30 قاراشا, 2011

ءاسانالى اشىم ۇلى: اتا-بابا ارمانى اقيقاتقا اينالدى

662 رەت
كورسەتىلدى
34 مين
وقۋ ءۇشىن
كسرو جانە قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى, مەملەكەتتىك سىي­لىق­تىڭ لاۋرەاتى, «وتان», يۋنەسكو-نىڭ «التىن قىران», رەسەيدىڭ لومونوسوۆ وردەندەرىنىڭ, تاۋەلسىز مەملەكەتتەر دوستاستىعى سىي­لىعىنىڭ يەگەرى ءاسانالى اشىم ۇلىمەن «الماتى اقشامى» گا­زەتىنىڭ باس رەداكتورى, پرەزيدەنت سىيلىعىنىڭ, قۇرمەت وردەنىنىڭ يەگەرى قالي سارسەنبايدىڭ سۇحباتى. ءاسانالى ءاشىم ۇلىنىڭ 70 جىلدىق مەرەي­توي­­ىندا تالاي جۇيرىك, شەشەندەر ءسوز سويلەدى. سونىڭ ىشىندە سىنىپتاسىنىڭ ايتقان ءسوزى ەسىمدە قالىپ قويىپتى. «ءاسانالىنىڭ توبەسى كورىنگەننەن توبەم كوككە ءبىر ەلى جەتپەي قالادى. بار ەكەنبىز عوي دەپ, شۇكىرشىلىك ەتەمىن», دەپ ەدى ول كىسى. راسىندا حالىق قاشاندا ءوزىنىڭ قاي تۇلعاسىنا دا وسىلاي قۇرمەت كورسەتەتىنىنە كۋا بولىپ ءجۇرمىز عوي. تاريحتى تۇلعا جاسايدى. تۇلعاسى بار ەلدىڭ شىعار تاۋى عانا ەمەس, شىعار شوقىسى دا بيىك. ەل ءومىرىنىڭ قانداي وزەكتى, وتكىر ماسەلەسىنەن بولسىن ءوزىن تىسقارى قويا المايتىن, ازاماتتىق وي-پىكىرىن, وزىندىك پوزيتسياسىن بۇكپەسىز ايتىپ, پاراسات بيىگىنەن كورىنىپ جۇرگەن, تاۋەلسىز ەلدىڭ ءار كۇنىن كۇندەلىگىنە مارجانداي ەتىپ ءتۇسىرىپ وتى­­­را­تىن سونداي بىرەگەي تۇلعانىڭ ءبىرى – ءاسانالى ءاشىم ۇلى. الماتىنىڭ قاق ورتاسىنداعى كەڭسەسىندە وي تە­ڭىزىن كەشىپ وتىراتىن ويپازبەن سارسەنبىنىڭ ءسا­تىندە سۇحبات قۇرۋدىڭ ءساتى ءتۇستى. رەسمي تىلدە كەڭسە دەگەنىمىزبەن, قۇددى ءبىر اكەمتەاتردىڭ قوسىمشا قوسى­نىن­داي وي وتاۋىنا ەنگەن جاننىڭ جان دۇنيەسى اپساتتە كوركەم كۇيگە تۇسەر ەدى. قازاقتىڭ ءارى-بە­رىدەگى مار­قاس­قالارىنىڭ ءبارىنىڭ ماڭدايى جارقى­راپ تۇر وسىندا. تاۋەلسىزدىك تويىنىڭ ۇلى ءدۇبىرى جاقىنداعان تۇستا الاشتىڭ اسانالىسىمەن قاسيەتىڭنەن اينا­­لايىن قۇدىرەتتى ونەردىڭ ءتىرى شەجىرەسى ىسپەتتەس قۇتحانادا ەمەن-جارقىن وي-پىكىر بولىستىك. اڭگى­مە­مىز ءاپ دەگەننەن تاۋەلسىزدىك تۇعىرىنا قونعان كۇننەن باستاۋ الىپ جۇرە بەردى.   «ونەرگە جاقسى قاراعان ادام – دۇرىس ادام» – قادىرلى اساعا! ۋاقىت قالاي-قالاي زۋلاي­دى. كۇنى كەشە عانا سياقتى ەدى. جەلتوقساننىڭ 16-سى. پارلامەنت ءۇيى. كەشكى ساعات 18.30. قا­­زاق­ستان ءوزى­نىڭ تاۋەلسىزدىگىن جاريالادى. ۇلان-اسىر قۋا­نىش. ءدال سول ساتتەگى اتاقتى ونەر ادامىنىڭ قۋانىشى, كوڭىل-كۇيى قانداي ەدى؟! ەسىڭىزدە مە؟... – ارينە, ول كۇندى ۇمىتۋ مۇمكىن بە؟! قازاقى كوڭىل-كۇي اۋانىنا سالىپ ايتساق, اق تۇيەنىڭ قار­نى جارىلعان كۇن عوي. ءبىر-بىرىمىزدەن ءسۇيىنشى سۇ­راپ جات­تىق. ەر تۇرىكتىڭ بەسىگى تۇركىستاندى, تۇ­ران­د­ى – اتا-جۇرت, انادولىنى انا-جۇرت دەيتىن تۇرىك باۋىر­لار­دىڭ پرەزيدەنتى سۇلەيمەن دەميرەل باستاپ, تاۋەل­سىزدىگىمىزبەن ەڭ ءبىرىنشى بولىپ قۇتتىقتاعانى دا ەستە. وزبەكستانداعى, قاراقال­پاق­ستانداعى دوس­تا­رىمنىڭ تەلەفون شالىپ, قۋان­عانى ەسىمە ءتۇسىپ وتىر. ءبىز تاۋەلسىزدىكتىڭ, بوس­تان­دىقتىڭ, ەركىن­دىك­تىڭ, جەڭىستىڭ, قۋانىشتىڭ, ءتىپتى, وكپە-رەنىشتىڭ دە قادىرىن ءبىر كىسىدەي بىلەتىن ۇرپاقتىڭ وكىلىمىز عوي. تاۋەلسىزدىك دەگەن اتاۋدىڭ وزىندە تۇر عوي بار ماعىنا. كەيبىرەۋلەر ءۇشىن بۇل ءبىر كوكتەن تۇسكەن­دەي بولىپ كورىنۋى دە مۇمكىن. تۇك تە ولاي ەمەس. وسى ەركىندىك ءۇشىن اتا-بابا­لا­رىمىز ات ۇستىنەن تۇسپەي, شەلەكتەپ قان توكتى. باس­قاسىن ايتپاعاندا, كەشەگى الاش ارداگەرلەرىنىڭ ارما­نىن ايتسايشى؟! مىنە, بۇل سول اتا-بابا ارمانىنىڭ اقيقاتقا اينالعان كۇنى. ال ەندى مەن سىزگە ايتايىن, وسى كۇندى سول كەزدەگى زەردەلى, جەتەلى ازاماتتار ءبىلىپ ءجۇردى. سەبەبى, ۇلى دەرجاۆانىڭ ىرگەسى شايقالا باستاعانىن دا سەزدىك. سول تۇستا «بۇل ءوزى سوزىلىپ كەتتى عوي» دەيتىن اڭگىمەلەر دە ەستىلىپ قالاتىن. – «قۋانعان مەن قورىققان بىردەي» دەمەكشى, تاۋەلسىزدىك الدىق. ەندى نە ىستەۋ كەرەك دەگەن ءمۇيىزى قاراعايداي سۇراق تۇردى عوي الدىمىزدا... – راسىندا سولاي. شىنى كەرەك, سول كەزگە دەيىن كوپ نارسەگە باس اۋىرتپاي, قولىمىزدى ۇكىمەتتىڭ يىعىنا ارتىپ قويىپ ءومىر سۇردىك قوي. ال ەندى ءوز ەركىندىگىمىز ءوز قولىمىزعا تيگەننەن كەيىن, باسقا­نى قايدام, ونەر ادامدارىنىڭ ءارى-ءسارى كۇيدە بولعانى راس. بۇرىن بار سەنىمدى جوعارى جاققا ارتىپ تاستاپ جۇرەتىن بولساق, ەندى بار جاۋاپكەرشىلىك ءوز يىعى­­مىزعا ءتۇستى. ارينە, تىڭنان جول باستاۋ قاشاندا قيىننىڭ قيىنى بولعان. ونىڭ ۇستىنە بۇرىنعىداي جالپاقتاۋ, قۇلدىق پسيحولوگيادان بىردەن ارىلۋ دا مۇمكىن ەمەس ەدى. ءتىپتى, بۇرىنعى تاۋەلدى كەزدەگىدەي دۇنيەلەردى, ماسەلەن, «قىز جىبەكتەي» فيلمدەردى ءالى كۇنگە دەيىن جاساعان جوقپىز عوي. مەنىڭ ءوز فيلوسوفيام بار. جالپى, ادامنىڭ تا­­بيعاتى سونداي, ەركىندىك بەرىلگەن كەزدە مىندەتتى تۇردە داعدارىستى باستان كەشەدى. ول ەشقاشان تولىق تاۋەلسىز بولمايدى. ەرىكسىز ءبىر كۇش كەيدە جىبەرمەيدى. سەبەبى, ادام قولىمەن جاسالاتىن ۇياتتار كوپ. سونىڭ ءبىرى – تابيعاتپەن ساناسپاۋ. ماسەلەن, ءبىز قاس­قىردى اياۋسىز قىردىق تا, قويدىڭ ەتىنىڭ دامدىلىگىن جويدىق, تورعايدى قىردىق, كەي جەرلەردە ەگىن شىق­پاي قالدى. مىنەكي, تابيعاتتا ارتىق ەشتەڭە جوق. ءبارى ءوز رەتىمەن. كەزىندە جاساعان تۋىندىلارىمىزدى ورتالىق كوميتەت ماي شاممەن قارادى. سونداي جاۋاپكەرشىلىك بولعاننان كەيىن بە, ءاربىر ءىسىمىزدى ۇقىپتىلىقپەن جاساپ, ءبىر جەرى سايا­سات­قا كەلىڭكىرەمەي قالا ما دەگەن كۇدىكپەن جۇمىس ءىس­تەدىك. مىنە, وسىنداي ورتادان شىققان ءبىزدىڭ ال­عاشقى كەزدەرى ەركىندىككە ۇركە قاراعانىمىز دا راس. – قالاي بولعاندا دا سول تاۋەلسىزدىكتىڭ ار­قا­سى عوي, العاشقىدا ابىلاي حان تۋرالى فيلم تۇسىرسەك دەگەن قۇلشىنىس تا كۇشتى ەدى... – ول راس. ءتىپتى, ماسكەۋدەگى يۋري سولومينمەن سويلەسىپ, وسىنداي فيلم تۇسىرسەم دەگەن وي بار, اق پاتشانىڭ وفيتسەرىنىڭ رولىنە تۇسەسىڭ بە دەگەنىمدە, ول بىردەن كەلىسىمىن دە بەردى. اۋەلدە اق­سە­لەۋ, سما­عۇل ۇشەۋمىز اقىلداستىق. ستسەناري داي­ىن. ءسويتىپ ءجۇر­گەن­دە ول ستسەناري تارتىسقا ءتۇسىپ, باسىلىم­دار­دا بىرنەشە نۇسقاسى جاريالاندى دا, ءبىر كەلىسىمگە كەلە الما­د­ىق. بۇل فيلم دە ءبىر كەزدەگى «قىز ءجى­بەك­تىڭ» تاع­دى­رىن قۇشا جازدادى. ەستەرىڭىزدە بولسا, «قىز جىبەك­تىڭ» ءوزىن ايتماتوۆ­تىڭ ارقاسىندا قىر­عىزدار ءتۇسى­رە­مىز دەپ الەك سالعان جوق پا ەدى. ءتىپتى, ولار العاشقى جۇمىس­تا­رىن باستاپ تا كەتكەن ەدى. اقىر سوڭى ازاما­ت­تا­رىمىزدىڭ نامىسى ويانعان بو­لۋى كەرەك, وزىمىزگە اۋپىرىمدەپ ءجۇرىپ قايتارىپ ال­دىق قوي. سول سي­ياق­تى ابىلايعا ەشكىم تالاسپاسا دا اركىم ءار جاققا تارتىپ, قالىپ قويدى. كەيدە ويلاي­سىڭ: «وس­ىن­­شا­ما, باسقا حالىقتا كوپ كەزدەسپەيتىن ەپوستار, اڭ­ىزدار, جىرلار, تۇلعالار قازاقتا جەتىپ ارتىلادى. سونىڭ ىشىندە وڭدى كينو بولىپ شىق­قانى – «قىز جىبەك» قانا. ابايدى دا, جامبىلدى دا جەتىستىرە المادىق. ابىلاي اناۋ. بۇلار ءبىزدىڭ پاسپورتىمىز عوي. كەيبىرەۋلەر ابايعا شاماسى كەلمەگەن سوڭ, جاس كەزىن بەينەلەدىك دەپ بۇرىپ كەتتى. سوندىقتان, قانشا جەردەن قاراجات بولعانىمەن, كادر, رەجيسسەر بولماعان سوڭ, ءبارى بەكەر. – ءفيلمدى ايتاسىز, سول فيلمدەردىڭ قارا­شا­ڭىراعى – «قازاقفيلمگە» دە قاۋىپ تونگەن جوق پا؟ – ەگەر بۇل ماسەلەگە كەزىندە نۇرەكەڭنىڭ ءوزى تىكەلەي ارالاسپاعاندا, بالكىم, الدەقانداي جاعداي بولار ەدى. – تاياۋدا «الماتى اقشامىندا» ءسابيت ور­از­بايدىڭ ەلباسى تۋرالى تاماشا, ادامي اڭگى­مە­سى جاريالاندى. حالىق ءارتىسى پرەزيدەنتتىڭ بوي­ىنداعى ونەرپازدىق قاسيەتتى ادەمى اڭگى­مە­لەي­دى. ءوز ومىرىڭىزدە دە وسىنداي ساتتەر بولدى ما؟ – جالپى, ونەرگە جاقسى قاراعان ادام – دۇرىس ادام. «رۋحاني بيىك كىسى – ۇلتتىڭ ۇيىتقىسى» دەپ قادىر ايتپاقشى, پرەزيدەنتتىڭ ونەر تۋرالى ءتۇسى­نى­گىنىڭ تەرەڭ ەكەنىنە كۇمان جوق. ول كىسىنى تەمىرتاۋدا جۇرگەن كەزىنەن بىلەمىن. ءبىر جولى گرۋ­زيانىڭ كينو قايراتكەرلەرى دە­لە­گاتسياسىن تەمىر­تاۋ­­عا باسقارىپ باردىم. ءبىزدى نۇرسۇلتاننىڭ ءوزى الىپ ءجۇردى. سول كەزدىڭ وزىندە العىر, زەردەلى ەكەنىن بايقادىم. بۇل ءبىرىنشى كەزدەسۋىمىز ەدى. ەكىنشى كەزدەسۋىم ەركىندەۋ بولدى. ءالى ەسىمدە. جاستىق قوي. ساعات تۇنگى 3-4-ءتىڭ كەزى. جاڭبىر قۇيىپ تۇر. سودان مەن جانىمداعى ارىپتەستەرىمدى نۇرسۇل­تان­نىڭ ۇيىنە بارايىق دەپ, ەرتىپ كەلدىم. ءبىر قاباتتى ۇيدە تۇرادى ەكەن. نۇرەكەڭ قۇشاق جايا قارسى الدى. سودان تاڭدى تاڭعا ۇرىپ, ءبىر سىر­لاس­قانىمىز بار. تەمىرتاۋدان كەيىن نۇرەكەڭ قارا­عان­دىعا اۋىستى. ودان كەيىن الماتىعا مينيسترلەر كەڭەسىنىڭ ءتور­اعا­سى بولىپ كەلدى. تاعى دا قاۋ­ىش­تىق. ول كەزدە مەن اكەمتەاتردىڭ ديرەك­تو­رى­مىن. قابىلداۋىنا سۇراندىم. بىردەن قابىلدادى. تەاتر­عا اۆتوبۋس سۇرادىم. ماسەلەنى بىردەن شەشتى. ارينە, بۇل ول كىسى ءۇشىن ۇساق-تۇيەك بولۋى مۇمكىن, بىراق, شارۋا شەشپەيتىن ادام ءبارىبىر شەشپەيدى عوي. مىنە, وسى قاتىناسىمىز كۇنى بۇگىنگە دەيىن جالعاسىپ كەلەدى. جۇمىسى باستان اساتىن ادامنىڭ تۇلعالى ازاماتتاردىڭ تاعدىرىنا ارالاسىپ وتىرۋى دا ۇلكەن كورەگەندىكتىڭ بەلگىسى. ۇنەمى كەزدەسە بەرۋگە ۋاقىت بولمايدى عوي. بىردە ءبىر كەزدەسۋدە «نۇرەكە, ءبىر فيلم تۇسىرمەكشى ەدىم, سوعان ءسىزدى ءبىر ەپيزودقا تۇسىرسەم دەيمىن, رۇقساتىڭىزدى بەرسەڭىز» دەدىم. سودان ول كىسى «ءبىر وبلىستا ماعان ۇقسايتىن ءبىر كىسى بار دەيدى» دەپ كۇلدى. مىنە, وسىنداي اڭگىمەلەر جۇرەدى ارامىزدا. انا جولى ءبىر جينالىستا ءوزى بۇرىلىپ كەلىپ سالەم بەرىپ, ءىلتيپات ءبىلدىردى. «ءبىر جاقسى كىتاپ جازىپسىز دەپ ەستىدىم» دەدى. كەيىننەن سول كىتابىمدى قولتاڭبا جازىپ تابىستادىم. تۇتاس وقىپ شىعىپ, جاقسى پىكىر ءبىلدىردى. ماعان ءبىر ۇنايتىنى – استانادا وبلىستاردىڭ, قالالاردىڭ مادەني كۇندەرىن وتكىزۋ. وسى دۇرىس ويلاستىرىلعان شەشىم. ءار وبلىستىڭ ونەرىن سا­راپقا سالىپ, ۇلكەن كونتسەرت بەرۋ, وعان ەلباسىنىڭ ءوزى قاتىسۋى زور تاعىلىم. ەلدى ۇيىستىراتىن, وزىنە-ءوزىن تانىتاتىن دا – ونەر. كەيبىر ايتا الماي جاتقا­نىمىز­دى ايتاتىن دا, جەتكىزەتىن دە – ونەر. ەلدى وسىرەتىن دە, وركەندەتەتىن دە – ونەر. مەن ءوز ابىرويىم وزىمە جەتەتىن اداممىن. وسى جاسقا كەلگەندە جاعىمپازداناتىن جاعدايىم دا جوق. دەگەنمەن دە, دۇرىسىن ايتۋ ءلازىم. ءبىز وتىرىك ايتاتىن جاستان اسىپ كەتتىك. قازىر ءبىر قاپ اقشا بەرەم دەسە دە وتىرىك ايتا المايمىز. ويتكەنى, وتىرىكتى قيىستىرا المايمىز. ءبىز ونداي مەكتەپتەن وتپە­گەنبىز. ءوز ءسوزى­مىز­گە ءوزىمىز ەسەپ بەرە الاتىن جاس­تا­مىز. وسى تۇرعى­دان كەلگەندە جاقسىنىڭ جاقسىلى­عىن ايتۋ كەرەك. جالپى, ءزاۋ بيىكتە جۇرگەن باسشىنىڭ ءبارىنىڭ بويىندا ەلجاندىلىق, ۇلتجاندىلىق قاسيەت كوبىنە كەزدەسە بەرمەيدى. اتقا قاي جاعىنان ءمىنۋدى بىلمەيتىندەر دە بار. اۋىل-ايماقتىڭ, بوتا-تايلاقتىڭ عانا قامىن ويلاماي, ەلدىڭ ەرتەڭىن ويلاپ, الىسقا قاراۋ ەكىنىڭ ءبىرىنىڭ بويىنان تابىلا بەرمەيتىن قاسيەت. الىسقا قارايدى دەگەندە, مەن استانا تۋرالى ايت­پاق­شىمىن. بۇل ەندى اقىلمەن جاسالعان ءىس. وسىنىڭ وزىنە ءاۋ باستا ۇركە قارادىق قوي. ءاۋ باستا اقىلمەن شەشىلگەن ءىستىڭ ۋاقىت وتە كەلە اقيقاتقا اينالاتىنى راس. جالپى, نۇرەكەڭمەن دوستىعىمىز وسىنداي. ءال­گىندە ايتقانىمداي, نۇرەكەڭ تالانتتى ادامداردىڭ تاعدىرىنا كوپ ارالاسىپ, قولۇشىن بەرىپ كەلەدى. ءبىر عانا مىسال ايتايىن. قايسىبىر جىلى زيالى قاۋىم­مەن كەزدەسىپ, ۇلكەن اڭگىمە بولدى. تاۋەل­سىزدىكتىڭ العاشقى جىلدارى. جۇمىس وتە قاربالاس, تىرلىك كوپ. «نەدەن باستاۋ كەرەك, قايتسەك كەرەك» دەگەن اڭگىمەنىڭ كۇشەيىپ تۇرعان كەزى. سونداي ءبىر ساتتە نۇرەكەڭ ازەكەڭە بۇرىلىپ, عازيزا احمەتوۆنانىڭ جاعدايىن سۇرادى. عازەكەڭ سول كۇندەرى حال ۇستىندە ەدى. سونداعى «قازاق ءۇشىن عازەكەڭنىڭ ساۋلىعى كەرەك, ول كىسىنىڭ جۇرەگى بارىمىزگە قىمبات» دەگەنى سوزبە-ءسوز ءالى ەسىمدە تۇر. بۇل ءسوزدىڭ ارتىندا قازاق ءۇشىن بار سانالى عۇ­مى­رىن سارپ ەتكەن جۇبانوۆتار اۋلەتىنە دەگەن قۇرمەت جاتقانى انىق. كەيىننەن نۇرەكەڭ ەلتسيننەن ارنايى دەمالدىراتىن وتتەگى اپپاراتىن الدىرىپ, كومەك­شى­سىنەن بەرىپ جىبەرگەنىن ەستىدىك. تۇلعانىڭ تۇلعاعا دەگەن قۇرمەتىنە بۇدان ارتىق قانداي مىسال كەرەك.   قىزمەتكەر كىم, قايراتكەر كىم؟ – وسى جەردە ءبىر زاڭدى ساۋال تۋىندايدى, اساعا. ءبىز وسى قىزمەتكەر مەن قايراتكەردى اجىراتا الماي جۇرگەن جوقپىز با؟ قازىر ءوزى قايراتكەر كوبەيىپ كەتكەن جوق پا؟ – قايراتكەر بولۋ ءۇشىن كەمبريدجدى ءبىتىرۋ مىندەت ەمەس. قايراتكەر دەگەن ۇعىم, مەنىڭ تۇسىنىگىمدە, ەلدىڭ قامىن ەكى ەسە ويلايتىن, سوعان ساي دانا ءبىلىمى, پاراساتى بار ادام. ءتىپتى, كەيدە وقىپ تۋعان ادام دەۋگە بولادى. ماسەلەن, كەشە ءوزىمىز كوزىن كورگەن دالانىڭ دانا شالدارىن, دالا اكادەميكتەرىن الايىق. مەنىڭ وقۋلىعىم دا, مەكتەبىم دە وسى­لار بولدى. ەشكىم دە وقىپ قايراتكەر بولمايدى. كىسى قايراتكەر بولىپ تۋادى. قازىرگى كۇنى قوعامدىق ىستەرگە بەلسەنە ارالاسىپ, ءار جەردە سويلەگىش, كوزگە تۇسكىش, ءبىر جەردەن وقىپ العانى, يا بىرەۋدەن ەستىگەنىن قۇبىلتىپ ايتىپ, ءبىر كىتاپتى تاۋىسىپ وقى­ماعاندار, مىنبەردەن تۇسپەيتىندەردى قايراتكەرلەر دەيتىن بولدىق. ماعان سالسا, سولاردىڭ ىشىنەن قىز­مەتكەرلەردىڭ ءوزىن تاڭداپ الار ەدىم. كەز-كەلگەن ادام, مەيلى مۇعالىمنەن, ۋنيۆەرسيتەتتەن وقى, ەڭ باستىسى, ءوزىن تاربيەلەي الماسا, ول ەش­قا­شان قايراتكەرلىك دارەجەسىنە كوتەرىلمەيدى. قاي­رات­كەر ادام ەشقاشان ماراپاتقا, اتاققا سەمىرمەيدى. – ءسىزدىڭ دە ءبىر باسىڭىزعا جەتەر اتاق, ما­را­پاتىڭىز, سىيلىعىڭىز بار, ەشتەڭەدەن كەندە ەمەسسىز. سوندا دا ءسىز ءۇشىن ەڭ باستى سىيلىق نە؟ – مەن ونەردىڭ ادامىمىن. مەنىڭ الاڭىم, تۇعى­رىم, مىنبەرىم – ساحنا. بار ويىمدى, پىكىرىمدى سول ساحنادان ايتامىن. ەگەر سول ويىمدى, ونەرىمدى حا­لىق قولداسا, قول سوقسا, ماعان ودان ارتىق سىي­لىق­تىڭ كەرەگى جوق. شاپالاقتىڭ دا بىرنەشە ءتۇرى بار. باياعىدا پەتەربوردا كاچالوۆ دەگەن ءارتىس كوشەدە كەلە جات­قاندا, ادامدار تۇرا قالىپ قول سوعادى ەكەن. سوسىن اناۋ يتالياندىق مانياني قايتىس بو­لىپ, كوشەدەن الىپ بارا جاتقاندا, جۇرت تۇرا قا­لىپ ولىگىنە قول سوققان. بۇل – ۇلكەن سىي, قۇرمەت. ءول­گەندە دە سەنى وسىلاي شىعارىپ سالىپ جاتسا, بۇ­دان ارتىق ەشتەڭە جوق. بۇل ەشتەڭەمەن باعالانباي­تىن نارسە. كەيدە ستسەناري بويىنشا سوعىلاتىن شاپالاق تا بولادى. ستسەناري دەگەننەن ەسكە تۇسەدى. باياعىدا ماسكەۋدە سوكپ-نىڭ ءححVى سەزى ءوتىپ, سوعان دەلەگات بولىپ قاتىستىق. شوتا دا دەلەگات ەدى. قوناق ۇيدە جات­قان­بىز. سودان بىرەۋ شوتاعا ءبىر ءسوز بەرىپتى. وسى ءسوزدى ايقايلاپ ايتاسىڭ دەگەن عوي. ءبارىن جازىپ بەرگەن. شوكەڭ زيالى ادام عوي, ىڭعايسىزدانىپ, «مەنىڭ داۋسىم جوق ەدى, ايقايلاي المايمىن, مىنا ءاسانالى ءارتىس قوي, جاقسى اي­قاي­لايدى» دەسە كەرەك. شوكەڭ قايدان ءبىلسىن, جالعىز ءوزىم قول شاپالاقتاپ, جالعىز ءوزىم ايقايلايمىن دەپ ويلاعان عوي. الگى كىسى «جوق, جالعىز ءسىز ەمەس, بۇكىل زال قول شاپالاقتاپ ايقاي­لايدى, مىناۋ اي­تا­تىن ءسوزىڭىز» دەپ زورعا كوندىرىپتى. مىنە, سوندىقتان مۇنداي باقاي ەسەپكە قۇرىلعان قولشاپالاقتاۋ ەمەس, حالىقتىڭ ىقىلاسىن بىلدىرەتىن قولشاپالاق­تاۋ مەن ءۇشىن سىيلىقتىڭ ەڭ زورى. مىسالى, پرەزيدەنت ۇلكەن جينالىستارعا كىرىپ كەلە جاتقاندا قول شاپالاقتايدى. مىنە, بۇل شىن قۇرمەت, ءىلتيپات. ەڭ باستىسى, ساعان سول قۇرمەتتى شىنايى سەزىنەتىن قابىلەت تە كەرەك. – ءسىزدىڭ جۇمىس ءتارتىبىڭىز تۋرالى ازدى-كوپتى حاباردارمىن. قازىر وزگەرىس بار شىعار؟ – كوپ وزگەرىس جوق. قاي زاماننان ۇستانعان ءۇر­دىسىم – سپەكتاكلگە شىعاتىن كۇننىڭ الدىندا دەم­الا­مىن. ۇيدە بولعانىما باعدات تا قۋانىپ قالادى. ىشتەي دايىندىق جۇرەدى. ساعات 2 مەن 4-ءتىڭ ارا­­سىندا مىزعىپ الامىن. شاشىمدى, بەت-الپەتىمدى باعداتقا دۇرىستاتىپ, 4-تە گريمگە بارامىن. ساحنامەن ءجۇرىپ وتەمىن. ساحناعا شىعاردا ىسقاق پىرادارعا تابى­نامىن. ءابۇيىر بەرە گور دەپ تىلەيمىن. ماقتانعانىم ەمەس, «ىمىرتتاعى ماحابباتتى» ويناعان كەزدە, ساحناعا شىققان كەزدە ءوزىم توق­­تاتپايىنشا, شاپالاق توقتامايدى. «ىمىرتتاعى ماحابباتتى» 150 رەت ويناپپىن. ساحنادان ءبىز دە كەتەمىز عوي, سوندىقتان, پارتنەرلەر دايىندا دەپ ەسمۇحانعا ايتىپ ءجۇرمىن. – اسەكە, ساحناعا شىعاردا ىسقاق پىرادارعا تابىنامىن دەيسىز. ءسىز ابدەن شىڭدالعان, كاسىبي اكتەرسىز, سوندا ءالى كۇنگە دەيىن قوبالجيسىز با؟ – ارينە. مەن حالىقتىڭ الدىنا شىعامىن عوي. حالىقتان بيىك سىنشى بار ما؟! سەن ءبىر رەت جا­ڭىلساڭ, ءمۇلت كەتسەڭ, كورەرمەننىڭ ەسىندە ءومىر ­باقي سول قا­لى­پ­تا قالىپ قويۋىڭ مۇمكىن. «قورقامىن كەيىنگى جاس بالالاردان» دەپ اباي ايتپاقشى, ءبىزدىڭ ءالى كۇنگە دەيىنگى وسى قوبالجۋىمىز سپەكتاكل ارا­سىندا تامادا بولىپ كەتىپ جاتاتىن كەيبىر جاستارعا ۇلگى بولسا دەيمىن. – بىردە عازيزا جۇبانوۆانىڭ ءسىز ويناعان تسەزاردى كورىپ, «ەندى اسانالىدەي تسەزار تۋماي­دى» دەپ تولقىعانىن ەستىپ ەدىم. – ول راس. ءبارى ىزدەنىسكە, جانكەشتى ەڭبەككە باي­لانىستى. قازىرگى جاستاردى كىنالاعىم كەلمەيدى, ءبى­راق, كوبىسى بەينەتقور ەمەس. بالكىم, ولاردى اشۋ ءۇشىن ءازىربايجانداي رەجيسسەر كەرەك شىعار. ءبىزدىڭ باقى­تى­مىز – رەجيسسەر ەدى. مەن قاي رولدە ويناسام دا رەجيسسەر مەنى ءبىلدى, ەرىك بەردى, ءوزىڭ جاساي بەر دەدى. ەركىندىك دەگەن نە؟ وڭ جامباسىڭا كەلگەندى ويناۋ. بەكەجان سونداي ءرول بولدى. تولەگەندى وينا دەسە, ولاي شىقپاس ەدى, ويناماس تا ەدىم. – الگىندە ساحناعا شىعار الدىندا ىسقاق پىرادارعا تابىنامىن دەدىڭىز. بىلۋىمىزشە, ءسىز ەلدە ىسقاق ءپىرادار اتىندا مەشىت اشتىڭىز. ءوزىڭىز بىلەتىن ءشامشىنىڭ: كۇنارا سايىن قىرىنباي, مۇرتتىڭ ءسانى كەلە مە, بىردەڭەگە ۇرىنباي قىرتتىڭ ءسانى كەلە مە. قۇبىلاعا جىعىلماي, جۇرتتىڭ ءسانى كەلە مە, – دەگەن ءبىر شۋماق ءازىل ولەڭى بار ەكەن. قانشا ءازىل بولسا دا استارىندا كوپ ءزىل جاتقان جوق پا؟ ءبارىمىز قۇبىلاعا قاراپ كەتپەسەك تە, شۇكىرشىلىك ەتۋگە بولادى. دەيتۇر­ساق تا, كەيبىرەۋلەر ءدىندى ءتۇرلى ماقساتتا ۇستا­نىپ, مەشىت سا­لۋدىڭ ءوزىن باسەكەگە اينالدىرىپ جىبەردىك دەپ ويلامايسىز با؟ – مەن ءبىر التى مەشىت سالعان ادامدى بىلەمىن. اتىن ايتپاي-اق قويايىن. مەشىتتى ارناپ سالادى. ول كىسىنىڭ نيەت-پيعىلىن بىلمەيمىن. مەن, مىسالى, ىسقاق پىرادارعا ارنادىم, ىشىنە اكەلىپ توپىراعىن سالدىم. بىرەۋ سالساڭ دا, بىرەگەي ەتىپ, باقاي ەسەپتى ويلاماي, شىن نيەتىڭمەن سال. بولماسا, باسقا دا ساۋاپ ءىس بار عوي. مەشىت سالۋعا قارسى ەمەسپىن. نەگە مەكتەپ, بالا­باقشا سالمايسىڭ؟ ول دا حالىققا جاسا­عا­نىڭ عوي. ءار ادام تولىق تاقۋا بولۋدى مىندەت ەتپەي, ءوزىن دۇرىس, تازا ۇستاسا, حالىق دۇرىستالار ەدى. مەن سونىڭ ءوزىن دىنگە قۇرمەت دەپ بىلەمىن. ويتكەنى, ءدىننىڭ ءوزى تۇنىپ تۇرعان تازالىق, مادەنيەت قوي. جۇرت­تىڭ ءبارى ساۋاتسىز­دى­ق­پەن, ءبىلىپ-بىلمەي قۇبى­لاعا جىعىلا بەرۋى دۇرىس ەمەس قوي. وقۋىن وقىماي, دۇمشە بولىپ جۇرگەندەر كوپ. مۇندايلار ءوزىن عانا ەمەس, ەلدى دە اداستىرادى. قۇ­راندا عىلىمعا ايرىق­شا ورىن بەرىلگەن. سوندىقتان, جاستار عىلىمعا با­رۋى كەرەك, ەڭ الدىمەن وقۋىن تۇزەۋى كەرەك. اللا تا­عالاعا سول ادام جاعادى. ال ءبارى مەشىتكە بارىپ سۇراي بەرسە, اللا ەشتەڭە بەرمەيدى. قا­زىر مەشىتكە بارساڭ, جاستار تولىپ ءجۇر. دۇرىس, قۋا­نۋ كەرەك. ءبى­راق, سونىڭ كوبىنىڭ جۇمىسى, وقۋى جوق. سودان كەيىن مەشىتتى قايىر­شى­لاردان تازارتۋ كەرەك. شىن ءما­نىن­دەگى كوزگە كورىنىپ تۇرعان مۇگەدەك بولسا, اياۋعا بو­لادى. ال, اياق-قولى ءبۇتىن ادامدى اياۋدىڭ كەرەگى جوق. انا جولى الماتىداعى بالۋان شولاق اتىن­دا­عى سپورت سارايىندا ءدىني كيىمدەر ۇلگىسىنىڭ بايقاۋى ءوتتى. سوندا مەن ەڭ الدىمەن جىگىتتەردىڭ كيىمىن دۇ­رىس­تاۋ كەرەك ەكەنىن ايتتىم. قىز بالا ول ءوز تابي­عا­تىندا بار, جاراسىمدى, ادەمى كيىنۋگە ۇمتىلادى. ال, بىزدە ەر ادامدار دۇرىس كيىنبەيدى. كيىم كيۋ دەگەننىڭ ءوزى تۇنىپ تۇرعان مادەنيەت. ورىستىڭ پوپتارىنا قاراڭىزشى, تۇيمەسىنە دەيىن ءدىني.   «ءبىز كۋالىگى جوق دەپۋتاتپىز عوي» – ونەردە جولىڭىز بولعان ادامسىز, ال ەندى ساياساتتا شە؟ كەزىندە دەپۋتاتتىققا تۇسكەنىڭىز بار ەدى... – وسى جەردە اقسەلەۋ, ءبىراز ازاماتتار بار, «مىنا دەپۋتاتتاردىڭ اراسىندا ءبىزدىڭ ءسوزىمىزدى سويلەيتىن ونەر ادامدارى جوق, ءسىز نەگە تۇسپەيسىز؟» دەپ كەۋ-كەۋلەدى. سودان ولار مەنى تەاتر وداعىنا تىركەتىپ تە قويىپتى. بىراق, مەن بۇل جاقتان ءتۇ­سكەنشە, ءوزىمنىڭ تۋعان جەرىمنەن تۇسپەيمىن بە دەپ, تارازعا باردىق اقسەلەۋ ەكەۋمىز. سودان 10 كۇندەي ەلدىڭ ىشىندە جۇردىك. قايدا بارسام دا قوعاداي جاپىرىلعان حالىق. ءبارى دە سىزگە داۋىس بەرەمىز دەيدى. ءتىپتى, بيلىكتەگىلەر «ءسىزدىڭ كانديداتۋراڭىز ءبىرىنشى ورىندا» دەپ قويادى. بىراق, ءبارى كەرىسىنشە بولدى. ساياسي ويىن دەگەنىڭىز وسىلاي بولادى ەكەن. جالپى, مەن ءوزىم قانداي ساي­ىس­تا دا جەڭىپ شىعۋعا قۇمار اداممىن. ومىردە دە, ونەر­دە دە سولاي ەدىم. بىراق سول جولى دەپۋتات بولما­عا­نىما وكىنگەن جوقپىن. بەس جىل بويعى ۋاقىتىم زايا كەتكەن جوق. ەسەسىنە, ماعان ءابۇيىر اپەرەتىن وسى قىزمەتىم ەكەنىن جەتە ءتۇسىندىم. اركىم ءوز ىسىمەن اينالىسۋى كەرەك ەكەن. ءبىز ونسىز دا كۋالىگى جوق دەپۋتاتپىز عوي. ەل ىشىندە كوپ جۇرەمىز, كوپ كورەمىز. سول جۇرتتىڭ جاعدايى قابىرعاما قاتتى باتقان سوڭ, ارەكەتتەنىپ ەدىم. ايتپەسە دەپۋتاتتىقتى نەعىلايىن, ءبىر باسىما جەتەرلىك اتاعىم بار. ەلگە قىزمەت ەتۋدىڭ ءتۇرلى جولى بار, دەپۋتاتتىققا قاراپ تۇرعان جوق. – وسى قانشا ەلدە, ورتادا بولىپ ءجۇرمىز, باتا بەرگەن اقساقال كورگەن ەمەسپىن. بۇل قاسيەت ءبىزدىڭ ەلدە عانا بار ءتارىزدى... – ونىڭ راس. بىردە ءبىر تۋىسقان حالىقتىڭ وكىل­دەرىنىڭ ورتاسىندا بولدىم. سوندا ءبىر تۇرىك ازا­ماتى «قازاقستان ءالى دە وسەتىن ەل. ويتكەنى, سىزدەر وتىرعان جەردە باتا بەرەسىزدەر» دەدى. شىنىندا دا, دۇرىس بايقاعان. حالقىمىز «جاۋىنمەنەن جەر كو­گە­رەر, باتامەنەن ەل كوگەرەر» دەپ بەكەر ايتپاعان عوي. سودان كەيىن ارۋاقتى دا قۇرمەتتەۋ بىزدە اي­رىق­شا عوي. ولگەن ادامنىڭ باسىنا بارىپ تۇرامىز, دۇعا باعىشتايمىز, ەسكە الامىز دەگەن ءتارىزدى. مى­سا­لى, قۇداي باسقا بەرمەسىن, كەيبىر وسكەن ەلدەردىڭ وزىندە ولگەن ادامعا قۇرمەت جوق, ۇمىتىلادى. – ويدى وي تۇرتەدى. كەيبىرەۋلەر كوزى تىرىسىندە مازار سالىپ قوياتىندى دا شىعاردى. ىلكىدە وسى مازار سالۋدى, بەيىت باسىن مۇراجايعا اينال­دى­رىپ جىبەرگەندى اشىنىپ ايتتىڭىز. سۇرايىن دەگەنىم, كوزىم­نىڭ تىرىسىندە شاكەن اعا ەكەۋمىزگە ارناپ ءبىر مۇراجاي سالسام دەۋشى ەدىڭىز. ونىڭ جايى قالاي بولدى؟ – بۇل ويىمدى كوپتەن بەرى ايتىپ جۇرگەنىم راس. قازىر تۇرىپ جاتقان ءۇيىمنىڭ ءبىر بولىگىن مۋزەيگە اي­نال­دىرسام دەگەن وي بولعان. مەنىڭ سول ويىمدى وقىپ قويعانداي تارازدان جىگىتتەر مەنىڭ اتىما مۇراجاي اشىپتى. كەرەك جادىگەرلەردى بىرتىندەپ جىبەرىپ جا­تىر­مىن. تاياۋدا وبلىس اكىمى قانات بو­زىم­باەۆ تەلەفون شالىپ, مۇراجايدىڭ شتات كەستەسىن بەكىتىپ, ديرەكتور, ماماندار بەلگىلەنگەنىن ايتتى. سول مۇرا­جاي­عا شاكەڭنىڭ, ءانۋاردىڭ, ەسبول­عان­نىڭ, رايىمبەكتىڭ, ءازىربايجاننىڭ, ءسابيرا اپاي­دىڭ جانە باسقالاردىڭ پورترەتتەرىن سالدىرتىپ ءبىر بولمە ارناسام با دەيمىن. – اساعا, ءشامشىنىڭ تاعى ءبىر ولەڭىن مىسالعا العىم كەلىپ وتىر. شاكەڭ بىلاي دەيدى: قىز ەدى باياعىدا ماقالىمىز, بۇگىندە بۋرىل تارتتى ساقالىمىز. دۇنيە-اي, وتكەن كۇننىڭ بەلگىسى جوق, قىز كەتىپ, قاتىن بولدى قاتارىمىز. وسى ولەڭ مىناداي ساۋال قويۋىمىزعا تۇرتكى بولىپ وتىر. تاياۋدا الگىندە ءوزىڭىز اۋىزعا العان ءانۋار مولدابەكوۆپەن تۇسكەن سۋرەتىڭىزدى تاۋىپ العانىڭىزدى ايتىپ, «الماتى اقشامىنا» ماتەريال بەردىڭىز. وسى سۋرەتتىڭ جۇرتشىلىققا اسەرى كۇشتى بولدى. ومىردەن وتكەن ارىپتەس­تەرىڭىزدى ءجيى ەسكە الاسىز, ۇمىتپايسىز... – تاعدىر مەنى وسى بىزگە باس-كوز بولىپ ءجۇرسىن دەپ سولاردىڭ ارتىندا قالدىرعان شىعار. حال-قا­دە­رىمشە ولاردىڭ اتىنىڭ وشپەۋىنە, وتباسىنا قول­ۇشىن بەرىپ جۇرەمىن. ءومىر ءوتىپ بارادى. جانە سول ءومىر بىزبەن بىتپەيدى. سوندىقتان, ءبىزدىڭ بۇگىنگى اتقا­رىپ جاتقان ساۋاپ ءىسىمىز ەرتەڭگە ۇلگى بولىپ قالۋى كەرەك. تۇلعالارعا دەگەن قۇرمەت ورتايماۋى قاجەت. ءانۋ­اردىڭ سۋرەتىن تاۋىپ العاندا التىن تاۋىپ العانداي بولدىم. بىرگە جۇرگەن كۇندەر ەسكە ءتۇسىپ, قاتتى تولقىدىم. ءانۋار, ەسبولعان, رايىم­بەك, قاي­سىبىرىن ايتايىن, شەتىنەن باعىلان, شەتىنەن بيىك ەدى عوي. سولار قازىر ازايىپ بارادى. تاياۋدا ءبىر ءوزى ءبىر ءداۋىر بولعان سالىق زيمانوۆ ومىردەن ءوتتى. تازا­لىق­تىڭ ەتالونى بولىپ, ەشكىمنىڭ قالتاسىنا تۇسپەي كەتتى. ارتىنا ءزاۋلىم ساراي, زاۋىت ەمەس, ەشقاشان ور­تاي­مايتىن, توزبايتىن باي رۋحاني مۇرا قالدىردى.   «مەنىڭ بيزنەسىم وسى كەزگە دەيىن جيعان ابىرويىم...» – «ەشكىمنىڭ قالتاسىنا تۇسپەي» دەدىڭىز. ءسىز ءوزىڭىز شە؟ بيزنەسىڭىز بار ما؟ قازىر ءوزى كوپ جاعدايدا كىسىنى تۇلعاسىنا ەمەس, تۇرمىسىنا قاراپ باعالايتىن دا ادەت بار عوي... – مەنىڭ بيزنەسىم – وسى كەزگە دەيىن جيعان ابى­روي­ىم, اتاعىم, مەنىڭ ەشقانداي زاۋىتىم دا, باس­قام دا جوق. ءۇيدى دە سول اتاعىم سالىپ بەردى. ەگەر ايتقا­نىم­دى ازاماتتار ورىنداپ جاتسا, وندا ەلگە دۇرىس جۇمىس ىستەگەنىم عوي. ەلدەن مەشىت سالدىم. سالدىم دەيمىن, وعان دا قولۇشىن بەرگەن ۇلت­جان­دى, ۇلت ونەرىن قۇر­مەت­تەيتىن ازاماتتار. ودان ولار دا, مەن دە جامان بول­عان جوقپىز. وسى مەشىتتىڭ اشىلۋى ەلدە كوپ جاق­سى­لىق­قا جول اشتى. دەمەك, بايلىق ەلگە قىزمەت ەتسە عا­نا بايلىق. ايتپەسە, ساسىق بايدىڭ ءبىرى بولىپ قالاسىڭ. قازاقتا «قاناعات قارىن تويدىرادى» دەگەن ءسوز بار. قاناعاتشىل بولساڭ, قاتارىڭنان قالمايسىڭ. قازاق ءوزى قۇدايى بار حالىق قوي. كونبىس, ءتوزىمدى, تاڭ­عى استى تاڭىردەن تىلەپ جاتاتىن حالىق. ءبىزدى ۇس­تاپ تۇرعان دا وسى قاسيەتىمىز. مىناداي ءبىر ءتامسىل بار. سوناۋ قىزىل قىرعىننىڭ كەزىندە ءبىر شال مەن كەمپىر اشتان ولگەندە, كەرەگەنىڭ ارتىندا ءبىر اسىم ەت تۇر دەيدى. كوردىڭىز بە, سونىڭ وزىندە قوناقتىڭ سىبا­عا­سىن ساقتاپ قويعان. مەنتاليتەتتەن قاشىپ قۇتىلا ال­مايسىڭ. كەزىندە ءبىزدىڭ اۋىلعا اۋىپ كەلگەن نەمىستەرگە, كۇردتەرگە, چەشەندەرگە شەشەلەرىمىز اۋزى­مىز­دان جىرىپ نان بەرىپ اسىرادى. بىراق, سولار كەيىن تويىنعاننان كەيىن, ۇرلىق-قارلىق ىستەپ, ەسىردى دە. مىنە, وسىندايدى كورىپ وسكەن ءبىز بايلىقتىڭ دا, بارل­ىقتىڭ دا قادىرىن بىلمەگەندە, كىم بىلەدى؟! قازىر قيت ەتسە جىلاپ قويا بەرەتىندى شىعاردىق. بارعا ءشۇ­كىر­شىلىك ەتۋ جوق. 100 جىلدىق, 200 جىلدىق تاريحى بار, ءوسىپ كەتكەن ەلدەردىڭ وزىندە جوقشىلىق بار. ال, 20 جىلعا ەندى اياق باسقان ءبىزدىڭ ەلدىڭ جەتىستىگىنە تاۋبەشىلىك ەتۋ كەرەك قوي. ول مەملەكەتتەر دە كەزىندە ءبىزدىڭ جاعدايى­مىزدى باستان وتكەردى ەمەس پە؟! سوندىقتان ماعان پرەزيدەنتىمىزدىڭ الدىمىزعا ۇلكەن ماقسات قويىپ, جۇمىس ىستەيتىنى ۇنايدى. ماسەلەن, پرەزيدەنتتىڭ تاياۋ بولاشاقتا دامىعان 50 ەلدىڭ قاتارىنا كىرۋدى ماقسات ەتىپ قويۋى ەلدى قانا­ت­تان­دىراتىن, ەلدىگىمىزدى تانىتاتىن تىرلىك ەمەس پە؟! ەرتەڭىنە كوز جىبەرىپ, ۇمتىلعان ەل عانا وسەدى. – جالپى, ءوزى تۇلعالى, بيىك ادامعا ۇلان-عايىر ءبىلىمى, پاراساتىمەن قوسا, ارتيستيزم دە ءتان بە, جوق پا؟ قالاي ويلايسىز؟ – ارتيست دەگەن ءسوزدىڭ ماعىناسى اسا كەڭ, كيەلى. ءبىر قولباسشى تۋرالى ەستىپ ەدىم. الگى كىسى حا­لىق­تىڭ ال­دى­نا شىعاردا ۇنەمى ايناعا قارايدى ەكەن. دەمەك, بۇل تولقۋدىڭ, ءابىرجۋدىڭ, نە قۋانىش­تىڭ بەلگىسى عوي. حا­لىقتىڭ الدىنا شىعۋ ءۇشىن داي­ىن­دالادى, بۇل جاي ۇق­ساستىق ەمەس. ساياسي ساحنانىڭ جاۋاپكەرشىلىگىن تەك تا­لانت­تى ادام عانا سەزىنە الادى. ول حالىقپەن ءتىل تا­بى­سۋ ءۇشىن ءومىرى ديالوگ, مونولوگقا اينالىپ كەتەدى. بۇل دەگەنىڭىز ءتۇرلى مىنەزدەردىڭ توعىسۋى, اشىلۋى دەگەن ءسوز عوي. وسىنى ءبىز جەڭىل ۇعىنىپ ءجۇرمىز. ءارتىس دەسە كوبىنە ءومىردىڭ كۇلكىلى جاعىن ەلەستەتىپ ۇيرەنگەنبىز. ال ونەردىڭ ءبىر بيىگى تۇنىپ تۇرعان تاعىلىم, ديداكتيكا ەكەنىن بىلە بەرمەيمىز. ماسەلەن, ۇلى قو­ل­باس­شى ابىلاي حاندى الايىقشى. ءبىر باسىندا قانشاما ونەر بولدى. ءوز حالقىنىڭ ارمانىن جۇزە­گە اسىرۋ ءۇشىن وعان ارتيستيزم دە ءتان ەدى. ءاي­گىلى ءۇش بي – دالا ساحناسىنىڭ ۇلى ارتىستەرى ەدى. ءبىزدىڭ پرەزيدەنتتە كوپ قاسيەت بار. ماسەلەن, كۇنى كەشە قاراعاندىدا بولدى. مەن سوندا ول كىسىنى مۇقيات تىڭدادىم. ءبىر ەرەكشەلىكتى بايقادىم. بۇ­رى­نىراقتا ميكروفون قولعا تيسە, قانشا بايىپتى بولساڭ دا, ءسال داۋىس كوتەرىپ سويلەۋگە تۋرا كەلەتىن. ال قازىرگى اڭگىمە مۇلدەم بايسالدى قالىپقا تۇسكەن. جۇرتتى اقىرىن سويلەپ-اق تىڭداتا بىلۋگە كوشتىك. دەمەك, وسى سابىرلى, بايسالدى قالىپ بىزگە ۇلگى بولۋى قاجەت. اقىلسىزدىق ورىن العان جەردە ايقاي كوپ بولادى. ءدال قازىرگى ۋاقىتتا ساياساتتاعى كۇنام­شىل ادامدارعا وسى قاسيەت جەتىسپەيدى.   «كۇندەلىك – مەنىڭ ءومىرىم» – جۇرت ءسىزدىڭ ونەرپازدىعىڭىزبەن قاتار, قا­لام ۇستايتىنىڭىزدى دا بىلەدى. «الماتى اق­شا­مىندا» بىرنەشە جىل جاريالانعان كۇندەلىگىڭىز «الماتى اقشامىنىڭ كىتاپحاناسى» سەرياسى­مەن «مەنىڭ جانرىم – كۇندەلىك» اتتى تا­قىرىپپەن ەكى مارتە كىتاپ بولىپ جارىق كوردى. وقىرماندار جاقسى قابىلدادى, رەداكتسياعا كەلىپ كىتاپ سۇراي­تىندار كوپ. كۇندەلىكتى كۇندە جازاسىز با, الدە وي كەلگەن كەزدە مە؟ – مۇمكىندىككە قاراي, كۇندە جازۋعا تىرىسامىن. مەنىڭشە, ءار ادام ءۇشىن ءار كۇنى قىمبات. ءتىپتى, مىناۋ جارىق كۇندى امان-ەسەن كورگەنىڭە تاۋبەشىلىك ەتۋ كەرەك. ءتىپتى, ول كۇنى ەشتەڭە بىتىرمەسەم دە, كوڭىل-كۇيىمدى, اۋا رايىن جازىپ قويامىن. كۇندەلىك – مەنىڭ پىكىرىم, ويىم, كوزقاراستارىم, ونى كەلەشەك ۇرپاق ءوزى ەكشەپ الادى. شىندىقتى عا­نا جازامىن. شىندىقتى كەيدە ايتا المايسىڭ, سون­دىقتان ونى جازىپ قويامىن. كۇندەلىك – ماعان ىشىمدەگى شەردى شىعارۋ ءۇشىن ۇلكەن كومەك. ول – مەنىڭ ءومى­رىم. وتكەن جىلداردا نە ىستەگەنىمدى وقىسام, قاي­تا جاسا­را­مىن, شابىتتانامىن, ءار كۇنىمنەن وي تۇيە­مىن, قورى­تىن­دى جاسايمىن. ءار كەزەڭنىڭ دەڭگەيىن كۇن­دەلىكتەن كەيىنگىلەر باعامداسا دەيمىن. كۇن­دە­لىك­تى ستۋدەنتتىك جىلداردان جازعانمىن. وكىنىشكە وراي, سول جىل­دار­داعى 10 داپتەرىم جوعالىپ كەتتى. سوعان وزەگىم ءور­تە­نەدى. تىلگە, ادەبي جازۋعا كوپ ءمان بەرىپ جاتپايمىن, باستاۋىش, بايانداۋىشتار ايقاسىپ ءجۇ­رۋى مۇمكىن, ماعان سول ساتتەگى سيتۋاتسيا قىمبات. قالاي كەلەدى, سولاي جازامىن, سونىسىمەن دە جاقسى, تابيعي شىعادى. – شۇيگىن اڭگىمەڭىزگە راحمەت!
سوڭعى جاڭالىقتار