قازاقستان • 13 اقپان, 2018

حالىققا اسقاق رۋح كەرەك

1170 رەت
كورسەتىلدى
11 مين
وقۋ ءۇشىن

ەل الدىندا تۇرعان ەڭ وزەكتى ماسەلە – حالىقتىق جاقسى, وزىق سالت-داستۇرلەرىمىزدى ساقتاۋ, ساقتاۋ عانا ەمەس قازىرگى زاماننىڭ تالابىنا ساي دامىتۋ. بۇل رەتتە ەلباسى ايتقانداي, توزىعى جەتكەن سالت-داستۇرلەردەن ارىلۋ كەرەكتىگى كۇن تارتىبىندە وتكىر تۇر. سونداي-اق حالىق, اسىرەسە ۇلت كەلەشەگى – جاستار جاڭا زامان تالابىنا ساي تىڭ, ساپالى مىنەز-ق ۇلىقتى بويىنا سىڭىرە الۋى ءتيىس. 

حالىققا اسقاق رۋح كەرەك

بۇل جونىندە ەلباسى پراگماتيزمگە قاتىستى ويىندا كوز­قا­راسىن اشىق بىلدىرەدى. «پراگ­ماتيزم – ءوزىڭنىڭ ۇلتتىق جانە جەكە بايلىعىڭدى ناقتى ءبىلۋ, ونى ۇنەمدى پايدالانىپ, سوعان سايكەس بولاشاعىڭدى جوسپارلاي الۋ, ىسىراپشىلدىق پەن استامشىلدىققا, داڭعويلىق پەن كەردەڭدىككە جول بەرمەۋ دەگەن ءسوز. قازىرگى قوعامدا شىنايى ما­دە­­نيەتتىڭ بەلگىسى – ورىنسىز ءسان-سال­تانات ەمەس. كەرىسىنشە, ۇس­تام­دى­لىق, قاناعاتشىلدىق پەن قا­را­پايىمدىلىق, ۇنەمشىلدىك پەن ورىن­دى پايدالانۋ كورگەندىلىكتى كورسەتەدى.

ناقتى ماقساتقا جەتۋگە, ءبى­لىم الۋعا, سالاماتتى ءومىر سالتىن ۇستانۋعا, كاسىبي تۇرعىدان جەتىلۋ­­گە باسىمدىق بەرە وتىرىپ, وسى جول­دا ءار نارسەنى ۇتىمدى پايدالا­نۋ – مىنەز-ق ۇلىق پراگماتيزمى دەگەن وسى».

مىنە, ەلباسىنىڭ «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» اتتى ماقا­لاسىندا وزگە كوپتەگەن ما­سە­لەلەرمەن قاتار, بولاشاقتا قا­زاق ۇلتى قانداي بولۋى كەرەك, نە­گە ۇمتىلۋىمىز قاجەت دەگەن سۇراق­تار­عا بايىپتى جاۋاپتار ايتىلادى.

قازاق ەلى مىقتى مەملەكەت بولۋ ءۇشىن – ءبىرتۇتاس ۇلت بولۋ­عا قادام باسۋى قاجەت. با­سە­كەگە قا­­بى­لەتتىلىك, ۇلتتىق بىرە­گەي­لىكتى ساق­تاۋ, ءبىلىمنىڭ سالتانات قۇرۋى, سا­نانىڭ اشىقتىعى ما­سە­­لەلەرى كە­ڭىنەن قوزعالادى. وسىن­داي كەلەلى جايلاردى ايتا كە­لىپ, ەل­باسى تاياۋ جىلدارداعى مىن­دەت­تەر دەگەندە, الدىڭعى كەزەكتە قازاق ءتىلىن بىرتىندەپ لاتىن الىپبيىنە كوشىرۋ جۇمىستارىن جۇرگىزۋ كەرەكتىگىن قويادى.

نەگە؟

مۇنىڭ باستى ءبىر جاۋابى, بىز­دىڭشە, مىنادا. تاريحتىڭ شىن­دىعىن جاسىرۋعا بولمايدى. انىعىندا, ءبىز وتارلانعان, وتار­شى­لدىق ەزگىگە تۇسكەن حالىقپىز. كەزىندە كەڭەستىك داۋىردە «قازاق­ستان­نىڭ رەسەيگە ءوز ەركىمەن قو­سى­لۋىنىڭ 250 جىلدىعى» دەپ اي­تىلىپ, جازىلىپ, ۇلكەن مە­رە­كەلىك ءىس-شارالار بولدى. كوپ­تە­گەن اقىندار ولەڭدەر جازدى, كوپ­تەگەن پروزالىق شىعارمالار دۇنيەگە كەلدى. ال اقيقاتىنا كەل­گەندە, قازاق دالاسىن رەسەي يم­پەرياسىنىڭ وتارلاۋىنىڭ 250 جىلدىعى ەدى. ايگىلى جازۋشى مۇحتار اۋەزوۆ كەزىندە «زار زا­مان» اقىندارى دەپ اتاعان اقىن­­داردىڭ تاريح تولقىنىنا كە­لۋى بەكەر ەمەس بولاتىن. وتار­شىل­دىقتىڭ باستى ماقساتى – جەردى, سۋدى, بۇكىل بايلىقتى تارتىپ الۋ. حالىق اتاقونىسىنان, شۇرايلى جەرىنەن ايىرىلىپ جاتسا, نەگە زارلاماسقا؟! نەگە «زار زامان» اقىندارى تاريح بەتىنە شىقپاسقا؟!

سول سياقتى وتارشىلدىق ەزگى حالىقتىڭ سانا-سەزىمىنە وزگەرىستەر اكەلدى. ات ۇستىندەگى باتىر حالىق­تىڭ مىنەز-قۇلقى وزگەردى, ماي­دالان­­دى, ۇساقشىلدىققا اينالدى. اباي ايتقانداي: «ەلدىڭ ءىشى توبىقتى, كوپ پىسىققا مولىقتى». «پىسىق» دەگەن كىم دەسە, وعان دا اباي تاماشا جاۋاپ بەرەدى. بىرەۋ­دى بىرەۋگە جامانداسا, قالاعا ارىز تا­سىسا, ار ويلاماي, پايدا ويلاسا, ۇلىق الدىندا شىبىنداعان ات سياقتى جاعىمپازدانىپ باسىن ءۇستى-ۇستىنە شۇلعىسا, تاعى باس­­قا بولىپ جالعاسا بەرەدى. «وتى­رىك, وسەك, ماقتانشاق, ەرىن­شەك, بەكەر مال شاشپاق». مۇنىڭ ءبا­رى زامان تۋعىزعان جاعىم­سىز مىنەز-ق ۇلىقتار بولا­تىن. اسى­رەسە, وتارشىلدىق زاما­نىن­­­دا ورىستەپ كەتتى. بيلىك جا­ساۋ­­شىلارعا بۇل كەرەك بولدى. ماس­كۇنەمدىك, اراق دەگەن پا­لە بۇرىنعى بابالارىمىزدىڭ تۇر­­­مىس-سالتىندا بولىپ پا ەدى. وتار­شىلدىق زامانىندا ءوز بي­لى­گىمىز وزىمىزدە بولمادى. بۇل با­عىت كەشەگى كەڭەستىك داۋىردە دە جالعاستى. ۇلت دەگەن اتاۋدى جويىپ, ءبارىمىز «سوۆەت حالقى» بولامىز دەگەن كەزدەر دە قىلاڭ بەرگەن.

مىنە, تاۋەلسىزدىگىمىزدى الدىق. وزىمىزگە ءوزىمىز كەلدىك. ساياسي-ەكو­نوميكالىق جاعدايىمىزدى بەكە­م­دەدىك. وسى رەتتە ءبىزدىڭ ەندى وتارسىزدانۋعا بەت الۋىمىز كۇن تارتىبىنە شىقتى. وتار­سىز­دانۋدىڭ ەڭ باستىسى – وي-سا­نا­نىڭ وتارسىزدانۋى. بىرەۋگە دەگەن تاۋەلدىلىك, قۇلدىق مىنەز-ق ۇلىق­تان ارىلۋ, وي-سانانىڭ ازات­تىعى. بۇل جونىندە ەلباسىنىڭ ءوز ەڭبەكتەرىندە جەتكىزە ايتتى.

«رۋحى ەركىن حالىق قانا ۇلى ىستەردى اتقارا الادى», «قازاقتىڭ ۇلتتىق رۋحى ونىڭ ەرلىگىندە جاتىر», «نامىسسىز ازامات وزگە­لەر­دىڭ تۇگىلى ءوزىنىڭ كوسەگەسىن دە كوگەرتە المايدى», «بۇگىنگى قازاق قاۋىمىنا اسا قاجەت نار­سە – ءوزىمىزدىڭ نامىسشىلدىق ءداس­تۇ­رىمىزدى دامىتۋ», «كەز كەلگەن حالىققا بارىنەن بۇرىن اسقاق رۋح كەرەك», «بويىمىز دا, ويىمىز دا ازات بولسىن», «ەل بولۋ ءۇشىن ۇلتتىق رۋح, ۇلتتىق قاسيەت جانە ۇلتقا دەگەن سەنىم بولۋى كەرەك» – دەپ كەلەتىن تەرەڭ پايىمدى وي-تولعاۋلار قازىرگى ءاربىر ازاماتتىڭ جان-جۇرەگىنەن بەرىك ورىن الىپ جاتسا, قانەكي.

بىزدىڭشە, ەلباسى ايتىپ وتىر­عان «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» ماسەلەسى وسىنداي قاجەتتىلىكتەن – جاڭا زامان تا­لا­بىنا ساي وزگەرۋدەن, جاڭا­رۋ­دان تۋىنداپ وتىر. ول ءۇشىن ءتىلىنىڭ تازالىعىن, دۇرىس دىبىستالۋىن, قۇنارىن ساقتاعان, تۋعان ەلىنىڭ تاريحىن, ولكە تاريحىن جاقسى بىلەتىن, جاقسى ءداس­تۇر-سالتىن دامىتقان, ءبىلىمدى, با­­سە­كەگە قابىلەتتى ۇلت بولۋىمىز كەرەك. ءبىز تاۋەلسىزدىگىمىز ءوز قولىمىزعا تيگەن زاماندا ەن­دى ءبىر ۇلتتىڭ كولەڭكەسىندە قا­ل­عان, كولەڭكەسىنەن شىعا المايتىن دارمەنسىز ۇلت بولۋعا ءتيىستى ەمەس­پىز. جاپون حالقى, اعىلشىن حال­قى, باسقا دا حالىقتار الەمدە دارالانىپ, وزىندىك ۇلتتىق كودىمەن, مەنتاليتەتىمەن كورىنەتىن بولسا, ءبىز دە وزىندىك ۇلتتىق دارا­لى­عىمىزبەن تانىلۋىمىز قاجەت. ول ءۇشىن ۇلتتىق بولمىسىمىزدى, رۋحىمىزدى جاڭارۋعا ءتيىستىمىز.

ال جاڭارۋىمىزدىڭ ءبىر شارتى – جازۋىمىزدى ۋاقىت تا­لا­بى­نا ساي وزگەرتۋ بولىپ تابى­لا­دى. وزگە ۇلتتىڭ اسەر-ىق­پا­لىندا, شىلاۋىندا قال­ماي, قا­زاق ءتىلىنىڭ دىبىستىق ەرەك­شە­لىك­تەرىن ساقتايتىن لاتىن ار­پى­نە نەگىزدەلگەن قازاق جازۋىن قا­لىپتاستىرۋ – ۋاقىت تالابى. لات­ىن قارپى ءبىر ۇلتتىڭ مەن­شى­­گىندەگى قارىپ ەمەس. لاتىن ءتىلى – ءولى ءتىل. بىراق ونىڭ تاڭباسى, قار­پى دۇنيەجۇزىنىڭ كوپتەگەن حا­لىقتارىنىڭ جازۋىنا اينالىپ وتىر. پراكتيكالىق ءورىسى كەڭ. سون­دىقتان الدىمەن قازاق جا­زۋى­نىڭ لاتىن گرافيكاسىنا كوشۋ قا­جەتتىلىگىن باجايلاپ ءتۇسى­نۋى­مىز كە­رەك ءتارىزدى. ويمىزدى تۇيىن­دەسەك, قاجەتتىلىكتىڭ ءمانى نەدە؟

بىرىنشىدەن, وتارسىزدانۋ. ياعني وتارشىلدىق كەزەڭدە بات­پانداپ كىرگەن وكتەمدىكتەن, جو­سىق­سىزدىقتان بىرتە-بىرتە ارىلۋ. بۇل رەتتە قازىرگى جازۋىمىز قازاق ءتىلىنىڭ جازىلۋ, دىبىستالۋ ەرەكشەلىكتەرىن بارىنشا ءدال ساقتاپ, قىزمەت جاساپ تۇر دەي المايمىز.

ەكىنشىدەن, قازاق ءتىلىنىڭ وزى­نە ءتان دىبىستارىن ءدال بەينەلەۋ, سول ارقىلى ءتىلىمىزدىڭ اي­تىلۋ, دى­بىستالۋ اۋەزدىلىگىن بىر­تە-بىرتە قالپىنا كەلتىرۋ جايى. شىن­دىعىنا كەلگەندە, بۇل وتە كۇر­دەلى ماسەلە. قازىرگى ۋا­قىت­تا قا­زاق ءتىلى ءوزىنىڭ ايتىلۋ اۋەزد­ىلى­گىنەن, كوركەمدىگىنەن ايىرىلىپ بارا جاتقانى ءسوزسىز.

ۇشىنشىدەن, الەمدىك وركە­ني­ەت­كە جولدىڭ اشىلۋى. بۇل جو­نىندە ەلباسى: «لاتىنشاعا كوشۋ­دىڭ تەرەڭ لوگيكاسى بار. بۇل قازىرگى زامانعى تەحنولوگيالىق ورتانىڭ, كوممۋنيكاتسيانىڭ, سونداي-اق ءححى عاسىرداعى عىلىمي جانە ءبىلىم بەرۋ پروتسەسىنىڭ ەرەكشەلىكتەرىنە بايلانىستى» دەپ جازدى.

تورتىنشىدەن, قازاق ءتىلىن مەڭ­گەرۋدى جەڭىلدەتەدى. ياعني شەتەل­دىك­تەر بۇرىن قازاق ءتىلىن ۇيرەنۋگە كيريليتسا قارپى ارقىلى كەلەتىن بولسا, ەندى وزدەرىنە جاقىن, كوزدە­رىنە قانىق لاتىن گرافيكاسى ارقىلى تىكەلەي كەلەدى.

بەسىنشىدەن, لاتىن قارپىندەگى قازاق جازۋىنا كوشۋىمىز الدە­كىم­نىڭ وكتەمدىگىمەن, بۇيرى­عىمەن جۇزەگە اسىپ جاتقان جوق. بۇل تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ شيرەك عاسىر وتكەندەگى تاۋەلسىز شەشىمى, حالىقتىڭ تاڭداۋى.

قازاق جازۋىنىڭ لاتىن گرا­ف­يكاسىنا كوشۋدىڭ جاۋاپ­تى­لى­­عى جونىندە فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور, ءتىلشى عالىم ءالىمحان جۇنىسبەك وتە جاقسى پىكىر بىلدىرەدى. ول لاتىن قارپىنە كوشۋدىڭ قيىنشىلىعى قازىرگى ءبىزدىڭ قولدانىپ جۇرگەن ءالىپبيىمىز قازاقتىڭ ءتول ءالىپبيى ەمەس, ورىس تىلىمەن ارالاسىپ كەتكەنىن ايتادى. مۇنىڭ ءوزى ۇلكەن كەدەرگىلەر تۋىنداتادى. قازاق جازۋىنا تەك تاڭبا اۋىستىرۋ عانا ەمەس, تۇبەگەيلى رەفورما كەرەك ەكەنىن, ول رەفورما ءۇش ماسەلەنى دىبىس, ءالىپبي جانە ەملە ەرەجەسىن بىردەي قامتيتىنىن العا تارتادى.

عالىمنىڭ سوزىندە ۇلكەن ءمان بار. ءالىپبي جاساۋ – بۇل ارىپتەردى تاڭبالاي سالۋ عانا ەمەس. ءالىپبي قازاق ءتىلىنىڭ دىبىستارىن ءدال بەينەلەۋ قاجەت. مۇنىڭ وڭاي ەمەستىگى قازىرگى بۇكىلحالىقتىق تال­قىلاۋ كەزىندە ايقىن كورىنىپ وتىر. ەلباسىنا ۇسىنىلعان ءبىرىن­شى نۇسقادا ديگرافتارعا باسىمدىق بە­رىلسە, ەكىنشى نۇسقادا ء«بىر دى­بىس-ءبىر ءارىپ» پرينتسيپىنە باسىم­دىق بەرىلگەن.

لاتىن الىپبيىنە كوشۋ ماسە­لە­سى تۋرالى ءالى دە تىڭ, ءارى باتىل ۇسىنىستار ايتىلۋدا. لاتىن الىپ­بيىنە كوشۋ الدىڭعى كەزەكتە قازاق حالقىنا قاجەت. مۇنى حالىق جاق­سى ءبىلۋى, سەزىنۋى ءتيىس. سون­دىق­تان دا كوپ قيىندىقتار مەن كەدەرگىلەردىڭ بولاتىنىن, بىراق ونى جەڭىپ شىعا وتىرىپ, ءوزىنىڭ باعىت-باعدارىن انىقتايتىنىن حالىق جاقسى ءبىلۋى كەرەك. بۇل ايتار اۋىزعا جەڭىل بولعانىمەن, تو­زىمدىلىك پەن ىسكەرلىكتى, جۇرەكتىڭ باتىل­دىعىن قاجەت ەتەتىن كۇردەلى جۇ­مىس. سوندىقتان دا ەلباسى بۇل جۇمىستى بايىپتى, رەت-رەتى­مەن, ۇلكەن دايىندىقپەن جۇزەگە اسى­رۋدى ارنايى تاپسىرادى. قازاق ۇلتىن سىيلايتىن, ولارمەن ءوزىن تاعدىرلاس سانايتىن, ىن­­تى­ماق, بىرلىكتى كوزدەيتىن وزگە ۇلت وكىلدەرى حالىقتىڭ بۇل باتىل قا­دامىنا سىيلاستىقپەن, تۇسى­نىس­تىكپەن قارايدى دەپ بىلەمىز.

مەنىڭ باستى تىلەكتەرىمنىڭ ءبىرى – قازاق لاتىن جازۋىندا ءتىل دىبىستارى ايتىلۋدا ءتول, باي­ىرعى قالپىن, اۋەزىن ساق­تا­سا ەكەن دەيمىن. سوعان مۇم­كىن­دىك­تەر اشىلسا ەكەن دەپ قالاي­مىن. ارينە, بۇگىنگى جازۋدا ءبىز­دىڭ جەت­كەن جەتىستىكتەرىمىز مول. تا­ري­حتى, وتكەن جولىمىزدى جوق­قا شىعارمايمىز. بىراق ءتىل دى­بىستارىنىڭ ايتىلۋى مەن جا­زىلۋ تۇر­ىندە وزگەشەلىك بول­عان­دىقتان, ەداۋ­ىر ماسەلە تۋعى­زىپ, ءتىپتى قازىرگى جا­ستاردىڭ سوي­لەۋ تىلىنە كەرى اسە­رىن تيگىزە باستاعانىن جوققا شىعارا المايمىز. قازاق ءتىلىنىڭ اۋەزدى, ءۇندى سوزدەرىن جازىلۋ قال­پى­مەن ايتىپ قاتاڭداندىرىپ جىبەرىپ جۇرگەندەر قاتارى قازىردە مول. بۇل رەتتە ۇلى جازۋشى م.اۋەزوۆتىڭ ءبىر كەزدەرى ءوزىنىڭ اتاقتى «قاراكوز» پەساسىنىڭ اتاۋ­ىن ايتىلۋ قالپىمەن «قارا­گوز» دەپ جازعانىن, سولاي دەپ جا­زۋ­عا ۇسىنىس بىلدىرگەنىن ايتىپ ءوتۋىمىز كەرەك. ۇلى جازۋشى نەدەن ساقتاندى؟ «قاراكوزدىڭ» «ك» ارپىمەن جازىلۋىمەن بايلانىستى كەيىنگى جاستاردىڭ سوعان وراي قاتاڭ «ك» دىبىسىمەن ايتۋىنان, سوعان داعدىلانۋىنان ساقتاندى. جاڭا ءالىپبي وقىلۋدا قازاق ءتىلىنىڭ وزىنە ءتان اۋەزىن ساقتاسا دەيمىز.

سامەن قۇلباراق,
فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى

سوڭعى جاڭالىقتار