار وداعى تارا­پىنان انكاراداعى «بەنگۋ» باس­پاسىنان جارىق كورىپ, تۇرىك وقىرماندارىنان جاقسى باعاسىن الىپ ەدى. ەندىگى ءبىر ايتپاسا بولمايتىن تۋىندىسى «شارباق» پەساسى. بۇل شىعارما وتكەن 2017 جىلى تۇركسوي جانە ەۋرا­زيا جازۋشىلار وداعى تارا­پىنان وتكىزىلگەن تۇركى دۇنيەسى دراماتۋرگتەرىنىڭ حالىقارالىق «قورقىت اتا» بايقاۋىندا باس جۇلدەگە يە بولىپ, انكارا قالا­سىندا وتكەن قورىتىندىدا مارا­پاتتالدى. پەسا الداعى جەردە تۇركى تەكتەس ۇلتتاردىڭ تىلىنە اۋدارى­لىپ, ساحناعا شىعا­رىل­ماقشى. قازاقستانداعى ۇيعىر تەاترى­نىڭ رەپەرتۋارىنا كىرگىزۋ جوس­پارلانۋدا. بۇل بەرىلگەن جوعارى باعا ۇيعىر ادەبيەتىنىڭ عانا ەمەس, قازاقستان حالىقتارى ادە­بيەتىنىڭ دە كەسەك تابىسى دەۋ­گە تۇرادى.

اناۋ ءبىر جىلى «يديقۇت» رومانىن جازۋ ءۇشىن اۆتور ءوزى­نىڭ تۋعان اۋىلى مالىبايعا كو­شىپ بارىپ ون جىل جەكە شى­عار­ماشىلىقپەن شۇعىل­دانا­دى(مۇنىڭ ءوزى تۇسىنگەن ادامعا ۇلكەن تاۋەكەل). ءبىر كۇنى سىيلاس دوس-اعاسى, جازۋشى سەيداحمەت بەردىقۇلوۆ الماتىدان تەلەفون شالىپ: «احمەتجان ءىنىم, اۋىلعا بارىپ ءۇن-ءتۇنسىز جاتىپ الۋعا بولا ما ەكەن؟ قالىڭ قالاي؟ مەن اۋىرىپ قالدىم, ۇيعىر تۋىستاردىڭ تاندىر نانىن ساعىندىم, ماعان ىستىق نان اكەلىپ بەرە الاسىڭ با؟» دەيدى. احمەتجان اعانىڭ جۇبايى, اپكەسى, اۋىل ايەلدەرى سول كۇنى شۇعىل قامىر اشىتىپ, تاندىرعا نان پىسىرەدى. جاڭا پىسكەن ىستىق ناندى ماتا داستارقانعا وراپ, تاكسيگە وتىرعان احاڭ الماتىعا تارتىپ, كۇن باتپاي ءوزى بىلەتىن ادرەسكە جەتەدى. قاتتى ريزا بول­عان سەيداحمەت اعا ىستىق ناندى قاتتى قۇشىرلانا يىسكەپ, ءبىر راحات­تانىپتى.

ءۇش كۇننەن كەيىن تەلەفون شالىپ «احمەتجان, ساعان كوپ راحمەت! ۇيعىر حالقىنىڭ ىس­تىق نانىن جەپ اۋرۋدان ايى­عىپ كەلەمىن!» دەپ, العىسىن ءبىل­دىرىپتى. امال نە, تۋرا كەلگەن اجال­عا توسقاۋىل بولار ما!.. كوپ كەشىكپەي سەيداحمەت اعا باقي دۇنيەگە اتتانىپ كەتەدى. بۇل سەي­­داحمەت اعانىڭ كوڭىلى سۇيگەن ۇي­عىر ۇلتىنا, سونىڭ ءبىر ۇلى, اقكوڭىل پەرزەنتى احمەتجانعا دەگەن قۇرمەتى شىعار, مۇمكىن جاقىن ادامىنان جانىنا داۋا ىزدەگەن بولار!.. سوڭعى ساعاتتاردا احمەت­جان اشيريگە تەلەفون شا­لۋىنىڭ وزىندە تەرەڭ سىر جاتسا كەرەك!.. سول وقيعانى ايتا وتىرىپ احمەتجان اعا سەيداحمەت بەردىقۇلوۆتىڭ ءبىر ەرلىگىن ەسىنە الادى. «جالعىز جالبىز» رومانى قازاقستاندا باسىلىپ شىعادى, وكىنىشتىسى رەداكتسيا رەداكتورلارى قايشىسىنا ءىلىنىپ كەسىلىپ, تۋرالىپ ۇشتەن ەكى بولىگى عانا كىتاپ دەگەن اتپەن جارىق كورىپتى. ء«بۇيتىپ شىققانشا شىقپاي-اق قويساشى!» – دەپ, كوڭىلى جاسىپ كەلە جاتقاندا الدىنان سول كەزدەگى «جالىن» باسپاسىنىڭ ديرەكتورى سەيداحمەت اعا جولى­عادى. «احمەتجان, قال قالاي؟ قاباعىڭ تۇسىڭكى عوي, نە بولدى؟» دەپتى قىراعى اعا ءبىر قارا­عاننان بايقاپ. «وي, اعا, مىنانى قاراڭىزشى, رومانىم ءجۇ­نىن جۇلعان تاۋىقتاي بولىپ شى­عىپ­تى, سوعان مۇڭايىپ كەلە­مىن» دەيدى, احاڭ. ءسال ويلانىپ العان سەيداحمەت اعا: «ون­دا كىتاپتى ماسكەۋدەن ورىس تىلىن­دە شىعارامىز! ەرتەڭنەن قال­دىرماي ورىس تىلىندەگى نۇسقاسىن ماعان جەتكىز!» دەپتى. «انە, سول كىسىنىڭ قولداۋىمەن تولىققاندى رومان بولىپ, كوركەم اۋدارىلىپ شىققان كىتابىم كەڭەستەر وداعىنا تارادى», – دەيدى احمەت­جان اعا ساعىنا ەسكە الىپ.

قازاق قالامگەرلەرىنىڭ اراسىندا احاڭنىڭ ونداي دوستارى وتە كوپ. سونىڭ ءبىرى كۋرستاسى, جەر­لەس دوسى, اقىن ورازاقىن اسقاروۆ, ەندى ءبىرى ماحاببات تاقى­رىبى مەن تاريحي تاقىرىپتى تو­لىق قاۋسىرىپ جۇرگەن جازۋشى بەكسۇلتان نۇرجەكە, تاعى ءبىر دوسى, شىعىستىڭ اق باستى شىڭدارىنىڭ ءبىرى, بۇل كۇندە مارقۇم بولىپ كەتكەن قاليحان ىسقاق. ولار تۋرالى ايتسا تاۋسىلمايتىن قىزىقتار ءوز الدىنا ءبىر توبە... جالعاسا بەرەتىن تىزىمدەردىڭ باسقى جاعىنان ورىن الاتىن ادامنىڭ ءبىرى ۇزاق جىل كورشى وتىرعان, سىرى ءبىر, ءدام-تۇزى جاراسقان ءازىلحان نۇرشايىقوۆ. ومىردە توسىن وقيعالار كوپ قوي!.. ءبىر كۇنى ءاز-اعا تەلەفون شالىپ «احمەتجان قال­قام, ۇيگە كەلىپ كەتشى!» دەپ­تى. ۇيىنە بارسا, ءاز-اعا «اح­مەت­جان, مىنانى قارا, سەن تۋرالى ماقا­لا جازىپپىن, ءتاپ-ءتاۋىر دۇنيە ەكەن. سەن وسىنى «قازاق ادە­بيە­تىنە» اپارىپ بەرشى!» دەدى. اقساقالدىڭ ءوتىنىشىن قۇپ الىپ, گازەتكە بەردىم. ارادا ءبىر اپتاعا مالىبايعا بارىپ قايتا كەلسەم, گازەتتە ءاز-اعانىڭ ماقالاسى جا­­رىق كورىپتى, قولىما الا سالىپ ءاز-اعانىڭ ەسىك قوڭىراۋىن باس­تىم. ۇيدەن ۇلى ارنۇر شىقتى. ء«از-اعانىڭ ماقالاسى گازەتكە شىعىپتى, بەرەيىن دەپ كەلدىم» – دەيمىن, بۇرىنعى ادەتىمشە... «وي, احمەتجان اعا, اكە­مىزدەن ايرىلىپ قالدىق!» – دەپتى, ارنۇر. باسىنا ءبىر شەلەك سۋ قۇيىپ جىبەر­­گەندەي بول­عان احمەتجان اعا ۇيگە كىرىپ اعا­نىڭ ورنىنا قۇ­ران وقىپ, دۇعا جاسايدى. سوڭعى مينۋت­تارعا دەيىن سالقىنداماعان دوستىق, ۇزىل­مەگەن بايلانىس دەپ وسىنى ايتۋعا بولاتىن شىعار!..

احمەتجان ءاشيريدىڭ ىل­عي اۋزىنان تاستاماي ايتىپ جۇرە­تىن اڭگىمەسىنىڭ ءبىرى جازۋ­شى جۇسىپبەك قورعاسبەك تۋرالى بولىپ كەلەدى. 1986 جى­لى جەلتوقسان وقيعاسىنان كەيىن­گى كەز... احمەتجان اشيري جازۋشى­لار وداعى پارتكومىنىڭ حاتشىسى بولاتىن... پارتكوم جينالىسى ەدى. ادامنىڭ باسىنا بەرگىسىز تولقىعان كۇي, قىسىلعان ءسات ءوتىپ جاتادى... ەكى وتتىڭ ورتاسىن­دا قالعان احمەتجان اعا قان قى­سى­مى كوتەرىلىپ ەسىنەن تانىپ قۇ­لاي­دى. بىرەۋدى بىرەۋ ءبىلىپ بولمايتىن مينۋتى مىڭ جىلعا تەڭ سول مەزەتتە جازۋشى جۇسىپبەك قورعاسبەك ەس-ءتۇسسىز جاتقان اح­مەت­جان اعانى بالاشا كوتەرىپ توپ ىشىنەن الىپ شىعىپ, «جەدەل جاردەمگە» سالىپ قۇتقارىپ قالادى. «مەنى اجالدان اراشالاپ قالعان جۇسىپبەكتى جانە جايدىڭ وتىنداي جارق ەتىپ وتە شىققان ول كۇندى ەشقاشان ۇمىتا المايمىن» دەيدى, احمەتجان.

احمەتجان اعا 70-كە تولعاندا ارقالى اقىن يران-عايىپ جازۋ­شى­لار وداعىنىڭ زالىنداعى جي­نال­عان توپتىڭ الدىنا شىعىپ مىنەزدى, رۋحتى ولەڭ وقىدى, ونى قازاقتىڭ جۇرەك ءسوزى, دوستارىنىڭ تىلەگى دەۋگە بولار ەدى. اعا سەكسەنگە تولىپ وتىرعان بۇگىنگى كۇنى ماقا­لانىڭ سوڭىن سول ولەڭنىڭ مازمۇنىمەن اياقتايىن.

ارداقتى احمەتجان اشيري, گۇلدەي بولسىن كوڭىلىڭىز, بەيبىت بولسىن ءوڭىرىڭىز, ۇزىن بولسىن ءومىرىڭىز!

داۋلەتبەك بايتۇرسىن ۇلى,
اقىن, «يلھام» سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى

سوڭعى جاڭالىقتار

قازاقستاندا قانشا قالا بار؟

قازاقستان • بۇگىن, 17:02