بيىل قالاعا جاڭبىر كوپ جاۋدى.
ال دالاعا... دالاعا ازىرشە ءبىر تامشى دا تامباي تۇر.
مۇنىسى نەسى؟..
ءبىز ادەتتە, كوكتەمگى دالانى, كىلەمدەي قۇلپىرعان قىزعالداقتى, كوك مايسا شالعىندى, اقشا بۇلتتاردى ءان مەن جىرعا قوسپاۋشى ما ەدىك.
اتتەڭ...
تەڭ-تەڭ جۇك تيەگەن تۇيەكەشتەر سەكىلدى تۇيدەك-تۇيدەك بۇلتتار انە, تاعى دا ايالداماي, قالاعا قاراي جوڭكىلىپ بارادى.
ءۇپ ەتكەن جەلگە باسىن يزەپ, جەلكىلدەي جونەلەتىن جاسىل ساسىردىڭ, اتقۇلاق پەن قويجەلكەكتىڭ, مەزگىلىندە ءبۇر جارا الماي كۇرەڭىتىپ بارا جاتقان بوز جۋساننىڭ مۇڭىن قازىر كىم تىڭدايدى؟ كوز جاسىن كىم كورەدى؟..
ءبىزدىڭ مونتايلىقتار كەشە كوكتەن جاڭبىر تىلەپ, تاساتتىق بەردى. مۇنداعى ەل ماڭ دالاداعى بيىك شوقى – ماڭسارىنىڭ ۇشار باسى ەرتە سارعايعانىن اڭداپ, ءىش جيىپ, ۇرەيلەنىپ وتىر.
وسىنداي ءبىر شاقتا: «و-وۋ, جەلىنى سىزداعان قاراسۇر بۇلتتار, سەندەر بيىل شىنىمەن-اق مەيىرىم-قايىرىم-
نان ايىرىلىپ, اقىلدارىڭنان الجاسا باستاعانسىڭدار ما؟ ونسىز دا كوشە-كوشەدەگى لىقىلداعان سۋدى قايدا اعىزارىن بىلمەي, قاربالاسىپ جاتقان تاس قالادا نە بار؟! – دەپ ەرىكسىز ايعاي سالعىڭ كەلەدى.
– ايالداساڭدارشى دالاعا. قۇيساڭدارشى سەلدەتىپ. قارا جەردىڭ ءيى قانىپ, ەگىن ءوسسىن. ءشوپ شىقسىن. مال تويىنسىن».
بىراق...
كىم ءبىلسىن, بۇل دا ءبىر سىناق شىعار-اۋ.
سەبەبى ءبىز دە دالانى تاستاپ, قالاعا قاراي جوڭكىلىپ جاتقان جوقپىز با؟
اتاقونىس, اتا ءداستۇر, اتا سالت, انا ءتىلىمىز – ءبارى-ءبارى كوكتەن جاڭبىر تىلەگەن بوز جۋسانداي جۇدەپ, اسپانعا قاراپ تەلمىرىپ قالدى ەمەس پە؟
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
